Δευτέρα 31 Μαρτίου 2008

Νυχτες Κωμωδίας στη Θεσσαλονικη

Μια εικονα μαγικη που εβγαλα απο την εισοδο της Μαριας ,φροντισμενη ιδιαιτερα απο το Θωμα στην προχθεσινη μας παρασταση στο θεατρο Σοφουλη τηλ 2310423925 στη Θεσσαλονικη οπου για 2 ακομη ΠαρασκευοΣαββατοκυριακα συνεχιζονται οι παραστασεις ΝΥΧΤΕΣ ΚΩΜΩΔΙΑΣ και τα εργαστηρια κωμωδιας που κανουμε στη πολη του Βορρα.
Ευχαριστω ολους τους φιλους Θεσσαλονικιους που βρεθηκαν εκει.
Υποσχομαστε πολυ γελιο και για τις επομενες δυο εβδομαδες

Παρασκευή 28 Μαρτίου 2008

Νυχτες Κωμωδιας μια οαση γελιου

Αυτο τον καιρο ταξιδευουμε καθε Σαββατοκυριακο στη Θεσσαλονικη να παρουσιασουμε εκει για πρωτη φορα μετα απο 14 χρονια τις παραστασεις μας ΝΥΧΤΕΣ ΚΩΜΩΔΙΑΣ στο Θεατρο Σοφουλη ως τις 12 Απριλιου Χθες Παγκοσμια Ημερα Θεταρου παιξαμε στα Fridays στο Κολωνακι Πριν απο μια εβδομαδα στα Χανια ενω απο τη Δευτερα ξεκιναει στο Κομεντυ Κλαμπ το πρωτο Σολο σωου του Δημητρη Δημοπουλου.Ουτε μπορω να θυμηθω με τι αγωνια ξεκινησα ολο αυτο το εγχειρημα απριν απο 14 χρονια.Το καλο ειναι οτι ακομη και μετα απο 14 χρόνια, παρ'ολες τις περιπετειες-που ηταν πολλες και ποικιλες- εξακολουθω να ξεκαρδιζομαι στα γελια. Για του λογου το αληθες μια εικονα μου απο μια παρασταση στο Κομεντυ οπου δεν μπορεσα να συγκρατησω γελια δακρυα!!..παλι ..και πολλα ακομη να δειτε και να ακουσετε στο αδελφο μπλοκακι!! http://comedyclubgreece.blogspot.com/

Δευτέρα 17 Μαρτίου 2008

Το 8 φεστιβάλ Κινηματογραφου της Ροδου

Να λοιπόν που γιναμε 8 χρόνων!
Δηλαδη το 8 οταν το στρεψεις μπορει να σημαινει και απειρο αυτα ειναι παιχνιδια του νου..
Η πραγματικοητα ειναι οτι το φεστιβαλ μας φετος ετοιμαζει τη ογδοη διοργανωση στη φιλοξενη Ροδο που εγινε πια το δευτερο μου σπιτι
Την Τριτη 18 Μαρτιου στις 12 το μεσημερι στο Αμφιθεατρο του ΥΠΠΟ δινουμε την πρωτη μας συνεντευξη τυπου.
Οσοι ενδιαφερεστε ελατε να ακουσετε για τα πολλα και ωραια που ετοιμαζουμε για φετος και σιγουρα προγραμματειστε τις διακοπες με ταινιες απο ολο τον κοσμο την τελευταια εβδομαδα του Ιουνιου 24-29 Ιουνιου στη Ροδο
πιο πολλες πληροφοριες στην επισημη ιστοσελιδα του φεστιβαλ http://www.ecofilms.gr/ και τα σχολια σας στο μπλογκ http://rodosecofilms.blogspot.com/

Κυριακή 9 Μαρτίου 2008

Ποιητική Συνάντηση προβολη της ταινιας μου Το Αιγαίο Μεσα απο τα λόγια των ποιητών

Ποιητική Συνάντηση
Τρίτη 11 Μαρτίου, 9.00 μ.μ., στο Dasein Coffee Arts & Spirits, Σολομού 12, Εξάρχεια
British Council / e-poema.eu / Dasein Coffee Arts & Spirits
Σας προσκαλούμε σε μια πρωτοποριακή συνάντηση της ομάδας Converging Lines και των Ελλήνων ποιητών Μαριγώς Αλεξοπούλου, Γιάννη Ευθυμιάδη, Μιχάλη Παπαντωνόπουλου και Βασίλη Ρούβαλη. Η εκδήλωση πραγματοποιείται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης επιδίωξης για γνωριμία και ανταλλαγή ιδεών μεταξύ νέων Ελλήνων και Βρετανών ποιητών.
Οι προσκαλεσμένοι Julia Copus, Antony Dunn, Matthew Hollis και Clare Pollard έρχονται στην Αθήνα στο πλαίσιο του προγράμματος Converging Lines του British Council, το οποίο αποσκοπεί στη διεθνή ανάδειξη της νέας γενιάς ταλαντούχων Βρετανών ποιητών, μέσα από μια σειρά δημόσιων παρουσιάσεων/αναγνώσεων, εργαστηρίων δημιουργικής γραφής, μαθημάτων σε πανεπιστήμια και συνεργασιών με ποιητές που ασχολούνται με τη μετάφραση. Πρόκειται για μια φιλόδοξη συνεργασία στον φιλόξενο χώρο του αθηναϊκού καφέ Dasein, όπου οι ποιητές πρόκειται να ανταλλάξουν απόψεις γύρω από:-τους τρόπους προβολής του σύγχρονου ποιητικού λόγου μέσα από τα ΜΜΕ-τα ζητήματα που αφορούν τη μετάφραση της ποίησης-την επικοινωνία διαφορετικών λογοτεχνικών κοινοτήτων χάρη στις νέες τεχνολογίες.

Η συνάντηση θα ολοκληρωθεί με την προβολή της ταινίας τεκμηρίωσης «Το Αιγαίο μέσα από τα λόγια των ποιητών» της Λουκίας Ρικάκη (2003, 60΄). Μέσα από τον φακό της σκηνοθέτιδος λαμβάνει χώρα ένα οδοιπορικό στο ελληνικό αρχιπέλαγος με κείμενα ποιητών, ταξιδιωτικές σημειώσεις, στίχους, από λογοτέχνες -Ελληνες και ξένους- που επισκέφθηκαν τα νησιά σε διαφορετικές χρονικές περιόδους αλλά με παρόμοιες συγκινήσεις. Η επιλογή έχει γίνει από έργα των: Xένρι Mίλερ, Zαν Zενέ, Zαν Kοκτό, Aλμπέρ Kαμί, Zαν Πολ Σαρτρ, Λε Kορμπιζιέ, Mαργκερίτ Γιουρσενάρ, Φρανσουά Mοριάκ, Σιμόν ντε Mποβουάρ, Pολάν Mπαρτ, Aντρέ Mαλρό, Aντρέ Zιντ, Xανς Kρίστιαν Aντερσεν, Γουσταύο Φλομπέρ, Zακ Λακαριέρ, Pομπέρ Λεβέκ, Tζον Φάουλς, Mισέλ Nτεόν, Nερβάλ, Γκοτιέ, Tζιοβάνι Mπατίστα Tιέπολο, Xέρμαν Mέλβιλ, Γιώργου Σέφερη, Οδυσσέα Ελύτη, Κώστα Ουράνη, K.Π.Kαβάφη κ.ά. Τη συζήτηση συντονίζει η Ισμήνη Ραντούλοβιτς, μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού (.poema..).

