lucia

κάποιοι ευτυχώς επίμονα φροντίζουν να είναι εύφορος ο κήπος της σκέψης

2011-06-16T10:18:00.005+03:00

Ενώ η έκλειψη είχε την τιμητική της ...και ενώ οι τηλεοπτικοί δέκτες ούρλιαζαν ποιος θα εκπαραθυρωθεί πρώτος για να αποδείξει ότι είχε μαντέψει σωστά μια καταστροφή η μια άλλη... και ενώ κάποιοι αγανακτισμένοι μάζευαν τα υπόλοιπα από τα μαρμαρα της πλατείας από εκείνα που είχαν σπάσει για να χουν πολεμοφοδια..

μια παρέα στο Νέο Ηράκλειο ψιθύριζε διαφορετικά έναν μικρό οδηγό στην εγγύτητα

Χάρηκα τόσο πολύ που όταν βρέθηκα στην Πινακοθήκη Γρηγοριάδη... ήταν εκεί πολύς κόσμος οικογένειες με μικρά παιδια που κουβέντιαζαν τους πίνακες και τα άλλα έργα τους γονείς τους

Μέσα στην τόση διάθλαση των ημερών στην τόση τόση βαβούρα .... όπου τα κούφια λόγια περισσεύουν.. σαν να μην σταματά κανείς να πάρει ανάσα να σκεφτεί.. αρθρώνει συνεχως μια κι έχει το εργαλειο της φωνής...

η επίσκεψη στην χθεσινή έκθεση ήταν για μένα η πιο ουσιαστική πράξη των ημερών.. Μια αφορμή να σκεφτεί κανείς συνδυαστικά όπως οφείλουν να είναι οι διαδρομές της σκέψηςνα κάνει τις διαδρομές μέσα από την ιστορία όπως της αντιμετώπισαν οι διαφορές τέχνες και όπως της αφουγκράστηκαν στο πλαίσιο των κοινωνικών συνθηκών οι καλλιτέχνες..

Το έργο αυτό του διαλόγου όλων αυτών των έργων είναι έμπνευση και δημιουργία του επιμελητή Παναγιώτη Παπαδόπουλου. Ορισμένα εργα πολύ γνωστά, άλλα για μένα τουλάχιστον, εντελώς άγνωστα... τα έργα συνδιαλέγονται με αναπάντεχο τρόπο στην παράθεση τους... καταλύονται έτσι τα γεωγραφικά σύνορα και αίφνης διαπιστώνονται οι κοινοί προβληματισμοί και οι διαδρομές..

Το ιδιωτικό είναι μια προστασία απέναντι σε ένα απειλητικό δημόσιο χώρο σημειώνει ο Παπαδόπουλος Αυτή η σύγκρουση αναδεικνύεται μέσα από το έργο ορισμένων καλλιτεχνών ..Όταν θα πάτε να πάρετε οπωσδήποτε το μικρό φυλλάδιο που σας καθοδηγεί και σας ανοίγει το παράθυρο του επιμελητή έτσι ο διάλογος των έργων καθίσταται διαυγής όπως και ματιά του επιμελητή πάνω σε αυτό τον διάλογο η έκθεση αυτή βλέπεται και διαβάζεται λέει και πράγματι αυτό το μικρό φυλλάδιο που είναι ο δικός του ψίθυρος και ανοίγει το παράθυρο της δικής μας ανάγνωσης

Στο κέντρο της έκθεσης μια περφορμανς της Κατερίνας Αθανασίου όπου δυο γυναίκες η εικαστικός και η κόρη της.. διαβάζουν και βαφούν τα νύχια τους ανασυγκροτεί τον πίνακα του Περβολαρακη έτσι ο πινάκας γίνεται ένας ζωντανός πίνακας κατά το γαλλικό ταμπλο βιβαντ ..τόσο ζωντανός που χτες μια κυρία κρατώντας ένα κόκκινο τριαντάφυλλο διεκδίκησε να μπει μέσα στο ταμπλό και να φωτογραφηθεί.. μάλιστα ζήτησε επίμονα ειδικές οδηγίες από τον φωτογράφο για να μην χαλάσει την σύνθεση....

Εγώ χτες σε αυτή την έκθεση συγκινήθηκα γιατί υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι επίμονα φροντίζουν να είναι εύφορος ο κήπος της σκέψης και αυτό έσβησε γλυκά όλο τον θόρυβο της ημέρας και ονειρεύτηκα εύφορα όπως πρέπει να είναι τα όνειρα

Να πάτε

το κειμενο που παρουσιαζει την εκθεση Η έννοια της Εγγύτητας και του ιντιμισμού (intimisme) χρησιμοποιείται στη ζωγραφική για να περιγράψει το έργο των Κλώντ Βιγιάρ και Πιέρ Μπονάρ. Οι δυο αυτοί καλλιτέχνες δημιουργούν ένα ύφος που επικεντρώνεται σε οικιακές σκηνές και εσωτερικά, απεικονίζουν το «ιδιωτικό» ως μία προστατευμένη περιοχή του ατόμου που καθοδηγείται από την οικογενειακή ζωή και τις συναναστροφές με τα οικεία πρόσωπα.Το έργο των ιντιμιστών ζωγράφων προσδιορίζεται ως μία απόσυρση από την κοινωνία, ως μία επιστροφή στον ιδιωτικό χώρο. Τα χαρακτηριστικά αυτής της στροφής παρατηρούνται κυρίως τον 19ο αιώνα. Η «εφεύρεση της ατομικότητας» αποτελεί ένα προϊόν αυτού του αιώνα. Τότε, δεν πραγματοποιείται απλά ένας διαχωρισμός ανάμεσα στο δημόσιο χώρο και τον ιδιωτικό. Η διάκριση του δημόσιου/ιδιωτικού γίνεται, τώρα, μέσα από την προβολή ενός καινούργιου στόχου, την ανακάλυψη και την έκφραση του εαυτού. Η αντίληψη της εγγύτητας και της οικειότητας που προβάλλεται μέσα από το έργο των Μπονάρ και Βιγιάρ δεν είναι ανεξάρτητη από τη γενική αντίληψη περί της «έκφρασης της προσωπικότητας». Μία τέτοια αντίληψη θα εκφραστεί στο σύγχρονο μυθιστόρημα και στην τεχνική, πλέον, του μονόλογου, αλλά και σαν καθήκον ολόκληρων επιστημών, όπως της ψυχανάλυσης.

Όλο το πρόγραμμα της νεωτερικότητας προσδιορίζεται από αυτήν την επιστροφή στον εαυτό. Ο 19ος αιώνας δημιουργεί μία διαρκή σύγκρουση των ναρκισσισμών. Οι αισθητικές σειρές που δημιουργούνται με μία παρουσίαση της Εγγύτητας και του ιντιμισμού ξεκινούν βέβαια από την «έκφραση του εαυτού», αλλά ανοίγονται στην ερωτική εμπειρία μέσα στον απομονωτισμό.

Η παρουσίαση, για παράδειγμα, του ερωτισμού προϋποθέτει την προστατευμένη περιοχή του ιδιωτικού. Η διερεύνηση της έννοιας προχωρά στην αναζήτηση μίας ασκητικής διανοητικής στάσης καθώς και στη διαδικασία της απομόνωσης στη διάρκεια του στοχασμού, π.χ. στον Μαρσέλ Προύστ. Η εγγύτητα και ο ιντιμισμός δηλώνουν την έκφραση της προσωπικότητας, οδηγούν στον αισθησιασμό, προϋποθέτουν τον ασκητισμό. Οι αισθητικές σειρές που ανοίγονται με αυτή την έννοια και παρουσιάζονται στην έκθεση απαιτούν την περιγραφή αυτών των τριών επιπέδων.

O Θεόφραστος Τριανταφυλλίδης αποτέλεσε το χαρακτηριστικό παράδειγμα ιντιμιστή ζωγράφου στην ελληνική ζωγραφική. Απεικόνισε, σχεδόν αποκλειστικά, εσωτερικά χώρων, οικεία πρόσωπα, φίλους του. Ποια είναι, όμως, η σχέση του καλλιτέχνη με την ευρωπαϊκή αντίληψη της εγγύτητας και του ιδιωτικού; Ο ευρωπαϊκός ιντιμισμός αναπαριστά το εσωτερικό δημιουργώντας το χώρο που αποσύρεται ο αστός. Ένας τέτοιος χώρος έχει το χαρακτηριστικό του οικείου. Το ιδιωτικό είναι μία καθαγιασμένη εικόνα της αστικής κοινωνίας. Στον Μπονάρ αντιλαμβάνεσαι την «ευτυχία να βρίσκεται κανείς μέσα στο σπίτι του». Αντίστοιχα στον Βιγιάρ το ιδιωτικό γίνεται η έκφραση του αινίγματος της ύπαρξης. Η ιδιωτικότητα στον Τριανταφυλλίδη δεν έχει τον καταφατικό χαρακτήρα που συναντάμε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική. Το ιδιωτικό αποτελεί το καταφύγιο από έναν κίνδυνο. Το ιδιωτικό προστατεύει μπροστά στην εχθρότητα του δημόσιου που θεματοποιείται ως κίνδυνος. Εδώ δεν συναντάμε τη διαλεκτική σχέση ιδιωτικού/δημόσιου αλλά την τομή και την αντίθεσή τους. Οι σχεδόν μονόχρωμες επιφάνειες του δεν προβάλλουν τη λαμπρότητα της αστικής ζωής.

Οι « Εγγύτητα» αποτελεί μία έκθεση που παρουσιάζει μία έννοια. Μολονότι πρόκειται για εικαστική παρουσίαση, μόνο ένα κομμάτι της είναι καθαρά εικαστικό. Η μουσική, τα θεωρητικά κείμενα, η λογοτεχνία οι διαφάνειες, η ιστορική φωτογραφία, τα φιλμ, και η video art που φιλοξενούνται δεν αποτελούν την εικαστική τεκμηρίωση ενός ιστορικού γεγονότος αλλά ανασυγκροτούν το ίδιο το αντικειμενικό πλαίσιο της ιδέας.

Παρουσιάζονται έργα των καλλιτεχνών: Θεόφραστου Τριανταφυλλίδη, Άγγελου Θεοδωρόπουλου, Αριστείδη Βαρούχα, Γιάννη Τσαρούχη, Γιώργου Μπουζιάνη, Κώστα Σπυρόπουλου, Φρέντ Μπουασονάς, Σερίν Νεσάτ, Διαμαντή Διαμαντόπουλου, Φίλιππου Μαργαρίτη, Όθωνα Περβολαράκη, Ορέστη Κανέλλη ,Γιώργου Ιακωβίδη, Χέλμουτ Νιούτον, Ανρί- Καρτιέ Μπρεσόν, Δημήτρη Γαλάνη, Φώτη Κόντογλου, Τζόζεφ Μπόυς, Κατερίνας Αθανασίου.

Θα παρουσιαστεί αρχειακό υλικό και φωτογραφίες που τράβηξαν οι Κλώντ Βιγιάρ και Πιερ Μπονάρ, αποσπάσματα ταινιών του Πιερ Πάολο Παζολίνι καθώς και αρχειακό υλικό για τον Λούτβιχ Βιττγκενστάιν, και τον Μάρτιν Χάιντεγκερ.

Διάρκεια, μέχρι το Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011

Μαρίνου Αντύπα 18 ακριβώς πάνω στο σταθμό ΗΣΑΝ Ηρακλείου από Δευτέρα ως & 9.00-2.00 τηλ 210.2719744

Τι είναι η πατρίδα μας;Μέσα από την προσωπική αφήγηση της Ιλίρας, προσεγγίζουμε τη συνθήκη που βιώνουν οι Αλβανοί στην Ελλαδα

2011-06-01T20:26:00.010+03:00

Προβαλλεται. Το Σάββατο 11 Ιουνίου 2011 στις 16:00 η ταινια μου για τη σειρα οι «Φυλές της Αθήνας»απο την ΝΕΤ.

Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν' οι κάμποι;

Μην είναι τ' άσπαρτα ψηλά βουνά;

Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;

Μην είναι τ' άστρα της τα φωτεινά;

Μέσα από την προσωπική αφήγηση της Ιλίρας, μιας νεαρής γυναίκας, προσεγγίζουμε τη σημερινή συνθήκη που βιώνουν οι Αλβανοί που ζουν στην Ελλάδα, αλλά και εκείνοι που, έχοντας αποκτήσει γνώση ή και κάποια μικρή περιουσία, επιχειρούν να κτίσουν ένα καλύτερο μέλλον πίσω στη χώρα τους.

Τα Βαλκάνια είναι μια πλεξούδα... Χέρια που αγγίζουν με τον ίδιο τρόπο, μάτια που δακρύζουν με ίδιες υγρασίες, μουσικές που τραγουδούν τους ίδιους δρόμους, συγγενεύουμε συγκινητικά. Διαδρομές στην Αθήνα, τα Τίρανα, στην ιστορία και τη μνήμη, με οδηγούς τρεις οικογένειες που έζησαν τους ξέφρενους ρυθμούς της πρόσφατης ιστορίας και άθροισαν τα πιο ετερόκλητα βιώματα, για να καταλήξουν στην Ελλάδα.

Στον αφηγηματικό κορμό της ταινίας χρησιμοποιούνται αποσπάσματα από το ποίημα «Το παράθυρο» του Γιάννη Ρίτσου, στο οποίο βασίστηκε ο Αλβανός ηθοποιός Ενκε Φεζολλάρι για μια παράσταση που ανέβασε στην Αθήνα. «Τίποτα δεν είναι που να μην μπορείς να το δείξεις περήφανα και να το τραγουδήσεις»…

Οι ήρωες του ντοκιμαντέρ αφηγούνται την περιπέτεια της μετανάστευσης και της γλώσσας. Ο λυρικός ποταμός ποίησης του Γιάννη Ρίτσου αρδεύει τα στόματα των αφηγητών και η ταινία περιμένει στις εκβολές για να καταδυθεί μέσα από το βλέμμα τους σε μια περιδίνηση στο τοπίο της ετερότητας… Και τη μεταμορφώνει σε οικείο τοπίο για την υποδοχή του άλλου μας εαυτού.

Ένα παράθυρο για τον καθένα μας. Ένα παράθυρο στον μέσα και στον έξω κόσμο.

Δείτε το trailer του ντοκιμαντέρ: http://www.youtube.com/watch?v=48WdVnycr90

Οι «Φυλές της Αθήνας» είναι μία σειρά αυτοτελών ντοκιμαντέρ, που ανιχνεύει τις ευτυχείς συγκυρίες της πολυπολιτισμικότητας, μέσα από τη συχνά δύσκολη πραγματικότητα της μετανάστευσης. Δοκιμασμένοι ντοκιμαντερίστες αλλά και νέοι κινηματογραφιστές δίνουν την ξεχωριστή τους ματιά στις κοινότητες των αλλοδαπών και την Αθήνα.

Βρείτε τις Φυλές της Αθήνας στο διαδίκτυο

Facebook: http://el-gr.facebook.com/people/Phyles-tes-Athenas/100002045029004

Youtube Channel: http://www.youtube.com/user/FylesAthinas

Twitter: http://twitter.com/#!/Fylestisathinas

Μέσα στην έρημο υπάρχουν οάσεις και νησίδες

2011-04-19T13:46:00.008+03:00

δημοσιευση στο περιοδικο Νεμεσις
-Στο ντοκιμαντέρ σου Όνειρα σε άλλη γλώσσα… καταπιάνεσαι με το οξύ πρόβλημα της εκπαίδευσης των παιδιών των μεταναστών και την καθημερινότητά τους σε μία πολυπολιτισμική κοινωνία. Το πρότυπο σχολείο που βλέπουμε στην ταινία σου είναι μία πρωτοβουλία του Υπουργείου Παιδείας της Κύπρου;Πρόκειται για ένα σχέδιο που λέγεται Ζώνη Εκπαιδευτικης και ξεκίνησε από έναν τομέα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στη Γαλλία. Στη συνέχεια το πήρε το Υπουργείο Παιδείας της Κύπρου και το εφαρμόζει πιλοτικά σε τέσσερα σχολεία. Yπάρχει αυτή την ώρα στο νέο νομοσχεδιο για την παιδεια Ισως η ταινια χρησιμοποιηθει ως εργαλειο ενημερωσης τωρα που γινεται η επιμορφωση και ξεκινα η διαδικασι αυλοποιησησης στην Ελλαδα

-Κάνοντας την ταινία δηλαδή είχες σκοπό να ενεργοποιήσεις κάποιες ευαίσθητες χορδές στο Υπουργείο Παιδείας;

Ασφαλώς. Έχω κάνει πάρα πολύ προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση. Μάλιστα τώρα μπήκε και στην ιστοσελίδα του Υπουργείου. Να σκεφτείς ότι η ταινία μετά τη μία βδομάδα προβολής της στο Ίδρυμα Κακογιάννη θα μείνει μέχρι το Γενάρη εκεί ώστε τα πρωινά να πηγαίνουν να τη βλέπουν τα σχολεία. Το έχουμε οργανώσει αυτό. Τώρα δεν ξέρω βέβαια κατά πόσο θα πετύχει το εγχείρημα. Ευτυχώς όμως βρήκα ανθρώπους στο Ίδρυμα που δέχτηκαν να πάρουν αυτό το ρίσκο μαζί μου, γιατί είναι ένα εγχείρημα που το κάνω εντελώς ανεξάρτητα, χωρίς τη στήριξη κάποιου επίσημου φορέα. Εν τω μεταξυ εκπροσώποι του Υπουργείου Παιδείας είδαν την ταινια και ανταποκριθηκαν θετικά. Υπήρξε και η ευτυχής συγκυρία βραβευσης της ταινιας τα δύο βραβεία στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ της Χαλκίδας. Εγώ βέβαια δεν αξιολογώ ιδιαίτερα τέτοια γεγονότα βραβευσης καθως ξέρω πως είναι συγκυριακά. Παρόλα αυτά βλέπω ότι στο μυαλό του άλλου, του κοινου, του εκπαιδευτικού, αν υπήρχε μέχρι τώρα κάποιος ενδοιασμός, μετά τα βραβεία αυτός έφυγε και τώρα λέει «εντάξει, άντε πάμε να τη δούμε». Το βλέπω τις τελευταίες τρεις-τέσσερις μέρες και από την ηλεκτρονική αλληλογραφία αλλά και τα αιτήματα που λαμβάνω για προβολές, καθώς μετά τη βράβευση έχουν πολλαπλασιαστεί. Λαμβανω αιτηματα από Πανεπιστημια από σχολεια Δηλαδή αρχίζει και ενδιαφέρει πιο σοβαρά την εκπαιδευτική κοινότητα.

-Αυτό που λες Λουκία είναι πολύ σημαντικό καθώς ο τρόπος με τον οποίον εκπαιδεύονται τα παιδιά στην Ελλάδα είναι εντελώς παρωχημένος. Και αυτό επειδή το σημερινό σχολείο διαμορφώνει ανθρώπους με μονολιθική εθνοκεντρική σκέψη που όταν αύριο κληθούν να ζήσουν σε μία κοινωνία που θα είναι ένα πολυεθνικό μωσαϊκό θα υποστούν πολιτισμικό σοκ!

Απολύτως έτσι είναι. Και βλέπεις επίσης ότι όταν έχεις αυτή την ανοικτή προσέγγιση στην εκπαίδευση, όπως διδάσκονται αυτά τα παιδιά στο σχολείο της Φανερωμένης, τους δίνεις σημαντικα εφόδια για το αύριο. Εγώ μερικά μαθήματα που έκαναν, όπως είναι για παράδειγμα τα θρησκευτικά που τους ρωτάει ο δάσκαλος: «τι δίδαξε ο Θεός; Την αγάπη. Και συμπληρωνει ότι αν κάνετε κάτι κακό θα πέσει φωτιά να σας κάψει είναι ανοησία!» Αυτό είναι πολύ σημαντικό επειδή σκέφτομαι το τι διδαχτηκαμε εμείς στην παιδική μας ηλικία. Με ένα ενοχικό σύνδρομο, άσχετα το πώς το επεξεργαστήκαμε αργότερα. Μεγαλωσαμε με αυστηρές εντολές, με το φόβητρο της αμαρτίας και της τιμωρίας.

-Αυτή είναι η αντίληψη της Παλαιάς Διαθήκης του Θεού τιμωρού. Ενώ εδώ τα παιδιά διδάσκονται περισσότερο το Θεό της Καινής Διαθήκης και των Ευαγγελίων που είναι ο Θεός της Αγάπης.

Αυτό στη Φανερωμενη το διδάσκονται στην 5^η και 6^η δημοτικού, οπότε δημιουργείται στα παιδιά το υποβαθρο για μία άλλου είδους σκέψη. Πέρα βέβαια από το ότι αυτός ο δάσκαλος διδάσκει στους μαθητές του κυριως την αποδοχή. Το τι σημαίνει αντιλαμβάνομαι τον άλλον και δεν προσπαθώ να τον αλλάξω ή να τον κάνω να σκέφτεται όπως εγώ. Όταν λοιπόν αντιμετωπίζεις στο σχολείο ανοικτά τα θέματα της ιστορίας και της θρησκείας φτάνεις σε άλλο επίπεδο. Βλέποντας την ταινία όλοι σχολιάζουν το πόσο σοφά είναι αυτά τα παιδιά. Τιποτα δεν ήταν στημενο, σκηνοθετημένο. Απλώς οι συνεντεύξεις μαζί τους ήταν πολύωρες. Μιλούσαμε πάρα πολύ ώρα και σιγά-σιγά ωρίμαζε μέσα τους η σκέψη. Δηλαδή οι πιο φιλοσοφικές και υπαρξιακές τους ομολογίες είναι προς το τέλος μίας κουβέντας που διαρκούσε δύο ώρες, και πλέον η σκέψη τους παιδιών και η ανησυχια τους ξεπηδάγε μέσα από τα βαθύτερα στρώματα της ψυχής τους. Στην αρχή θα σου πουν κοινοτυπίες αλλά στο τέλος θα μιλήσει το βαθύτερο είναι τους. Και το σημαντικότερο όλων είναι ότι αυτά τα παιδιά εκφράζονται σε μία γλώσσα που δεν είναι δική τους, δηλαδή στα Ελληνικά. Και εκφράζονται εξαιρετικά. Διαμορφώνουν μία σκέψη με σωστή γραμματική και συντακτικό και βεβαια περιεχομενο . Αυτό για μένα είναι καθαρά επίτευγμα του σχολείου. Δηλαδή μίας εκπαίδευσης που σε εξοπλίζει ώστε να ξέρεις να διατυπώνεις σωστά τη σκέψη σου. Να σκέφτεσαι αναλυτικά και πολύπλοκα, όχι μονολιθικά. Όλα αυτά τα πράγματα τα κάνει το σχολείο, και μπορεί να τα κάνει. Παίρνει κάποιους ανθρώπους που έχουν έρθει από άλλη χώρα, τους μαθαίνει τη γλώσσα μας αλλά στη συνέχεια τους μαθαίνει να είναι και σκεπτόμενοι πολίτες από τα νεανικά τους ακόμη χρόνια, πράγμα πολύ σημαντικό επειδή αυτό δεν είναι σε θέση να το κάνει η οικογένειά τους. Αυτά τα παιδιά είναι φτωχά, οι γονείς τους δουλεύουν όλοι μέρα, οι περισσότεροι δεν ξέρουν Ελληνικά και αυτό φαίνεται από το πώς μιλάνε στην ταινία. Και δεν έχουν και χρόνο να ασχοληθούν μαζί τους, καθώς γυρνάνε αργά στο σπίτι από τη δουλειά και μπορεί να τα βρουν να κοιμούνται. Όλο λοιπόν αυτό που βλέπεις είναι πραγματικά επίτευγμα του σχολείου που για να συμβεί βέβαια απαιτεί πάρα πολλές ώρες δουλειάς.

-Από την άλλη μεριά δεν πιστεύεις, όμως, με δεδομένη την πλημμυρίδα των εξαθλιωμένων μεταναστών που θα υποστεί ο Δυτικός ανεπτυγμένος κόσμος λόγω της πληθυσμιακής έκρηξης της Ασίας και της Αφρικής τις επόμενες δεκαετίες, ότι όλα αυτά που συζητάμε είναι κατά βάθος ρομαντικά; Βλέπουμε πόσο έχει αυξηθεί τελευταία παντού ο εθνικισμός, ο ρατσισμός και ο φασισμός.

Ναι, είναι αρκετά ρομαντικά. Δυστυχώς είναι έτσι, οι αλλαγές είναι βίαιες αλλά από την άλλη μεριά πάντα μέσα στην έρημο υπάρχουν οάσεις και νησίδες Θεωρώ πως είναι εντελώς νομοτελειακό γι’ αυτές τις νησίδες και τις μονάδες να κάνουν παρέμβαση στο βαθμό που μπορούν. Πιστεύω επίσης πάρα πολύ ότι μεσα από τυχαίες συναντήσεις υπάρχει μία εξέλιξη. Πιθανόν να μην είναι επαναστατική, με την έννοια ότι θα αλλάξει ριζικά τα πάντα, αλλά στο βαθμό που κρατάει ζωντανές κάποιες νησίδες, πυρήνες, ή κάστρα είναι σημαντικό, γιατί οι άνθρωποι που έχουν ανάγκη να αναπνεύσουν κάποια στιγμή θα βρεθούν εκεί μαζι και θα το κάνουν. Οι άλλοι που βολεύονται ή συνηθίζουν στη παγιωμένη, απολιθωμένη κατάσταση, στην αδράνεια, και έτσι ή αλλιώς την επιλέγουν ή συντάσσονται μ’ αυτή, θα ασφυκτιούν. Παρόλα αυτά επειδή πιστεύω πως υπάρχει ικανός αριθμός ανθρώπων που σκέφτονται διαφορετικά, οφείλει ο καθένας από τη δική του την πλευρά, εσύ που κάνεις αυτό, εγώ που κάνω το άλλο, να συναντιόμαστε και να συντηρούμε ο καθένας με τον τρόπο του όσο γίνεται περισσότερο ό,τι φωτεινές νησίδες υπάρχουν. Να φροντίζουμε ώστε αυτές οι οάσεις να παραμενουν ευφορες καθως βρίσκουν σ’ αυτές καταφύγιο και αποκούμπι πάρα πολλοί απελπισμένοι άνθρωποι. Όπως για παράδειγμα στην ταινία, όταν βλέπεις την εφηβη που ξεκινάει από το Κουρδιστάν επειδή δεν της επιτρέπεται να πάει γυμνάσιο εκεί, και έρχεται να μάθει γράμματα στο σχολείο της Φανερωμένης, ενώ δουλεύει παράλληλα στο παπουτσάδικο. Και παρ’ όλες τις αντιξοότητες γράφει ένα διήγημα το οποίο βραβεύεται από την Ουνέσκο! Αυτό το παιδί λοιπόν πέτυχε κάτι πολύ σημαντικό, αν σκεφτείς την ασφυξία που ένιωθε στο χωριό του και η οποία το ώθησε να πάει να γραφτεί παράνομα στο σχολείο και τελικά να πετύχει. Θα μου πεις ότι δεν άλλαξε φοβερά κοινωνικά, ότι εξακολουθεί να δουλεύει, και τελικά μπορεί να μην καταφέρει ποτέ να αλλάξει τη μοίρα της σε σχέση με τη δουλειά της, αλλά δεν παύει να χαμογελάει και να είναι ευτυχισμένη επειδή κάποια στιγμή μπόρεσε την εμπειρία της να τη μετουσιώσει σε ένα γραπτό κείμενο. Θα μου πεις πάλι και τι είναι αυτό! Και όμως είναι σημαντικό, και εν τέλει, όλο αυτό έγινε επειδή συνάντησε στο συγκεκριμένο σχολείο τη συγκεκριμένη φιλόλογο που τη βοήθησε να μεταγράψει τις εμπειρίες ζωής της σε διηγήματα. Και αύριο μπορεί να γράψει και κάτι άλλο. Ποτέ δεν ξέρεις πώς μπορεί να εξελιχθεί. Ή και ακόμη και αν κάνει μία παραδοσιακή οικογένεια και συνεχίσει να δουλεύει απλώς σε ένα παπουτσάδικο, πιστεύω ότι κάτι διαφορετικό θα έχει να πει στα παιδιά της. Δεν μπορείς να τα σβήσεις όλα αυτά τα πράγματα ως ασήμαντα. Κάποια στιγμή λέω στο σπικάζ της ταινίας ότι το σχολείο δεν μπορεί να αλλάξει άρδην την κοινωνία γύρω του αλλά μπορεί να οπλίσει αυτά τα παιδιά με εφόδια ώστε από κει και πέρα να είναι στο χέρι τους το πόσο θα συμβάλουν θετικά στην κοινωνία που θα ζήσουν. Γιατί ακόμη και οι μικρές αλλαγές στις πιο μικρές κοινότητες έχουν πιστεύω μία σημασία.

-Εγώ πάντως ανέκαθεν θυμάμαι το σχολείο ως έναν καταπιεστικό, αποβλακωτικό μηχανισμό. Και ότι ουσιαστικό έμαθα ήταν έξω από αυτό.

Και εγώ έτσι το θυμάμαι. Γι’ αυτό συγκινήθηκα με το σχολείο της Φανερωμένης και έλεγα «αχ, τι ωραία να μπορούσα να είμαι σε αυτό το μάθημα», το οποίο είναι ανακάλυψη και παιχνίδι, και το οποίο σου λέει ότι όλα τα υλικά τα έχεις εσύ μέσα σου. Δηλαδή βασικά σε βοηθάει να ανακαλύπτεις ο ίδιος πράγματα για τον εαυτό σου. Δε σου επιβάλλει απόψεις, ούτε σου λέει κάνε αυτό ή εκείνο. Το δικό μας σχολείο ήταν πάντα αποστήθιση, το λυσάρι, τα φροντιστήρια. Δεν εξασκούσαμε καθόλου το μυαλό μας. Ενώ εδώ είναι εντελώς το ανάποδο. Και μετά αναρωτιέσαι πώς μιλάει ο 13χρονος έτσι. Μα μιλάει επειδή έχει μάθει την αναλυτική σκέψη. Υπάρχει ένα φοβερό μάθημα μαθηματικών στην 1^η δημοτικού το οποίο δεν το έβαλα τελικά στην ταινία, όπου ο δάσκαλος το έκανε με απίστευτα ενδιαφέροντα τρόπο χρησιμοποιώντας ξηρούς καρπούς! Μετά βλέπεις ότι ξεκινάει το μάθημα των Ελληνικών και κάνουν όλοι μαζί Τάι Τσι στο χαλί. Δηλαδή γίνονται εντυπωσιακά πράγματα. Λέει ο δάσκαλος: «ανοίγουμε τώρα, ξεκινάει η μέρα»! Και μετά ακολουθεί η συνεργασία του ενός με τον άλλον. Ή όταν πλακώνονται στο ξύλο τα πρωτάκια και ρωτάει ο δάσκαλος ήρεμα ένα αν το ενόχλησε κανείς!

-Αφού λοιπόν σε απασχολούν τα ζητήματα των ξένων, θα ήθελα στο κλείσιμο της κουβέντας μας να σε ρωτήσω κάτι πιο προσωπικό. Είναι στη φύση του ανθρώπου να αισθάνεται ξένος. Όπως λέει και ο ποιητής Καρύδης στο ομώνυμο ποίημά του: «σ’ αυτή την πόλη είμαστε ξένοι...» Εσύ νιώθεις κάποιες φορές αυτό το συναίσθημα;

Πολύ συχνά. Και όσο μεγαλώνω όλο και πιο πολύ. Και ενώ παλιά ήμουν πάρα πολύ κοινωνική, πρώτη στα πάρτι και στην κοσμική ζωή, εδώ και δώδεκα χρόνια, συντελέστηκε μία μεταστροφή μέσα μου, και άρχισα πραγματικά να αισθάνομαι πάρα πολύ δύσκολα με την κοινωνική συναναστροφή και την ευτέλειά της, όπου είναι όλοι δήθεν, υποδυόμενοι κάτι άλλο από αυτό που είναι, στο οποίο όμως ομολογώ ότι υπήρξα κανονικός πρωταγωνιστής. Δηλαδή ήμουν και εγώ με τη μάσκα μου και όλα τα συναφή. Μέχρι εκείνη την ώρα τροφοδοτούσα και τροφοδοτούμουν από αυτό το σύστημα. Ήμουν μέσα σε αυτό. Στα 37 μου όμως ήχησε μέσα μου ένα καμπανάκι που δεν μπορώ να καταλάβω ποιός το κτύπησε, αλλά έπρεπε τόσο επιτακτικά να το ακούσω, καθώς κατάλαβα ότι αν δεν το έκανα εκείνη την ώρα θα κινδύνευα… Άρχισα λοιπόν να αναπτύσσω εντελώς άλλα στοιχεία του χαρακτήρα μου και να γίνομαι και σχεδόν εριστική. Και αυτό επειδή ήταν ανάγκη να σπάσει ένας ξερός φλοιός, οπότε έπρεπε να γίνει για μένα λίγο πιο επαναστατικά. Με ρήξεις. Πράγμα που δεν ήταν πολύ εύκολο γιατί όταν σε έχουν συνηθίσει να είσαι κάπως, και όταν και εσύ έχεις συνηθίσει τον εαυτό σου να λειτουργεί με έναν δεδομένο τρόπο ζορίζεσαι να αλλάξεις. Έτσι, σταμάτησα να συμμετέχω στις κοινωνικές εκδηλώσεις και δεν μπορούσα να εξηγήσω και σε μερικούς ανθρώπους γιατί εξαφανίστηκα. Μετά έφυγα και από τη ζωή τους. Άλλαξα και παρέες και μοιραία άλλαξα και η ίδια βαθιά. Τώρα λοιπόν αισθάνομαι πάρα πολύ συχνά ξένη. Έχω επιλέξει πολύ συνειδητά επίσης μία μοναχικότητα, ενώ παλιά φοβόμουν τη μοναξιά και ήθελα πάντα να είμαι σε συναναστροφή. Ενώ τώρα την επιζητώ τη μοναξιά. Βέβαια στο βαθμό που ασχολούμαι με πάρα πολλά πράγματα έχω λίγο χρόνο για προσωπική ζωή, αλλά αν είναι να επιλέξω να κάνω κάτι που να με ικανοποιεί, συνήθως θα το κάνω ή μόνη μου ή με ελάχιστους ανθρώπους. Γενικά με κουράζουν πολύ οι κοινωνικές συναναστροφές. Βρίσκω δύσκολα παρέες που να μπορώ να αισθάνομαι οικεία ή μη ξένη. Παρόλα αυτά αφού κάνω τέτοιες δουλειές που είναι πολύ ανοικτές στον κόσμο, μοιραία συναναστρέφομαι και με πάρα πολλούς ανθρώπους. Από την άλλη μεριά επειδή είμαι και πολύ επικοινωνιακή, έχω Facebook, πολλά μπλογκ, διεκπεραιώνω την επικοινωνία με όρεξη προσπαθώντας να έχω πραγματική εμπλοκή. Τουλάχιστον να λέω την αλήθεια μου. Αλλά ούτε αυτές τις σχέσεις τις μεταγράφω στην ανθρώπινη επαφή. Αυτή την ώρα αισθάνομαι το ανάποδο από αυτό που μου συνέβαινε παλιά. Δηλαδή ότι μέσα στη μοναχικότητά μου είναι η ασφάλειά μου. Έχω ένα πολύ μικρό κύκλο ανθρώπων με τους οποίους έχουμε συστηθεί, έχουμε τσακωθεί και έχουμε περάσει όλες τις κρίσεις και νιώθω ότι σε μερικά πράγματα τουλάχιστον μπορούμε να συνεννοηθούμε. Αλλά αυτοί οι άνθρωποι είναι λίγοι, ελάχιστοι.

-Βέβαια λέγεται και το άλλο ότι «προχωράει πιο γρήγορα όποιος προχωράει μοναχός του…»!

Ε ναι! Διαφορετικά πρέπει να γυρνάς συνεχώς δίπλα και να κοιτάς αν ακολουθεί ο άλλος (γελάει).

-Οπότε καταλήγει ο άλλος να είναι σαν την αβαρία του πλοίου που πρέπει να ξεφορτωθείς στην πάλη με τα κύματα... Αρκεί βέβαια να μη φτάνεις στα άκρα και αρχίζεις να πετάς αδιάκριτα όλα τα μέλη του πληρώματος στη θάλασσα (γελάει).

Όχι (γελάει). Πρέπει να ισορροπείς όσο γίνεται καλύτερα και να μη χάνεις την ανθρωπιά σου.

Γυριζουμε τον καθρεφτη

2011-04-19T13:39:00.003+03:00

ξεκινησε ο δευτερος κυκλος γυρισματων της ταινιας μου εισαι ο καθρεφτης μου περισσοτερα στο μπλογκ της ταινιας http://youmymirror.blogspot.com/

Αντιμετωπίζουμε ένα τοπίο της διάθλασης των ιδεών, ένα τοπίο σύγχυσης ταυτότητας

2011-03-07T17:23:00.005+02:00

ΠΕΜΠΤΗ, 03 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011 «Απ’ τα κόκαλα βγαλμένα»
ΛΟΥΚΙΑ ΡΙΚΑΚΗ http://www.topontiki.gr/article/14408
Το σημείωμα που ακολουθεί δεν έχει καμία αξίωση κινηματογραφικής κριτικής. Αισθάνομαι την ανάγκη να πω δυο λόγια για μια ταινία που αναπάντεχα με συγκίνησε και η προβολή της οποίας πιστεύω ότι αποκτά σημαντικό συμβολικό και πολιτικό ρόλο, καθώς αναδεικνύει την καλή πρακτική και το πάθος ενός ανθρώπου για τη δουλειά του.
Πιστεύω ότι ειδικά σε περιόδους κρίσης αυτές οι θετικές πρακτικές είναι εκείνες που πρέπει να αναδεικνύονται και ευτυχώς υπάρχουν πολλοί άνθρωποι γύρω μας που δεν έχουν καταθέσει το στοιχείο του ανθρωπισμού στον βωμό του εφήμερου κέρδους.
Απλά πρέπει να έχουμε μάτια ανοιχτά να τους δούμε.
Ευτυχώς πολλοί από εμάς είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε υπέροχους γιατρούς, υπέροχους δασκάλους, υπέροχους πολίτες, γιατί ναι, υπάρχουν υπέροχοι Έλληνες. Έλληνες που αγαπούν και σέβονται τη ζωή.
Ο Σωτήρης Γκορίτσας ήταν τυχερός. Ύστερα από τροχαίο ατύχημα ευτύχησε να γνωρίσει έναν ορθοπεδικό γιατρό που είχε καταγράψει στο ομώνυμο μυθιστόρημά του τις περιπέτειες που έζησε στο ΕΣΥ θεραπεύοντας «τα κόκαλα των Ελλήνων τα ιερά». Αναγνώρισε, όπως γράφει ο ίδιος, σε αυτές τις ιστορίες πολλές από τις κωμικοτραγικές πλευρές που χαρακτηρίζουν όλη τη νεοελληνική ζωή. Συγχρόνως αναγνώρισε και τις ανεξάντλητες δυνάμεις λίγων ανθρώπων που αντιστέκονται στον παραλογισμό του ελληνικού δημοσίου και επιμένουν να προσπαθούν να κάνουν καλά τη δουλειά τους.
Έτσι έφτιαξε μια ταινία για τη σύγκρουση ενός εγώ με το ΕΣΥ, την Οδύσσεια κάθε Έλληνα που αποφασίζει να τα βάλει με το δημόσιο σύστημα της χώρας του.
Ένας ειδικευόμενος ορθοπεδικός γιατρός ξεκινάει την καριέρα του στο δημόσιο νοσοκομείο του ΕΣΥ.
Απ’ τα κόκαλα βγαλμένα είναι λοιπόν η νέα τολμηρή ταινία του Γκορίτσα, η οποία ακόμη κι όταν σχοινοβατεί ανάμεσα στον σαρκασμό και την πραγματικότητα το κάνει με επιδέξιο χειρισμό, που επιβεβαιώνει ότι η κωμωδία είναι η άκρη μιας μεγάλης πίκρας.
Η ταινία έρχεται να προτείνει μια αφήγηση σε μια χρονική στιγμή στην οποία πιστεύω την έχουμε απόλυτα ανάγκη.
Παρ’ ότι συγκαταλέγω τον Γκορίτσα σε αυτούς που κάνουν ξεκάθαρο αρσενικό σινεμά, υποκλίνομαι στο ακούραστο ένστικτό του να καταπιάνεται με θέματα αληθινά, τόσο κοντινά, με όλο και περισσότερη διεισδυτικότητα, χωρίς να εγκαταλείπει το χιούμορ του... κυρίως τον σαρκασμό, που πιστεύω ότι ξεκινά από έναν αυτοσαρκασμό. Αυτήν την ταινία τη θεωρώ μια ιδιαίτερα τρυφερή αρσενική ταινία.
Αντιμετωπίζει με σεβασμό και αγάπη τους ήρωες, φτιάχνει ωραίους χαρακτήρες και έναν καταιγιστικό ρυθμό αφήγησης, στον οποίο όμως η κάθε λεπτομέρεια έχει ουσιαστικό ρόλο, για αυτό είναι και προσεγμένη. Οι διάλογοι είναι πολύ λειτουργικοί, το ίδιο και η διεύθυνση ηθοποιών. Η μόνη παραφωνία ίσως είναι ο χειρισμός των γυναικείων χαρακτήρων απ’ το σενάριο, οι πιο πολλές παραμένουν πιο στερεοτυπικές μορφές, χωρίς να υφαίνεται η ποικιλία που υπάρχει στους αρσενικούς χαρακτήρες.
Πέραν του εύστοχα ειρωνικού και αλληγορικού τίτλου της ταινίας, τον οποίο εγώ βρίσκω και συγκινητικό, είναι από τις ελάχιστες φετινές ταινίες που με έκανε να νιώσω καλά για τούτη τη χώρα μας... καθώς πιστεύω ειλικρινά ότι στομώσαμε από τη διάθλαση οπτικής... και το άκρατο χειροκρότημά της... Αντιμετωπίζουμε πράγματι ένα τοπίο της διάθλασης των ιδεών, ένα τοπίο σύγχυσης ταυτότητας, όπου πολλές δήθεν προσεγγίσεις της σύγχρονης τέχνης χειροκροτούνται μαζικά από επαΐοντες και μη και συμβάλλουν αποφασιστικά στον ακόμη πιο ισχυρό τραυματισμό του τοπίου, στην πλαστογραφία της αισθητικής και της ηθικής.

Η ταινία «Απ’ τα κόκαλα βγαλμένα» έχει τα κότσια να συγκινεί καθώς σκύβει με σεβασμό και τάλαντο στην υπόθεση της υγείας, με πολύτιμο οδηγό το βιβλίο του Γιώργου Δενδρινού.
Η πνευματική υγεία μας τραυματίζεται ικανά καθημερινά από την αθλιότητα της τηλεόρασης και την προπαγανδιστική προσέγγιση όσων τη χρησιμοποιούν ως μέσο προσηλυτισμού. Ακόμη και στη σάτιρα οι δημιουργοί φέρονται παγιδευμένοι στα εκφραστικά της μέσα, δεν καταφέρνουν να ξεπεράσουν την τηλεοπτική παγίδα. Στον αντίποδα της τέχνης και δη του σινεμά, άλλα πνευματικά τραύματα καραδοκούν, καθώς αναπτύσσονται εκφραστικές μορφές με προσχήματα νεωτερικότητας, οι οποίες ουσιαστικά υπογραμμίζουν την αδυναμία τους να χειριστούν το υλικό τους, είτε χαϊδεύουν με ναρκισσισμό τα πιο άρρωστα ένστικτα της κοινωνίας, είτε καταναλώνονται σε έναν φορμαλισμό και παράγουν ούτως ή άλλως ένα στρεβλό περιεχόμενο.

Σε αυτό το τοπίο ταινίες όπως η ταινία «Απ’ τα κόκαλα βγαλμένα» μας υπενθυμίζουν πού βρίσκεται ο αγώνας και η ομορφιά της ζωής… κι όταν ακούγεται ο ψίθυρος των πρώτων στίχων του Εθνικού Ύμνου, ναι τολμάμε να συγκινηθούμε, χωρίς καμιά αυτολογοκρισία, γιατί η αληθινή συγκίνηση δεν καταλαβαίνει από αυτά, όταν είναι να αναβλύσει το κάνει με την ορμή του ποταμού.

(Η ταινία του Σωτήρη Γκορίτσα είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γιώργου Δενδρινού, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος.
Παίζουν: Αργύρης Ξάφης, Δημήτρης Ήμελλος, Άννα Κουτσαφτίκη, Στέλιος Μάινας, Μπέσσυ Μάλφα, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Βαγγέλης Μουρίκης, Μηνάς Χατζησάββας, Γιώργος Συμεωνίδης, Γιώτα Φέστα, Κώστας Μπερικόπουλος, Δημήτρης Ξανθόπουλος, Μάκης Παπαδημητρίου, Υβόννη Μαλτέζου.)

η φωτο ειναι μια συνθεση που εφτιαξα χτες απο μια φωτο ενα περιπατο σε ενα παρκο

«Να πληρώσει κανείς ή να μην πληρώσει;»

2011-02-22T01:03:00.002+02:00

«Να πληρώσει κανείς ή να μην πληρώσει;»
Δημοσιεύτηκε: Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011 ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=7&artid=81178
ΤΗΣ ΠΑΥΛΙΝΑΣ ΕΞΑΔΑΚΤΥΛΟΥ
«Δεν πληρώνω». Μέτωπο αντεπίθεσης των εργαζομένων για κάποιους και μια κίνηση τραμπουκισμού που αποτελείται από τζαμπατζήδες για κάποιους άλλους. Οι συγγραφείς Χριστόφορος Κάσδαγλης, Ηλίας Μαγκλίνης και Αλέξης Σταμάτης, η σκηνοθέτρια Λουκία Ρικάκη, ο ηθοποιός Γρηγόρης Βαλτινός, ο περφόρμερ Διογένης Δασκάλου και ο τραγουδοποιός Φοίβος Δεληβοριάς μοιράζονται τις σκέψεις τους για το συγκεκριμένο κοινωνικό ζήτημα.
«Ορθώς φοβούνται το κίνημα»Για το συγγραφέα και δημοσιογράφο Χριστόφορο Κάσδαγλη, όσοι δεν πληρώνουν δεν είναι τζαμπατζήδες. «Μερικοί απλώς δεν μπορούν, ενώ οι περισσότεροι αντιστέκονται σε καταχρηστικές χρεώσεις και στη γενικότερη εισπρακτική υστερία. Τζαμπατζήδες είναι οι εργολάβοι και το κράτος, που προεισπράττουν προσφέροντας μακέτες και λακκούβες. Τζαμπατζήδες είναι όσοι μεθοδεύουν την υποβάθμιση των δημόσιων συγκοινωνιών. Προσωπικά, είμαι υπέρ των διοδίων. Καλύτερα να πληρώνουν οι χρήστες μιας υπηρεσίας παρά ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο. Σύμφωνοι, αλλά εδώ το έχουν παρακάνει, αυξάνοντας συνεχώς τους σταθμούς αλλά και το διόδιο. Ορθώς η κυβέρνηση φοβάται το κίνημα “Δεν πληρώνω”, γιατί εύκολα μπορεί να επεκταθεί στους φόρους, στη ΔΕΗ, στα δάνεια. Κι αν γίνει πραγματικά μαζικό, τίποτα δε θα μπορεί να το αντιπαλέψει. Να γιατί δεν είναι τζαμπατζήδες οι συμμετέχοντες σ’ αυτό, αλλά όλοι εμείς οι άλλοι που διστάζουμε, από καθωσπρεπισμό ή επειδή βιαζόμαστε να πάμε στον προορισμό μας και αποφεύγουμε τους μπελάδες. Φυσικά, δε μου διαφεύγει ο αμυντικός χαρακτήρας του κινήματος, καθώς μακροπρόθεσμα χρειάζεται να δημιουργηθεί κάτι πιο θετικό και πιο ανατρεπτικό».
«Οχι στο άδικο, απ' όπου κι αν προέρχεται»Ο Αλέξης Σταμάτης εξηγεί πως όταν είσαι αναγκασμένος να μετράς ακόμη και το ένα ευρώ, κάποια στιγμή θα παλέψεις εναντίον οποιασδήποτε υπερβολικής ή και άδικης επιβάρυνσης. «Το κίνημα αυτό, νομίζω, θα ήταν πιο ουσιαστικό, αν αντί να εστιάζει μόνο στα διόδια και στα εισιτήρια, επεκτεινόταν και σε αλλά ''τραυματικά'' ζητήματα, όπως τα ''φακελάκια''. Εγώ λέω ''όχι'' στο άδικο απ' όπου κι αν προέρχεται αυτό. Δεν πληρώνω ούτε τον άθλιο δρόμο ούτε όμως και το γιατρό ο οποίος επιβάλλεται να κάνει τη δουλειά του χωρίς χαράτσι. Από την άλλη, θα μου πείτε, φτάσαμε ώς εδώ επειδή κανείς δεν τηρούσε τους νόμους. Τουλάχιστον, στην περίπτωση του “Δεν πληρώνω” γίνεται ανοιχτά, αιτιολογημένα και ο καθένας αναλαμβάνει την ευθύνη του».
«Ζήτημα πολιτικής ανυπακοής» Για τον Ηλία Μαγκλίνη, το ζήτημα της πολιτικής ανυπακοής είναι τεράστιο κι έχει μακρά ιστορία. Μάλιστα, ο συγγραφέας σημειώνει ότι για το συγκεκριμένο ζήτημα έχει γράψει σχετικά ο Αμερικανός στοχαστής του 19ου αιώνα Χένρι Ντέιβιντ Θορό. «Στα καθ' ημάς, μια κίνηση που εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο, όπως είναι το λεγόμενο “Δεν πληρώνω”, κινδυνεύει εν τη γενέσει του να εκφυλιστεί σε τραμπουκισμό. Το να καταστρέφεις ακυρωτικά μηχανήματα ή να τα καλύπτεις με σελοτέιπ ή να επιτίθεσαι λεκτικά σε όσους θέλουν να πληρώσουν εισιτήριο ή διόδια δεν είναι πολιτική ανυπακοή, είναι κάτι ανήθικο. Μάλιστα, είναι χειρότερο κι από ανήθικο. Είναι λάθος. Πολιτική ανυπακοή δε σημαίνει απαγορεύω στον άλλο να έχει την αντίθετη άποψη. Κι έπειτα, ας έχουμε υπόψη μας ότι τις ζημίες των εταιριών που διαχειρίζονται τις συγκοινωνίες ή τα διόδια στο τέλος καλείται να τις πληρώσει το ελληνικό κράτος -δηλαδή εμείς οι ίδιοι. Δώρον άδωρον, τελικά. Ωστόσο, θεωρώ ότι έως εδώ που έφτασε καλώς συνέβη, ειδικά σε ό,τι αφορά την υπόθεση των διοδίων και των εθνικών οδών μας. Πρέπει να είμαστε υποψιασμένοι και σε διαρκή εγρήγορση και να αποβλέπουμε σε αποτελέσματα, όχι να ακκιζόμαστε για μία ακόμη φορά από την ίδια την κίνηση της ανυπακοής», καταλήγει.
«Ενας αλυσοδεμένος κόσμος» Για τον ηθοποιό Γρηγόρη Βαλτινό, αυτό που ζούμε αυτήν τη στιγμή μπορεί να περιγραφεί μόνο με τη λέξη «αγανάκτηση». «Οταν τα χρήματα που εξασφαλίζει μια σοσιαλιστική κυβέρνηση σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης προέρχονται από τον κακόμοιρο και δαρμένο συνταξιούχο, από το νέο που με λαχτάρα θέλει να βγει στην αγορά εργασίας και από το μεροκαματιάρη, μοιραία ο κόσμος λέει τη φράση του Ντάριο Φο “Δεν πληρώνω”. Οχι μόνο λέει τη φράση αυτήν, αλλά την κάνει και πράξη. Δυστυχώς, μέσα σ' ένα σύστημα σαν κι αυτό που έχει επικρατήσει, ο κόσμος είναι αλυσοδεμένος. Εάν δεν πληρώσεις, για παράδειγμα, την έκτακτη εισφορά, δεν μπορείς να πάρεις φορολογική ενημερότητα και δεν μπορείς να εισπράξεις χρήματα στο μέλλον. Είσαι “μαυρισμένος” στην εφορία. Επίσης, το Σύνταγμα δεν προβλέπει ανυπακοή στους νόμους και, κατά συνέπεια, ο πολίτης μπορεί να αντιδράσει μονάχα σε ένα παράνομο πλαίσιο. Τελικά, όποιο κόμμα κι αν είναι στην εξουσία, η μπουρζουαζία ευημερεί και η φτωχολογιά υποφέρει. Μήπως ήρθε η ώρα να πάρουμε τα βουνά; Τουλάχιστον εκεί δε θα μας ζητούν φορολογική ενημερότητα», σημειώνει ο κ. Βαλτινός.
«Η επανάσταση βρίσκεται στη συνέπεια» Η σκηνοθέτρια Λουκία Ρικάκη επιλέγει να πληρώνει τους φόρους και τις υποχρεώσεις της από τότε που θυμάται τον εαυτό της, όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει η ίδια. «Επιλέγω να πληρώνω εγκαίρως τους συνεργάτες μου, τη μισθοδοσία τους, τις ασφαλιστικές μου υποχρεώσεις. Γενικά, επιλέγω να λειτουργώ με συνέπεια και διεκδικώ συνέπεια απ' όλες τις υπηρεσίες του Δημοσίου, επιμένοντας να μη δίνω φακελάκι. Επίσης, όσο εργάστηκα στο Δημόσιο -ένα ελάχιστο διάστημα, ευτυχώς- αρνήθηκα επίμονα το φακελάκι που μου προσφέρθηκε. Αργότερα, η συνεπής στάση που είχα ως εργοδότης θεωρήθηκε αδυναμία. Ορισμένες φορές, συνεργάτες μου συμπεριφέρθηκαν με υπεροψία και αναίδεια, καθώς είχαν εθιστεί σε άλλες εργοδοτικές πρακτικές κι είχαν μεγαλύτερη εκτίμηση στον εργοδότη που χρωστούσε, παρά σ' αυτόν που εξοφλούσε. Δυστυχώς, θεωρούμε πως η ασυνέπεια αποτελεί στάση επαρκώς επαναστατική. Εγώ πάλι πιστεύω ότι η πραγματικά επαναστατική στάση βρίσκεται στη συνέπεια. Στην άρνηση του βολέματος και του ρουσφετιού. Για όλους αυτούς τους λόγους με βρίσκει αντίθετη το “κίνημα” αυτό. Νομίζω ότι, επιτέλους, αν μας χαρακτηρίζει κάποιο ίχνος ευθύνης, πρέπει να μάθουμε να αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας και να μην τις μεταθέτουμε σε άλλους. Να μη λουφάρουμε, να αγαπάμε την εργασία μας, να αγαπάμε τη ζωή, να είμαστε ευγενείς και να αναζητούμε καθημερινά θετικές πρακτικές. Εκεί ίσως βρίσκεται μια πράγματι επαναστατική, ηθική στάση. Τέτοια στάση, ευτυχώς, συναντούμε ακόμη σε αρκετούς ανθρώπους, ανθρώπους που κινούνται αθόρυβα και με συνέπεια. Μάλιστα, από αυτούς προκύπτει καθημερινά η ανάταση, οπότε εντέλει και η ανάσταση».