σκηνες απο τη πρεμιερα στη Γιορτη Ντοκιμαντερ

Βλεπουμε ταινιες, κουβεντιαζουμε για σινεμα, συγκινουμαστε, χαιρομαστε, απολαμβανουμε τη δουλεια μας με το κοινο,με συναδελφους, με ολους Δεν μας χωριζουν βραβεια, και αλλες αντιπαραθεσεις, κανουμε σχεδια για το μελλον,χαιρομαστε ο ενας της δουλεια του αλλου Ανακαλυπτουμε παλι γιατι κανουμε σινεμα με τοσο επιμονη και παθος γιατι μας νοιαζουν ετσι τα ζητηματα της κοινωνιας Γιατι υιοθετουμε αυτη την ηθικη και αισθητικη σταση..Δηλαδη Γιορταζουμε...καθε βραδυ στη Γιορτη Ντοκιμαντερ στο ΦΙΛΙΠ
Η Γιορτη Ντοκιμαντερ καλα κρατει ! Σε μια απο τις πιο πυκνοκατοικημενες περιοχες του κοσμου στη Κυψελη στο φιλοξενο σινε Φιλιπ ο κινηματογραφος των ανεξαρτητων δημιουργων γιορταζει.. Συγκινηση και κουβεντες για το σινεμα και την κοινωνια τα ζητηματα δηλαδη που επεξεργαζεται η ταινια τεκμηριωσης.

Και ξαφνικά χθες αναμεσα στους πρωταγωνιστες της ταινιας Ηταν να φυγω της Λουκιας Ρικακη απο την Βλαδιμηρο και Ναντια απο την Ουκρανια,Αιφα απο τη Λιβυη ,Μαχμουντ απο την Παλαιστινη,Μπέλα απο την τη Βουλγαρια ηρθε και η Αννα Διαμαντοπούλου με τους συνεργατες της τον Διονυση Τσαγκρη,Ευγενία Λόκανα που συνεργαστηκαν με την ομαδα διοργανωσης της Γιορτης για να διατυπωθει η Ερωτηση στη Βουλη http://www.diamantopoulou.gr/content/view/940/1/lang,el/
για την αδικια που διεπραξε φετος το Φεστιβαλ Θεσσαλονικης 'Θεωρησαμε οτι ηταν καθηκον μας να παρεμβουμε ειπε η Αννα Διαμαντοπουλου Οταν η δαιχειριση του πολιτισμου κινειται χωρις κριτηρια και αντικειμενικοτητα αντιμετωπιζουμε στρεβλες καταστασεις όπως πρόσφατα. Ο κινηματογραφος εχει τεραστια δυναμη και η λειτουργια μια ταινιας μπορει να ειναι πολυ πιο αποτελεσματικη στην κοινωνικη ευαισθητοποιηση απο μια πολιτικη ενεργεια.' Και μια συμπωση η ταινια Ηταν να Φυγω πραγματοποιηθηκε στο πλαισιο του προγραμματος Equal που ειχε υιοθετησει η ιδια ως επιτροπος Απασχοληση και Κοινωνικων Υποθέσεων το 2000.Εδω στη φωτο με τον Δημητρη Σπυρου που διευθυνει το ΦΙΛΙΠ και το Φεστιβάλ Ολυμπίας

Δευτέρα 3 Μαρτίου 2008

ΗΤΑΝ ΝΑ ΦΥΓΩ Πρεμιέρα της ταινιας μου

Υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που ν’αφήνει το σπίτι του χωρίς λόγο; Μαχμούντ Παλαιστίνη
Ήταν να φύγω.. η νέα ταινία της Λουκίας Ρικάκη
Έφυγαν από τις πατρίδες τους ζουν ανάμεσα μας

Η ταινία που κρίθηκε ‘ακατάλληλη’ για το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης καταγράφει τις συγκινητικές μαρτυρίες των ανθρώπων απ’όλο τον κόσμο που επέλεξαν την Ελλάδα για δεύτερη πατρίδα τους. Το νοσταλγικό soundtrack είναι του Λιβανέζου μετανάστη στη Γαλλία Μαρσελ Καλιφε και οι σπαραχτικοί πίνακες του Βιετναμέζου μετανάστη στην Αυστραλία Shaun Tan

Προβάλλεται σε πρώτη πανελλήνια προβολή στη Γιορτη Ντοκυμαντερ
ΣΙΝΕ ΦΙΛΙΠ Θασου 11 Πλ Αμερικής
την Παρασκευή 7 Μαρτίου στις 21.30

μαζυ προβαλλεται και η ταινία μου Ο ΑΛΛΟΣ για το μόνο μονοθεσιο σχολείο στην Ελλάδα ,με μόνο ένα Έλληνα μαθητή όλοι οι άλλοι είναι Αλβανοι
http://www.luciarikaki.gr/d_the_other_gr.htm

Ο πόλεμος δεν καταστρέφει μόνο τη γη αλλά κάνει τις καρδιές πέτρινες ,τα μάτια τυφλά Γκρέης Βυρρητός- Ρόδος

‘Ήταν να φύγω’ μας είπε ο Σύριος γιατρός που αναγκάστηκε να φύγει από τη χώρα του αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον. Εμείς διεκδικούμε να ζήσουμε στη χώρα μας και να διασφαλίσουμε με κάθε δημοκρατικό μέσο καθημερινά το καλύτερο μας μέλλον. Το Ντοκιμαντέρ είναι η αναπνοή, το οξυγόνο των ευαίσθητων κινηματογραφιστών που δηλώνουν φανατικά συμμέτοχοι στα κοινά. Διεκδικούμε ένα όμορφο κοινό μέλλον ενάντια στην ιδιοτέλεια της ιδιώτευσης

Μετανάστης είναι ο άνθρωπος χωρίς σπίτι,το σπίτι δεν είναι ένα μέρος μα ένα πρόσωπο που σε αναγνωρίζει Νάντια Ουκρανία-Αθήνα

Το Ντοκιμαντέρ ήρθε για να μείνει. Ας επιλέξουμε τον στίβο των κοινών, ας ανακαλύψουμε τι κοινό έχουμε .Ας σηκωθούμε από τον καναπέ που μας βουλιάζει στη καταδίκη μιας ζωής χωρίς οξυγόνο.

Η μετανάστευση ενσωματώνει την αιχμή της προσωπικής του ελπίδας ως προς το απρόσωπο μέλλον Ζιάντ Δαμασκος-Ξάνθη

Κι επειδή υπήρξαμε όλοι μετανάστες, ας ακούσουμε τις ιστορίες των νομάδων που το ταξίδι της ζωής έφερε στο κατώφλι μας, στην Ελλάδα κι ας τους υποδεχτούμε εγκάρδια

Κάθε απρόοπτο που παρουσιάζεται μπορεί να λογαριάζεται ως αδικία… αλλά που κατοικεί η δικαιοσύνη στους νέους τόπους; Αιφα Κένυα-Αθήνα

ΗΤΑΝ ΝΑ ΦΥΓΩ + O AΛΛΟΣ της ΛΟΥΚΙΑΣ ΡΙΚΑΚΗ
ΣΙΝΕ ΦΙΛΙΠ Θασου 11 Πλ Αμερικής την Παρασκευή 7 Μαρτίου στις 21.30

Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2008

Γιορτή Ντοκιμαντερ στο Φιλίπ

Μια εβδομάδα με πολλές ταινίες ντοκιμαντέρ, ανάμεσα τους ταινίες ‘απαγορευμένες’ που θα παρουσιαστούν σε πρώτη δημόσια προβολή. Συζητήσεις, πολλές εκπλήξεις και απρόοπτα.
Μια αναπάντεχα γενναιόδωρη κίνηση των σκηνοθετών που διαχειρίζονται στο ΣΙΝΕ ΦΙΛΙΠ έδωσε φιλόξενη στέγη σε πολλές ταινίες ντοκιμαντέρ που αναπάντεχα επίσης κρίθηκαν ακατάλληλες για το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης που θα ανοίξει σε λίγες μέρες τις πύλες του με ‘εξόριστο’ ένα μεγάλο μέρος της φετινής παραγωγής. Μαζί με τις απαγορευμένες ταινίες και ορισμένοι σκηνοθέτες Ρ.Μανθούλης, Λ. Ξανθόπουλος, Γ.Καρυπίδης, Α.Παπαηλιού, Λ.Παπαστάθης, Δ.Σπύρου, Τ.Ψαρράς με τη συμβολική συμμετοχή τους στηρίζουν την πρωτοβουλία.

14 δίωρα προβολών συζητήσεων και εκπλήξεων προγραμματίζουν 14 σκηνοθέτες με άξονα τις ποικίλες θεματικές που τοποθετούν οι ταινίες τους. Όλες οι ταινίες αντιμετωπίζουν με ευαισθησία τα θέματα της κοινωνίας και του ανθρωπισμού (οικολογία, πολιτική, ιστορία, μετανάστευση, ισότητα, δημοκρατία, ελεύθερη έκφραση και τέχνες) και υπηρετούν με προσήλωση το δημιουργικό ντοκιμαντέρ που διαφοροποιείται με άποψη και συνέπεια από το τηλεοπτικό ρεπορτάζ. Στην εποχή που χαρακτηρίζεται από την παροχή τηλεοπτικών υποπροϊόντων επισημαίνουμε εδώ με τη πλειοψηφία των επιλογών μας την ουσιώδη διαφορά μεταξύ του τηλεοπτικού ρεπορτάζ και της ταινίας του δημιουργού.

Οι προβολές θα ξεκινήσουν την Πέμπτη 6 Μαρτίου με προβολή της ταινίας
Ο κινηματογράφος του πραγματικού στην οποία ακούγονται οι απόψεις για το ντοκιμαντέρ των Ζαν Ρους,Γιόρις Ιβενς,Νάγκισα Οσιμα,Ανρί Στροκ,Εντγκαρ Μορέν κι άλλων δημιουργών Στη Γιορτή ντοκιμαντέρ συμμετέχουν με ταινίες τους οι σκηνοθέτες
Νίκος Αλευράς
Μαριάννα Αστρακά
Λεωνίδας Βαρδαρός
Λένα Βουδούρη
Αιμιλια Γιαννούκου
Νίκος Θεοδοσίου
Παναγιώτης Ευαγγελίδης
Νικος Ζωιόπουλος
Δέσποινα Καρβέλλα
Ροβήρος Μανθούλης
Κώστας Μαχαίρας
Βασίλης Μεντόγιαννης
Πανδώρα Μουρίκη
Λευτέρης Ξανθόπουλος
Mάνος Παπάδακης
Αλέξανδρος Παπαηλιού
Αλεξανδρος Παπανικολαου
Λάκης Παπαστάθης
Λουκία Ρικάκη
Ευα Στεφανή
Τακης Σακελλαρίου
Χαρά Φράγκου-Δήμητρα Ζήρου

Η Γιορτή Ντοκιμαντέρ είναι συνέχεια της αυθόρμητης κινητοποίησης των ντοκιμαντεριστών με αφορμή στις αυθαιρεσίες του και την λανθασμένη πολιτική του Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Με την πεποίθηση ότι το κοινό βρίσκεται πάντα εκεί έτοιμο και όλο και πιο ανήσυχο, αναζητά και θέλει να δει τον δημιουργικό εκείνο κινηματογράφο ο οποίος τολμά να διαφοροποιηθεί από τη αισθητική και ηθική στάση της μικρής οθόνης, καθώς εξυπηρετεί μια εντελώς άλλη αισθητική και ηθική λειτουργία, η άτυπη πρωτοβουλία σκηνοθετών καλεί όλους τους ανήσυχους θεατές που καλλιεργούν ακόμη μια περιέργεια για το διαφορετικό, να παρακολουθήσουν τις προβολές κάθε βράδυ.

ΓΙΟΡΤΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ 6-12 Μαρτίου
απο τις 7+30 Ως ΤΑ ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΦΙΛΙΠ Θάσου 11 Πλατεία Αμερικής
τηλ.210.8647444 Ενιαίο εισιτήριο 5 ευρώ

στην εικόνα η ατυπη ομαδα πρωτοβουλιας που ανελαβε να φτιάξει τη γιορτη και στην αλλη πινακας του Βιετναμεζου μεταναστη στην Αυστραλια Σάουν Ταν απο την 'απαγορευμενη' στο φεστιβαλ Θεσσαλονικης ταινία μου ΗΤΑΝ Ν Α ΦΥΓΩ
απολαυστικο ρεπορτάζ για τα προσφατα συμβαντα του Bosko στο μπλογκ του στα http://bosko-hippydippy.blogspot.com/2008/03/blog-post.html
http://bosko-hippydippy.blogspot.com/2008/02/blog-post_4469.html
http://bosko-hippydippy.blogspot.com/2008/03/seven-film-gallery.html
και δειτε και τα βιντεο που προτεινει στα σχολια του

Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2008

Οι απαγορευμενες Ταινιες..