Μερικές φορές ο ερωτας σε «σκοτώνει» άλλες..σου δανείζει τη δύναμη του…

2011-02-11T23:47:00.002+02:00

Μερικές φορές ο ερωτας σε «σκοτώνει» άλλες φορές σου δανείζει τη δύναμη του…
δημοσιευση στο moveitmag http://www.moveitmag.gr/flash.php Σε στιγμές οπού φαίνεται ότι εξαντλείται η δύναμη μας -όπως αυτές των κρίσεων- αναζητούμε καταφύγιο σε ότι μπορεί να τονώσει τη διάθεση και την ενέργεια μας να συνεχίζουμε τη ζωή. Ο έρωτας σε επισκέπτεται απρόσκλητος , σαν τυφώνας και καταιγίδα σε παρασύρει, σου μαθαίνει ξανά ότι όλα είναι στο χέρι σου, όλα τα μπορείς, ότι έχεις απίστευτη δύναμη, άπιαστη δημιουργικότητα, άφταστη τόλμη. Ξαφνικά ότι δεν φανταζόσουν ως τότε ότι θα έκανες γίνονται καθημερινότητα Μεταμορφώνεσαι για να υποδεχτείς αυτή τη δίνη, ομορφαίνεις … Όσο ο έρωτας διαρκεί τα τοπία φαίνονται άλλα, τα ματιά σου βλέπουν με άλλο τρόπο, αναπνέεις καλά είσαι ευτυχισμένος που ζεις!
Όταν ο έρωτας αποχωρήσει, τον διαδέχεται η μελαγχολία, το πένθος της απώλειας αλλά εκεί ακριβώς μαθαίνεις με τον καιρό ότι σε αυτό το διάστημα της μελαγχολίας - συχνά το πιο βασανιστικά δημιουργικό- αποκτάς έναν σπάνιο πλούτο γνώσης και δύναμης.
Όταν ο έρωτας περάσει, χαμογελάς στη μνήμη του ερωτοχτυπημένου εαυτού σου, χαίρεσαι που είχες την τύχη και την ευλογία να ζήσεις ένα τόσο μεγάλο πάθος και συνεχίζεις τον περίπατο της ζωης, ως την επόμενη συνάντηση με τον έρωτα, που παραμονεύει εκεί στη γωνία. Μόνο που δεν σε έχει ειδοποιήσει, να τον περιμένεις, για αυτό και πάλι όταν χωρίς να χτυπήσει την πόρτα θα σου ανοίξει διάπλατα πόρτες και παράθυρα, όπως ο ανεμοστρόβιλος θα είσαι εκεί. Πάλι θα σε παρασύρει στο γλυκό του ταξίδι.
Η δύναμη του έρωτα είναι μαγική, μα πιο μαγική είναι η δύναμη που έχουμε μέσα μας και που ο έρωτας μας βοηθά να την ανακαλύψουμε, την βγάζει στην επιφάνεια την στολίζει και μας δείχνει τον άλλο υπέροχο μας εαυτό που τολμά.
Λουκια Ρικακη δημοσιευση στο moveitmag http://www.moveitmag.gr/flash.php

Cinema for awakening

2011-02-04T10:11:00.005+02:00

ΤHE FILM FESTIVAL AS AN EXPRESSION AND PRACTICE OF PUBLIC CULTURE
Outline of thoughts for the seminar by Lucia Rikaki
am off to Delhi today and this is my outilne for my little talk at a panel during the Persistence Resistance festival check the festival it is a great initiative http://www.persistenceresistance.in/
αποσπασματα απο την μικρη μου ομιλια την Δευτερα 7.2.2011 στο φεστιβαλ ΕΠΙΜΟΝΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ του Νεου Δελχι
Cinema with a soul from all over the world
The Independent film festival
Is an open meeting place for creators unsettled citizens who still believe that art enlightens in a unique purpose our truth and highlights issues of our awakening from the deep sleep of our consumer habits, towards what constitutes the creation and consumption of contemporary images

The Independent film festival hosts
Cinema for awakening…. in a world that seems to demand other forms of storytelling as they are now being spelled out in the new media forms and the net
The theology of the “marketplace” represents a single sides financial suppression Η and this market oriented images and films now prove insufficient to provide tools to comprehend but mostly to change the terms or our common coexistence
These market oriented narratives do not correspond any more to our real needs and certainly do not respond to the urgency of shaping a common standpoint towards existence and whatever morality aesthetics and creativity this may involve

We are in urgent need of another social and political scene
Independent Film Festivals do provide the tools for broadening our perceptions on the way cinematic languages and narratives in the context of a technology era resist and transform worlds realities

We have created in Greece the
Rodos Ecofilms http://www.ecofilms.gr/ International Health Film festival http://www.healthfilmfestival.gr/
Independent Film Festivals are fortunately some of the worlds last oasis
They provide meeting places for innovative thought, visionary approach and ideas that do flourish in independent fertile gardens around the planet
All these are expressed through the lenses of filmmakers with wide open perception impatient to create new narratives

Independent Film Festivals do foster the silent upraising of international consciousness’ Audiences and film lovers adopt an active stand point towards the commons and demand beyond, the sheer pleasure of watching yet another film
They seek hope beyond the obvious and towards the real heartbeat of being, where the tender look upon life may give us wings to fly towards our dreams

These festivals are the wide open windows that reveal the alternative beauty of the world

We realize, with great perplexity, the results of an elusive global economic scheme. A scheme that originates from sources that are captive by wealth. This never ending concentration of wealth is a huge disease that co-exists with the modern life style.
It is a dysfunction that has little to do with real life, but nevertheless, has taken huge dimensions. I wonder what are the moral values of the people who control or participate in these systems that regulate global economy, therefore the lives of every living being on this planet . It seems as though it is an incurable illness. At present we are experiencing the first hives of this epidemic.
We thought that we could continue to ride on the fake chariot of consumerism without getting injured. But we are walking on thin ice. Even though the poets warned us, we kept on seeking wealth. What a pathetic way to live, wasting time on earth chasing money…

We have created Ecofilms and the International Health Film festival during a time of crisis, to suggest a way of life that could save us, to enlighten those dynamic exceptions that point out other values, beyond wealth, that constitute the greatest living capital and only with those values a person can obtain equilibrium of body and soul, consequently good health.
At this annual meeting of cinema environment health and medicine, which is the only one in the world, we bring together films of great moral value and most probably, of low stock value, which shed light to those who serve Health with self denial, those who take care of their fellowman with generosity, those who care and actively attend to our well balanced life on this planet. Far away from the ephemeral sirens, of our equally ephemeral monetary wealth, which is responsible for many of today’s health disorders, are people that respect the gift of life, honor their journey on this planet and return the gesture wholeheartedly.
Next to science stands human will power, our bond with nature along with the way of thinking and experiences that we gained through centuries. Fortunately, there are certain civilizations that haven’t turned their back on this valuable knowledge, they haven’t surrendered it to a cash transaction, a transaction that obviously aims criminally against our health system … just as it aims against our economy.
At Ecofilms and at the International Health Film festival we operate on the outskirts of any big international events, bending their evaluation rules. We invest a small capital but a generous soul, we turn our backs to cheap glamour, our sole interest are the propositions of moral depth and we consider them priceless.
The result is that we create our own value system, where people gather from all over the world and rediscover what is most important in life. This is priceless and it ensures more than survival. It ensures a long and healthy life.

Lucia Rikaki creator and Artistic director Rodos Ecofilms http://www.ecofilms.gr/ International Health Film festival http://www.healthfilmfestival.gr/

Έχω ανάγκη τη φύση για να ισορροπώ να αντιλαμβάνομαι το πραγματικό μέγεθος της ύπαρξης

2011-01-31T18:59:00.007+02:00

συνεντευξη στον Γ.Αλεξίου.. Βραδυνη της Κυριακης 30.1.2011 http://www.vradyni.gr/index1.htm
Κατ’ αρχάς να αναφέρουμε ότι η ενασχόλησή σας με το υλικό που αντλεί
πρώτη ύλη από το διαδίκτυο προϋπήρξε της ταινίας που θριάμβευσε τις μέρες αυτές στις Χρυσές Σφαίρες, το Social Network με αντικείμενο το facebook. Πρωτοπόρος πάντα στη δουλειά σας !Τι είναι εκείνο που ανιχνεύετε στη νέα ταινία σας «Είσαι ο Καθρέπτης μου» ; Ήδη το 2006 δημιούργησα την πρώτη Ελληνικη ταινία που ξεκίνησε από το Ίντερνετ με τιτλο Κρατησε ΜΕ http://kratiseme.blogspot.com/ http://www.holdme.gr/ το ΘΕΜΑ ήταν η απώλεια και στη διαδικασία δημιουργίας της ταινίας μοιραστηκαμε με ανθρώπους άγνωστους ως εκείνη τη στιγμή από όλη την Ελλάδα ιστορίες απώλειας η ηρωίδα της ταινίας είχε δημιουργήσει αυτό το κάλεσμα για να χειριστεί το ζήτημα του θανάτου του πατέρα της αυτή η πρώτη εμπειρία υπήρξε συγκλονιστική και για την ποιότητα και την ποσότητα των ανθρώπων που ανταποκρίθηκαν αλλά κυρίως γιατί μαγικά σχεδόν μεταφυσικά οι ιστορίες που μοιράστηκαν συνομίλησαν ΠΟΛΥ λειτουργικά με τον μυθοπλαστικος ιστό της ταινίας . Όταν ήρθαν στα γυρίσματα συμμετείχαν σε ένα ΠΟΛΥ δυνατό παιχνίδι αυτόματης γραφής των σουρεαλιστων το παιχνίδι της αφής κι Έτσι μέσα από μια συλλογική αφήγηση προέκυψαν ΠΟΛΥ δυνατές και συγκινητικες ιστορίες όσοι πήραν μέρος αξιολογησαν ως ΠΟΛΥ σημαντική τη συμμετοχή τους και όλοι συμφωνήσαμε ότι αυτή η διαδικασία πέρα από τη δημιουργική της αξία μας βοήθησε όλους μέσα από αυτή τη μοιρασιά να διαχειριστούμε τις δικές μας απώλειες Ήδη δηλαδή ξεκινούσαμε την ταινία με ένα πολύτιμο δώρο κι ούτε μπορούσα να φανταστώ τι δώρα είχε καταστρωσει η τύχη για μας σε όλη τη πορεία της ταινίας κι ακόμη και τώρα όπου προβάλλεται αναπτύσσεται γύρω της ένας εξαιρετικά ενδιαφέρον ο ιντερνετικος διάλογος οπότε έτσι το πείραμα της έπικοινωνιας που ξεκίνησε ήδη τώρα 4 χρόνια πριν εξακολουθεί να προσφέρει δημιουργικούς καρπούς
Να αναφέρω ότι στη διάρκεια της ταινίας ένα ατύχημα μας στέρησε τη συμμετοχή του Γιωργου ενός νέου που είχε ήδη μοιραστεί μαζί μας μια εξαίρετη ιστορία.αυτή η πραγματική απώλεια υπήρξε σημαντικός σταθμός στην ταινία Μεσα από το Ίντερνετ αναζήτησα και βρήκα πολλά στοιχεία από τη ΖΩΗ του κι έτσι δημιουργθηκε ένας χαρακτήρας κι ένας ήρωας στο σενάριο πάνω στα ίχνη που ο ίδιος είχε αφήσει στο διαδίκτυο.. Σαν να ήθελε κατα κάποιο. Τροπο κάποιος να τα συλλέξει και να αφηγηθει την ιστορία του.Αργότερα σε κάποιες ΠΡΟΒΟΛΕΣ τυχαία! Γνώρισα την οικογένεια τπυ φίλους του οι οποίοι ευτυχώς επιβεβαίωσαν ότι η ταινια τιμα την μνήμη του αλλά επίσης κι ότι αποδωσαμε με συνέπεια κάποιες από τις δημιουργικές εμμονές του ! Κι ΟΛΑ αυτά χωρίς καμμιά πραγματική συνάντηση αλλά συνθέτοντας τα ίχνη του στο διαδίκτυο ..σε ένα γράμμα που μου είχε γράψει με εμεηλ είχε προφητευσει ότι η ιστορία θα γράφεται πια μέσω μεηλ .. Περισσότερα στοιχεία για την ταινία βρίσκει κανείς στις ιστοσελίδες της http://www.holdme.gr/ kratiseme.blogspot.com καθώς και στο ομότιτλο βιβλίο Κρατησε με
Τώρα στην νέα μου ταινία Εισαι ο καθρεφτης μου http://youmymirror.blogspot.com/ ανιχνευω την ομορφιά και ειδικά εκείνη που κατοικεί στην κάθε μέρα και αποτελεί τον μεγάλο πλούτο και το μεγάλο δώρο της ζωής .. Ένα πραγματικό μη υλικό δώρο πέρα από τις σειρήνες τπυ εφημερου πλουτισμού που έιμενουν να διδάσκουν ότι η ΖΩΗ βρίσκεται στη συσσώρευση υλικών αγαθών .Κι εδώ έριξα ένα μπουκάλι με ένα μυνημα στη μεγάλη θάλασσα του Διαδικτύου και ανθρωποι από όλη την Ελλαδα και την Κυπρο ήρθαν με τις ιστορίες και τις εμπειρίες τους γυα την ομορφιά ένα ακόμη λοιπόν πολύτιμο ταξίδι στη διάρκεια της συνάντησης μας κινηματογραφουσαμε με 4 κάμερες και ένας Ινδός φωτογράφος έφτιαχνε το πορτραίτο τους Ολο αυτό το ΠΡΩΤΟ μέρος των γυρισμάτων έχει ολοκληρωθεί και τώρα ξεκινούν τα γυρίσματα του μυθοπλαστικου μερους που θα ολοκληρωθεί το καλοκαίρι πρωταγωνιστούν ο ΑΝΤΩΝΗΣ Καρυστινος και η Ελευθερια Κομη
2. Πότε καταφέρνει ένας άνθρωπος να δει τον εαυτό του στον καθρέπτη με αποτέλεσμα που τον ικανοποιεί πραγματικά ; Υπάρχει αυτή η στιγμή ή είναι ουτοπία ;
Πιστεύω ότι είναι δύσκολο να έχει διάρκεια αυτόν ο αντικατοπτρισμος του ιδανικού όμως υπάρχουν στιγμές που συνομιλουμε ευφορα με το είδωλο μας και αναγνωρίζουμε στοιχεία του εαυτού μας .. Ευτυχώς Και μέχρι την επόμενη συνάντηση του εαυτού με το είδωλο πασχιζουμε να ξαναβρούμε αυτή την εύφορη στιγμή την εφήμερη της διάρκεια και την ηδονικη της απόλαυση
3. Ποιο κομμάτι της φύσης είναι ποιο επιδραστικό στην έμπνευση και τη γαλήνη σας ;
Ο ΗΛΙΟΣ κάτω από τις γενναιοδωρες ακτίνες του οποίου γράφω τώρα και αυτές τις απαντήσεις λουσμενη στην ευφορία των Αλκυονιδων ημερών και η θάλασσα. Εχω ανάγκη τη φύση για να ισορροπω να αντιλαμβάνομαι το πραγματικό μέγεθος της ύπαρξης λατρευω τις μυρωδιές της φύσης και τις επίμονα και μέσα στη ΠΟΛΗ καθώς σε κάθε μου καθημερινή μετακίνηση διεκδικώ έστω κι ένα ελάχιστο πέρασμα από ένα Άλσος η οποίο ίχνος φυσικού τοπίου μέσα στον αστικό ιστό
4. Ποιο είναι το κύριο ερέθισμά σας για το ντοκιμαντέρ «Σχέδιο Σωτηρία» και πως εξελίσσεται διαδικτυακά ;
Ήταν το ότι διαπίστωσα ότι σε αυτό το ιστορικό και μεγάλο Δημόσιο νοσοκομείο υπάρχουν αυτοί οι υπέροχοι Ελληνες οι ανιδιοτέλεις αυτοί υπηρέτες της ΥΓΕΙΑΣ ταγμενοι στο λειτούργημα της με τροπο βαθειά συγκινητικό και συνέπεια και αφοσίωση που αφοπλιζει απόλυτα, τις χαιρεκακες μοιρολογιστρες των κακών.. Αυτοί οι όμορφοι λειτουργοί της Υγειας φιλοξένησαν και συνυπηρξαν μαγικά μέσα στον χωρο του νοσοκομείου με 100 νέους καλλιτέχνες ,μοιράστηκαν μαζί τους την πλούσια ιστορία του νοσοκομείου και μέσα στο δάσος του νοσοκομείου -όπου ακόμη η φύση ανθίζει οργιαστικα- ανθισαν εξαιρετα έργα τέχνης τα οποία διαπραγματευτηκαν την μνήμ,η τον πόνο και την ιστορία .Κατεγραψα την έκθεση στη διάρκεια τριων μηνών, συνομίλησα με δημιουργούς με θεατές, με ανθρώπους του νοσοκομείου με τους εμπνευστές της έκθεσης και τον κ Παναγιωτη Παπαδοπουλο στον οποίο ανήκει η ιδέα. Ταυτόχρονα με τα γυρίσματα δημιούργησα ένα μπλογκ http://sotiriaplan.blogspot.com/ για την ταινία όπως κάνω πια για κάθε μου ταινία και ποσταριζα καθημερινά αλμπουμ με φωτό από τα γυρίσματα στο φεησμπουκ Ετσι έχει αναπτυχθεί ήδη ένας ΠΟΛΥ ενδιαφέρον ιντερνετικος διάλογος γύρω από την ταινία και είναι και μια ευκαιρία να μετρησω και το ενδιαφέρον του κοινού .. Η εμπειρία αυτή πάντως εμένα με διδαξε ότι το Σχεδιο Σωτηρια όπως είναι ο συμβολικός τίτλος της έκθεσης είναι εφικτό όταν συνασπιζονται με τέτοιο τροπο τέτοιες όμορφες δημιουργικές δυνάμεις
5. Υπάρχει κι ένα καινούργιο βιβλίο : «Τα Παραμύθια της Αγάπης και της Ελπίδας». Σε ποιους απευθύνεται ;
Σε όλους ήδη βρίσκεται στη δεύτερη του έκδοση Προκειται για φιλοσοφικού Τυπου παραμύθια ας πούμε για όλους μας που έχουμε ανάγκη την αγάπη και την ΕΛΠΙΔΑ πολλοί το αγόρασαν για τον εαυτό τουσκαι το μοιράστηκαν και με τα παιδιά τους ..άρα το Σχεδιο Σωτηρια είναι και πάλι εφικτό! Τώρα γράφω τα παραμύθια που γιατρευουν εύχομαι ως το τέλος του 2011 να το έχω τελειώσει
6. Η ελπίδα πώς μπορεί να παραμείνει ζωντανή σε μια αγωνιώδη καθημερινότητα για μεγάλο αριθμό πλέον συνανθρώπων μας ;
Αρκεί να την καλλιεργουμε με τη φροντίδα που καλλιεργουμε ένα φυτό η έναν καρπό που θελουμε να μείνει ζωντανό γιατί μας δίνει τροφή η ομορφιά Και τα δυο είναι τροφή της ύπαρξης απαραίτητη αν αφήσουμε τον κήπο μας να ξεραθει θα ξεραθουμε θα στεγνωσουμε από τους χυμούς της ζωής δεν νομίζω ότι υπάρχει δικαιολογια να μην ποτιζεις τον κήπο η τη γλάστρα σου μεταφορικά και κυριολεκτικά το λέω
7. Πριν την εξάπλωση του internet όλοι μιλούσαν για μια αφόρητη στη ζωή τους. Τώρα αυτό το ακούμε πολύ λιγότερο. Τελικά οι διαδικτυακές λειτουργίες και επικοινωνίες κάλυψαν τα κενά μας; Είναι ψυχοθεραπεία ; Πώς λειτουργεί σε
σας ;
Αυτή η επικοινωνία καλύπτει κάποια κενά όχι ΟΛΑ αλλά συμβάλλει στην εξωστρέφεια ακυρώνει κάποιους φόβους συναναστροφων κι έτσι ίσως λειτουργεί και ψυχοθεραπευτικα
Εγώ πλέον έχω απόλυτη δημιουργική εξάρτηση από το διαδίκτυο
Ευτυχώς με παρηγορήσε ένα βιβλίο Η Σοφια του Ριλκε που διάβασα και λέει ότι ο ποιητής κάθε πρωί πριν γράψει οτιδήποτε άλλο απαντούσε ενδελεχως στην αλληλογραφία του
Το ίδιο έκανε απ ότι ξέρω και ο Ριτσος Μια δημιουργική προθερμανση..
8. Ο τρόπος και ο σεβασμός με τον οποίο συμπεριφερόμαστε στον εαυτό μας και τους γύρω μπορεί να επηρεαστεί από την οικονομική κρίσηκαι τις επιπτώσεις
της ; Είναι ικανή η κρίση να κλονίσει τις σχέσεις σας ή θα μας φέρει πιο κοντά ; Τι πιστεύετε ;
Ότι μας κάνει να επαναδιαπραγματευτουμε αυτά που θεωρούμε ως λυμενα και ως αποτέλεσμα γινόμαστε οκνηροι μπορεί εν δυνάμει να το μετατεψουμε σε θετική στάση Ηδη ορισμένοι ξανασυστηνονται με συλλογικότητες γίνονται πιο ευγενείς και δεν ποδοπατουν τον διπλανό όπως έκαναν ως προ ολίγου Χαμηλωνουν οι τόνοι της υπεροψιας κι αυτό μόνο καλό μπορεί να κάνει βέβαια υπάρχουν κι αυτοί που στέκονται χαιρεκακα απέναντι στη κρίση κι επιθυμούν την πτώχευση μας σε κάθε επίπεδο τυχαίο;;
9. Πώς αντιμετωπίζετε τους όρους μνημονίου ως ελεύθερο πνεύμα και δημιουργικό που είστε ;
Νομίζω ότι εδώ και ΠΟΛΥ καιρό πρακτικά βρισκόμαστε υπό καθεστώς μνημονίου ακόμη κι αν δεν είχε διατυπωθεί το μεγαλο ψεμα του ακρατου καταναλωτισμού που χρόνια τώρα μας απομακρύνει από τις αξίες της ζωής μας έχει σώσει στην ανελευθερια του αρματος του Για μένα πάντα η άμυνα υπήρξε η δημιουργία και η καταφυγή στη φύση εκεί ισορροπώ .δεν είμαι επιστήμονας των οικονομικών αλλά ευτυχώς το ένστικτο μου μου επέβαλε μια μετριοπαθη στάση σχετικά με την ουτοπία του πλουτισμού της μη ανοχής μιας ηθικής που χρόνια τώρα βασιλεύει στις συναλλαγές κλπ απηχα συνειδητά, δεν είμαι λοιπόν πλούσια αλλά χαίρομαι τη ΖΩΗ
10. Πώς βλέπετε το νέο νομοσχέδιο για τον κινηματογράφο που δίχασε τους δημιουργούς ως προς το κατά πόσο ενθαρρύνει τη δημιουργία ;Περιμένουμε να το δούμε στην εφαρμογή του εκεί θα κριθεί είναι θετικό το ότι έγινε και προβλέπει να διορθώσει κάποια από τα κακώς κείμενα όμως ειθε να εφαρμοστεί σωστά
11. Είστε οπαδός του 3D στον κινηματογράφο ; Σας «κέρδισαν» οι περσινές ταινίες που παίχθηκαν με τον τρόπο αυτό (Avatar, Tron…) ;Όχι ακόμη έχω δρόμο να διανυσω για να γίνω οπαδός δεν το αποκλείω όμως
12. Ποια ταινία ή ποιες ταινίες είδατε και ξεχωρίσατε τη χρονιά που πέρασε, αλλά και τελευταία ;Είναι όλες ταινίες που δυστυχώς δεν βγήκαν στη διανομή αλλά ευτυχώς τις φιλοξένησα στα δυο διεθνή Φεστιβαλ που οργανωνω το Εκοφιλμς και το Φεστιβαλ για θέματα υγείας .Θέλω να αναφερθώ σε Ελληνικές ταινίες που ξεχωρισα τη φετεινη χρόνια τα 45 τετραγωνικά του Τζιτζη και Ricordi Mi Στελλας Θεοδωρακη.Καθώς και τα ντοκιμαντέρ Λόγος και αντίσταση του Τιμωνα Κουλμαση και Ευριδικη του Βιανελλη

Το πραγματικό ταμείο της τέχνης όμως βρίσκεται στην ανάταση. Αναταση οφείλει να επιστρέφει στην κοινωνία η Τεχνη

2011-01-30T19:56:00.003+02:00

αποσπασματα απο μια συνεντευξη στηνΜαρια Τομαρα που δημοσιευτηκε στην εφημεριδα της Μεσσηνιας http://www.eleftherianews.gr/openpdf.php?p_id=10 με αφορμη την αυριανη προβολη της ταινιας στην Καλαματα 8 το βραδυ στο Πνευματικο Κεντρο διοργανωση Εκπαιδευτηρια Μπουγα
το πληρες κειμενο δημοσιευεται στην ιστοσελιδα της ταινιας http://dreamsinanotherlanguage.blogspot.com/ "Ονειρα σε άλλη γλώσσα";
- Είναι λυτρωτικό να ονειρεύεται κανείς, ή καμιά φορά και ...βασανιστικό;
Είναι απαραιτητο συστατικο της ζωης αλλιως δεν αξιζει να ζει κανεις χωρις ονειρα
- Την Καλαμάτα την γνωρίζετε από παλιά, καθώς ένα από τα πρώτα Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ αναπτύχθηκε εδώ. Ποια είναι η άποψή σας για το θεσμό των φεστιβάλ. Είναι αναγκαίο να αναπτύσσονται και με διαφορετικά θεματικά πεδία μάλιστα;
Τα Φεστιβαλ στην περιφερεια είναι λειτουργικοι πνευμονες και απαραιτητες εκδηλωσεις Εξ αλλου στις μικρες πολεις αναπτυσσονται πραγματικα ουσιαστικες σχεσεις με τους τοπους και υπαρχει εδαφος για ουσιωδη διαλογο κατι που χανεται στο πληθωρισμο των μεγαλων πολεων .Τεκμηριωνω αυτή την αποψη και μεσα από την εμπειρια μου ως διοργανωτης δυο θεματικων Φεστιβαλ στα νησια της Ροδου και της Κω που σημειωνουν μεγαλη επιτυχια και εχουν δεθει με τις τοπικες κοινωνιες εκει Kos Inlt Health Film festival http://www.healthfilmfestival.gr/ http://healthfilmfestival.blogspot.com/ Rodos Intl Film festival www.ecofilms.gr http://rodosecofilms.blogspot.com/
Το φεστιβαλ Καλαματας ερχομουν κάθε χρονο και το ειχα αγαπησει όπως αγαπησα και την πολη. Καπου στο 2002 νομιζω ειχα βραβευτει στο φεστιβαλ με το βραβειο Καλυτερου Ελληνικου ντοκιμαντερ για την ταινια μου Λογια της Σιωπης Χαιρομαι που τωρα θα βρεθω παλι στην πολη με μια νεα ταινια που συμπτωματικα φετος εχει παλι τιμηθει με το βραβειο Καλιτερου Ελληνικου Νοτκιμαντερ αυτή τη φορα στη Χαλκιδα οπου πραγματοποιειται το Φεστιβαλ Ελληνικου Ντοκιμαντερ εδώ και 3 χρονια
- Η κρίση έχει πράγματι αντίδοτο την τέχνη ή μήπως φέρνει μαρασμό και εκεί;
Μόνο η επένδυση στην τέχνη μπορεί να αποφέρει υπέροχους καρπούς Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη εξαιρετικά σημαντικές πρωτοβουλίες και έργα σε όλο τον κόσμο που δίνουν μια εμπνευσμένη και πολύ πρακτική απάντηση σε όλους εκείνους που ανεύθυνα και ανιστόρητα υποστηρίζουν ότι σε καιρούς κρίσης η επένδυση στην τέχνη είναι ανώφελη.
H Τέχνη δίνει υπέροχη πνοή ζωης δίνει στις ψυχές φτερά και πετουν πέρα από τη ζοφερή τους πραγματικότητα. Αυτό προκαλεί η Τέχνη ανύψωση αυτό που δεν κάνει ο υλικός πλούτος παγιδευμένος στην εφήμερη του φύση Η παγκόσμια ιστορία της ανθρωπότητας το έχει επιβεβαιώσει και εξακολουθεί να το επιβεβαιώνει ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΝΑ ΞΑΝΑΣΥΣΤΗΘΕΙ ΑΜΕΣΑ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Να αποποιηθεί τα φτιασίδια που παραμορφώνουν το περιεχόμενο της. Γιατί μας θέλουν να αλληθωρίζουμε προς τα ταμεία . Το πραγματικό ταμείο της τέχνης όμως βρίσκεται στην ανάταση. Αναταση οφείλει να επιστρέφει στην κοινωνία η Τεχνη και όχι μόνο να χαϊδεύει τα ένστικτα της. Μόνο έτσι η ανάσταση είναι πιθανή. Να κατακτήσουμε πάλι τα υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένη η αληθινή ζωή. Όλοι οι της "Τέχνης" έχουμε τεράστια ευθύνη και υποχρέωση απέναντι σε αυτό. Αντιλαμβάνομαι τη δημιουργική λειτουργία του καλλιτέχνη ως απόλυτα συνυφασμενη με την κοινωνία Αρχικά ούτως η άλλως από εκεί αντλείται η έμπνευση αλλά ως εκ τούτου οφείλουμε διπλά να επιστρέφουμε εκεί στην κοινωνία το προϊόν της όποιας πνευματικής η άλλης δημιουργικής εργασίας όπως οφείλουμε επίσης σε κάθε επικοινωνία να προσπαθούμε να δούμε να βρούμε και αν γίνεται να δείξουμε τα φωτεινά εκείνα μονοπάτια που απεμπλεκουν από τα αδιέξοδα. Με απασχολει όμως η κριση περιεχομενου στην τεχνη την θεωρω αντιστοιχη της ηθικης και οικονομικης κρισης που μαστιζει τη ζωη μας Παραγεται ένα είδος τεχνης που εχει ελαχιστη σχεση με τα σημαντικα πραγματα της ζωης και τις αληθειες της, η σε άλλες περιπτωσεις -αρκετες τον αριθμο- στρεβλωνει τα πραγματα μεσα από μια παραβατικο πρισμα το οποιο αιφνης γινεται αυτό μεηνστρημ και ότι δεν εχει παραβατικοτητα θεωρειται ξεπερασμενο…. είναι και αυτό μια παγιδα
Θεωρώ ότι έχουμε όλοι ανάγκη και ως δημιουργοί και ως αποδέκτες να ενισχύουμε την αισιόδοξη πλευρά και τη δημιουργική πλευρά του καθένα κάθε μέρα. Να μην παραδιδόμαστε στην απελπισία και το σημαντικότερα να μην πέφτουμε στις καλοστημένες παγίδες του αισθητικου η του οικονομικου εμπορίου της τέχνης του τύπου ώστε να μην ποζάρουμε και στις επιταγές του ηθικου και αισθητικου η εμπορικου ταμείου
Αλλά να σκύβουμε με σεβασμό και άοκνη προσπάθεια σε ότι συντελεί στην ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης.

Τα ονειρα στην Πρεβεζα ...