Κανουμε μια ταινια και μετα κανουμε τον ίδιο η και περισσοτερο κοπο για να εξασφαλισουμε την αξιοπρεπη προβολή της .Η ταινια μου Ηταν να Φυγω -φωτο- κοπηκε απο το φετεινο Φεστιβαλ της Θεσσαλονίκης μαζυ με αλλες 50! και 15 περιπου επιπλεον θεωρηθηκαν ακαταλληλες για το Διεθνες προγραμμα.Ετσι καποιοι απο εμας αποφασισαμε να διαμαρτυρηθούμε με αυτο το κειμενο ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ , ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΣΤΟ http://cinemaingreece.blogspot.com/ΜΕ ΠΛΗΡΕΣ ΟΝΟΜΑ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΛΙΣΤΑ ΘΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΤΑΙ ΤΑΚΤΙΚΑ. Υπαρχει και σχετικο αρθρο στην Ελευθεροτυπια σελ 22 και 43. http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,dt=25.02.2008,id=70022632
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΝΕΟ ΜΠΛΟΓΚ ΜΑΣ ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΕΚΕΙ http://cinemaingreece.blogspot.com/
Ιδου το κειμενο μας
Οι απαγορευμενες Ταινιες.. Τοπίο στην ομίχλη των προγραφών ενος διευθυντη
Διαπιστώνουμε για μια ακόμη φορά την υποτίμηση του ελληνικού ντοκιμαντέρ.
Σε μια χώρα που η παραγωγή των ταινιών ντοκιμαντέρ γίνεται με ελάχιστα μέσα, παρατηρείται το φαινόμενο, το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης που οργανώνει την πιο μεγάλη εκδήλωση για το κινηματογράφο να υιοθετεί απόλυτα επιθετικό ρόλο απέναντι στο Ελληνικό ντοκιμαντέρ.
Το φετινό ρεσιτάλ επιλογών του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ ξεπερνάει κάθε προηγούμενο !
Στην εποχή της απόλυτης κρίσης ιδεών, θεσμών, νοημάτων ο Δ/ντής του φεστιβάλ αγνοεί και στην ουσία ακυρώνει την πλειοψηφία των γνωματεύσεων της ‘γνωμοδοτικής’ επιτροπής την οποία ο ίδιος όρισε, καθώς είναι βέβαια ανθρωπίνως αδύνατον να δει μόνος του τις 1200 ταινίες που κατετέθησαν φέτος στο Φεστιβάλ. Χωρίς κανένα πρόσχημα και χωρίς βέβαια να έχει τη δυνατότητα να διαμορφώσει προσωπική γνώμη για την κάθε ταινία αφού δεν προλαβαίνει να τις δει, κόβει από όλα τα προγράμματα του Φεστιβάλ, Διεθνές, Πανόραμα κλπ μεγάλο μέρος της ελληνικής παραγωγής .
Ενώ φέτος υπάρχει αύξηση του συνολικού αριθμού ταινιών που θα προβληθούν στο φεστιβάλ συγκριτικά με πέρσι , υπάρχει σαφής μείωση των ελληνικών και συγκεκριμένα. Αύξηση των ξένων ταινιών κατά 70.Μείωση των ελληνικών ταινιών κατά 48.Από τις 87 ελληνικες ταινιες που υποβλήθηκαν φετος μολις 37 θα προβληθουν στο φεστιβαλ

Δεν φτάνει όμως μόνο αυτό, παρ΄ολο που ο νόμος υποχρεώνει ΄΄βιαιως΄΄ τις Ελληνικές ταινίες ντοκιμαντέρ που θέλουν να διαγωνιστούν στα Ετήσια Κρατικά Βραβεία να περνούν πριν, θέλουν δεν θέλουν, από το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, ο Διευθυντής του, καταργώντας την κρίση της γνωμοδοτικής-προκριματικής επιτροπής, αποφασίζει αυτός μόνος για την οριστική απόρριψη των ταινιών ντοκιμαντέρ από τα Κρατικά βραβεία Αυτό το παράλογο σχήμα παγιδεύει την Ελληνική ταινία και λειτουργεί απολύτως αντιδημοκρατικά. Ώριμο αίτημα αφού καταργηθεί ο νομός να αλλάξει ο κανονισμός του φεστιβάλ για παράδειγμα η ομόφωνη απόφαση της Γνωμοδοτικής επιτροπής να δεσμεύει τον καλλιτεχνικό διευθυντή για το τμήμα στο οποίο θα προβληθεί η ταινία αλλά και για τη συμμετοχή της στα βραβεία FIPRESCI. Μέχρι τώρα ο διευθυντής αποφασίζει μόνος του για το ποιες ταινίες θα διαγωνιστούν στα βραβεία FIPRESCI και κρατάει πάντα τον κατάλογο τους κρυφό!

Από τις επιλογές των τελευταίων ετών του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ διαπιστώνουμε μια στροφή στις τηλεοπτικές παραγωγές- ρεπορτάζ . Περίπου 80 τηλεοπτικά επεισόδια-δημοσιογραφικά ρεπορτάζ προβλήθηκαν πέρσυ. Επίσης τα τελευταία χρόνια, τα κεντρικά αφιερώματα του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ γίνονται σε δημοσιογράφους της τηλεόρασης. Ο ίδιος ο διευθυντής σε συνέντευξη του στην επίσημη εφημερίδα του Φεστιβάλ υποστηρίζει ότι ο στίβος του ντοκιμαντέρ έχει μεταφερθεί πλέον στη μικρή οθόνη.. Γιατί τότε επιμένει να οργανώνει ένα κινηματογραφικό Φεστιβάλ;

Απαιτούμε το φεστιβάλ ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης-που είναι ο μόνος επίσημος θεσμοθετημένος και επιδοτούμενος θεσμός για το ντοκιμαντέρ του ΥΠΠΟ- να κάνει το απολύτως αυτονόητο. Να φιλοξενεί τα ντοκιμαντέρ της πρόσφατης ελληνικής παραγωγής κάθε έτους και να λειτουργεί ως ένα υγιές φόρουμ ανταλλαγής ιδεών, τεχνικών προσεγγίσεων, θεματολογίας κλπ. Να ενισχύει έτσι τα κίνητρα και τη δημιουργικότητα της Ελληνικής παραγωγής. Όχι να συμβάλλει με λογικές προγραφών στη περιθωριοποίηση της.

Σε μια εποχή κατά την οποία οι περισσότερες εκδοχές της τέχνης, απεκδύονται τον πρωταρχικό τους ρόλο, εκείνον της αμφισβήτησης, για να παραδοθούν όλο και περισσότερο στην εμπορευματοποίηση, υπάρχουν ακόμη πολλοί Έλληνες σκηνοθέτες με ευαισθησία στα θέματα της κοινωνίας και του ανθρωπισμού που υπηρετούν με προσήλωση το ντοκιμαντέρ. Ο διευθυντής του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης επιθυμεί να μην φιλοξενήσει αυτές τις προτάσεις αλλά να την ρίξει στο Καιάδα του ακατάλληλου. Αυτό είναι από κάθε άποψη απαράδεκτο και απαιτούμε να διορθωθεί με άμεση κινητοποίηση της διεύθυνσης του φεστιβάλ και του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού. Όλοι οι φορείς του κινηματογράφου είναι απαραίτητο να συμβάλλουν αποφασιστικά στην αλλαγή του νομού και στην αποκατάσταση της αδικίας που διαπράττεται με αυτές τις τακτικές

Δεν νοείται το Επίσημο φεστιβάλ της χώρας να προγράφει ως ακατάλληλη την πλειοψηφία της Ελληνικής παραγωγής του ντοκιμαντέρ και να μην της δίνει ούτε καν μια ευκαιρία προβολής και παρουσίασης της στο κοινό και τους επαγγελματίες. Οι Ελληνικές ταινίες ντοκιμαντέρ οι οποίες ταξιδεύουν σε διεθνή Φεστιβάλ, πωλούνται στο εξωτερικό, δεν γίνονται αποδεκτές στην ίδια τους τη χώρα! με τη μονομερή απόφαση ενός διευθυντή ο οποίος ούτε σέβεται τη χώρα ούτε τις απόψεις των επαγγελματιών που υποτίθεται ότι εμπιστεύθηκε για να τον συμβουλεύσουν.
Η Διευθύντρια του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης που συνυπογράφει τις απορριπτικές επιστολές του Φεστιβάλ είναι σύμφωνη με αυτή την τακτική; το ΥΠΠΟ συμμερίζεται αυτή την ιδιότυπη εφαρμογή πολιτικής πολιτισμού που εφαρμόζει ο Διευθυντής του φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ; Έτσι θα δημιουργηθούν κίνητρα για να ενθαρρυνθεί η ελληνική παραγωγή;

Ο μόνος στόχος του είναι οι μετακλήσεις ξένων ταινιών και ο προγραμματισμός πολλαπλών επεισοδίων τηλεοπτικών σειρών δημοσιογραφικών εκπομπών ; Που ακριβώς εστιάζουν τα καλλιτεχνικά πολιτικά και κοινωνικά κριτήρια αυτής της διοργάνωσης; Στις προγραφές;
η απεριγραπτα επιθετικη απαντηση στην επιστολή μας του Διευθυντη του φεστιβαλ δημοσιευεται στην Ελευθεροτυπία http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=95106328
και η προσωπικη ματια της Β.Γεωργακοπουλου τοποθετειται http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=21452440
Ο Λάκης Παπασταθης απαντά
ο Λευτερης Ξανθόπουλος απαντα και αυτος με επιστολη του
http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=31746216
και μετα απο αυτα.. 64 υπογραφουν ως τώρα
Νικος Αλευρας
Μαριάννα Αστρακά
Νίκος Αναγνωστόπουλος
Μανώλης Ανδριωτάκης
Λεωνιδας Βαρδαρος
Λενα Βουδούρη
Νικος Βουτενιωτης
Μιχάλης Γαλανάκης
Ηλίας Γιαννακάκης
Μαθιος Γιαμαλακης
Λευτερης Δανίκας
Προκόπης Δάφνος
Παναγιωτης Ευαγγελίδης
Δήμητρα Ζήρου
Νικος Ζωιοπουλος
Νικος Θεοδοσίου
Μενης Θεοδωριδης
Σταυρος Ιωαννου
Ευη Καραμπάτσου
Δεσποινα Καρβελλα
Γιώργος Καρυπίδης
Δεσποινα Κονταργυρη
Σπύρος Κόκκας
Βασιλης Κολοβός
Δημήτρης Κουτσιαμασάκος
Κωσταντίνος Κωνσταντόπουλος
Αλέξανδρος Λαμπρινίδης
Bασίλης Λουλές
Γιάννης Λεοντάρης
Βασίλικη Μαμαλούκου
Ροβήρος Μανθούλης
Θοδωρος Μαραγκος
Αντρεας Μαριανος
Γιαννης Μαυρογενης
Κωστας Μαχαίρας
Μαριάνθη Μενεγάκη
Πανδώρα Μουρίκη
Κώστας Μπάκας
Αντωνης Μποσκοιτης
Γιάννης Μπουγιούκος
Γιάννης Νταρίδης
Λευτερης Ξανθοπουλος
Γιάννης Οικονομίδης
Aνδρεας Παγουλάτος
Αλεξανδρος Παπαηλιου
Αποστολία Παπαιωάνου
Λακης Παπασταθης
Σοφια Παπαχρηστου
Μαρία Πολυχρόνη
Λουκία Ρικακη
Κωστής Σαββιδάκης
Τάκης Σακελλαρίου
Θανάσης Σκρουμπέλος
Αγγελος Σπάρταλης
Δημλητρςη Σπύρου
Σπυρος Ταραβήρας
Βαγγελης Φαμπας
Χαρά Φράγκου
Γιαννης Φραγκουλακης
Κώστας Χαραλάμπους
Γιωργος Χελιδονιδης
Σταυρος Ψυλλάκης

Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2008

ας δημιουργησουμε προσφορες εικονες films could cause a revolution and they don’t

Ο κινηματογραφος ως μαζικο θεαμα δημιουργει προτυπα αισθητικα,ηθικα και οποτε μοιραια συμπεριφεριολογικα και κατ επεκταση καταναλωτικα.Αναλογα με την αισθητικη και ηθικη σταση των παραγωγων και των δημιουργων μιας κινηματογραφικης ταινιας αναλογο θα είναι βεβαια και το αποτελεσμα και αναλογη θα είναι και η αντανακλαση του στη συμπεριφορα του κοινου και στα ερεθισματα που θα του δωσει

Τα περισσοτερα κατασκευασματα των αμερικανικων στουντιο σχεδιαζονται με επιστημονικη ακριβεια για να οδηγησουν το κοινο σε συγκεκριμενες συμερπιφορες Το κυκλωμα διανομής που διοικειται από καρτελ εμποδιζει ολο και πιο πολύ την εκοδο στις αιθουσες των ανεξαρτητων εκεινων φωνων- ταινιων που διατυπωνουν ανενταχτες φωνες που ανησυχουν για τα πραγματα όπως είναι.Ομως αυτές οι φωνες αντικεινται στα συμφέροντα του καταναλωτισμου και για αυτό περιθωριοποιούνται

Ευτυχως υπαρχουν ακομη ανεξάρτητες διεξοδοι όπως είναι ορισμενα φεστιβαλ κινηματογράφου λεσχες και αλλοι φορεις που φιλοξενουν αυτες τις ταινιες και αποδεικνύουν με τις προβολες τους ότι το κοινο είναι εκει πιο ανησυχο από ποτε τολμα και θελει να δει πολιτικο κινηματογραφο ο οποιος με τολμη να υπογραμμιζει τα καως κειμενα.Καθε χρονο στο φεστιβαλ της Ροδου http://www.ecofilms.gr/ το οποιο διευθυνω διαπιστωνω με πολύ μεγαλη χαρα ότι το βραβειο κοινου πηγαινει στις πιο τολμηρές αισθητικα και πολιτικα ταινιες του προγράμματος και παντως παντα σε ταινιες που είναι ριζοσπαστικες σε σχεση με την τρέχουσα αντιληψη της κινηματογραφικης γραμματικης που φιλοξενουν οι αιθουσες που μυριζουν ποπ κορν από χιλιομετρα και η τηλεόραση που στοχευει να μας βιδωσει στον καναπε για να μην ενοχλουμε όταν κυκλοφορουμε εξω αδεσποτοι. Στο Φεστιβαλ της Ροδου συγκεντρώνουμε με μεράκι,εξαντλώντας κάθε μορφή περιέργειας ταινίες από όλο τον κόσμο που υπογράφουν δημιουργοί με υπογραφές που θα χαρακτήριζα ‘στρατευμένης αισθητικής’
Την αισθητική αυτή στράτευση αναζητούμε αλλά και την καλλιτεχνική και κοινωνική τοποθέτηση που χαρακτηρίζεται από μια εξ ίσου στρατευμένη ηθική αφιερωμένη στα κοινά.