2011-01-21T18:17:00.002+02:00

Η αποδοχή του άλλου,η αποδοχή της διαφοράς είναι το ζητούμενο στη σχολική κοινότητα της Φανερωμένης.Η δουλειά των δασκάλων εδώ κάνει θαύματα.Πιστεύω ότι πρέπει να κάνεις κινηματογράφο σε κάθε εποχή,οφείλεις να εξασκείς τα εκφραστικά σου μέσα και να "επιστρέφεις"στην κοινωνία με όσο πιο έντιμο τρόπο γίνεται τη δημιουργία σου.Σε εποχή κρίσης οφείλει κανείς να πράττει,να είναι σε συνεχή εγρήγορση.. ειμαι η κυρια που βγαζει καμερα.. οπως λεει ο ηρωας μου ο Ραφαελλος ο μικρος 8 χρονος Γεωργιανος…ολοι οι ανεξαρτητοι κινηματογραφιστες ειμαστε κυριες και κυριοι που βγαζουν την καμερα τους ως το μοναδικο τους οπλο στην ευτελεια και με τουτο φτιαχνουμε εικονες για την ομορφια της ζωης γιατι κατά πως λεει ο ποιητης «εμεις τη θεμε τη ζωη, πηγαινουμε μπροστά και χαιρετούμε τα πουλιά της που μισεύουνε.....ειμαστε από καλη γενια»
από καλη γενιά είναι και ο 13 χρονος Αντρεας που λεει στην ταινια
« αυτοι που είναι ο εαυτος τους δεν θελουν να είναι τελειοι, οι αλλοι θελουν!»
Η ταινία Όνειρα σε άλλη γλώσσα προβάλλεται στην Αίθουσα του Πολιτιστικού Κέντρου Δήμου Πρέβεζας (πρώην ΟΑΣΗ) το Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011 ώρα 8.00 μ.μ. Θα προβληθεί και η μικρού μήκους βραβευμένη ταινία του μαθητή Λουκά Λελόβα
κάνε ένα άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ Κινηματογραφική Λέσχη Πρέβεζα Γραφείο Πολιτιστικών Θεμάτων ΔΔΕ Πρέβεζας Ομάδα Κινηματογράφου 2ου Λυκείου Πρέβεζας Μαθητική Εφημερίδα Μαύρη Κιμωλία

Blow up ! δημιουργική διαδικασία... τι ετσι αποκαλυπτικο; ..που ταυτιζομαστε; ...υπαρχει γυναικειο σινεμα; τι ομορφο υπαρχει στο ιντερνετικο τοπιο

2011-01-19T16:48:00.006+02:00

Η δημιουργική διαδικασία... τι ετσι αποκαλυπτικο; ..που ταυτιζομαστε; ...υπαρχει γυναικειο σινεμα; τι ομορφο υπαρχει στο χαοτικο ιντερνετικο τοπιο; οταν θα σπειρεις ενα σπορο...ο υπεροχος ήλιος και αλλα πολλα Ευχαριστω τον Χρηστο και την Βασιλικη

BLOW-UP Λουκία Ρικάκη
Ανέβηκε από koyintaartemagazine. - Bίντεο με θέμα την τέχνη και το animation.

ανασυγκρότηση δυνάμεων,αναζήτηση των βασικών αξιών και της ομορφιάς της ζωής, πέρα από εφήμερα φτιασίδια.ένα μικρό μανιφέστο της κάθε μέρας

2011-01-14T14:59:00.006+02:00

Διάλογος στο τοπίο της κρίσης ανίχνευση ιδεών για το τι να κάνουμε .. Restart η format? Τι πρέπει να κάνουμε; απαντηση μου σε ερευνα της Κρυσταλιας Πατουλη του tvxs http://tvxs.gr/node/75588
Βιώνω την κρίση εδώ και παρά πολλά χρόνια νομίζω από το 1997 περίπου.Όταν άρχισε να με προβληματίζει πολύ γιατί υιοθετούμε αυτή την ακατάσχετη καταναλωτική συμπεριφορά, το λαιφσταιλ γενικά την εφήμερη χαζομάρα.
Γιατί ανεχόμαστε μια απολιτική συμπεριφορά, όταν ακόμη κι αν δεν συμμετέχουμε επικροτούμε με την ανοχή μας το ρουσφέτι το φακελάκι, την ασύδοτη συμπεριφορά του νεοπλουτισμού που διαφημίζουν τα χλιδατα ΜΜΕ. Γιατί θεωρούμε ότι ποιοτικό είναι, ότι επιβάλει ως ‘επώνυμο», με τη καθοδηγουμένη πληροφόρηση σε βαθμό πλύσης εγκεφάλου, που έφτασε να είναι στη πλειοψηφικά της η διαφήμιση. Γιατί αφηνόμαστε να παγιδευτούμε σε ότι μας οδηγεί στην απόλυτη ανελευθερία του καταναλωτισμού που εμφανίζεται με περιτύλιγμα ελεύθερης βούλησης. Τι κορυφαία απάτη!! Τι αντίστοιχα καλοστημένη απάτη ο εύκολος πλουτισμός και το αγαπημένο ντεκλασαρισμα. Λίγη ιστορία να είχαμε διδαχθεί θα καταλαβαίναμε ότι όλα αυτά οδηγούν σε κρίσεις όλα τα συστήματα που τα υιοθετούν τόσο ασύδοτα.
Αλλά δεν διδαχθήκαμε ποτέ ιστορία ούτε διδαχθήκαμε κριτική σκέψη.
Ομολογώ ότι ήμουν κι εγώ παγιδευμένη σε μερικά πράγματα και σε έναν τρόπο ζώνης που με προβλημάτισε και αποφάσισα να τον αλλάξω ριζικά . Αυτό οδήγησε σε πολλές θυσίες αλλά έγιναν συνειδητά και επειδή έβλεπα ότι δεν πάει άλλο Oχι γιατί μου το επέβαλλε κάποιος η κάποια εξωγενής κρίση αλλά το απαιτούσε η συνείδηση μου και το γεγονός ότι έβλεπα ότι όλο το άλλο οδηγεί σε αδιέξοδο.
Οπότε η δική μου κρίση έγινε το 1997 από τότε άρχισε μια άλλη δύσκολη πορεία σε άλλες βάσεις αργή βασανιστική αλλά απέδωσε εν τέλει καρπούς και πράγματα για τα οποία μπορώ να λέω ότι είμαι περήφανη αλλά κυρίως ήρεμη και συνεπής με τον εαυτό μου Συνεχίζω σε αυτό το δρόμο.. είναι μοναχικός δεν έχει γκλαμουρια, δεν έχει οικονομικές απολαβές αλλά έχει ουσία και ηθικές απολαβές. Τώρα που όλοι ασχολούνται με την κρίση βλέπω ότι πολλοί θα αναγκαστούν να κάνουν αντίστοιχη αναθεώρηση τρόπου ζώνης και συνηθειών Μια επανεκκίνηση - ρησταρτ κατά τον προσφιλή ηλεκτρονικό όρο.
Σε αυτή την επανεκκίνηση μετά το κρασαρισμα κάποια αρχεία θα έχουν σβηστεί κάποια θα έχουν χαλάσει εντελώς δεν πειράζει θα γράψουμε καινούργια θα δημιουργήσουμε νέες βάσεις. Ο άνθρωπος έχει αποδείξει ιστορικά ότι έχει επιβιώσει και έχει λειτουργήσει με δύναμη και ενεργεία όταν χρειάστηκε να αντιμετωπίσει αντίξοες και αναπάντεχα βίαιες συνθήκες Οι πόλεμοι είναι το χειρότερο σκηνικό αλλά και τώρα στο βωμό τους οικονομικού πολέμου χρειάζεται άλλος ψυχικός εξοπλισμός.
Αλλά δεν διδαχθήκαμε ποτέ ιστορία ούτε διδαχθήκαμε κριτική σκέψη και τώρα στην εποχή της παγκόσμιας αυτής κρίσης -που δεν είναι καθόλου Ελληνική απλά εκδηλώνεται και εδώ βίαια όπως βίαιες ήσαν και οι συνθήκες που την κατασκεύασαν- φαινόμαστε να καθορίζουν την σκέψη μας κακές μοιρολογίστρες ..που προβλέπουν τα πιο σκοτεινά σενάρια. Καλομελέτα κι έρχεται λέει η παροιμία για αυτό.
θα πρότεινα ανασυγκρότηση δυνάμεων, ορθολογική σκέψη, αναζήτηση των βασικών αξιών και της ομορφιάς της ζωής, πέρα από εφήμερα φτιασίδια. Προτείνω ακόμη ένα μικρό μανιφέστο της κάθε μέρας κάτι σαν μια προσευχή.
…Να απολαμβάνεις κάθε πρωί την Ανατολή του ήλιου σαν προσευχή στη μέρα που ακολουθεί, να ταξιδεύεις με το νου και το κορμί πάντα ανοιχτά στην ευωδιά της φύσης, να σφίγγεις δυνατά το χέρι στους τρυφερούς ανθρώπους που συναντάς και να αγκαλιάζεις του βαθειά ανυπότακτους να γελάς δυνατά με τον παλμό της χαράς κι όταν κλαις να μη φοβάσαι τη γεύση των δακρύων σου, πάντα κάτι έχουν πάντα να σου πουν αυτά τα εφήμερα στολίδια των ματιών.

Τα Βαλκανια είναι μια πλεξουδα.. που αγγίζουν με τον ίδιο τροπο μάτια που δακρύζουν με ίδιες υγρασιες

2011-01-12T13:53:00.002+02:00

Τα Βαλκανια είναι μια πλεξουδα.. χέρια που αγγίζουν με τον ίδιο τροπο μάτια που δακρύζουν με ίδιες υγρασιες, μουσικές που τραγουδούν τους ίδιους δρόμους συγγενευουμε.. Συγκινητικά ..πιο πολλά μας ενώνουν από κείνα που μας χωρίσουν..Διαδρομές στην ΠΟΛΗ την ιστορία και την μνήμη με οδηγούς τρεις οικογένειες που έζησαν το...υς ξέφρενους ρυθμούς της πρόσφατης ιστορίας και αθροισαν τα πιο ετεροκλητα βιώματα..Το βράδυ περίπατος στο block στο ΚΕΝΤΡΟ της πόλης Το πρώην αδυτο .. Κατοικιών της εξουσίας και νομενκλατουρας τώρα έχει καταληφθεί από μπαρ καταστήματα και μεγάλα μπαννερς χορηγών κινητής τηλεφωνίας
η εξουσία αλλάζει χέρια .. Ο καταναλωτισμ...ός δημιουργεί την ψευδαίσθηση της ελεύθερης κυκλοφορίας οποίος μπορεί να καταναλώσει έχει πρόσβαση για τους άλλους το αδυτο παραμένει μεταφορικά κι ίσως ακόμη πιο κυριολεκτικά .. Επίσης να προσθέσω ότι οι γεύσεις της ντόπιας κουζίνας συγκινούν τον ουρανισκο μεσογειακή κουζίνα με λίγη ενταση από μπαχαρικά και δημιουργικές προσμιξεις ΡΑΚΗ βάλσαμο συνοδεύει
shooting Ilira in Tirana for my new doc
more picts here http://www.facebook.com/album.php?aid=266679&id=700415894&l=cc02b40479 and here
http://www.facebook.com/album.php?aid=43770&id=100000717156214&l=178d67da53

vintage videos

2011-01-05T12:03:00.000+02:00

Φλαγκαρισμα..και αλλες ιστοριες λογοκρισιας

Φεστιβαλ Για θεματα Υγειας

Μπλου απ κουβεντα

Εισαι ο Καθρεφτης μου

17 χρονια Κωμωδια απο το 1994 ως φετος

ονειρα σε αλλη γλωσσα μια κουβεντα

ναι το δεμενο σπιτι

Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν' οι κάμποι;

2011-01-01T21:59:00.006+02:00

πλάνα απο το μικρο ντοκιμαντερ που γυριζουμε για την τηλεοραση, με ξεναγο την Ιλιρα απο την Αλβανία που ζει, εργαζεται και σπουδαζει στην Ελλάδα

Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν' οι κάμποι;
Μην είναι τ' άσπαρτα ψηλά βουνά;
Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;
Μην είναι τ' άστρα της τα φωτεινά;
Μην είναι κάθε της ρηχό ακρογιάλι
και κάθε χώρα της με τα χωριά;
κάθε νησάκι της που αχνά προβάλλει,
κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;
Μην είναι τάχατε τα ερειπωμένα
αρχαία μνημεία της χρυσή στολή
που η τέχνη εφόρεσε και το καθένα
μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί;
Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα,
και κάτι που 'χουμε μες την καρδιά
και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα..............

Ιωάννης Πολέμης

Τι είναι η πατρίδα μας;
pictures from the film
http://www.facebook.com/album.php?aid=263170&id=700415894&l=0475cf5022

Το χρώμα του χρήματος γεννά αχρωματοψία

2010-12-31T21:48:00.002+02:00

http://www.topontiki.gr/article/12093
Αρθρο μου στο Πονιτκι..στηλη Επωνυμως..
Το χρώμα του χρήματος γεννά αχρωματοψία
Στην εποχή του σύγχρονου καπιταλιστικού σκηνικού, όπου η διάθλαση στο τοπίο των αξιών είναι σχεδόν μόνιμο σκηνικό, η ταυτότητα λειτουργίας του καλλιτέχνη ως ενεργού πολίτη στο κοινωνικό γίγνεσθαι περνάει από πολλά κύματα.
Και ενίοτε διασώζεται, ενίοτε όμως η τρικυμία τον οδηγεί σε δύσκολα βυθίσματα.
Καθίσταται λοιπόν πολύ σημαντικό να εξασκείται κανείς στο να αναγνωρίζει ποια είναι τα σημαντικά χρώματα που συνθέτουν τη δική του δημιουργική παλέτα, να απαγγέλλει συχνά εν είδει προσευχής εκείνα τα οποία θεωρεί αξίες, ώστε να μη χάνει την πυξίδα που θα τον οδηγεί μετά από τι άπειρες παλινδρομήσεις.
Αντιλαμβάνομαι τη δημιουργική λειτουργία του καλλιτέχνη ως απόλυτα συνυφασμένη με την κοινωνία. Αρχικά ούτως ή άλλως από εκεί αντλείται η έμπνευση, αλλά ως εκ τούτου οφείλουμε διπλά να επιστρέφουμε εκεί στην κοινωνία το προϊόν της όποιας πνευματικής ή άλλης δημιουργικής εργασίας, όπως οφείλουμε επίσης σε κάθε επικοινωνία να προσπαθούμε να δούμε, να βρούμε και, αν γίνεται, να δείξουμε τα φωτεινά εκείνα μονοπάτια που απομπλέκουν από τα αδιέξοδα.
Θεωρώ ότι έχουμε όλοι ανάγκη, και ως δημιουργοί και ως αποδέκτες, να ενισχύουμε την αισιόδοξη πλευρά και τη δημιουργική πλευρά του καθένα, κάθε μέρα. Να μην παραδιδόμαστε στην απελπισία και, το σημαντικότερο, να μην πέφτουμε στις καλοστημένες παγίδες του εμπορίου της τέχνης του τύπου «Ό,τι δεν έχει απήχηση εμπορική δεν είναι καλό, ό,τι έχει είναι»... ώστε να μην ποζάρουμε στις επιταγές του ταμείου.
Αλλά να σκύβουμε με σεβασμό και άοκνη προσπάθεια σε ό,τι συντελεί στην ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης. Βρίσκω πολύ επικίνδυνη όλη αυτήν τη στροφή και την αντίστοιχη πόζα στο ταμείο που υπάρχει σε αρκετές τέχνες και ειδικά στο σινεμά και διαθλά κάθε ουσία, όπως επίσης εξ ίσου επικίνδυνη και την υμνολογία της παραβατικότητας και την κυκλική και αέναη αναπαραγωγή της ως εκείνη που δημιουργεί τα νέα ήθη.
Η ζωή είναι αλλού, έχει χρώματα φυσικά που δεν αποτυπώνονται στο τυπογραφείο ούτε στα χαρτονομίσματα Αυτή η προσήλωση στο χρώμα του χρήματος γεννά αχρωματοψία και βρίσκεται στη ρίζα των κρίσεων, όχι μόνο των οικονομικών, αλλά και των ηθικών .Έχουμε τόσο φτωχύνει το περιεχόμενο των αφηγήσεών μας για να ποζάρουμε στο χρήμα ή στο άλλο βασίλειο του «παραβατικού περιθωρίου» που κατακτά με ρυθμούς το λάιφ-στάιλ. Ας ξαναζωγραφίσουμε με ξυλομπογιές της αθωότητας ό,τι έχει απομείνει και ό,τι μπορούμε να αντλήσουμε από τη μνήμη.
Τέτοιες δημιουργίες μπορεί να έχουν αντοχή, τα αλλά που στολίζονται τώρα με εφήμερες επιτυχίες και οικονομικά νούμερα μάλλον θα πνιγούν στο εφήμερο κοστούμι τους, και εδώ που τα λέμε ευτυχώς.

ελπίδα και αγαπη ..βιβλια δωρα για καλη χρονια...

2010-12-27T17:29:00.002+02:00

συνθεση για δυο βιβλια ...του Μακη
Τα παραμυθια της αγαπης και της ελπίδας στη βιτρινα του Πυρινου κοσμου..σε γιορτινο σκηνικο...

Απ’ τη ζωή τα αντλούμε όλα..ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΕ η ταινια ΣΤΟ TRICKY CINE CLUB απο 29 Δεκεμβριου

2010-12-26T15:50:00.007+02:00

Απ’ τη ζωή τα αντλούμε όλα..ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΕ η ταινια της Λουκίας Ρικάκη ΣΤΟ TRICKY CINE CLUB απο 29 Δεκεμβριου καθε βραδυ στις 8 τηλ 210.3311009 6973371601
www.holdme.gr
http://kratiseme.blogspot.com/

Απ’ τη ζωή τα αντλούμε όλα Μέσα από τη δημιουργική φαντασία και τη δεξιοτεχνία από τη ζωή πάλι στο απτό έργο με εικόνα κίνηση και λόγο όταν μιλάμε για το ‘Κράτησε με’. Το ‘Κράτησε με’ η Λουκία Ρικάκη δεν το φωνάζει όταν πέφτει, το ψιθυρίζει όταν σηκώνεται. Οι θεματικές της εμμονές φαίνονται οικείες, αλλά αφού υλοποιηθούν είναι χωρίς προηγούμενο. Πρόκειται για ιστορίες ξαναϊδωμένες και ξαναειπωμένες παράξενα. Αναμφίβολα όπως στις καλύτερες περιπτώσεις είναι η τέχνη που κάνει την απώλεια κέρδος Στρατής Χαβιαράς – συγγραφέας http://www.facebook.com/event.php?eid=162594780438367
ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΕ η ταινια της Λουκίας Ρικάκη ΣΤΟ TRICKY CINE CLUB απο 29 Δεκεμβριου
και ενα γενναιοδωρο σχολιο του φιλου Γιαννη Στουραιτη απο μια προσφατη προβολη..τον ευχαριστω..
Την ταινία σου την ρούφηξα, και με ρούφηξε !
Με παρέσυρες (αφέθηκα, δηλαδή), στο τόσο πραγματικό, τόσο αληθινό και τόσο, συνάμα, ονειρικό σενάριο ! Τα πλάνα, αριστουργηματικοί πίνακες απίστευτης αισθητικής, οι συμβολισμοί, πολυεπίπεδοι και με δυσμέτρητο βάθος. Τα σκηνοθετικά σου ευρήματα, ευχάριστες εκπλήξεις ! Με ανάγκασες, ακούγοντας τους ανθρώπους να μιλούν, να παρατηρώ τα χείλη τους και όχι τα μάτια τους που συνήθως "κλέβουν την παράσταση" ! Ανακάλυψα για πρώτη φορά πόσο ερωτισμό μπορούν να εκπέμπουν τα στόματα την ώρα που μιλούν, και πόσο, με αυτόν τον τρόπο, ομορφαίνουν τον εκφερόμενο λόγο ! Η μουσική δεν γινόταν πιό ταιριαστή !
Με ταξίδεψες στον μαγευτικό σου κόσμο !
Συγκινήθηκα και με τα Ταγαρουλάκια !
Σας θαυμάζω, τους καλλιτέχνες, που έχετε κρυμμένη μέσα σας όλη αυτήν την λάβα της δημιουργικότητας, λάβα που εκρηγνυόμενη, συχνά σας τσουρουφλίζει και τους ίδιους, και που το ενδεχόμενο να σας κάψει, δεν σας φοβίζει καθόλου !
Νά 'σαι καλά Λουκία μου, να μας ομορφαίνεις την ζωή, παρασέρνοντάς μας μακριά από την άχαρη καθημερινότητά μας !

my small angel sings my wishes to you..

2010-12-26T15:47:00.001+02:00

της αγαπης παραμύθια...παρουσιαζεται η β εκδοση!

2010-12-08T02:42:00.000+02:00

Της αγάπης παραμύθια λένε πάντα την αλήθεια…
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΛΟΥΚΙΑΣ ΡΙΚΑΚΗ
ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ
στο ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΥPΙΠΙΔΗΣ ΣΤΗ ΣΤΟΑ... ΧΑΛΑΝΔΡΙ
A. ΠΑΠΑΝΔΡΈΟΥ 11 15232 ΤΗΛ 210.680.0644
http://www.evripidis.gr/
ΠΕΜΠΤΗ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΣΤΙΣ 7.00 ΤΟ ΒΡΑΔΥ
Μιλούν για τα Παραμύθια
Η ΛΟΥΚΙΑ ΡΙΚΑΚΗ
και ο
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΡΑΜΠΙΤΣΟΣ
σκηνοθετης και εκδοτης του περιοδικου camera stylo
http://camerastyloonline.wordpress.com/
Διαβάζει τα παραμύθια η ηθοποιός
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΟΜΗ
http://eleftheria.komi.free.fr/
…Να απολαμβάνεις κάθε πρωί την Ανατολή του ήλιου σαν προσευχή στη μέρα που ακολουθεί, να ταξιδεύεις με το νου και το κορμί πάντα ανοιχτά στην ευωδιά της φύσης, να σφίγγεις δυνατά το χέρι στους τρυφερούς ανθρώπους που συναντάς και να αγκαλιάζεις του βαθειά ανυπότακτους να γελάς δυνατά με τον παλμό της χαράς κι όταν κλαις να μη φοβάσαι τη γεύση των δακρύων σου, πάντα κάτι πολύτιμο έχουν να σου πουν αυτά τα εφήμερα υγρά στολίδια των ματιών….
http://www.facebook.com/lrikaki#!/event.php?eid=170410142993358

small things that matter μικρες κινησεις που αξιζουν η ταινια

2010-12-06T12:36:00.002+02:00

Μικρές κινήσεις που αξίζουν
Στο πλαισιο της Παγκόσμιας Ημέρας Αρθρίτιδας
Η Eλληνική Eταιρεία Aντιρευματικού Aγώνα arthritis.org.gr/
μας ανεθεσε την παραγωγη ντοκιμαντέρ με θέμα τις συχνότερες φλεγμονώδεις αρθροπάθειες για εκπαιδευτική και άλλη χρήση και έτσι φτιαξαμε το ντοκυμαντερ με τιτλο «Μικρές κινήσεις που αξίζουν» το οποίο παρουσιάζει τα μικρά πράγματα που έχουν σημασία στη καθημερινότητα των ασθενών, καταγράφοντας μαρτυρίες από την ζωή των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν τις συχνότερες φλεγμονώδεις αρθροπάθειες. Το ντοκιμαντέρ επιδιώκει να δώσει μια εικόνα του ζητήματος ωστε συμβάλλει ικανά στην ευαισθητοποίηση του κοινού αλλά και των κέντρων λήψης αποφάσεων.

small things that matter a film on arthritis from lucia rikaki on Vimeo.

κατεβάστε το Τραγούδι της ταινίας.
luciarikaki.gr/d_mikres_kinisis_gr.htm
Μικρες κινησεις που αξιζουνΑυθεντικη μουσικη για την ταινια
Το ΤραγουδιΣτιχοι Φωτεινη Τρικωνη Μουσικη Μαριεττα Φαφουτη

Ηταν μαλλον ξαφνικα
Που αρχισε το σωμα να πονα
Ουτε που περιμενα ότι ηταν ρευματικο

Ηταν μαλλον ξαφνικα
Που αρχισε το σωμα να πονα
Mεχρι που βρηκα το σωστο ρευματολογο γιατρο

Με κινηση θα μαθω να ζω
Στη θαλασσα θα κολυμπω
Με αγαπη για τη ζωη
Το πονο θα απομακρυνω
Με αγαπη για τη ζωη θα συνεχιζω

Εβλεπα τον καιρο να περνα
Ολο πιο πολύ το σωμα να πονα
Στιγμες ο ανθρωπος απελπιζεται
η ζωη ομως συνεχιζεται
ποτε δεν τα παρατας
είναι ο δρομος που περπατας

Με αγαπη για τη ζωη
Τα φαρμακα θα παιρνω
Με αγαπη για τη ζωη
Το πονο θα απομακρυνω
Με αγαπη για τη ζωη θα συνεχιζω

ολοι οι δικοι μου είναι μαζι μου
νοιωθω ετσι δυνατος
διακρινω στον οριζοντα μου
την ελπιδα και το φως
νοιωθω ετσι δυνατος

Ολοι τωρα με στηριζουν
Με μικρες κινησεις που αξιζουν
Θέλει δυναμη συνεχιζουμε
με μικρες κινησεις που αξιζουνε

αναρτημενοι στον ιστο σκηνες απο ενα γυρισμα

2010-12-06T02:56:00.001+02:00

μια αλληγορια υφανσης ιστου πισω και μεσα από τον ιστο στον οποιον ειμαστε ολοι δικτυωμενοι… διαδικτυωμενοι
Ο καθενας αντιλαμβανεται με τον δικο του τροπο την σχεση του πραγματικοτητα ,την κινητικοτητα η την στασιμοτητα
ενα προφητικο κειμενο του Φωτη Θαλασσινου ...
Λέξεις, αιώνιοι έρωτες, φύση, χρόνος και χώρος που υφίστανται όπως στις ουτοπίες. Χωρίς να αντιμάχονται τη ζωή και την ομορφιά αλλά μαζί τους σύμμαχοι στο μακρινό ταξίδι των ονείρων.Γνωρίζει την αλχημική μέθοδο απόσταξης της ομορφιάς τόσο από διαμάντια όσο και από άνθρακες. Εξυφαίνει τους μύθους της σαν την αράχνη που έχει τον ιστό της τέλεια φτιαγμένο. Σύμπαντα στροβιλίζονται και ενώνονται ανεπαίσθητα , άδηλα σχεδόν. Όσο χρειάζεται για ν’ αποκαλυφθεί στο τέλος η συμπαγής ενότητα του χάους. — Φώτης Θ
photo installation shooting A for the film
http://www.facebook.com/album.php?aid=39107&id=100000717156214&l=158d1f7683
http://www.facebook.com/album.php?aid=38958&id=100000717156214&l=da22703b66
ki ena araxno video!!
http://www.youtube.com/watch?v=3lBa8uTGEro
και ενα τωρινο του με αφoρμη την εγκατασταση ...
Το διαδίκτυο μια μεγάλη αράχνη και οι άνθρωποι εθισμένοι σ' αυτό πληρώνουν αρκετοί το τίμημα της απώλειας των αληθινών αισθήσεων για ένα πλασματικό κόσμο όπου οι πιο πολλοί γίνονται κτήμα του. Άτομα που χάνουν το πρόσωπο του. Το διαδίκτυο τους αφομοιώνει τους τρώει και τους κάνει κτήμα του για να μπορείς εσύ μετά να ασχοληθείς μαζί τους. Το ζήτημα είναι η σωστή χρήση. Πόσοι μπορούμε όμως να αντισταθούμε στο δέλεαρ της χαύνωσης και μιας λήθης που την καλύπτει μια ψεύτικη επίφαση αιωνιότητας.
Σκηνες απο ενα γυρισμα.. μια αλληγορια..αναρτημενοι στον ιστο..
γυρισμα με την Ελευθερια Κομη για την ταινια Εισαι ο Καθρεφτης μου youmymirror.blogspot.com στην εκθεση Athens Photo Festival
μια αλληγορια με εμπνευση απο την φυση...
μια αραχνη αργα με υπομονη υφαινει τον ιστο της με φοντο τον αρχαιολογικο χωρο της Πλευρωνας… εναν οχυρωμενο χωρο της αρχαιοτητας με συγκλονιστικη αρχιτεκτονικη
Πανω στον ιστο της σε αυτο το ιδιορυθμο υφαντο "ξαποσταινουν" παγιδευονται ; αλλα εντομα μια αλληγορια υφανσης ιστου πισω και μεσα από τον ιστο στον οποιον ειμαστε ολοι δικτυωμενοι… διαδικτυωμενοι
Ο καθενας αντιλαμβανεται με τον δικο του τροπο την σχεση του πραγματικοτητα ,την κινητικοτητα η την στασιμοτητα πιο πολλες φωτο στο λινκ
http://www.facebook.com/album.php?aid=39107&id=100000717156214&l=158d1f7683

Κουαρτετο σε 4 κινησεις επανεκδοση απο 8 Δεκεμβριου!