Η κοινή μας περιουσία η φύση ανήκει απλόχερα και γενναιόδωρα σε όλους και όλοι έχουμε αμέριστη ευθύνη να προστατεύσουμε την ισορροπία της. Και εμείς οι ενδιάμεσοι της τέχνης ακόμη παραπάνω. Δημιουργικά ντοκυμαντέρ, ταινίες μυθοπλασίας,πειραματικές ταινίες , οι οποίες μας ταξιδεύουν σε μέρη απροσδόκητα, και ανοίγουν καινούρια παράθυρα στη σκέψη.

Στην εποχή που χαρακτηρίζεται από την παροχή τηλεοπτικών υποπροϊόντων επισημαίνουμε εδώ με τη πλειοψηφία των επιλογών μας την ουσιώδη διαφορά μεταξύ του τηλεοπτικού ρεπορτάζ και της ταινίας του δημιουργού. Το πρώτο μπορεί να είναι άρτιο και ενημερωτικό, αποκαλυπτικό κάποιες φορές, αλλά δεν προτείνει αισθητική και ιδεολογική παρέμβαση στην πραγματικότητα, όπως η δεύτερη. Το πρώτο ως προϊόν, «καίγεται» γρήγορα στο γυαλί, ενώ η δημιουργική ταινία αποτελεί αισθητική, και πολιτική πρόταση και ως τέτοια , καθίσταται αποσκευή μνήμης των θεατών οι οποίοι βιώνουν από κοινού στη κινηματογραφική αίθουσα τη θέαση των ταινιών. Στο πλαίσιο της ‘πολιτείας’ του φεστιβάλ τολμούν τον διάλογο γύρω από τη θεματική και την αισθητική των ταινιών . Αυτό είναι που διαφοροποιεί και δίνει κοινωνικό χαρακτήρα σε ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ.Η κοινωνία σήμερα έχει ανάγκη από αντιστάθμισμα στη κατανάλωση «έτοιμων» οπτικοακουστικών λύσεων που προτείνουν τα μέσα εν είδη ταχυφαγητού.
Επισης με μεγαλη χαρα διαπιστωσα φετος –πρωτη χρονια που καθιερωθηκε το βραβειο κοινου σε ένα από τα μεγαλα εμπορικα φεστιβαλ εκεινο του Ντουμπαι -στο οποιο εργαζομαι και εχω την ευθυνη των ντοκυμαντερ που προβαλλονται εκει- ότι το βραβειο κοινου πηγε σε μια αντιπολεμικη ταινια ντοκυμαντερ που ειχα προτεινει. http://luciarikaki.blogspot.com/2007/12/war-dance-wins-diff-peoples-choice.html Αυτο για μια ακομη φορα επιβεβαιωνει ότι σε οποιο μερος της γης το κοινο του σινεμα είναι ανησυχο μπορει να πιπιλαει τις καταναλωτικες καραμελες του Χολλυγουντ μολις όμως αναγνωρισει μια ειλικρινη καταθεση σε μια ανεξαρτητη πολιτικη ταινια είναι εκει για να την χειροκροτησει και να την υιοθετησει Γιατι το κοινο ειμαστε εμεις ανησυχοι αλλα πολιορκημενοι Ελευθεροι? Αλλα πολιορκημενοι από σειρηνες που αλλοτε επιλέγουμε και αλλοτε απλα δεν αποδιωχνουμε.
Εχουμε ευθυνη ως κοινο και ακομη μεγαλυτερη ευθυνη εχουμε ως δημιουργοι να παραγουμε σκεψη και ταινιες αντιθετες στη διαβρωτικη ροη που εχουν αποκτησει τα πραγματα
Οι εμπορικές επιτυχίες που γνωρίζει τελευταία το ελληνικό σινεμά οφείλονται στο ότι έχει επαναδιαπραγματευτεί κάποια υλικά της γραμματικής του και έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του κοινού Όμως αυτή η εμπιστοσύνη που κερδήθηκε τόσο δύσκολα θα χαθεί εάν αναπτυχθεί πολύ αυτή η ροπή των ταινιών με αμιγή εμπορικό προσανατολισμό. τηλεοπτικό καστ και ευκολίες στο σενάριο και κυρίως στη φόρμα που αλληθωρίζει προς το τηλεοπτικό προϊόν προκειμένου να γίνεται πιο- ας πούμε όπως λένεεύπεπτο, άρα και καταναλώσιμο. Το σινεμά οφείλει να είναι πιο προκλητικό στη φόρμα και στην αναζήτηση και στο περιεχόμενό του.
Η κάθε ταινία συναντάει τελικά το κοινό της μες το χρόνο με πολλούς και εναλλακτικούς τρόπους. Όσο αδυσώπητο και «κλειστό» να είναι το τοπίο της παραδοσιακής διανομής, έχω εμπιστοσύνη ότι οι εναλλακτικοί τρόποι διανομής μπορουν να δράσουν αποφασιστικά στο να συναντηθεί η ταινία με το κοινό της. Παντού υπάρχει χώρος και για την εμπορική παράμετρο, αλλά δεν μπορεί να γίνεται αυτοσκοπός και να μην αφήνει χώρο σε τίποτα άλλο. Έχουμε ευθύνη όλοι να μην ενδώσουμε στις σειρήνες του καταναλωτισμού, γιατί απεμπολούμε τη σχέση μας με τη τέχνη και την υποχρέωση μας απέναντι στη κοινωνία: να πηγαίνουμε ως ανήσυχοι πολίτες τα πράγματα όλο και πιο μπροστά. Αυτός υπήρξε ανέκαθεν ο ρόλος της τέχνης. Ο καναπές είναι για άραγμα. Η τέχνη είναι για ξεσήκωμα. Κι εμείς οφείλουμε να είμαστε πολίτες ανήσυχοι. Να ξεσηκώνουμε τους υπόλοιπους να απαιτούν καλύτερα πράγματα από τη ζωή τους. Να μην συμβιβάζονται, να μην λουφάζουν στον καναπέ, να περπατούν έξω, στο δρόμο, στη φύση. Να μην περιορίζουν τη φαντασία ή την περιέργειά τους. Έχουμε τεράστια ευθύνη απέναντι στη συνέπεια αυτής της λειτουργίας. Αλλιώς με το σινεμά μας δεν κάνουμε τέχνη, κάνουμε εμπορική τσιχλόφουσκα τύπου lifestyle…
Δεν υπάρχει πια δικαιολογία για να μην κάνει κανείς μια ταινία, εκτός εάν δεν έχει κάτι να πει. Τα μέσα είναι στη διάθεση μας, απαιτούν από εμάς φαντασία και διάθεση για δουλειά.Αν θες να κανεις μια ταινια κλεψε μια καμερα και κανε την λεει ο Χερτζοκ
Οι ταινίες μας θυμίζουν και υπενθυμίζουν, ότι για να είμαστε ζωντανοί πρέπει να μιλάμε καθημερινά για τα πράγματα που μας νοιάζουν. Κι αν η ζωή αυτή μας έταξε να δουλεύουμε με τα υλικά της τέχνης, να θυμόμαστε ότι στην ίδια αυτή τη ζωή, οφείλουμε να επιστρέφουμε τα διπλά από αυτά που πήραμε με σεβασμό και αγάπη. Έτσι φροντίζουμε την ανθρώπινη φύση, την ισορροπία της, την ευφορία της.
Θεωρω ενδιαφερον να παραθεσω ως επιλογο , τα λογια του Βερνερ Χερτζοκ, ενός ποιητη του κινηματογραφου και ενός ατιθασου και απειθαρχου μαχητη που ακομη και τωρα σε προχωρημενη ηλικια εξακολουθει να προκαλει σκεψη με τα λεγομενα και τις ταινιες του Πρεπει να κυρηξουμε ιερο πολεμο απεναντι σε οτι δεν φτανει την εκστατικη αληθεια .Αν αναψετε την τηλεοραση βλεπετε την καταστροφικη της λειτουργια πως καταστρεφεται η γλωσσα. Λεει ο Χερτζοκ ο οποιος και φετος προτεινει μια πολύ ενδιαφερους αταινια γυρισμενη στην Ανταρκτικη και συνεχιζει

Who is society?.. less I have kept wondering ever since I have been in contact with audiences and I wondered what film stands for It give us some insight.
Films could cause a revolution and they don’t Films may change our perspective of things and ultimately in the long term it may me something valuable there is a lot of absurdity involved.
It makes me into a clown it is because what we do as filmmakers is immaterial is what we do all your life makes you a clown and it is inevitable it is illusionist work It is embaracing to be a filmmaker and sit here like thisGive us adequate images we lack adequate images our civilisation does not have adequate images and I think our civilisation is going to die out like dinosaur if it does not develop and adequate language and adequate images Environment problems overpopulation generally it is not understood yet that we do not have adequate images and this is what I am working on a new grammar of imagesEverything is pointing towards a redefinition of reality we have to start seeing and working and articulating the reality of the movies in a different way cinema verite was the answer of the sixties Today is something else out there Reality has to be seen in a new way The interesting side is where is truth on that Cinema Verity is the accountants truth I have insulted many with that I have always been after an Ecstatic Truth and what I call an ecstasy of truth Facts create norms they do not create truth they do not create an illumination There has to be a major shift in dealing with reality it is as simple as that an din my documentaries they are always very close to feature films and often I stage and direct and repeat like in a feature film and the feature films that I made have a common borderline with documentariesYou do not move mountains with money you move mountains with faithHollywood is mainstream it has rituals it has always been capable of doing magnificent staff It is wonderful to see how the dreams of the world are organised and manufactured in Hollywood
The bottom line is the poet must not avert his eyes you have to take a bold look of your environment of what it is around you Even the ugly things even the decadent things
το αρθρο μου στο περιοδικο ΔΙΑΠΛΟΥΣ που κυκλοφορει αφιερωμενο στα ΜΜΕ

Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2008

Βερολίνο ανοιξη μεσα στον χειμωνα

Αυτο ηταν αναπαντεχο Το Βερολίνο με ηλιο μια ατμοσφαιρα ομορφη.. περπατησαμε πολυ συναντηθηκαμε με την Ευανθια για να πουμε για το πως τα σχεδια μας συναντωνται με τα περιεργα σεναρια της ζωης.Με τον Θανο ειδαμε τη Διορθωση στο Φορουμ την υπεροχη του ταινια με μια πολυ διεισδυτικη και αληθινη ματια πανω στο αστικο τοπιο της Αθηνας οπως εχει διαμορφωθει τα τελευταια χρονια με νομαδες απο καθε μεραι της γης και μια ακομη πιο τολμηρη και διεισδυτικη ματια στο εσωτερικο τοπιο των χαρακτηρων..Μια ταινια που πραγματι διορθώνει τη ματια μας και τον τροπο που βλέπουμε γυρω μας.
Στα φωτογραφικα στιγμιότυπα το ροζ γκρειπφρουτ που ηπιαμε με την Ευανθια στο Haeckischer Markt ,ο Θανος πινει proseco στη Postdamer Platz και στο γευμα του Φεστιβαλ του Ντουμπαι o Simon, o Nashen ,η Sheila και ο Chris στο εστιατοριο Brochardt..Εφυγα νωρις απο το Βερολινο απο οτι μαθαινω εχει ακομη ήλιο. Ηλιο βρηκα και στη Ρόδο και παντα τη θαλασσα υπομονετικα να περιμενει την επιστροφη ευτυχως

Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2008

Σωτηρία με λένε


Το εργο Με Λενε Σωτηρια βασιστηκε στο βιβλιο βιογραφία της Σωτηρίας Μπελλου που εγραψε η Σοφια Αδαμιδου Σκηνοθετει ο Κωνσταντινος Κωνσταντόπουλος και παιζει σε μια εκπληκτικη ενσαρκωση της Μπελλου η Λήδα Πρωτοψαλτη..μια μεγαλη κυρια του Ελληνικου Θεάτρου...Εγω συνεδραμα στη παρασταση που αρχιζει την αλλη εβδομαδα με το οπτικο υλικο

Αξιζει να δει κανεις τη παρασταση για πολλους λογους..για το αμειωτο βασανο του καλλιτεχνη και αυτο ισχυει για όλους..και δεν εχει να κανει με το κυνήγι της αθανασιας εχει να κανει με τη απολυτα θνητη μας υπαρξη και την καθημερινοτητα της με οσο λιγοτερες πληγες γινεται

Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2008

Δεν βλέπω τηλεόραση

Δεν βλέπω τηλεόραση. Aυτό δεν το θεωρώ ελιτισμό, το θεωρώ προστασία μια ελάχιστης αισθητικής και ευθυκρισίας. Μοιραία ως επαγγελματίας όμως, οφείλω να ενημερώνομαι για τα φαινόμενα μαζικών τηλεθεασεων, για να βλέπουμε και προς τα που πάει το πράγμα. Δυστυχώς, χωρίς πολλές εκπλήξεις η τηλεόραση και οι πρωταγωνιστές της φροντίζουν να υιοθετούν τον λαϊκισμό και τα ψευδή αποφθέγματα του τύπου αυτό θέλει το κοινο.