2010-11-29T20:18:00.018+02:00

Η Λουκία Ρικάκη είναι μια δημιουργική κινηματογραφίστρια με πολλαπλές δραστηριότητες σε πολλούς τομείς. Το «Κουαρτέτο σε τέσσερις κινήσεις» είναι από τις πιο φιλόδοξες ταινίες της.Το κουαρτέτο, μια μουσική σύνθεση για τέσσερα όργανα ή φωνές, γίνεται εδώ μια ερωτική σύνθεση τεσσάρων ανθρώπων: δύο μέσης ηλικίας και δύο νεαρών. Η είσοδος των νεαρών στον κόσμο των μεγάλων αναδεύει τα καθησυχασμένα νερά του έρωτα και δημι...ουργεί δίνες ερωτισμού. Οι ερωτικές πορείες δύο ανδρών και δύο γυναικών διασταυρώνονται, συνδιαλέγονται, απομακρύνονται και ξαναενώνονται με σκοπό την αναζήτηση του έρωτα, τον εντοπισμό των ερωτικών στιγμάτων κάτω από την μουσική σύνθεση του Ζμπίγκνιεφ Πράισνερ, του εξαιρετικού μουσικού συνθέτη, γνωστού μας κυρίως από τις ταινίες του Κρζίστοφ Κισλόφσκι.
Η Λουκία Ρικάκη κινείται στο πλαίσιο ενός σύγχρονου αστικού ψυχολογικού μελοδράματος. Με καλογυαλισμένη, έντονα χρωματική φωτογραφία, με ατσαλάκωτη σκιαγράφηση των ηρώων της, με προσεγμένα ντεκόρ και με αισθησιακό ερωτισμό. Ένα ύφος που ενέχει και μια παράξενη απόσταση, μολαταύτα κατορθώνει να μην χάνει το νήμα της συγκίνησης και να δημιουργεί πειστικά το ερωτικό γαϊτανάκι μέσα στο οποίο στροβιλίζονται οι ήρωες της.κριτικη παρουσιαση του Γιαννη Μπακογιαννοπουλου στη ιστοσελιδα του κεντρου Κινηματογραφου http://www.gfcdigital.gr/gfc/10025index.html?locale=el&l1=movie&id=10025

προβολες της ταινιας στο TRICKY CINE CLUB
Αιόλου 48-50 Μετρο Μοναστηρακι
καθε βραδυ απο 8-1 Δεκεμβριου στις 20.00 πληροφοριες 210.3311009 Τέσσερα πρόσωπα σε απροσδόκητες συναντήσεις.
H φαινομενικά ήρεμη καθημερινή ζωή ενός ζευγαριού 40ρηδων της Aλεξάνδρας και του Αντώνη θα διαταραχθεί , όταν θα εμφανιστούν σχεδόν ταυτόχρονα δυο απροσδόκητα πρόσωπα, ο Στέφανος ο διάσημος έλληνας συνθέτης απο το εξωτερικό που έρχεται κάθε χρόνο στην Eλλαδα και δίνει μοναδικές και ιδιόμορφες συναυλίες και η Kλαίρη μια εντυπωσιακή 18χρονη. Δυο πρόσωπα που θα οδηγήσουν τον Aντώνη και την Aλεξάνδρα σε ερωτικές περιπέτειες σε μια απόπειρα να ξεφύγουν απο την συζυγική τους κρίση.

Tα παιδιά των πρωταγωνιστών μακρινοί παρατηρητές αποκτούν σημαντικό ρόλο στην ταινία καθώς παρατηρούν τις συμπεριφορές των μεγάλων και λειτουργούν καταλυτικά στις σχέσεις βοηθώντας τους να ανακαλύψουν άλλους τρόπους επικοινωνίας.

Mια ταινία για τον ερωτα τις προσωπικές σχέσεις και τις μικρές λεπτομέρειες που καθορίζουν τα συναισθήματα μας και την επικοινωνία μας με τους γύρω μας.
Πρωταγωνιστής είναι ακόμη και η μουσική την οποία υπογράφει για την ταινία ο διάσημος συνθέτης συνεργάτης του Kισλόφσκι Zμπίγκνιεφ Πράισνερ.
Στο ρόλο του σύνθετη στην ταινία ο έλληνας διεθνής Γιώργος Xωραφας, δίπλα στη Θέμιδα Mπαζάκα (Aλεξάνδρα) και σε ένα καστ νέων ελληνων ηθοποιών.

Σκηνοθεσία Λουκία Ρικάκη
Σενάριο Λουκία Ρικάκη, Γιώργος Νοταράς, Νίκος Παπανδρέου
Διεύθυνση Φωτογραφίας Άγγελος Βισκαδουράκης
Μοντάζ Τάκης Γιαννόπουλος
Σκηνικά Μιχαλης Σδουγκος
Μουσική Zbigniew Preisner

Tα τραγούδια που έγραψε ο Πράισνερ ειδικά για την ταινία ερμηνεύει ο Mανωλης Λιδακης.
Mια ταινία για οποίον ερωτεύτηκε και νόμισε ότι υπάρχουν όρια.
http://www.luciarikaki.gr/ff_QUARTET%20IN%204%20MOVEMENTS_gr.htm
Ηθοποιοί Γιώργος Χωραφάς, Θέμις Μπαζάκα, Ουρανία Γκιώνη,
K. Κωνσταντόπουλος, Θανάσης Ευθυμιάδης, Κώτσας Φαλελακης, Αλεξανδρος Καραβας, Αλεξης Πολιτης,Αναστασια Καιτσα,Μαρία Κόκκα
Παραγωγή Λουκία Ρικάκη
Tricky Trick Films Ltd Διανομή Tricky Trick Films
Subtitles English
Format 35mm Διάρκεια 104 min

Αναρτημενοι στον ιστο το έργο μου στο Athens photo festival ..suspended on the web my exhibition piece at Athens photo festival

2010-11-29T19:57:00.010+02:00

suspended on the web
An allegory inspired by nature A spider weaves its web slowly in the archeological site of Plevrona an ancient fortress of stunning architecture.On this very web this strange 'sheet' other insects rest or they are being trapped?

An allegory about weaving a web in and behing we are all weaven and interwoven
μια αλληγορια με εμπνευση απο την φυση μια αραχνη αργα με υπομονη υφαινει τον ιστο της με φοντο τον αρχαιολογικο χωρο της Πλευρωνας... εναν οχυρωμενο χωρο της αρχαιοτητας με συγκλονιστικη αρχιτεκτονικη
Πανω στον ιστο της σε αυτο το ιδιορυθμο υφαντο "ξαποσταινουν" παγιδευονται ; αλλα εντομα

μια αλληγορια υφανσης ιστου πισω και μεσα από τον ιστο στον οποιον ειμαστε ολοι δικτυωμενοι... διαδικτυωμενοι
Ο καθενας αντιλαμβανεται με τον δικο του τροπο την σχεση του πραγματικοτητα ,την κινητικοτητα η την στασιμοτητα

suspended on the web
An allegory inspired by nature A spider weaves its web slowly in the archeological site of Plevrona an ancient fortress of stunning architecture.On this very web this strange 'sheet' other insects rest or they are being trapped?
An allegory about weaving a web in and behing we are all weaven and interwoven
μια αλληγορια με εμπνευση απο την φυση
μια αραχνη αργα με υπομονη υφαινει τον ιστο της με φοντο τον αρχαιολογικο χωρο της Πλευρωνας... εναν οχυρωμενο χωρο της αρχαιοτητας με συγκλονιστικη αρχιτεκτονικη
Πανω στον ιστο της σε αυτο το ιδιορυθμο υφαντο "ξαποσταινουν" παγιδευονται ; αλλα εντομα
μια αλληγορια υφανσης ιστου πισω και μεσα από τον ιστο στον οποιον ειμαστε ολοι δικτυωμενοι... διαδικτυωμενοι
Ο καθενας αντιλαμβανεται με τον δικο του τροπο την σχεση του πραγματικοτητα ,την κινητικοτητα η την στασιμοτητα
Ο ιστός μπορεί να υφάνθηκε από κοινωνικές αράχνες, που συνεργάζονται για να αυξήσουν τη λεία τους, ή ίσως πρόκειται για επικαλυπτόμενους, μεμονωμένους ιστούς από διαφορετικά αραχνίδια
Ο ιστός της αράχνης βέβαια έχει το 1/10... του πάχους μιας ανθρώπινης τρίχας, και στον δικό μας κόσμο με τα δικά μας μέτρα και σταθμά δεν φαντάζει τόσο ισχυρός. Οι επιστήμονες εδώ και πολύ καιρό προσπαθούν να αντιγράψουν αυτό το θαύμα της φύσης , ώστε να το εκμεταλλευτούν. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει στην κατασκευή υλικών με πολύ μεγαλύτερη ανθεκτικότητα, σε ένα πολύ ευρύ πεδίο εφαρμογών.
Οι αράχνες ομως είναι όντα τα οποία δεν είναι και τόσο φιλικά μεταξύ τους, είναι πως να το κάνουμε ....αντικοινωνικές. Αν προσπαθήσετε να βάλετε δύο αράχνες να συμβιώσουν στον ίδιο χώρο το πιθανότερο είναι ότι η μια θα εξολοθρεύσει την άλλη
Αναρτημενοι στον ιστό .. Μπροστά στο έργο μου
Suspended on the web in front of my exhibition piece at Athens photo festival
ως 12 Δεκεμβρίου κτήριο Eσπλαναδα στο Ολυμπιακό συγκρότημα Φαλήρου
http://photofestival.hcp.gr/index.phpoption=com_content&view=frontpage&Itemid=1&lang=el το λινκ για ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Το φως επιστρεφει ετσι στην πολη και την ομορφαινει..μας ομορφαινει

2010-11-13T16:28:00.007+02:00

μια παρηγορη συλλογικοτητα απο χτες αργα το βραδυ ..ολες οι φωτο εδω σε αυτο το λινκ
http://www.facebook.com/album.php?aid=250390&id=700415894&l=8bee98c45a

Ποιητη στον αιωνα σου πες μας τι βλεπεις;

Ομονοια, Κλαυθμωνος και που ανθιζουν τα ευφορα τοπια της βροχης
μια εντονη εμπειρια μια αναπαντεχη συλλογικοτητα πανω στον τραυματισμενο ιστο της πολης
Την ρουφαμε, την ζουμε με παιδικη επιθυμια και αθωοτητα ..

Χορευουμε κατω απο τη βροχη στους ρυθμους

Καμια βροχη δεν λιωνει ...δεν αλλοιωνει αυτη την αυτοσχεδια γιορτη.Το φως επιστρεφει ετσι στην πολη και την ομορφαινει..μας ομορφαινει ενα κοριτσι χορευει και κρατα ενα συνθημε δεν αντεχω γι αυτο δεν απεχω
παρε με μια φωτογραφια μου ειπε ο περαστικος
με το χαμογελο..
στηθηκε αλλα δεν χαμογελασε
με πηρες ;λεει
ναι λεω
ενταξει ειπε
κι εφυγε να παρει ενα σαντουιτς !
ναι συμμετεχουμε σε καθε ομορφη εκδηλωση της ζωης που ενωνει οτι αγαπαμε
η ΕΥΓΕΝΙΑ βοηθάει το φως να επικρατήσει στην ΠΟΛΗ
οι μελωδιες της εφηβειας μας στα πλατω απο τον Γρηγορη τον Προκοπη και τους φιλους θυμιζουν στα ποδια μας οσες χορευτικες φιγουρες ειχαν σκουριασει και ωπ!! πεταμε στον αερα με χορευτικες κι ευλιγιστες φιγουρες!! εμεις τη θεμε τη ζωη που λεγε και ο ποιητης και χαιρετουμε τα πουλια της που μισευουνε...Λίγα λόγια μπορούν να περιγράψουν αυτό που αισθανθήκαμε όσοι ακολουθήσαμε τους atenistas χθές το βράδυ.
Η ψιλή βροχή δε μας αποθάρρυνε αλλά αντίθετα, μας πείσμωσε να τραγουδήσουμε πιο δυνατά και να ανάβουμε ξανά και ξανά τα κεράκια στην πλατεία Ομονοίας. Ξεκινήσαμε λίγα άτομα από την Πλατεία Κοτζιά και με καραμούζες και... μουσική κάναμε τη δική μας "πορεία προς την Ομόνοια"! Ανεβήκαμε στην πλατεία, http://epilektika.blogspot.com/2010/11/atenistas.html

Ονειρα σε αλλη γλωσσα 5η εβδομαδα προβολων

2010-11-12T17:05:00.000+02:00

‎"Η ζωή είναι ένα ποτήρι τσάι κι ο άνθρωπος ένα κομμάτι ζάχαρη. Όταν το ανακατεύουμε πάιρνει γεύση. νομίζεις και συ πως από τη ζωή σου παίρνεις γεύση αλλά η ζωή εσένα σε λιώνει. Όταν τελειώσεις θα το καταλάβεις. Αυτό το σκέφτομαι συχνά κι έτσι αποφάσισα να μη χάσω ούτε μια μέρα αλλά να κάνω αυτό που ονειρεύομαι."
η αφηγηση της Περβιν απο το Κουρδισταν ...που παλεψε για να παει σχολειο....
οι ΠΡΟΒΟΛΕΣ της ταινιας ΟΝΕΙΡΑ ΣΕ ΑΛΛΗ ΓΛΩΣΣΑ
ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ 5η ΕΒΔΟΜΑΔΑ
στο ΤΡΙCΚΥ CINE CLUB Αιόλου 48-50 Μετρο Μοναστηρακι
απο ΤΕΤΑΡΤΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ως και ΚΥΡΙΑΚΗ 21 Νοεμβρίου
καθε ΒΡΑΔΥ ΣΤΙΣ 20.00
ΜΕ ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟ ΜΟΝΟ 3 ΕΥΡΩ
ΤΡΙCΚΥ CINE CLUB Αιόλου 48-50 Μετρο Μοναστηρακι τηλ 210.3311009 6973371601
http://www.facebook.com/event.php?eid=168344679843248

Από την απώλεια βγαίνεις σοφότερος...

2010-10-31T14:02:00.002+02:00

Από την απώλεια βγαίνεις σοφότερος...

ΣΚΗΝΕΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ
ΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ της ταινιας ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΕ

...προβολες της ΤΑΙΝΙΑΣ ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΕ ολο τον Νοεμβριο και Δεκεμβριο
στο tricky cine club Αιολου 48-50 Μετρο Μοναστηράκι πληροφοριες και ημερομηνιες τηλ 210.3311009 6973371601

HOLD ME making of the film from lucia rikaki on Vimeo.

« Δεν τον αντέχω τον πόνο - Ο χρόνος θα δείξει – Απώλεια -Υλική απώλεια - Θα μάθω να ζω με αυτή την απώλεια που έρχεται και φεύγει... - Όταν χάνεις θυμώνεις... - Δεν νοιώθω ότι έφυγε...- Άφηνα τα δάκρυα μου...- Από την απώλεια βγαίνεις σοφότερος... – Φοβάμαι μην χάσω...- Ένοιωσα την απώλεια... – Έτσι ξαφνικά ήρθε και ο χωρισμός τους...» Μια από τις ομάδες των διαδικτυακων επισκεπτων που ανταποκριθήκαν στην πρόσκληση της Ιουλίας ετοιμάζεται να παίξει το παιχνίδι της αφής.. Κάθονται σε κύκλο. Μια κοπέλα δένει ένα μπλε μαντήλι γύρω από τα μάτια της

Ναι υπάρχουν τέτοιοι υπέροχοι Έλληνες

2010-09-30T23:55:00.000+03:00

Ναι υπάρχουν τέτοιοι υπέροχοι Έλληνες.. άρα το σχέδιο Σωτηρία είναι εφικτόΤο Σχέδιο σωτηρία έφερε τους καλλιτέχνες στο Νοσοκομείο Νέους καλλιτέχνες από τη σχολή Καλών Τεχνών..Μια πλούσια δράση έξω από παραδοσιακό μουσειακό χώρο ενεπνευσε όλους αυτούς τους νέους καλλιτέχνες οι οποίοι έζησαν ερεύνησαν το θέμα και μέσα από το πολύτιμο υλικό της μνήμης -ότι έχει διασωθεί- διένυσαν τη διαδρομή του χρόνου τη διαδρομή του πόνου και έφτιαξαν σημαντικά έργα.

Να πάτε στην έκθεση να αφιερώσετε δυο τρεις ώρες όσες χρειαστούν Θα είναι βάλσαμο
Κάθε μέρα εκεί στη στροφή σε περιμένει μια αναπάντεχη έκπληξη, μια συνάντηση μια ιστορία. Εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να βρίσκεσαι εκεί πιστός σε όλα αυτά τα απρόβλεπτα και απρόοπτα που σου ετοιμάζει η ζωή στο δρόμο σου.. Σκηνές απο το ντοκιμαντερ που γυρίζουμε αυτον τον καιρο http://sotiriaplan.blogspot.com/ απο το σημερινο γυρισμα με αφηγητη τον Νικο Αιβαλη..τον οποιον υπερευχαριστω για το βλεμμα και τον ενθουσιασμο του..φωτο απο το γυρισμα..
http://www.facebook.com/album.php?aid=240412&id=700415894&l=4eee789864

Ονειρα σε αλλη γλωσσα απο 14 Οκτωβρίου στο Ιδρυμα Κακογιάννη

2010-09-30T23:50:00.000+03:00

Ονειρα σε αλλη γλωσσα μετα απο 2 χρονια γυρισματα στη Κυπρο
και συγκεκριμενα 500 μετρα απο την Πρασινη γραμμη στο σχολειο της Φανερωμενης ενα σχολειο ΖΕΠ (Ζωνη Εκπαιδευτικης Προτεραιότητας) οπου γινονται εξαιρετικα πραγματα

Dreams in another language film by Lucia Rikaki trailer from lucia rikaki on Vimeo.

Η ταινια καταγραφει τη ζωη στο σχολειο το μαθημα και τη συνυπαρξη των παιδιων απο τοσες διαφορετικες χωρες σε ενα σχολειο το οποιο συμβολικα βρισκεται κοντα στη πληγη της Κυπρου
Αν θέλουν να με αγαπάνε, να με αγαπάνε όπως είμαι. Όχι όπως θα θέλανε να είμαι. Κι εγώ δεν θα αλλάξω για κανέναν». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον 13χρονο Ανδρέα από τη Ρωσία. Είναι ένας από τους 300 μαθητές ενός πολύ ξεχωριστού σχολείου. Το Σχολείο της Φανερωμένης στεγάζεται στο κέντρο της Παλιάς Λευκωσίας, στο εντυπωσιακό κτήριο που κάποτε στέγαζε το Παρθεναγωγείο Φανερωμένης, όπου κάποτε φοιτούσαν πολλές γενιές Κυπρίων κορασίδων.

Παιδιά μεταναστών, ανθρώπων που οι συγκυρίες απομάκρυναν από τη χώρα τους, αποτελούν σήμερα τη συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών της Φανερωμένης. Στην ταινία την πραγματικότητα του σχολείου και της ζωής στην Κύπρο την περιγράφουν με λόγια δικά τους, παιδιά μιας σπάνιας ωριμότητας.

Εργαστήκαμε με ένστικτο, αγάπη,άπειρες ώρες παρατήρησης και συνομιλίας με τα παιδιά, ανακάλυψης της πραγματικότητας του άλλου. Κουβέντες της ψυχής, απ’εκείνες που ξεκινούν σαν ψίθυρος και σιγά-σιγά βρίσκουν το ηχόχρωμά τους.

Η ταινια θα προβαλλεται απο τις 14 Οκτωβριου στο Ιδρυμα Κακογιαννη

ΠΡΟΒΟΛΕΣ ολη την εβδομαδα
απο Πεμπτη 14 Οκτωβριου ως Τεταρτη 20 Οκτωβριου

καθε βραδυ 8.30 και 10 το βραδυ

οπου στη συνεχεια θα γινονται προβολες και για τα σχολεια για 3 μηνες περιπου

http://www.facebook.com/event.php?eid=157413980954372&ref=mf

Η ταινία μου ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΕ βγαίνει πάλι στο Σινεμα

2010-08-14T17:01:00.005+03:00

Η ταινία μου ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΕ βγαίνει πάλι στο Σινεμα 2 Σεπτεμβριου κινηματογράφος ΔΑΝΑΟΣ... join the Facebook event για την προβολή
http://www.facebook.com/event.php?eid=145898922101460
κριτικές απόψεις φωτό και διάφορα στο μπλογκ της ταινίας http://kratiseme.blogspot.com/ www.holdme.gr film on loss
kratiseme.blogspot.com
Hold me testifies to the verity that no loss is ever without redemption as it binds extraordinary beauty with stories on loss shared on the internet
το trailer της ταινίας.· http://www.youtube.com/watch?v=xhBKy8G9Go8&feature=youtube_gdata

Και πέταξαν τα λόγια μας σαν τα πουλιά….

2010-08-08T10:59:00.005+03:00

Αναγνώστες του Ομήρου για ένα βράδυ

12 ώρες παρέα με το σπουδαίο κείμενο του πρώτου ποιητή… στην ζωντανή και λειτουργική απόδοση του Δημήτρη Μαρωνίτη

12 ώρες με το μοναδικό αφηγηματικό πλούτο της Οδύσσειας να σε ταξιδεύει σε σκέψεις και ιστορίες και σχέσεις σημερινές, σαν να γράφτηκε μόλις τώρα, για να περιγράψει τη δική μας ζωή, τον δικό μας πόλεμο, τον δικό μας νόστο. Η περιπέτεια του ανθρώπου πάντα από παρόμοια μονοπάτια συντελείται

Και είναι περιουσία μοναδική, να το θυμάται κανείς και να το συνειδητοποιεί μέσα από το κλασσικό κείμενο

Πολλές χιλιάδες άτομα στο μαγευτικό Μεσαιωνικό Κάστρο της Κω είχαμε λοιπόν αυτή τη μαγευτική εμπειρία, Καθώς έπεφτε ο ήλιος γευτήκαμε μαύρο ψωμί, μελι, ελιες, κόκκινο κρασί και σταφύλια και μπήκαμε στο χώρο.

Ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα των Αναγνωστών του Ομήρου και του Δήμου Κω .Ο καθένας με την αποσκευή της δικής του μνήμης ,κατέθεσε το δικό του ηχόχρωμα για 3 μόλις λεπτά διαβάζοντας ένα απόσπασμα της Οδύσσειας.Έτσι ξετυλίχτηκε η νύχτα, με το ένα αποσπάσιμα να υφαίνεται πάνω στο άλλο, το ένα ηχόχρωμα να κυλάει μελωδικά μέσα στο άλλο, από την παιδική φωνή, στο τραγούδισμα, από την μια γλώσσα στην άλλη, από τα αρχαία στα νέα

Και προχωρούσε η νύχτα και προχωρούσε το ταξίδι του Οδυσσεα προς την Ιθάκη

Και εκεί, στη περίφημη σκηνή της αναγνώρισης, όταν ανιχνεύουν το νυφικό κρεβάτι και ανταλλάσουν μεταξύ τους τα σπουδαία λόγια του νόστου…Εκεί… και ενόσω ο ποιητής μιλάει για την ανατολή του ήλιου.. ο ήλιος πιστός στη καθημερινή του ανατολή προβάλλει.. πίσω από το κάστρο και φωτίζει τα πρόσωπα στη σκηνή. Είναι όλοι όμορφοι με τα σημάδια της γλυκειάς κούρασης της νύχτας, αλλά πιο πολύ με τα σημάδια της γλυκειάς μοιρασιάς.

Τι όμορφη μοναδική εμπειρία

Τι όμορφη μοναδική γλώσσα

Τι σπουδαία Ελληνική ποίηση

Τι σπουδαία Ελληνική φιλοξενία από το νησί που και φέτος υποδέχεται τόσο γενναιόδωρα με πλούσια διάθεση περιπέτειας...Ιδέες γόνιμες της περιπέτειας

Γιατί χωρίς περιπέτεια το ταξίδι της ζωής δεν έχει προορισμό

Γιατί χωρίς μοιρασιά ο προορισμός δεν έχει νόημα

Πέταξαν τα λόγια μας σαν τα πουλιά και χάιδεψαν τα αυτιά του ποιητή, που κι εκείνος στον αιώνα του, σε όμορφα κάστρα και ναούς, δίπλα στο απέραντο πέλαγο.. έγραφε

Είναι λίγες ώρες μετά τούτη την ανατολή, μετά τις αγκαλιές αποχαιρετισμού.. που τόση αγαλλίαση μας χάρισαν

Τι καθημερινή σοφία σε τούτα τα λόγια, σε τούτη τη φύση...

Και τι όμορφο το χαμόγελο της δικής μας Σοφίας, που τόσο γενναία τα κατάφερε..Πάω να ονειρευτώ τη συνέχεια... ο ύπνος θα αναλάβει τη δική του αφήγηση τώρα

Αυτοί θα μου λείψουν τώρα που γυρίζω σπίτι..στα ιχνη ενος νεου ντοκιμαντερ

2010-08-01T20:25:00.003+03:00

Κάθε μέρα εκεί στη στροφή σε περιμένει μια αναπάντεχη έκπληξη, μια συνάντηση μια ιστορία. Εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να βρίσκεσαι εκεί πιστός σε όλα αυτά τα απρόβλεπτα και απρόοπτα που σου ετοιμάζει η ζωή στο δρόμο σου
Ξεκινήσαμε για το γύρισμα για το νεο μου ντοκιμαντερ http://sotiriaplan.blogspot.com/ ένα ακόμη απόγευμα μακριά από τη ζεστή της Αθήνας στο φιλόξενο δάσος της Σωτηρίας οπού ο καιρός σου κάνει τη χάρη και εκεί σε συμφωνία με τα μεγάλα δέντρα έχει τουλάχιστο δυο βαθμούς πιο κάτω θερμοκρασία
Με την ευεργετική αυτή δροσιά και με το φως του ηλίου ακόμη να σκαρώνει φωτεινές ακτίνες ανάμεσα από τα δέντρα ξεκινήσαμε το γύρισμα Τα έργα φωτίζονται ωραία
Το αεράκι κουνάει τα εφήμερα υλικά τους, τα μπλέκει με υλικά του δάσους
Κάθε μέρα η επιφάνεια τους αλλάζει αλλά αυτή είναι η ομορφιά τους

Μια μεγάλη γυναίκα στέκεται ώρα και διαβάζει με προσοχή τα μικρά χειρόγραφα λογία με τις μεγάλες λέξεις που είναι γραμμένα στα λεύκα μάρμαρα σπαρμένα στις πευκοβελόνες
"Από τότε είναι αυτά εδώ ;" αναρωτιέται
"Όχι τώρα μπήκαν" της λέμε "Είναι ένα από τα έργα της έκθεσης"
Έτσι ξεκίνησε μια κουβέντα για να μάθουμε ότι το κορίτσι αυτό έχασε τη μανά της ούτε καν την γνώρισε όταν εκείνη ήταν μωρό η μάνα της πέθανε στα 26 της χρόνια από φυματίωση εδώ στο Σωτηρία Όταν το κορίτσι μεγάλωσε ερχόταν από τα 20 της κι έπειτα ερχόταν και βοηθούσε τους αρρώστους και τους κρατούμενους Η αλληλεγγύη είναι τόσο παλιά όσο τα δέντρα εδώ στο Σωτηρία Αυτή η γυναίκα μας ακολούθησε όλο το απόγευμα ως το βράδυ από έργο σε έργο και που και που μονολογούσε Δύσκολα τα χρόνια τότε αλλά έβρισκες παντού ανθρωπιά Μπορούσες να κτυπήσεις τις πόρτες και σου άνοιγαν

Έτσι ξεπερνούσαμε τις δυσκολίες με ανθρωπιά
Πιο κάτω δυο γυναίκες ξαποσταίνουν έξω από την ψυχιατρική κλινική Έχουν και εκείνες να διηγηθούν τις ιστορίες τους Μας τραβάει το δυνατό τους γέλιο που αντηχεί σε όλο το δάσος και καθώς γυρίζουμε το έργο με τα πάνινα πορτραίτα πίσω ακριβώς στο παγκάκι δυο τραγικά πορτραίτα της πραγματικότητας από εκείνα που η καθημερινότητα μας κάνει να προσπερνούμε Δυο τραγικές ιστορίες ακουσίου εγκλεισμού
Όμως οι γυναίκες είναι χαρούμενες για αυτό γελανε δυνατά Αύριο παίρνουν εξιτήριο
Θα πάνε σπίτι της η μια στο σκύλο της η άλλη στο αγαπημένο της μαγείρεμα
Τα φάρμακα φωνάζει από μέσα ένα άντρας "Ένα έχω να πω" λέει η μια καθώς μας αποχαιρετά "αυτοί οι άνθρωποι εδώ που μας φροντίζουν είναι ήρωες είναι υπέροχοι Έλληνες

Παίρνουν ψίχουλα κι όμως βρίσκονται συνέχεια από επάνω σου με έναν κάλο λόγο και με μια φροντίδα μοναδική Αυτοί θα μου λείψουν τώρα που γυρίζω σπίτι "
Να την η ανθρωπιά κατοικεί ακόμα και τώρα δίπλα μας αρκεί να την δούμε Είμαστε πολλοί που είμαστε εκεί ο ένας για τον άλλον

Ναι υπάρχουν τέτοιοι υπέροχοι Έλληνες.. άρα το σχέδιο Σωτηρία είναι εφικτό

2010-07-18T19:51:00.012+03:00

Ναι υπάρχουν τέτοιοι υπέροχοι Έλληνες.. άρα το σχέδιο Σωτηρία είναι εφικτό

Ας κοπάσουν οι αέναες γκρίνιες και οι δεισιδαιμονίες και ας σκύψουμε με προσοχή σε ότι θετικό γίνεται από ανθρώπους όμορφα πρόθυμους σε όλο τον κοινωνικό ιστό αυτής της χώρας
Είναι εκείνοι που φτιάχνουν τη διαφορά που χαμογελούν με άλλο τρόπο που φροντίζουν και νοιάζονται για τον διπλανό με ξεχωριστό συναίσθημα και αποτελεσματική ανθρωπιστική δράση.
Αυτοί οι άνθρωποι στέκονται σιωπηλά αλλά η δράση τους είναι εξαιρετικά ηχηρή και είναι εκείνοι που περιθάλπουν τις αξίες της ζωής

Ναι υπάρχουν καλές πρακτικές σε όλο τον κοινωνικό ιστό και εκεί που η ψυχή ζητωκραυγάζει με μοναδικό συναίσθημα ευφορίας είναι όταν συναντά αυτές τις υπέροχες πρακτικές στον χώρο της υγείας στον πιο ευαίσθητο κρίκο της ζωής

Κυριακή πρωί.. ακολουθούμε την κίτρινη γραμμή Στο τέλος της κίτρινης γραμμής το τελευταίο κτίριο στα αριστερά είναι οι οδηγίες του φύλακα Μόνο που δεν φανταζόμασταν τη μεγάλη διαδρομή που διαγράφει η κίτρινη γραμμή όταν ξεχωρίζει από την κόκκινη και την μπλε και ανεβαίνει μόνη της την ανηφόρα.
Στο δρόμο παράλληλα με τη διαδρομή μας με την κίτρινη γραμμή μια ακόμη ημέρα ξετυλίγεται στο νοσοκομείο Σωτηρία.. Λίγα μέτρα από την πολύβουη Μεσογείων που μεταφέρει χρόνια τώρα κάθε Κυριακή τους εκδρομείς στα Μεσόγεια .Το βλέμμα ελάχιστων στέκεται πια στο σήμα με τη μορφή της Σοφίας Σλημαν στην είδος του νοσοκομείου που είναι το πρώτο Ελληνικό Σανατόριο Επιστροφή στη κίτρινη γραμμή και στο πευκόδασος που μας οδηγεί το Σπηλιοπουλειο

Μας υποδέχεται ο Πέτρος Γαρζώνης ο πρόεδρος του συλλόγου Φίλων Περιθαλπομενων Νοσοκομείου Σωτηρία Ο σύλλογος είναι το αγαπημένο παιδί του Νοσοκομείου λέει ο γιατί παίζει με σπόρους
Φτάνει και η Ματίνα Σπυράτου η κοινωνική λειτουργός από τον Σύλλογο. Μαζί με τον γεωπόνο του νοσοκομείου τον Άρη Στρατακο-που έχει να φροντίσει αυτό το τεράστιο δάσος κήπο του νοσοκομείου- θα είναι οι ξεναγοί μας αυτό το πολύτιμο πρωινό στο Σχέδιο Σωτηρία
Ο σύλλογος είναι μόλις 4,5 ετών Φτιάχνει σπόρους και τους ρίχνει στην εύφορη γη της Σωτηρίας και αυτοί βλασταίνουν, ανθίζουν και καρποφορούν
Δεν κατανοούμε ακόμη τη συμβολική σημασία των λόγων του κυρίου Γαρζώνη
Έρχεται και ο γιατρός Ξενοφώντας Θειακος ο προεδρος της Οργανωτικής επιτροπής του Σχεδίου Σωτηρία και τα στοιχεία του παζλ που ενώνουν τις όμορφες ψυχές των Σωτηριανων αρχίζουν να εμφανίζονται
Η τέχνη ανοίγει τα φτερά της στο χώρο του πρώτου Λαϊκού Σανατορίου λέει…που αυθεντικό και αφτιασιδωτο με τα σημάδια του χρονου αναδυει ακομη και σήμερα το άρωμα μιας άλλης εποχής
Μας ξεναγεί στην ιστορία του νοσοκομείου και είναι αληθεια σιγά σιγά εκεί κάτω από τη σκιά των δέντρων αρχίζουμε να φανταζόμαστε πως θα ήταν η λειτουργία του πως οι ασθενείς θα έβγαιναν στα μπαλκόνια του Σπηλιοπουλειου να αναπνεύσουν
Μιλάει για τις ελπίδες χιλιάδων ανθρώπων που στηριχτήκαν στη προσφορά ανθρωπιστών γιατρών Και η τέχνη τι ρολό παίζει σε όλα αυτά ;

Έτσι όπως μάθαμε να ζουμε υπερκαταναλωτικά και κορεσμένοι ως μικροαστοί, η τέχνη εγινε και αυτή εξαγοράσιμη. Έπαψε να είναι αυθεντική λέει ο κ.Θειακος
Το Σχέδιο σωτηρία έφερε τους καλλιτέχνες στο Νοσοκομείο Νέους καλλιτέχνες από τη σχολή Καλών Τεχνών Μια πρωτοβουλία του Παναγιώτη Παπαδόπουλου που είχε την έμπνευση και την υλοποίησε με τον σύλλογο και τους φοιτητές της ΑΣΚτ και άλλους καλλιτέχνες. Ο ίδιος υπογράφει το βιβλίο κατάλογο της έκθεσης Μνήμη και ασθένεια στον εικαστικό λόγο
Ένα εξαίρετο δοκίμιο οδηγό της έκθεσης για να συνδέσει κανείς όλα τα υλικά της μνήμης με τη συγκεκριμένη δράση αλλά και να τα τοποθετήσει στη διάσταση την κοινωνική που του αρμόζει
Μια πλούσια δράση έξω από παραδοσιακό μουσειακό χώρο ενεπνευσε όλους αυτούς τους νέους καλλιτέχνες οι οποίοι έζησαν ερεύνησαν το θέμα και μέσα από το πολύτιμο υλικό της μνήμης -ότι έχει διασωθεί- διένυσαν τη διαδρομή του χρόνου τη διαδρομή του πόνου και έφτιαξαν σημαντικά έργα.

Ο χώρος του Σωτηρία πέρα από νοσοκομείο είναι όπως είναι γνωστό συνυφασμενος με πολύ σημαντικές στιγμές της σύγχρονης Ελληνικής ιστορίας Οι νέοι καλλιτέχνες πρέπει να χειριστούν και αυτό το ευαίσθητο ιστορικό υλικό και να σταλθούν με συνέπεια και σεβασμό στη μνήμη Το έπραξαν με τρόπο συγκινητικό
Η μνήμη έχει πάντα έναν τόπο σημειώνει ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος Αυτός ο τόπος είναι το εργαλείο για την ανάλυση της ανθρώπινης ψυχής Η μνήμη όντως κατοικείται μέσα στο χώρο
Μεγάλο επίτευγμα σεβασμού και δημιουργικής παρέμβασης των καλλιτεχνών που φαίνεται ότι διαποτιστηκαν από το μικρόβιο της αλληλεγγύης και του ανθρωπισμού που φαίνεται να κυλάει στις φλέβες των περισσοτέρων Σωτηριανων του πρώτου Λαϊκού σανατόριου
Λέει ο Κεητς ότι η φυματίωση είναι μια ασθένεια που αγαπάει ανθρώπους που γράφουν στίχους.. δεν ξέρω αγάπησε πρόσφατα και τον νεαρό αδελφό μου που γράφει μουσική….
Ο όρος Σωτηριανος δεν είναι απλά τοπωνύμιο είναι ένα φωτεινό όνομα που μπορεί να μας κάνει να ξαναδούμε κάποια πράγματα από την αρχή να θυμηθούμε την
αλληλεγγύη την ανθρωπιά που όχι μόνο συμβολικά αλλά και ουσιαστικά μπορούν να είναι τα μόνα στέρεα υλικά στο δικό μας σχέδιο Σωτηρίας
Να πάτε στην έκθεση να αφιερώσετε δυο τρεις ώρες όσες χρειαστούν Θα είναι βάλσαμο
Στο Φεστιβάλ της Κω θα παρουσιάσουμε ένα μικρό σποτακι για την έκθεση καθώς και μια συνέντευξη τύπου για να συμβάλλουμε όσο μπορούμε στην ενημέρωση γύρω από αυτή την υπεροχή πρωτοβουλία Ελπίζω εκεί όσοι είναι παρόντες να έχουν την ευκαιρία να συναρτήσουν τους υπέροχους Σωτηριανους
Και σχεδιάζουμε μια αναλυτική αποτύπωση της πρωτοβουλίας για προβολή στο επόμενο Φεστιβάλ Οφείλουμε όλοι να συμβάλλουμε ο καθένας με τον τρόπο του στην ευρύτερη διαδοση του σχέδιου Σωτηρία

Διάρκεια έκθεσης: Από Παρασκευή 18 Ιουνίου μέχρι την Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010
Ώρες Λειτουργίας: Τρίτη - Παρασκευή: 11:00 - 14:00 & 19:00 - 22:00 Σάββατο - Κυριακή: 11:00 - 14:00
Σωτηρία: Γενικό Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος Αθηνών Μετρό Κατεχάκη
Διεύθυνση, Μεσογείων 152, πληροφορίες, τηλ,7751489-7472902-4

γιατί να ζει κανείς τη ζωή του έτσι αν είναι σκλαβιά

2010-07-05T10:03:00.005+03:00

σχόλιο μου για τον γάμο της Ισλανδής πρωθυπουργού σε ερευνα της Ελευθεροτυπίας
Η κοινωνική υποκρισία που υπάρχει στη χώρα μας- όπως εξ άλλου και σε πολλές άλλες χώρες στο νότιο ημισφαίριο όπου το ταμπεραμεντο έχει άλλο θερμόμετρο- δεν θα επέτρεπε την αποδοχή ενός τέτοιου γάμου. Ούτε θα είχε φτάσει να ψηφιστεί πρωθυπουργός της χώρας ένας άνθρωπος που θα είχε την τόλμη να εκδηλώσει ανοικτά την προτίμηση του. Προφανώς έχουμε οδηγήσει με την ψήφο μας σε αξιώματα πολιτικούς ,οι οποίοι έχουν άλλη δραστηριότητα από εκείνη που εμφανίζουν δημόσια, για να είναι κοινωνικά αποδεκτοί και διατηρούν πλέγμα παράλληλων σχέσεων. Κατά καιρούς αυτό έχει θεωρηθεί και «παράσημο
Η ικανότης ορισμένων να κρύβονται ενώ συντηρούν το ψευδές μικροαστικό προφίλ τους, συχνά με την βουβή ανοχή των «επισήμων» συντρόφων οι οποίοι έχουν αποδεχτεί το ρόλο κομπάρσου Οι λόγοι που οδηγούν σε αυτό είναι για μένα δυσνόητοι. Μπορεί η εξουσία να είναι ικανό αφροδισιακό, αλλά εξουσία με οποιαδήποτε τίμημα, μάλλον καθίσταται ανοησία για όσους συναινούν σε αυτό το κακόγουστο θέατρο
Η μικροαστική κοινωνική συνθήκη στην οποία είμαστε σκλάβοι , επιβάλλει δυστυχώς αυτήν την αντιαισθητική υποκρισία. Οι συμβατικοί γάμοι είναι ο κανόνας. Πίσω από το φανταχτερο πέπλο τους κρύβεται, η συναλλαγή, η έλλειψη αγάπης, η απουσία ερωτισμού και βέβαια επικοινωνίας. Όμως ως κοινωνία ασημώνουμε τους γαμους «συνθήκη» και βυθίζουμε στο ψέμα τον βίο. Οπότε μετά η σχεδόν αναγκαία κρυφή σεξουαλική δραστηριότητα μπορεί να ανεβάζει πάλι την αδρεναλίνη είναι όμως διπρόσωπη και δεν χαρακτηρίζει τις σχέσεις ωριμότητας, αλλά εκείνες της ανασφάλειας και της αρπαγής εφήμερων τρόπαιων.
Τι ανώφελη θυσία του βίου στο βωμό του «τι θα πει ο κόσμος» .
Τι θλιβερή έλλειψη τόλμης
Και γιατί να ζει κανείς τη ζωή του έτσι αν είναι τέτοια σκλαβιά;

ΜΟΝΟ η επένδυση στην Τέχνη μπορεί να αποφέρει υπέροχους καρπούς

2010-06-28T15:27:00.003+03:00

Να συστηθούμε στην κοινωνία ΒΗΜΑ της Κυριακης
ΛΟΥΚΙΑ ΡΙΚΑΚΗ | Κυριακή 27 Ιουνίου 2010

ΜΟΝΟ η επένδυση στην Τέχνη μπορεί να αποφέρει υπέροχους καρπούς. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη εξαιρετικά σημαντικές πρωτοβουλίες και έργα σε όλο τον κόσμο που δίνουν εμπνευσμένη και πολύ πρακτική απάντηση σε όλους εκείνους που ανεύθυνα και ανιστόρητα υποστηρίζουν ότι σε καιρούς κρίσης η επένδυση στην τέχνη είναι ανώφελη.

Η Τέχνη δίνει υπέροχη πνοή ζωής, δίνει στις ψυχές φτερά και πετούν πέρα από τη ζοφερή τους πραγματικότητα. Αυτό προκαλεί η Τέχνη, ανύψωση· αυτό που δεν κάνει ο υλικός πλούτος παγιδευμένος στην εφήμερη φύση του. Η παγκόσμια ιστορία της ανθρωπότητας το έχει επιβεβαιώσει και εξακολουθεί να το επιβεβαιώνει. Υπάρχει όμως και τεράστια ευθύνη της Τέχνης να ξανασυστηθεί άμεσα και ουσιαστικά με την κοινωνία. Να αποποιηθεί τα φτιασίδια που παραμορφώνουν το περιεχόμενό της. Γιατί μας θέλουν να αλληθωρίζουμε προς τα ταμεία.

Το πραγματικό ταμείο της Τέχνης όμως βρίσκεται στην ανάταση και αυτό οφείλει να επιστρέφει στην κοινωνία και όχι να χαϊδεύει τα άρρωστα ένστικτά της. Μόνο έτσι η ανάσταση είναι πιθανή. Να κατακτήσουμε πάλι τα υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένη η αληθινή ζωή. Ολοι οι της τέχνης έχουμε τεράστια ευθύνη και υποχρέωση απέναντι σε αυτό.

Η κυρία Λουκία Ρικάκη είναι σκηνοθέτις.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=340309&ct=114&dt=27%2F06%2F2010#ixzz0s9NHrQrs

να ζεις σε ισορροπία με τη φύση και με τους άλλους

2010-06-07T16:36:00.011+03:00

απο την συνεντευξη μου στον Αγγελιοφορο της Κυριακης Ευχαριστω Θεοδωρε!!
- Το ECOFILMS ετοιμάζεται για την 10η διοργάνωσή του. Είστε ευχαριστημένη από την έως τώρα πορεία του;
Όταν ξεκινήσαμε πριν από δέκα χρόνια είχαμε κάτι αντίστοιχο στο μυαλό μας για να πω την αλήθεια δεν ξέραμε ότι θα βρίσκαμε τόσο θερμούς συνομιλητές που θα αγκάλιαζαν έτσι την ιδέα μας, Οπότε εδώ είμαστε ακόμη σε θερμές αγκαλιές και φιλίες με ανθρώπους που σκέφτονται και πράττουν έξω από τη σύμβαση σε όλο τον κόσμο που ξεφεύγουν από την αδράνεια και τη γκρίνια που είναι άνθρωποι που χαμογελούν στην κάθε μέρα χαίρονται τον ήλιο τη ξυπολησιά και έχουν ανοικτό μυαλό
Το Φεστιβάλ πλέον σήμερα είναι μια μοναδική πλατφόρμα στον κόσμο για τα εναλλακτικό καινοτόμο ανεξάρτητο εκείνο σινεμα που αποποιείται τις νόρμες της εμπορικής συναλλαγής φωτίζει την γόνιμη σκέψη και δράσης που παράγεται σε όλο τον πλανήτη και έχει να κάνει με τη ζωή που επιλέγουν να ζήσουν κάποιοι σε ισορροπία με τη φύση μελετώντας την σοφία που συναντά κανείς στην φύση

Υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης του φεστιβάλ κι αν ναι, σε ποιους τομείς;
Παντα υπαρχουν περιθωρια βελτιωσης ενός θεσμου που συνεχιζει Οφείλει να μην λιμναζει να μην επαναλαμβάνεται να φροντίζει πάντα να αφουγκραζεται και να προβαλλει ότι νέο συμβαίνει στον κοσμο να μην επαναπαύεται Αυτό το επιχειρούμε οσο το δυνατόν κάθε χρονιά μια συνεχή βελτιωση επιδιωκουμε
Κάθε χρόνο φιλοξενούμε ότι πιο όμορφο αισιόδοξο και πολύχρωμο έχει να δείξει ο πλανήτης σε σινεμα που δεν ποζάρει στο ταμείο αλλά αντανακλά ως καθαρός καθρέφτης την ψυχή μας Και αυτή η επιλογή δεν μας πρόδωσε ποτέ Γι αυτό και το κοινό αυξάνει Οι σχέσεις μας με τους δημιουργούς μεταγράφονται σε όλο και πιο στενό βαθμό συγγένειας Το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμη κάποιοι που ούτε που αντιλαμβάνονται με τι υλικά ανθίζει τέτοιος κήπος, μπορεί να σκιάζει κατά καιρούς τον ουρανό μας αλλά ταυτόχρονα μας δείχνει ότι πρέπει να επιμένουμε όχι για να τους πείσουμε αλλά για να υπάρχουμε ερήμην κάθε συστήματος ..που κωφεύει

- Θεωρείτε ότι το φεστιβάλ καταφέρνει να παίξει κι έναν ρόλο ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης σχετικά με την οικολογία;
Εδώ και δεκαετίες η οικολογία δεν έχει να κάνει πια μόνο με τη διάσωση της άγριας φύσης, παρ ότι αν δεν ζούμε σε ισορροπία με τη φύση δεν έχει νόημα να έχουμε μισθό γιατί απλά δεν θα ζούμε η δεν θα φτάνει ούτως η άλλως για να αγοράζουμε χημικά φάρμακα που θα μας κρατούν σε μια ζωή σκλαβιά
Επιβίωση είναι να μάθεις να ζεις σε ισορροπία με τη φύση και με τους άλλους, αλλιώς δεν έχει επιβίωση Ότι προσανατολίζεται στον σύγχρονο κόσμο στη συγκέντρωση εφήμερων αγαθών και στον άκρατο πλουτισμό δεν έχει να κάνει με τίποτα πολύτιμο που ορίζεται ως ζωή Τα αξεσουαρ του λαιφσταιλ είναι τα βαρίδια που μας πάνε στον πάτο
Όποιος δεν το έχει καταλάβει δεν είναι απλά μη οικολόγος δεν ζει τη ζωή, διέρχεται από αυτήν ως σκλάβος της Η ζωή για να είναι όμορφη δεν επιβαρύνεται με πλούτη αλλά με τα απλά υλικά που υπάρχουν γύρω μας γενναιόδωρα και αντί να ανοίγουμε συσκευές απλά να ανοίγουμε το παράθυρο σε ένα άλλο τρόπο ζωης. Για αυτά μιλούν όλοι οι ευαίσθητοι και σκεπτόμενοι άνθρωποι σήμερα είτε είναι οικολόγοι είτε απλά έλλογοι και δεν στεκονται ως ζομπι μπροστά στην μικρή οθόνη για να πάρουν οδηγίες πως θα καταναλώσουν. Οι ταινίες που προβάλλουμε στο Φεστιβάλ δυναμιτίζουν την προπαγάνδα της μικρής οθόνης με βόμβες και σκέψεις πολύ επικίνδυνες που δεν ανιχνεύουν τα μηχανήματα ασφαλείας των συστημάτων παραγωγής ανόητων πολιτών .Προτείνουν λίγη νόηση στην κάθε μέρα

- Υπήρξε ταινία που ανακαλύφθηκε στη Ρόδο για να ακολουθήσει μετά διεθνή καριέρα στα ανά τον κόσμο κινηματογραφικά φεστιβάλ;
Βεβαίως πριν από 3 χρόνια η ταινία Surya, και πέρσι Pachamama,El Sistema
Πολλές ταινίες πλέον επιλέγουν να πρωτοπαρουσιαστούν στην Ροδο όπως χαρακτηριστικά έγινε πέρσι με την ταινία του Πωλ Σμαζνυ El Sistema που την τελείωσε 2 μέρες πριν την καταληκτική ημερομηνία του Φεστιβάλ
- Η οικονομική κρίση επηρεάζει και το φεστιβάλ;
Το σινεμά που φιλοξενεί το δικο μας φεστιβάλ αποτελεί αντίδοτο στην κρίση. Την κρίσιμη στιγμή.. Στρέφουμε τα ματιά στη μεγάλη οθόνη κι αναζητούμε εκείνη την καθαρή σκέψη που επαναπροσδιορίσει τη σχέση μας με την αρμονική διαβίωση..
Εννοείται ότι οσο αφορά τα οργανωτικα μας και τα οικονομικά μας είμαστε πολύ στριμωγμενοι όπως ολοι αλλα επιμένουμε ότι κάνουμε κατι πολύτιμο και το φροντίζουμε με ολες μας τις δυνάμεις
- Ποιο θεωρείτε το μεγαλύτερο οικολογικό πρόβλημα της εποχής μας;
Το ότι φαινεται να εχουμε ξεχασει τα υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένη η αληθινή ζωή. Η κρίση δεν είναι οικονομική μόνο αλλά κυρίως ηθικη. Για πολύ καιρό μαθαίνουμε να ζούμε λάθρα και δυναλογα με τον παραγόμενο πλούτο Ας αναρωτηθούμε τι ακριβώς χρειάζεται ο άνθρωπος για να ζήσει; Αναρίθμητες συσκευές;, πανάκριβα τροχοφόρα; πανάκριβα ρούχα; ευτελή διασκέδαση πανάκριβη; όσο πιο ευτελής τόσο πιο ακριβή;.. τι ακριβώς χρειάζεται ο άνθρωπος για να ζήσει;
- Πόσο σημαντική είναι η στήριξη που σας παρέχει ο Δήμος;
Απολυτως σημαντικη χωρις αυτην δεν θα υπηρχε Φεστιβαλ
- Υπάρχει τόσο μεγάλη παραγωγή σχετικών ταινιών ώστε να αποφεύγονται επικαλύψεις με το αντίστοιχο τμήμα του φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης;
Απολυτως, εχουμε εντελως διαφορετικη φιλοσοφια στις επιλογές μας
Εξ αλλου εμεις φιλοξενουμε κινηματογραφικες ταινιες μυθοπλασιας και ντοκιμαντερ με οικολογικη θεματικη
Πολυ σπανια απο τις 100 ταινιες μας να συμπιπτουμε σε 3 το πολύ 4
Στη Ροδο όπως εξηγησα και πιο πανω, αποφεύγουμε συνειδητα να φιλοξενούμε το τηλεοπτικό ρεπορτάζ και βεβαίως τις τηλεοπτικες δημοσιογραφικες σειρες καθως κρινουμε ότι εχουν απολυτως διαφορετικα χαρακτηριστικα από το δημιουργικο ντοκιμαντερ και το ντοκιμαντερ του δημιουργου που φιλοξενουμε και αναζητουμε εμεις ως Κινηματογραφικο Φεστιβαλ.
Τα αλλα ειδη ανηκουν σε ένα τηλεοπτικό Φεστιβαλ η ένα Φεστιβαλ Μεγαλων ρεπορταζ που υπαρχουν καμποσα στον κοσμος αλλα δεν θεωρουνται Κινηματογραφικά Φεστιβαλ Το ρεπορταζ από τη φυση του εχει εφημερη λειτουργία Το ρεπορταζ φευγει το ντοκιμαντερ μενει
Το Φεστιβαλ Ντοκ Θεσσαλονίκης τα τελευταία χρόνια εχει αλλαξει πολύ φυσιογνωμια με εντονη ροπη προς τα ειδησεογραφικά και δημοσιογραφικά ρεπορταζ οποτε πλεον οι επλογες μας ολο και περισσοτερο αποκλινουν

- Μιας που η ταινία «Γορίλες στην ομίχλη» έχει οικολογικό ενδιαφέρον, ευκαιρία να μιλήσουμε και για τους «Κινηματογραφιστές στην ομίχλη»! Ανήκετε σ' αυτούς; Γενικά, βλέπετε φως στην άκρη του τούνελ σχετικά με το ελληνικό σινεμά;
Το ελληνικο σινεμα απο μονο του δυστυχως ερημην της επισημης πολιτειας η οποια δεν συνομιλει με το πιο παραγωγικο κομματι του , αναζητα δυναμικα τη φυσιογνωμια του με νεες φωνες που εμφανιζονται δυναμικα
Προσωπικα πιστευω ότι ενώ γινεται μεγαλη προοδος στη φορμα, στην αναζητηση αφηγηματικου στυλ, στη βελτιωση της τεχνικης ,υπαρχει σοβαρο ζητημα στο περιεχόμενο και τη θεματικη που προτεινουν οι Ελληνικες ταινίες και αυτο με απασχολει πολύ εντονα τελευταια.
Υπαρχει μια αντανακλαση, μονο μιας πολυ περιορισμένης θεματικής στην Ελληνικη ταινια..
Η Ελληνικη κοινωνια παρ ολα τα γκρίζα σεναρια που μας πλασσαρουν καθημερινα, εχει υπεροχους ανθρωπους ,που φτιαχνουν υπεροχα πραγματα, που ζουν σε υπέροχους τοπους που αφουγκραζονται καθημερινα τη ζωη τους, λειτουργουν ταπεινα με σεβασμο προς τον αλλον, σε αρμονια με τα πραγματικα πολυτιμα συστατικα της ζωης.
Πιο πολύ πιστευω ότι αυτους τους ωραιους Ελληνες τους συναντα κανεις στα ντοκιμαντερ σε καποια..και δυστυχως όχι σε μερικα που τελευταια μας εκπροσωπουν σε διεθνη φορα..Καμμια φορα εχω την αισθηση ότι μονοι μας βγαζουμε τα ματια μας..
Οσο και να μην φαινεται μοντερνο αυτό που θα πω, εμενα με ενδιαφερει το σινεμα που εχει καθαροτητα σκεψης και ευδιακριτη ηθικη, αρα και αισθητικη σταση και γιατι όχι ιδεολογια..
Υπαρχουν τετοιοι σκηνοθετες αλλα στεκονται στο περιθωριο..ενώ διακρινονται άλλες φωνες που η θεματικη τους αναδεικνυει θεματα τα οποια εμενα μου είναι αδιαφορα.
Ειμαι απο φυση αισιοδοξη και παλευω για το φως σε όλα τα σταδια του τουννελ, οποτε εννοειται ότι βλεπω φως και το διεκδικω
- Ετοιμάζετε και μια ταινία, το «Είσαι ο καθρέφτης μου». Περί τίνος πρόκειται και πότε θα είναι έτοιμη;
Είναι μια υβριδικη ταινια ένα ας πουμε ένα δοκιμιο με θεμα την ομορφια Με απολυτα φωτεινη διαθεση αναζητουμε στη σκεψη στην υαπρξη στην καθε μερα ότι ειναι ομορφο και μας κανει να αγαπούμε την ζωη Είναι επισης μια διαδραστικη ταινια καθως ξεκινησε απο το ιντερνετ από ένα μπλογκ που δημιουργησα http://youmymirror.blogspot.com
Θα αργησει καμποσο να ετοιμαστει μονταρουμε τωρα το πρωτο μερος γιατι θα γινει σε διαφορα σταδια καθως είναι απολυτως ανεξαρτητη παραγωγη..
Παντως πιστευω ότι είναι μια προφητικη ταινια Τα πρωτα γυρισματα εγιναν περσι και μου κανει εντυπωση τωρα που μονταρω, πως τοσοι ανθρωποι αγνωστοι μεταξυ τους που ανταποκριθηκαν στο μυνημα που εστειλα με το μπουκαλι στην απεραντη θαλασσα του ιντερνετ συνομιλησαν για ότι θεωρουν πολυτιμο πολύ περα από τους ληστρικους οικους αξιολογησης που μας κλεβουν την ομορφια και μας αποπροσανατολιζουν αν τους αφησουμε

Πιστεύετε ότι οι Ελληνες αγαπούν την χώρα τους ;

2010-06-06T22:47:00.006+03:00

Πιστεύετε ότι οι Ελληνες αγαπούν την χώρα τους ; με ρωταει στο «Ξενοδοχείον Βαλκάνια» πριν απο λίγο ο Γιώργος Χρονάς στο ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ..
Ομολογω ότι έχω αμηχανία να απαντήσω με βεβαιότητα σε αυτο..εγω εμαθα να αγαπω τη χώρα αφού εζησα εξω κι εκει συνειδητοποίησα την βαθεια αγαπη και αναγκη μου για τουτο τον τόπο..κι έτσι αποφάσισα να γυρίσω οριστικά πίσω..και ειμαι πλεον εδω και ανακαλυπτω περα απο την αισθητικη χυδαιοτητα που κυριαρχει στα ΜΜΕ και στους διαττοντες αστερες τους, ανακαλυπτω ακομη ομορφια σε ανθρωπους και τοπια και στη διαχρονικη Ελληνικη σκεψη με Ε κεφαλαιο που κατοικει στην ποιηση και τη φιλοσοφια που γεννησε και γεννα ο τοπος ..κι ας σφαζονται οι μυστες του εφημερου πλουτου για τις αγορες υπαρχει και αλλος τροπος υπαρξης..Να φρoντιζεις καθε μερα να βγαζεις τα παρασιτα που φυτρωνουν στις γλαστρες σου να κανεις τα λουλουδια σου να αναπενουν κι ετσι να αναπνεεις και εσυ
Το να δηλωνουμε υπερηφανεια και αγαπη για την χωρα δεν ειναι οπισθοχωρηση και εθνικιστικη κορωνα.. ειναι ο μονος φωτεινος δρομος να συνειδητοποιησουμε τι διαθετουμε και τι θελουμε να διαφυλαξουμε.Η υπερηφανεια δεν πηγαζει απο τις προσκαιρες διοικησεις πολιτικων και προσωπων που διαχειριστηκαν και διαχειριζονται τον τοπο πηγαζει απο την ιστορια και οτι διαχρονικο γεννηθηκε εδω. Η ζωη αυτων των διοικουντων οταν σφαλουν κρινεται απο τον χρινο και την ιστορια οπως εξ αλλου και η δικη μας ζωη στον πλανητη κανεις δεν θα αποτιμησεις την πορεια μας με χρηματικα κριτηρια αλλιως γραφτηκε και γραφεται η ιστορια

Μόνο η επένδυση στην τέχνη μπορεί να αποφέρει τέτοιους υπέροχους καρπούς

2010-06-01T13:14:00.005+03:00

Ξέρω τι θέλεις να δεις εφέτος το καλοκαίρι

ολοκληρη η απαντηση μου στη σημερινο ερωτημα στο ΒΗΜΑ πριν κοπει για να χωρεσει..εδω

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=334874&ct=4&dt=01/06/2010

Διοργανώνω δυο Διεθνή φεστιβάλ Κινηματογράφου εκτός κέντρου (Ροδος τον Ιούνιο Κως τον Σεπτέμβριο) με πεποίθηση ότι εξαίρετες εργασίες μπορούν να γίνουν στην περιφέρεια Οπότε βρίσκομαι ελάχιστα στην Αθήνα τους μήνες του καλοκαιριού και έτσι πρακτικά χάνω πολύ αξιόλογες εκδηλώσεις που φιλοξενεί το Φεστιβάλ Αθηνών
Από το φετινό πρόγραμμα δεν θα ήθελα να χάσω το αφιέρωμα στην Oρχήστρα Νέων της Βενεζουέλας «Simón Bolívar» - και την Παρουσίαση του εκπαιδευτικού προγράμματος

El Sistema
Πέρσι το Φεστιβάλ της Ρόδου ξεκίνησε με την πολύ συγκινητική ταινία που πήρε και το βραβείο κοινού του σκηνοθέτη Πωλ Σμαζνυ με τιτλο El Sistema

http://www.ecofilms.gr/popup2005gr.asp?Year=2009&reqid=L-14
Μια ταινία που επί 4 χρόνια κατέγραψε την κορυφαία εργασία που κάνει εδώ και δεκαετίες η Ορχήστρα στη Βενεζουέλα Ένα μοναδικό στον κόσμο εγχείρημα τέχνης και εκπαίδευσης το οποίο νομίζω οφείλουν να δουν όλοι οι εκπαιδευτικοί, μουσικοί και πολιτικοί και να εμπνευστούν για το τι μπορεί να κάνει η τέχνη και να δώσει ουσιαστικές απαντήσεις στην φτώχεια, στην εγκληματικότητα και στην ανάπτυξη παραγωγικής δραστηριότητας
Θεωρώ ότι αυτές οι εκδηλώσεις είναι συμβολικά οι πιο σημαντικές του φετινού Φεστιβάλ γιατί δίνουν μια εμπνευσμένη και πολύ πρακτική απάντηση σε όλους εκείνους που ανεύθυνα και ανιστόρητα υποστηρίζουν ότι σε καιρούς κρίσης η επένδυση στην τέχνη είναι ανώφελη…Μόνο η επένδυση στην τέχνη μπορεί να αποφέρει τέτοιους υπέροχους καρπούς
Η έμπνευση του Αμπρέου δίνει υπέροχη πνοή ζωης στις φτωχογειτονιές ,η μουσική δίνει στις ψυχές των παιδιών φτερά και πετουν με δύναμη πέρα από τη ζοφερή τους πραγματικότητα. Αυτό προκαλεί η Τέχνη ανύψωση ακριβώς αυτό που δεν κάνει ο υλικός πλούτος παγιδευμένος στην εφήμερη του φύση
Oρχήστρα Νέων της Βενεζουέλας «Simón Bolívar»Gustavo Dudamel
Έργα Beethoven & Στραβίνσκι
23 Ιουνίου 2010, 21:00 / Ωδείο Ηρώδου Αττικού
Παρουσίαση του εκπαιδευτικού προγράμματος El Sistema
22 Ιουνίου 2010 / Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Επισης θα ηθελα να δω την παρασταση του
Θέατρου Άττις –του Θεόδωρου Τερζόπουλου
Προμηθέας Δεσμώτης Αισχύλου,
9 & 10 Ιουλίου 2010, 21:00 / Παλαιό Ελαιουργείο Ελευσίνας
Γιατι παρακολουθω ολες τις δουλειες του Θοδωρου Τερζοπουλου από τοτε που εγκατασταθηκε στην Ελλαδα και καναμε μαζι μια σειρα ντοκιμαντερ πανω στη δουλεια και την ερευνα του στο θεατρο ..και επισης μου αρεσει η δυναμικη που αναπτυσσει η Ελευσινα

Συναντησα φετος εκει ένα πολύ δημιουργικο πυρηνα ανθρωπων στο εργαστηρι Αναγνωσης της Ελευσινας που αγαπουν την πολη τους και κανουν συγκινητικα πραγματα

Σινεμά αντίδοτο στην κρίση

2010-05-25T01:53:00.004+03:00

Σινεμά αντίδοτο στην κρίση. Την κρίσιμη στιγμή.. Στρέψουμε τα ματιά στη μεγάλη οθόνη κι αναζητούμε εκείνη την καθαρή σκέψη που επαναπροσδιορίσει τη σχέση μας με την αρμονική διαβίωση.. Σε λίγες βδομάδες ξεκινά το διεθνές Κινηματογραφικο Φεστιβαλ της Ρόδου Εκοφιλμς http://www.ecofilms.gr/

Όταν ξεκινήσαμε πριν από δέκα χρόνια είχαμε κάτι αντίστοιχο στο μυαλό μας για να πω την αλήθεια δεν ξέραμε ότι θα βρίσκαμε τόσο θερμούς συνομιλητές που θα αγκάλιαζαν έτσι την ιδέα μας, Οπότε εδώ είμαστε ακόμη σε θερμές αγκαλιές και φιλίες με ανθρώπους που σκέφτονται και πράττουν έξω από τη σύμβαση σε όλο τον κόσμο που ξεφεύγουν από την αδράνεια και τη γκρίνια που είναι άνθρωποι που χαμογελούν στην κάθε μέρα χαίρονται τον ήλιο τη ξυπολησιά και έχουν ανοικτό μυαλό
Το Φεστιβάλ πλέον σήμερα είναι μια μοναδική πλατφόρμα στον κόσμο για τα εναλλακτικό καινοτόμο ανεξάρτητο εκείνο σινεμα που αποποιείται τις νόρμες της εμπορικής συναλλαγής φωτίζει την γόνιμη σκέψη και δράσης που παράγεται σε όλο τον πλανήτη και έχει να κάνει με τη ζωή που επιλέγουν να ζήσουν κάποιοι σε ισορροπία με τη φύση μελετώντας την σοφία που συναντά κανείς στην φύση

Κάθε χρόνο φιλοξενούμε ότι πιο όμορφο αισιόδοξο και πολύχρωμο έχει να δείξει ο πλανήτης σε σινεμα που δεν ποζάρει στο ταμείο αλλά αντανακλά ως καθαρός καθρέφτης την ψυχή μας Και αυτή η επιλογή δεν μας πρόδωσε ποτέ Γι αυτό και το κοινό αυξάνει Οι σχέσεις μας με τους δημιουργούς μεταγράφονται σε όλο και πιο στενό βαθμό συγγένειας Το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμη κάποιοι που ούτε που αντιλαμβάνονται με τι υλικά ανθίζει τέτοιος κήπος, μπορεί να σκιάζει κατά καιρούς τον ουρανό μας αλλά ταυτόχρονα μας δείχνει ότι πρέπει να επιμένουμε όχι για να τους πείσουμε αλλά για να υπάρχουμε ερήμην κάθε συστήματος ..που κωφεύει

Εδώ και δεκαετίες η οικολογία δεν έχει να κάνει πια μόνο με τη διάσωση της άγριας φύσης, παρ ότι αν δεν ζούμε σε ισορροπία με τη φύση δεν έχει νόημα να έχουμε μισθό γιατί απλά δεν θα ζούμε η δεν θα φτάνει ούτως η άλλως για να αγοράζουμε αν χημικά φάρμακα που θα μας κρατούν σε μια ζωή σκλαβιά
Επιβίωση είναι να μάθεις να ζεις σε ισορροπία με τη φύση και με τους άλλους, αλλιώς δεν έχει επιβίωση Ότι προσανατολίζεται στον σύγχρονο κόσμο στη συγκέντρωση εφήμερων αγαθών και στον άκρατο πλουτισμό δεν έχει να κάνει με τίποτα πολύτιμο που ορίζεται ως ζωή

Τα αξεσουαρ του λαιφσταιλ είναι τα βαρίδια που μας πάνε στον πάτο
Όποιος δεν το έχει καταλάβει δεν είναι απλά μη οικολόγος δεν ζει τη ζωή, διέρχεται από αυτήν ως σκλάβος της Η ζωή για να είναι όμορφη δεν επιβαρύνεται με πλούτη αλλά με τα απλά υλικά που υπάρχουν γύρω μας γενναιόδωρα και αντί να ανοίγουμε συσκευές απλά να ανοίγουμε το παράθυρο σε ένα άλλο τρόπο ζωης Για αυτά μιλούν όλοι οι ευαίσθητοι και σκεπτόμενοι άνθρωποι σήμερα είτε είναι οικολόγοι είτε απλά έλλογοι και δεν στεκονται ως ζομπι μπροστά στην μικρή οθόνη για να πάρουν οδηγίες πως θα καταναλώσουν. Οι ταινίες που προβάλλουμε στο Φεστιβάλ δυναμιτίζουν την προπαγάνδα της μικρής οθόνης με βόμβες και σκέψεις πολύ επικίνδυνες που δεν ανιχνεύουν τα μηχανήματα ασφαλείας των συστημάτων παραγωγής ανόητων πολιτών .Προτείνουν λίγη νόηση στην κάθε μέρα

Το σινεμά που φιλοξενεί το δικο μας φεστιβάλ αποτελεί αντίδοτο στην κρίση. Την κρίσιμη στιγμή.. Στρέψουμε τα ματιά στη μεγάλη οθόνη κι αναζητούμε εκείνη την καθαρή σκέψη που επαναπροσδιορίσει τη σχέση μας με την αρμονική διαβίωση..

φαινεται να εχουμε ξεχασει τα υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένη η αληθινή ζωή. Η κρίση δεν είναι οικονομική μόνο αλλά κυρίως ηθικη. Για πολύ καιρό μαθαίνουμε να ζούμε λάθρα και δυναλογα με τον παραγόμενο πλούτο Ας αναρωτηθούμε τι ακριβώς χρειάζεται ο άνθρωπος για να ζήσει; Αναρίθμητες συσκευές;, πανάκριβα τροχοφόρα; πανάκριβα ρούχα; ευτελή διασκέδαση πανάκριβη; όσο πιο ευτελής τόσο πιο ακριβή;.. τι ακριβώς χρειάζεται ο άνθρωπος για να ζήσει;

Act locally think globally Διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου στην ελληνική περιφέρεια

2010-05-16T15:51:00.003+03:00

"Act locally think globally" - Διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου στην ελληνική περιφέρεια. Οι περιπτώσεις της Ρόδου και της Κω βάζουν τον καλό ανεξάρτητο κινηματογράφο στον παγκόσμιο χάρτη

Ομιλία μου αύριο Δευτέρα 17 Μαΐου στις 20:30 στο Ηρακλειο Κρήτης

στο φεστιβαλ Just For Your Eyes Festival 2010, του ετήσιου φεστιβάλ των πολιτιστικών ομάδων του Πανεπιστημίου Κρήτης, παρουσιάζει το 8ο της φεστιβάλ, με τίτλο "cinEscape"! http://culture.uoc.gr/festival2010/

http://kopk.culture.uoc.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=33:8-qcinescapeq&catid=3:2009-01-25-14-56-58&Itemid=2

Χθες, σήμερα αύριο ..πρωτοβουλιες στην περιφερεια

2010-05-12T00:23:00.002+03:00

Ο πολιτισμός και η διασκέδαση δεν είναι προνόμιο της Αθήνας και της Θεσαλονίκης. Παρά την οικονομική κρίση, η περιφέρεια ετοιμάζεται να υποδεχθεί δεκάδες φεστιβάλ με μουσική, χορό και θέατρο. Και κει ακριβώς εστιάζει η εκπομπή «Χθες, σήμερα αύριο» του Σεραφείμ Φυντανίδη. Δείτε την εκπομπή

Ο δημοσιογράφος παρουσιάζει χαρακτηριστικά παραδείγματα με πολιτιστικά δρώμενα από τα νησιά του Αιγαίου, τη Θεσσαλία, τα Επτάνησα, την Πελοπόννησο και τη Μακεδονία.
Συζητά με ανθρώπους που διοργανώνουν και συμμετέχουν σε περιφερειακά φεστιβάλ όπως η σκηνοθέτιδα Λουκία Ρικάκη, ο καλλιτεχνικός διευθυντής περιφερειακών φεστιβάλ Θέμης Ροδαμίτης, η υπεύθυνη διοργάνωσης του Φεστιβάλ Πηνειού Βάσω Οικονόμου, ενώ η γνωστή ερμηνεύτρια Ελλη Πασπαλά μιλά για την ιδιαίτερη γοητεία των περιοδειών της στην περιφέρεια.

τι μπορεί να σταματήσει την απανθρωπη κι εξω απο καθε αξια βίου λαιμαργια αυτου του συστηματος των δυσδιακριτων ρομποτ που οριζονται ως κερδοσκοποι

2010-05-09T20:49:00.001+03:00

Αγορές αγορές αγορές ρυθμίζουν τον βίον διεθνώς.. τι θλιβερά αδιέξοδο σκηνικό στο οποίο συρθηκαμε χωρίς αντίσταση ..με μια φρουδα υποσχεση αναβαθμισης..τι πλάνη!.. Και να φανταστεί κανείς ότι στην αρχαία Αγορα το κυρίως ζητούμενο υπήρξε ο διάλογος, η ανταλλαγη ιδεών.. η τέχνη της ρητορικής .. Άμιλλα ήταν το ζητούμενο όχι στειρος ανταγωνισμός των «λοβοτομημενων» θαμπων χρυσών αγοριών .. Ειθε να πνίγουν αργά η γρήγορα στην ουτοπία της λαμψης που δεν είχαν ποτέ .. Αναρωτιέμαι ..ουτοπικά..ομολογω.. τι μπορεί να σταματήσει την απανθρωπη κι εξω απο καθε αξια βίου λαιμαργια αυτου του συστηματος των δυσδιακριτων ρομποτ που οριζονται ως κερδοσκοποι..Επιτελους παντως οι "εταίροι" αντιληφθηκαν εστω και εργα ποσο ισότιμα παγιδευμένοι είμαστε όλοι σε αυτό το αδιέξοδο μοντελλο των αγορων..οπου αντι να ανταλλασουμε ιδεες..πωλουνται αυλοι τιτλοι για την κατοχυρωση του αεναου υλισμου

Καλή Τέχνη είναι η εν αληθεία Εκτός αληθείας η τέχνη προσφέρει ηδονή άνευ ψυχαγωγίας. Μας κρατά μετά των ομοδούλων στην παγίδα της αδράνειας

2010-05-09T01:44:00.003+03:00

To Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου για Θέματα Υγείας στην Κω
Μια Ελληνική πρωτοβουλία στο νησί του Ιπποκράτη με Διεθνή ακτινοβολία
η ομιλία μου στο 36ο Ετήσιο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο-Aθήνα
Eίναι τιμή μας να παρουσιάζουμε απόψε στην λήξη του συνεδρίου σας την πρωτοβουλία μας , η οποία αποτελεί μοναδικό θεσμό στον κόσμο.
Σε ένα συνέδριο για την αγωγή υγείας εμείς θα μιλήσουμε σήμερα για την αγωγή της ψυχής, τα πραγματικά συστατικά της λέξης ψυχαγωγία

Καλή Τέχνη είναι η εν αληθεία..λέει ο Πλάτων, καθώς η τέχνη εξ ίσου υπεύθυνη με την ιατρική είναι
Και οι δυο πορεύονται προς τον άνθρωπο στο σώμα η την ψυχή του, η μια για να τον βοηθήσει με δίαιτα η με φάρμακα, ενώ η άλλη πλάθει σύμφωνα με την ανάγκη της ψυχής, να υπάρχει εναρμόνια με τον κόσμο
Εκτός αληθείας η τέχνη προσφέρει ηδονή άνευ ψυχαγωγίας. Μας κρατά μετά των ομοδούλων στην παγίδα της αδράνειας της βαρύτητας, αγχώδεις και ανυποψίαστους
Στην Κω θεραπεύουμε την τέχνη της αληθείας.

Θα μου επιτρέψετε πριν περάσω στην ενδεικτική παρουσίαση του περιεχομένου τη φετινής μας διοργάνωσης λίγες σκέψεις σχετικές με την συνθήκη που βιώνουμε έντονα τον τελευταίο καιρό και μοιραία επηρεάζει κάθε σκέψη, κάθε εργασία μας, αλλά και βέβαια την καθημερινή μας υγεία.
Διαπιστώνουμε με μεγάλη αμηχανία τα αποτελέσματα ενός δυσδιάκριτου για εμάς διεθνούς οικονομικού σχεδίου το οποίο υλοποιείται από κέντρα δέσμια του πλουτισμού. Αυτή η αέναη συγκέντρωση πλούτου είναι μια τεραστία ασθένεια συνυφασμενη με τον σύγχρονο τρόπο ζωης
Πρόκειται για μια διαταραχή η οποία δεν έχει καμιά σχέση με την αληθινή ζωή και έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας
Αναρωτιέμαι από τι αξίες διακατέχονται οι ρυθμιστές η και ακόμη οι απλοί παίκτες αυτών των συστημάτων που ρυθμίζουν την παγκόσμια οικονομία άρα και τις ζωες πάνω στον πλανήτη. Πρόκειται μάλλον για αθεράπευτη ασθένεια. Βιώνουμε αυτόν τον καιρό μόνο τα πρώτα εξανθήματα αυτής της επιδημίας.
Γιατί νομίζαμε ότι μπορούμε να συνεχίζουμε να ιππεύουμε στο ψεύτικο άρμα του καταναλωτισμού χωρίς τραυματισμούς.
Όμως οι κακοτοπιές πολλές Κι ας μας είχαν ενημερώσει οι ποιητές, εμείς εκεί απτόητοι, στο κυνήγι του χρήματος..
Τι βαθειά άρρωστος τρόπος να ξοδέψεις τη ζωή σου πάνω στη γη κυνηγώντας το χρήμα..

Δημιουργήσαμε το Φεστιβάλ της Κω σε περίοδο κρίσης, για να προτείνουμε έναν προσανατολισμό ζωης σωτήριο,
για να φωτίσουμε τις δυναμικές εκείνες εξαιρέσεις που δείχνουν ότι αξίες πέραν του πλουτισμού, αποτελούν το μεγαλύτερο κεφάλαιο διαβίωσης και μόνο έτσι μπορεί ο άνθρωπος να ζήσει με το σώμα και το πνεύμα του σε ισορροπία άρα και υγεία.

Στη ετήσια λοιπόν συνάντηση κινηματογράφου και Ιατρικής στη μοναδική στον κόσμο, στο ακόμη πιο μοναδικό τοπίο της Κω, αυτό ακριβώς επιχειρούμε συγκεντρώνουμε κάθε χρόνο κινηματογραφικά έργα σπουδαίας ηθικής αξίας και ίσως ελάχιστης χρηματιστηριακής ,τα οποία φωτίζουν εκείνους που υπηρετούν την υγεία με αυταπάρνηση, φροντίζουν τον διπλανό τους με γενναιοδωρία, νοιάζονται και φροντίζουν για μια ισορροπημένη διαβίωση πάνω στον πλανήτη. Πολύ μακριά από τις εφήμερες σειρήνες, του εξ’ισου εφήμερου πλουτισμού, ο οποίος βρίσκεται και πίσω από πολλές από τις σύγχρονες διαταραχές της υγείας, υπάρχουν ευτυχώς άνθρωποι που σέβονται το δώρο της ζωης τιμούν το πέρασμα τους από τούτη την γη και επιστρέφουν απλόχερα τα δώρα.
Δίπλα στην επιστήμη στεκεται η ανθρώπινη θέληση, η σχέση μας με τη φύση ,με την σκέψη και την εμπειρία που μας έρχεται μέσα από τους αιώνες Ορισμένοι πολιτισμοί ευτυχώς δεν έχουν αποποιηθεί αυτήν την πολύτιμη γνώση, δεν την έχουν καταθέσει στο βωμό της συναλλαγής από την οποία προφανώς βάλλεται εγκληματικά, σε ορισμένες περιπτώσεις και ο τομεας της υγείας.. ακριβώς όπως βάλλεται και τομεας της οικονομίας.
Στο Φεστιβάλ της Κω λειτουργούμε έξω από οποιανδήποτε κανόνα των οίκων αξιολόγησης των μεγάλων διεθνών εκδηλώσεων
Επενδύουμε ελάχιστα χρήματα, αλλά περίσσια ψυχή, γυρνάμε την πλάτη στη φτηνή γκλαμουρια ,μας ενδιαφέρουν μόνο οι προτάσεις με ηθικό βάρος και εμείς τις αξιολογούμε ως υπερπολυτιμες
Το αποτέλεσμα είναι ότι δημιουργούμε το δικό μας σύστημα αξιών ο κόσμος συρρέει πολυάριθμος συγκινημενος επανακτά τη σχέση του με ότι
πολύτιμο ορίζεται ως ζωή. Αυτό είναι ανεκτίμητο και εξασφαλίζει όχι μόνο επιβίωση αλλά μακροζωια

Να διασφαλίζουμε στο σώμα εκείνη την εγρήγορση που επιτρέπει στο νου να ανθίζει
Αυτό το άνθισμα του νου και της ψυχής να είναι η άμυνα της ζωης έναντι της φθοράς
Ενώ η έντεχνη ιατρική μας προσφέρει υγεία και δύναμη με κατάλληλα φάρμακα και διατροφή σωστή η τέχνη πλουτίζει την ψυχή
Το Φεστιβάλ της Κω φιλοξενεί αυτούς τους γιατρούς και αυτούς τους δημιουργούς και παρέχει ένα πλαίσιο διαλόγου γύρω από τα παγκόσμια ζητήματα της υγείας
Επιλεγούμε να φωτίσουμε τις καλές πρακτικές μέσα από τις ταινίες που εντοπίζουμε να τοποθετήσουμε στον διεθνή χάρτη εκείνες τις προσωπικότητες που εργάζονται άοκνα έξω από λογικές διαττόντων αστέρων και υπηρετούν την αλυσίδα της ζωης. Εκείνους που με την προσφορά τους απαλύνουν τον πόνο
Ταυτόχρονα αναζητούμε κινηματογραφικές ταινίες οι οποίες με αφορμή μία διαταραχή υγείας -κάτι πλέον του καθημερινού τη ζωή μας- συνθέτουν ένα έργο το οποίο οδηγεί σε δημιουργική σκέψη, λειτουργία και αντιμετώπιση Πολλοί από αυτούς συμβαίνει να αντιμετωπίζουν μέσα στις ίδιες τους τις οικογένειες μία ξαφνική η μία χρόνια ασθένεια. Εξοπλισμένοι με την τέχνη τους και την γραμματική του κινηματογράφου, αποποιούμενοι την εύκολη σκανδαλοθηρική και συχνά ηδονοβλεπτικη γραμματική της τηλεόρασης, στεκονται με σεβασμό, δίπλα το ζήτημα και το καταγράφουν .Ορισμένες φορές καταθέτουν ακατέργαστη τη εμπειρία τη συγκίνησης άλλες τις περνούν από το φίλτρο του χιούμορ άλλες την επεξεργάζονται με μια σκέψη πανανθρώπινη φιλοσοφική και μας την παραδίδουν σε ένα έργο το οποίο μας προτείνει μια αντίστοιχη δική μας διαδρομή
Όλες αυτές οι προτάσεις που θα δείτε στο Φεστιβάλ τεκμηριώνουν ότι τα ζητήματα της υγειάς, του καλού βίου δεν είναι μονοσήμαντα . Δίπλα στην επιστήμη στεκεται η ανθρώπινη θέληση, η σχέση μας με τη φύση ,με την σκέψη και την εμπειρία που μας έρχεται μέσα από τους αιώνες
Μέσα σε μια εβδομάδα ένα πολύτιμο ταξίδι σκέψης, ανθρωπισμού μέσα από εικόνες από 40 χώρες του κόσμου και ολα αυτά για μια καλή ζωή ..όπου μέσα στο υγιές σώμα ο νους θα ανθίζει

Διαπιστώνουμε με μεγάλη αμηχανία τα αποτελέσματα ενός δυσδιάκριτου για εμάς διεθνούς οικονομικού σχεδίου το οποίο υλοποιείται από κέντρα δέσμια..

2010-05-07T09:00:00.000+03:00

απο την χθεσινη τοποθετηση στην Συν Τυπου για το Φεστιβαλ της Κω που αναδημοσιευει σημερα το ΒΗΜΑ www.healthfilmfestival.gr
Διαπιστώνουμε με μεγάλη αμηχανία τα αποτελέσματα ενός δυσδιάκριτου για εμάς διεθνούς οικονομικού σχεδίου το οποίο υλοποιείται από κέντρα δέσμια του πλουτισμού.

Αυτή η αέναη συγκέντρωση πλούτου είναι μια τεραστία ασθένεια συνυφασμενη με τον σύγχρονο τρόπο ζωής

Πρόκειται για μια διαταραχή η οποία δεν έχει καμιά σχέση με την αληθινή ζωή και έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας
Αναρωτιέμαι από τι αξίες διακατέχονται οι ρυθμιστές η και ακόμη οι απλοί παίκτες αυτών των συστημάτων που ρυθμίζουν την παγκόσμια οικονομία άρα και τις ζωές πάνω στον πλανήτη. Πρόκειται μάλλον για αθεράπευτη ασθένεια. Βιώνουμε αυτόν τον καιρό μονό τα πρώτα εξανθήματα αυτής της επιδημίας
Γιατί νομίζαμε ότι μπορούμε να συνεχίζουμε να ιππεύουμε στο ψεύτικο άρμα του καταναλωτισμού χωρίς τραυματισμούς.
Όμως οι κακοτοπιές πολλές Κι ας μας είχαν ενημερώσει οι ποιητές, εμείς εκεί απτόητοι, στο κυνήγι του χρήματος..
Τι βαθειά άρρωστος τρόπος να ξοδέψεις τη ζωη σου πάνω στη γη κυνηγώντας το χρήμα..

Δημιουργήσαμε το Φεστιβάλ της Κω σε περίοδο κρίσης, για να προτείνουμε έναν προσανατολισμό ζωης σωτήριο, για να φωτίσουμε τις δυναμικές εκείνες εξαιρέσεις που δείχνουν ότι αξίες πέραν του πλουτισμού, αποτελούν το μεγαλύτερο κεφάλαιο διαβίωσης και μόνο έτσι μπορεί ο άνθρωπος να ζήσει με το σώμα και το πνεύμα του σε ισορροπία άρα και υγεία.

Στη ετήσια λοιπον συνάντηση κινηματογράφου και Ιατρικής στη μοναδική στον κόσμο, συγκεντρώνουμε κάθε χρόνο κινηματογραφικά έργα σπουδαίας ηθικής αξίας και ίσως ελάχιστης χρηματιστηριακής ,τα οποία φωτίζουν εκείνους που υπηρετούν την υγεία με αυταπάρνηση, φροντίζουν τον διπλανό τους με γενναιοδωρία, νοιάζονται και φροντίζουν για μια ισορροπημένη διαβίωση πάνω στον πλανήτη. Πολύ μακριά από τις εφήμερες σειρήνες, του εξ’ισου εφήμερου πλουτισμού, ο οποίος βρίσκεται και πίσω από πολλές από τις σύγχρονες διαταραχές της υγείας, υπάρχουν ευτυχώς άνθρωποι που σέβονται το δώρο της ζωης τιμούν το πέρασμα τους από τούτη την γη και επιστρέφουν απλόχερα τα δώρα.

Δίπλα στην επιστήμη στεκεται η ανθρώπινη θέληση, η σχέση μας με τη φύση ,με την σκέψη και την εμπειρία που μας έρχεται μέσα από τους αιώνες Ορισμένοι πολιτισμοί ευτυχώς δεν έχουν αποποιηθεί αυτήν την πολύτιμη γνώση, δεν την έχουν καταθέσει στο βωμό της συναλλαγής από την οποία προφανώς βάλλεται εγκληματικά, σε ορισμένες περιπτώσεις και ο τομέας της υγείας.. ακριβώς όπως βάλλεται και τομέας της οικονομίας.
Στο Φεστιβάλ της Κω λειτουργούμε έξω από οποιανδήποτε κανόνα των οίκων αξιολόγησης των μεγάλων διεθνών εκδηλώσεων
Επενδύουμε ελάχιστα χρήματα, αλλά περίσσια ψυχή, γυρνάμε την πλάτη στη φτηνή γκλαμουριά ,μας ενδιαφέρουν μόνο οι προτάσεις με ηθικό βάρος και εμείς τις αξιολογούμε ως υπερπολύτιμες
Το αποτέλεσμα είναι ότι δημιουργούμε το δικό μας σύστημα αξιών ο κόσμος συρρέει πολυάριθμος συγκινημένος επανακτά τη σχέση του με ότι
πολύτιμο ορίζεται ως ζωή. Αυτό είναι ανεκτίμητο και εξασφαλίζει όχι μόνο επιβίωση αλλά μακροζωία

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=330123&dt=07/05/2010

Για μας το πνεύμα αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο για την ανάπτυξη ενός τόπου,η καλλιέργεια του πνεύματος φέρει πολιτισμό,ειρήνη,ανάπτυξη,ανάταση,ευτυχία

2010-05-06T17:55:00.022+03:00

Στη συνέντευξη τύπου που έγινε σήμερα Πέμπτη 6 Μαϊου 2010 στο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, παρουσιάστηκαν οι βασικοί άξονες και το περιεχόμενο του 2ου διεθνούς κινηματογραφικού φεστιβάλ ταινιών που αναφέρεται σε θέματα υγείας και το οποίο θα πραγματοποιηθεί στην Κω 1-6 Σεπτεμβρίου 2010. Στη συνέντευξη τύπου παρευρέθηκαν οι: Γιώργος Κυρίτσης Δήμαρχος Κω , Παναγιώτης Θαλασσινός Πρόεδρος της Κοινωφελούς Επιχείρησης Πολιτισμού του Δήμου Κω, Λουκία Ρικάκη καλλιτεχνική Διευθύντρια και Ιδρύτρια του φεστιβάλ ’Ιπποκράτης’ , εκπρόσωποι των χορηγών , σκηνοθέτες , δημιουργοί ταινιών και όλοι οι συνεργάτες του φεστιβάλ.
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ
Μετά την τεράστια επιτυχία του 1ου Διεθνούς φεστιβάλ "ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ" για θέματα Υγείας, η διοργάνωση του δεύτερου φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί στη Κω τον Σεπτέμβριο του 2010 και συγκεκριμένα 1 - 6 Σεπτεμβρίου 2010.

Με το φεστιβάλ ‘Ιπποκράτης’ ενισχύονται οι κοινωνικές και πολιτιστικές δράσεις, με στόχο τη διατήρηση της ιδιαιτερότητας και του πλούτου της τοπικής κοινωνίας .
Εδραιώνεται μια νέα, σύγχρονη αντίληψη για πολιτιστική, κοινωνική, περιφερειακή ανάπτυξη. Οργανώνεται ορθολογικά και αρμονικά η διάδοση των ιδεών μέσω της κινηματογραφικής τέχνης και της ιατρικής επιστήμης.

Ελληνικές συμμετοχές
Πολλές και ενδιαφέρουσες συμμετοχές των Ελλήνων σκηνοθετών φέτος. Οι μαρτυρίες , τα ντοκουμέντα και τα αποσπάσματα προσωπικών συνεντεύξεων των πρωταγωνιστών, μας εξοικειώνουν με τα δύσκολα προβλήματα υγείας. Ιδιαίτερα προσεγμένη η φετινή παραγωγή: Η ΦΑΚΑ της Μαρίνας Δανέζη,
ΔΕΝΤΡΟΛΙΒΑΝΟΣ Ο ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΗΣ του Ανδρέα Σιαδήμα,
ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ του Γιώργου Γκόρτσου και της Ανθής Αποστόλου,
Ο ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΣΤΗΝ ΟΛΥΜΠΙΑ του Γιώργου Πετρίτση, ΒΡΟΥΚΕΛΛΩΣΗ του Παναγιώτη Καραντιά, ΠΑΜΕ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΕΔΩ του Σταύρου Ψυλλάκη,
ΘΕΤΙΚΟ? Του Δημήρη Μπαβέλλα, ΤΟ ΛΑΘΟΣ του Χάρη Σταθόπουλου, ΑΙΘΟΥΣΑ ΑΝΑΜΟΝΗΣ του Δημήτρη Άντζους, ΑΦΟΥ ΜΕ ΞΕΡΕΙΣ του Θανάση Τότσικα, ΔΩΜΑΤΙΟ ΜΗΔΕΝ του Δημήτρη Παπαθανασίου, ΤΟ ΑΡΧΑΙΟΝ ΟΣΤΡΑΚΟΝ ή ΡΑΜΟΝΑ Σ’ΑΓΑΠΩ του Νίκου Αλευρά , TRY AGAIN του Κώστα Μαχαίρα, Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΙΔΙΚΗΣ του Φρέντυ Βιανέλλη , CORRELATIONS (Συσχετισμοί) του Φάνη Τρανταφύλλου, ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΗ ΝΥΧΤΑ του Στήβεν Κακαβούλη και ΥΓΕΙΑΣ ΤΡΟΠΟΣ του Αντώνη Λιόλιου.

ΕΠΙΣΗΜΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Το φεστιβάλ διαρκεί πέντε ημέρες, είναι διαγωνιστικού χαρακτήρα, προβάλλει ταινίες πρόσφατης παραγωγής για την υγεία και τον άνθρωπο, από όλο τον κόσμο, οι οποίες θα διαγωνίζονται για να βραβεία του φεστιβάλ. Oι ταινίες κρίνονται από διεθνείς κριτικές επιτροπές στις οποίες συμμετέχουν εκπρόσωποι όλων των ειδικοτήτων, γιατροί, σκηνοθέτες , επιστήμονες, εκπρόσωποι ειδικών ΜΜΕ.
Οι σκηνοθέτες των βραβευμένων ταινιών θα παραλάβουν τα βραβεία 1ου και 2ου μεγάλου μήκους , 1ου κα 2ου μεσαίου μήκους,1ου και 2ου μικρού μήκους και το βραβείο κοινού αντίστοιχα.

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ 2010
Χένρυ Μαρς
Γεννημένος το 1950 , είναι επιφανής, πρωτοπόρος νευροχειρουργός στην Αγγλία και στην Ουκρανία. Αριστούχος απόφοιτος Πολιτικών Επιστημών, Φιλοσοφίας και Οικονομικών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, διευθύνει το ειδικό τμήμα χειρουργικής εγκεφάλου σε ένα από τα μεγαλύτερα ειδικά κέντρα χειρουργικής εγκεφάλου της Αγγλίας. Ειδικεύεται στην χειρουργική εγκεφάλου με τοπική αναισθησία και ήταν πρωταγωνιστής του ντοκιμαντέρ ‘Ο Άγγλος Χειρουργός’, που κέρδισε πολλά βραβεία διεθνώς. Στον ελεύθερο χρόνο του, κατασκευάζει έπιπλα ή χειρουργεί στην Ουκρανία.
Χανς Μπούργκσμιτ
Κατοικεί στον Καναδά και είναι σύμβουλος σε περισσότερα από δεκαπέντε φεστιβάλ κινηματογράφου παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων και των διεθνών φεστιβάλ του Τορόντο, Μαϊάμι και Ντουμπάϊ. Έχει σπουδάσει Φυσικοπαθητική Ιατρική, Ψυχολογία και Περιβαλλοντολογικές Επιπτώσεις στην Υγεία. Αποφάσισε να ενεργοποιηθεί πολιτικά, όταν κατάλαβε ότι τα επικρατούντα συντηρητικά μέσα ενημέρωσης, έπαιζαν κυρίαρχο ρόλο στο να διατηρούν τους πολίτες σε άγνοια για τα πολύ κρίσιμα θέματα. Από το 1998 διευθύνει τον Συλλογικό Οργανισμό Υπόγειων Ρευμάτων, που ίδρυσε ο ίδιος και είναι ένας οργανισμός εργατών της ενημέρωσης που είναι αφοσιωμένοι στο να παράγουν τολμηρά ντοκιμαντέρ, κοινωνικού και περιβαλλοντολογικού περιεχομένου για την τηλεόραση και για το ραδιόφωνο. Επικεντρώνεται στην κατανόηση των ψυχολογικών παραγόντων που κάνουν τους ανθρώπους να καταστρέφουν τις σχέσεις τους με το περιβάλλον και μεταξύ τους. Στον ελεύθερο χρόνο του, κτίζει κινηματογράφους.
Αντίνα Πιντιλιέ
Γεννήθηκε το 1980 στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Παρακολούθησε για ένα χρόνο (2001-2002) το τμήμα Σεναριογραφίας & Ιστορίας Κινηματογράφου του Εθνικού Πανεπιστημίου Θεάτρου & Κινηματογράφου του Βουκουρέστι. Το 2002 μπαίνει στο τμήμα Σκηνοθεσίας του ίδιου πανεπιστημίου και αποφοιτεί το 2008. Κατά την περίοδο 2006-2007 συμμετέχει σε διάφορα εργαστήρια, μεταξύ άλλων και τα Berlinale Talent Campus, το Aristotle Workshop, το Script & Pitch Workshop, και το Sarajevo Talent Campus.
Ρικ Μίννιχ
Ο Ρικ Μίννιχ γεννήθηκε στην Πομόνα της Καλιφόρνια το 1968 και μεγάλωσε στο Κάνσας της Αριζόνα και στην Καλιφόρνια. Το 1990 παίρνει πτυχίο στην Αγγλική Φιλολογία από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια και φεύγει για το Βερολίνο όπου σπουδάζει σκηνοθεσία στην Ακαδημία Κινηματογράφου & Τηλεόρασης Konrad Wolf. Το ντοκιμαντέρ-πτυχιακή εργασία του ‘Παράδεισος στην Γη’ κέρδισε το βραβείο Babelsberg καλύτερου φοιτητικού ντοκιμαντέρ της Γερμανίας (2001), ενώ ακολούθησαν πολλές ακόμη διακρίσεις του σε Ευρώπη και ΗΠΑ.
Ιούπ βαν Ουϊκ
Γεννήθηκε το 1950 στην Ολλανδία, σπούδασε Ιατρική στην Ουτρέχτη και εργάστηκε στον ιατρικό χώρο στην Αφρική και στην Ολλανδία. Το 1978 αποφάσισε να ασχοληθεί με το κινηματογράφο και είναι ιδιοκτήτης της ανεξάρτητης εταιρείας παραγωγής Molenwiek Film. Ήταν συμπαραγωγός και συν- σκηνοθέτης σε πολλές βραβευμένες ταινίες.
Γκάργτζι Σεν
Γεννήθηκε 1962 στην Ινδία και είναι σκηνοθέτρια, έφορος και διανομέας ταινιών. Σπούδασε οπτική και εικαστική επικοινωνία στην Ινδία και στην Αγγλία. Έχει γυρίσει πάνω από 20 ντοκιμαντέρ με σύγχρονη θεματολογία και έχει αποσπάσει πολλά διεθνή βραβεία. Είναι ιδρύτρια της μη κυβερνητικής οργάνωσης Μagic Lantern Foundation που συνεργάζεται με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Χανα Φίσερ
Διευθύντρια Φεστιβάλ Βανκούβερ, συνεργάτρια των Φεστιβάλ Ντουμπάϊ , Καλκούτας και Καναδά.
Ιλία Γκάρντι
Ο Δρ Γκάρντι έχει ειδικότητα στην Επεμβατική Καρδιολογία και στην Παιδιατρική Καρδιολογία καθώς επίσης και διδακτορικό στην Διοίκηση Επιχειρήσεων Ιατρικών Υπηρεσιών. Εργάζεται ως αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του οργανισμού MEDCHILD στην Γένοβα της Ιταλίας. Ήταν επικεφαλής του Πιλοτικού Προγράμματος Ιατρικής Περίθαλψης στο Βόρειο Ιράκ . Έχει συνεργαστεί με την Ιταλική κυβέρνηση σε πολλά θέματα που άπτονται των ειδικοτήτων του.
Αντώνης Φρουζάκης
Εκπρόσωπος Κινηματογραφικής Λέσχης Κω , Κι.Λε.Κω.

Ειδικά θεματικά αφιερώματα σε διάφορα θέματα υγείας με ταινίες μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ .Τα αφιερώματα θα πλαισιώνονται από ειδικά κείμενα μελέτες και παρουσιάσεις που θα έχουν στόχο την ενημέρωση και τον ανοικτό διάλογο. Επίσης θα φιλοξενηθεί έκθεση Φωτογραφίας με θέμα την ρευματοειδή αρθρίτιδα σε συνεργασία με το Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης.Στόχος του φεστιβάλ θα είναι να μπει μέσα στην κοινωνία του νησιού και οι πολίτες να κατανοήσουν στην πράξη ότι δεν θα είναι απλά ένας καλλιτεχνικός θεσμός που δεν τους αφορά αλλά τους αγκαλιάζει στο πιο ευαίσθητο θέμα που είναι η υγεία.

www.healthfilmfestival.gr

Ότι προσανατολίζεται στον σύγχρονο κόσμο στη συγκέντρωση εφήμερων αγαθών, άκρατο πλουτισμό δεν έχει να κάνει με τίποτα πολύτιμο που ορίζεται ως ζωή

2010-05-06T10:04:00.002+03:00

απο το σημειωμα μου στην σημερινη Ελευθεροτυπία
Νομίζω ότι αδυνατούμε να κατανοήσουμε το μέγεθος και το ύφος του σχεδίου για τον επανασχεδιασμό της διεθνούς οικονομίας που επιχειρείται σε παγκόσμια κλίμακα.

Εδώ και καιρό πενθούμε την νίκη της οικονομίας έναντι της πολιτικής σε διεθνές επίπεδο.

Οι αποφάσεις που ρυθμίζουν τις ζωές μας λαμβάνονται δυστυχώς από κέντρα οικονομικής εξουσίας και οι κυβερνήσεις απλά τις διαχειρίζονται με όποιο τρόπο και όποια ηθική στάση έχει η κάθε μια, αλλά σε ικανά περιορισμένο πλαίσιο. Όμως το μοντέλο αυτό της φιλελεύθερης οικονομίας του καπιταλισμού το ασπαστήκαμε, το εξυπηρετήσαμε, υποτίθεται ότι μας εξυπηρέτησε, συστηθήκαμε με την παραοικονομία, την παραπαιδεία, την υποκουλτουρα. Πολλοί δεν θέλησαν να αντιληφθούν το ψεύδος που κατοικεί σε αυτή την επιλογή.
Οι επιλογές όλων μας και η μη έγκαιρη αντίσταση μας στο ψέμα αυτού του τρόπου ζωης οδήγησαν στην διεθνή οικονομική κρίση από την οποία επηρεάζεται τώρα η Ελλάδα και ακολουθούν πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Η εύκολη στοχοποιηση των πολιτικών που τώρα την διαχειρίζονται κρίνω ότι είναι ανεύθυνη στάση
Για χρόνια ζούσαμε σε μια ψευδή συνθήκη που δεν ανταποκρινοταν ούτε στην οικονομία μας ,ούτε στην παραγωγική μας δύναμη κι όμως θέλαμε να καταναλώναμε λαίμαργα τα ομογενοποιημένα φρούτα του χωρίς αντίσταση. Όμως κάποιοι ποιητές μας προειδοποιούσαν, να μην ξεχνούμε τα υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένη η αληθινή ζωή .

Ότι προσανατολίζεται στον σύγχρονο κόσμο στη συγκέντρωση εφήμερων αγαθών και στον άκρατο πλουτισμό δεν έχει να κάνει με τίποτα πολύτιμο που ορίζεται ως ζωή

Τα αξεσουαρ του λαιφσταιλ είναι τα βαρίδια που μας πάνε στον πάτο .

Ας κοιταχτούμε έντιμα στο καθρέφτη να σκεφτούμε την ευθύνη μας και να αρχίσουμε επιτέλους να καταθέτουμε στο διεθνές ταμείο της ζωης την αλήθεια μας, Αυτός είναι ο δικός μας πολιτισμός και είναι το μόνο ισχυρό μας όπλο απέναντι σε αυτή την έκπτωση.

Λουκία Ρικάκη

Ο βίος βραχύς, η δε τέχνη μακρή, ο δε καιρός οξύς, η δε πείρα σφαλερή,

2010-05-05T12:16:00.001+03:00

Ο βίος βραχύς, η δε τέχνη μακρή, ο δε καιρός οξύς, η δε πείρα σφαλερή,
η δε κρίσις χαλεπή
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ
Το 2ο Διεθνες Φεστιβάλ Κινηματογραφου ΚΩ ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ για θεματα υγειας σάς καλεί σε συνέντευξη τύπου που θα πραγματοποιηθεί την
Πέμπτη 6 Μαϊου και ώρα 12.00 στο Αμφιθέατρο του Υπουργείου Πολιτισμού Μπουμπουλίνας 20-22, (πίσω από το Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα)
Θα παρουσιαστούν οι ταινίες και το περιεχόμενο του
2ου Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ για Θέματα Υγείας το οποίο θα πραγματοποιηθεί στη Κω 1-6 Σεπτεμβρίου 2010
Στη συνέντευξη τύπου θα μιλήσουν οι:Γιώργος Κυρίτσης Δήμαρχος Κω
Παναγιώτης Θαλασσινός Πρόεδρος της Κοινωφελούς Επιχείρησης Πολιτισμού του Δήμου Κω Λουκία Ρικάκη Καλλιτεχνική Διευθύντρια φεστιβάλ Ιπποκράτης
Θα παρευρεθούν σκηνοθέτες των επιλεγμένων ταινιών και ορισμένα μέλη των κριτικών επιτροπών .Θα χαρούμε να σας δούμε εκεί www.healthfilmfestival.gr

Εμεις στο σχολειο μας δεν ειμαστε στο εσυ κι εσυ κι εγω ειμαστε στο εμεις! Προβολες της ταινιας μου στην Κύπρο

2010-05-01T04:14:00.001+03:00

Oνειρα σε αλλη γλωσσα Ενα σπάνιο ΣΧΟΛΕΙΟ μερικά μέτρα από την πληγή της Κυπρου http://dreamsinanotherlanguage.blogspot.com/

Προβολες της ταινιας μου http://dreamsinanotherlanguage.blogspot.com/στην Κύπρο στο καταμεστο Πανθεον!! με ολους τους μαθητες παροντες..Εμεις στο σχολειο μας δεν ειμαστε στο εσυ κι εσυ κι εγω ειμαστε στο εμεις! Κεμαλ 9 ετων μαθητης απο το Κουρδισταν..Το σχολειο μας ειναι μια καλη εξαιρεση για αυτο ειναι ξεχωριστο Αντρεας Ρωσια Η Περβιν ευχαριστησε συγκινημενη

Συγκινηση Ολα τα παιδια εκει στη σκηνη και μετα στην κουβεντα Ομορφα !!

Μόνο τα παραμύθια αντέχουν να μας πουν όσα η καρδιά τις πιο πολλές φορές δεν κατάφερε να ομολογήσει

2010-04-27T00:59:00.000+03:00

Μόνο τα παραμύθια αντέχουν να μας πουν όσα η καρδιά τις πιο πολλές φορές δεν κατάφερε να ομολογήσει. Εδώ ο κόσμος είναι αμφίσημος και τα είδωλα στους καθρέπτες μπορούν να γυρίσουν απ΄έξω αφήνοντας στο βάθος της εικόνας όσα μας πίκραναν παράφορα ή μας στέρησαν το σπαραγμό του σώματος από μιαν ελπίδα που εξαντλήθηκεΕπειδή είναι Άνοιξη, επειδή είναι ακόμη Απρίλης, και τα Κύθηρα είναι ο ου τόπος των ονείρων ...
Με την παρουσία της σκηνοθέτριας και συγγραφέως Λουκίας Ρικάκη θα παρουσιαστεί το τελευταίο της βιβλίο «Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας»..
27 Απριλίου 2010, 7.45 μμ
Baudelaire à Cythère
Αριστοκύπρου 7, Λαϊκή Γειτονιά Λευκωσία
Παρουσιαζουν οι
ΦΡΟΣΩ ΜΑΝΤΑ ΛΑΖΑΡΟΥ συγγραφεας
ΦΟΙΒΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ καθηγητης Πανεπιστημιου γλωσσολογος
διαβαζει ο μαθητης ANTΡΕΑΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ

Η Λουκία Ρικάκη με το εγχείρημα αυτό καταφέρνει πολλά πράγματα μαζί, Μας αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι είναι εικονοποιός χρησιμοποιώντας τις λέξεις με ακρίβεια, η οποία προτρέπει τη φαντασία να τρέξει. Γνωρίζει, ότι με απλές λέξεις μπορούν να γραφτούν τα ωραιότερα ποιήματα και καταφέρνει να μείνει μακριά από επιτήδευση και απλοϊκότητα, με μια μοναδική δεξιοτεχνία, μας κρατάει το ενδιαφέρον για την εξέλιξη του μύθου, φροντίζοντας να μας ταξιδέψει πάνω σε σύννεφα του παραμυθιού.Με την μεταξένια αίσθηση του παραμυθένιου λόγου, μας θυμίζει αξίες και αρχές, με το κύριο βάρος στο συναίσθημα παρά στη λογική. Θέλει κι επιμένει σε αυτό, να μας θυμίζει ότι υπάρχει και άλλος τρόπος να βλέπουμε τα πράγματα, απλώνοντας το χέρι όταν μας το ζητούν ή όταν εμείς ζητάμε χωρίς ντροπή. Επινοεί, φαντάζεται, κατασκευάζει εξολοκλήρου τα παραμύθια της, δεν καταγράφει ιστορίες που έζησε χρησιμοποιώντας απλώς τη συγγραφική της ικανότητα. Είναι γνήσια παραμυθατζού. Με αλληγορικό λόγο, που οδηγεί σε ανατροπές, όχι της αναμενόμενης εξέλιξης του μύθου, αλλά των κρατούντων ως αντίληψη ζωής. γράφει πρωτογενώς παραμυθιακή λογοτεχνία. Δεν ντρέπεται για τις ευαισθησίες της, απεκδύεται προσωπείων και προκαλύψεων. για την παιδικότητα, την τρυφεράδα, την αγάπη και την συναισθηματική έξαρση ή εξάρτησή, φωνάζει «είμαι εδώ διάφανη, γυμνή και ευάλωτη και δεν ντρέπομαι γι αυτό». Γιώργος Δουατζής ποιητής

Οι ταινιες μου Κρατησε Με ,Συμφωνία χαρακτηρων και Το Αιγαιο μεσα απο τα λογια των ποιητων προβολες στο Ηρακλειο Κρητης

2010-04-20T02:46:00.005+03:00

ΝεΚΛΗ υποδέχεται τη Λουκία Ρικάκη
Tuesday, 20 April 2010 at 19:00
Wednesday, 21 April 2010 at 23:00
Παγοποιείο First Floor Underground
Μία από τις πιο δραστήριες γυναίκες στο χώρο του κινηματογράφου ,της λογοτεχνίας ,της οικολογίας ,της stand up comedy αλλά και πολλών άλλων τομέων της ζωής, η Λουκία Ρικάκη, έρχεται στο Ηράκλειο προσκεκλημένη από τη Νέα Κινηματογραφική Λέσχη Ηρακλείου. Στις 20 και 21 Απριλίου ,στον όροφο του Παγοποιείου, θα έχουμε την ευκαιρία να τη γνωρίσουμε από κοντά ,να παρακολουθήσουμε ένα δείγμα από το κινηματογραφικό της έργο και να πάρουμε μια γεύση από το νέο της βιβλίο. Περισσότερα εδώ: http://www.nekli.gr/index.php/anaouncements/109-announce

Θα προβληθουν οι ταινιες

ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι του Oδυσσέα…..

ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ http://www.luciarikaki.gr/d_THE_AEGEAN_gr.htm

Dancing Soul http://www.luciarikaki.gr/ff_DANCING%20SOUL_gr.htm

Η Άννα πρωταθλήτρια ξιφασκίας συναντά τυχαία μετά από πολλά χρόνια τον δάσκαλο της στο μπαλέτο ο οποίος έχει γίνει διάσημος χορευτής χορογράφος. Ένα ατύχημα τον έχει οδηγήσει μακριά από τη χορευτική σκηνή. ...

Hold Me trailer A http://www.vimeo.com/7702781

Πληροφορίες για μία απο τις ταινίες ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΕ http://www.holdme.gr/

Avant Premier 2 Δευτερα 19.4 8 το βραδυ Ταινιοθηκη

2010-04-19T01:06:00.003+03:00

Η δευετερη Αvant Premier της ταινιας θα γινει Δευτερα 19.4 8 το βραδυ Ταινιοθηκη Ιερα Οδοσ 48..Διαβαστε στο μπλογκ της ταινιας http://dreamsinanotherlanguage.blogspot.com/
εντυπωσεις απο την πρωτη προβολη της ταινιας την Παρασκευη
Δειτε φωτογραφιες απο την προβολη της Παρασκευης http://www.facebook.com/album.php?aid=170984&id=700415894&l=f1f0bd3dff

Ονειρα στην Πράσινη Γραμμή..στα ΝΕΑ

2010-04-16T14:47:00.000+03:00

Ονειρα στην Πράσινη Γραμμή
Του Παύλου Θ. Κάγιου
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 16 Απριλίου 2010
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4570106&ct=4
Παιδιά απ΄ όλες τις γωνιές της Γης «Mια ταινία για ένα σχολείο πολύ ξεχωριστό, αυτό της Φανερωμένης στη Λευκωσία» είναι το ντοκιμαντέρ «Ονειρα σε άλλη γλώσσα» μάς λέει η Λουκία Ρικάκη για το φιλμ που ετοίμασε με θέμα αυτό το πρωτοποριακό σχολείο της Κύπρου.

Στο Σχολείο Φανερωμένης «υπάρχουν 300 πρόσωπα και 300 όνειρα, καθένα στη γλώσσα του» επισημαίνει εντυπωσιασμένη η Λουκία Ρικάκη. Στο εντυπωσιακό κτίριο στο κέντρο της παλιάς Λευκωσίας όπου γυρίστηκε το «Ονειρα σε άλλη γλώσσα» στεγαζόταν ένα παραδοσιακό παρθεναγωγείο. Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Λίγα μέτρα από το σχολείο βρίσκεται η Πράσινη Γραμμή. Η νεκρή ζώνη που χωρίζει τη Λευκωσία στα δύο. «Δεν ξεχνώ» γράφουν ακόμη τα μαθητικά τε τράδια. Ομως για τους σημερινούς μαθητές της Φανερωμένης αυτό σημαίνει διαφορετικά πράγματα... «Τα παιδιά πασχίζουν τώρα να ζήσουν σε μια νέα χώρα, την Κύπρο, και πολλάί από αυτά δεν ξεχνούν τις δικές τους χώρες με τα σκηνικά πολέμων, διωγμών και φτώχειας που τους έφεραν εδώ» λέει συγκινημένη η Λουκία Ρικάκη.
ΙΝFΟ
Το ντοκιμαντέρ της Λουκίας Ρικάκη «Ονειρα σε άλλη γλώσσα» από 19 Απριλίου στην Ταινιοθήκη και στην Κύπρο στις 28 και 29 Απριλίου.
Το Σχολείο Φανερωμένης
Χτίστηκε το 1859 ως παρθεναγωγείο. Το 1974, με την εισβολή, εγκαταλείφθηκε.
Διδάσκουν 46 δάσκαλοι και φοιτούν 216 μαθητές από 21 χώρες Μόνον πέντε είναι οι κύπριοι μαθητές στο Δημοτικό (από τους 92) και 40 στο Γυμνάσιο (από τους 120).
Οι περισσότεροι μαθητές από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης, Ιράκ, Βουλγαρία, Φιλιππίνες, Κίνα, Τουρκία.