Το κοινό δεν θέλει αυτό απλά αυτό του σερβίρεται και εαν πεινάς και δεν υπάρχει τίποτα άλλο μπροστά σου θα φας junk food, κονσέρβες η ότι άλλο βρεθεί με ευκολία δίπλα σου.Αυτη η ευκολία δεν συνιστά άποψη, ούτε παρέμβαση, καταναλώνεται απλά, εύκολα και εγώ είμαι ενάντια σε ότι έχει να κάνει με την εύκολη κατανάλωση, άχρηστων πραγμάτων που απλά μας χαϊδεύουν τα αυτια.Εχει αναπτυχθεί μια συζήτηση και στα μπλογκς σχετικά με το φετινό φαινόμενο των εκπομπών που κανουν μια πορεία πάντα κοντά στα νούμερα τηλεθεασης.Εμενα με αφορά να συζητούμε για ότι δεν κάνει νούμερα γιατί εκεί βρίσκεται το ζουμί και ο αντίλογος. Για να κάνεις νούμερα και για να σε αφήνουν να τα κάνεις, δυστυχώς εξυπηρετείς με τον ένα η τον άλλο τρόπο το σύστημα την ηθική και την αισθητική του –την οποία απολαμβάνουμε και αυτές τις μέρες στα παράθυρα και στα εξώφυλλα εφημερίδων που κάνουν νούμερα!- και εφευρίσκεις και εσύ αλλά και το σύστημα τρόπους για να συνυπάρξετε.
Σε αυτό το ζήτημα που κρίνω ότι είναι ζήτημα ηθικής και αισθητικής τάξης βρίσκεται η αντίρρηση μου με εκπομπές του τύπου και με περσονες που τις εξυπηρετούν.Δυστυχώς δεν είναι η μόνη περίπτωση για αυτό η δική μου τηλεόραση έχει γίνει ένα έπιπλο που σκονίζεται και απλά ακουμπάν επάνω της πράγματα και ενίοτε κάνουμε πλάκα με τον φίλο μου ,για το πώς καθρεφτιζόμαστε στη γκρίζα κλειστή οθόνη της.
Αυτό γίνεται μόνο όταν καθόμαστε στον καναπέ, για αυτό προτιμούμε τις εκδρομές. Εκεί έχει καθαρό αέρα άλλα χρώματα και άλλη αλήθεια. Μια αλήθεια, που η τηλεόραση τρομάζει να φιλοξενήσει στα προγράμματα με τηλεθεαση, γιατί είναι βέβαιο ότι θα ανατρέψει ότι πιστεύουν ότι αρέσει να μασάει σαν τσιφλοφουσκα το κοινο.Καθε χρόνο στο φεστιβάλ της Ρόδου http://rodosecofilms.blogspot.com/ που διευθύνω, το βραβείο που δίνει το κοινό, είναι πάντα το πιο ρηξικέλευθο και πρωτοπόρο και βάζει τα γυαλιά στις κριτικές επιτροπές που λειτουργούν αυτολογοκριτικα, όπως και οι επίσημοι διασκεδαστές της τηλεορασης.
Αυτα που θέλει το κοινό -που τολμάει να σηκωθεί από τον καναπέ- είναι καθαρό αέρα οξυγόνο ορίζοντα ομορφιά. Δεν υπάρχουν αυτά δυστυχώς σε αυτά τα περίοπτα σώου γιατί απλούστατα είναι εγκλωβισμένα και καθόλου στην ουσία περίοπτα
η εικονα ειναι ενα πινακακι που εφτιαξα για το εξωφυλλο του βιβλιου που ετοιμαζουμε με τον Γ.Γιαννόπουλο http://georgegiannopoulos.blogspot.com/ ..που λεει παρεπιπτοντως υπεροχα λογια..απολυτως αντιτηλεοπτικα...Εφτιαξα λοιπόν αυτην την εικόνα δημιουργωντας αιχμες με τη βοηθεια του υπολογιστικου εργαλειου επεξεργασιας εικονας που μαθαινω σιγα σιγα..και ειναι μια ας πουμε αλλοιωση της φωτογραφιας που εικονογραφουσε το προηγουμενο ποστ 24.1 για την καταναλωση.. και ειναι η θεα απο το καστρο του Ντουινο.. Σαν να λεμε αυτα εβλεπε ο Ριλκε οταν εγραφε εκει τις Ελεγειες του Ντουινο..και σιγουρα δεν εβλεπε τηλεοραση αλλα χρωματα και ηλιο. Το ποστ αναδημοσιευται στο μπλογκ του φιλου Γιαννη Σακιωτη http://sakiotis.blogspot.com/ και στις Απόψεις του http://www.goculture.gr/story.aspx?s_id=1381 Τους ευχαριστω..αποτελει πλεον αναγκη η ελαχιστη χειρονομια της ανοικτης εκφρασης των αποψεων

I don’t watch TV

I wish to thank Elias Verghitsis from Go Culture for translating my post on Greek TV and for posting it at http://www.goculture.gr/story.aspx?s_id=1381
When television and its leading figures adopt populism
I don’t watch TV. I don’t say this out of snobbery but I believe this is my way to defend a minimum sense of good taste and fine judgment. But inevitably as a professional, I have to be informed on matters of massive television consumption in order to see where things go. Unfortunately, it is not surprising that television and its leading figures make everything they can to finally adopt populism and a this-is-what-people-want kind of pseudo-axioms.
But this is not what people want, this is simply what they cook for them and if you’re hungry and there’s nothing else available, you’ll end up eating junk, tinned food or anything that is easy to find at once. This easiness is neither a viewpoint nor an involvement from their side; it is just something you consume simply and effortlessly and I am against anything related to thoughtless consumption of things that caress my ears.
There has been an open debate lately –in blogs too- about this year’s phenomenon of TV shows that always rank high in television rating charts. I’m interested in talking about anything that does not score high because this is where you find the core and the counter-arguments of the matter. Unfortunately, this way or the other, when you really score high –if they allow you to do so- you pay a service to the established system, its ethics and sense of taste (this is what keeps us entertained these days on prime time TV and newspaper leading articles that sell like crazy), which means that both you and the system invent new ways to co-exist one next to the other.
This is exactly what I see as an issue of moral and aesthetic value and this is where I lay my objections to this kind of sensational shows and celebrities who present them. Regrettably, what I describe is not an individual case and this explains why my own TV set at home is treated as a piece of furniture to put things on and clean of the dust from time to time, or serves as a grey mirror that makes me and my boyfriend joke about when we see our funny reflections on it.
This happens only when we sit on the couch, thus we prefer to take short trips to the countryside. This is where we find clean air, different colors and another kind of truth. A truth that television is afraid to present οn its prime time shows because it will most likely contradict the argument that this is the kind of bubble-gum the viewers love to chew.
Every year at the Rhodes festival that I run, the people’s award is the event’s most enterprising and pioneering prize and it is really teaching a lesson to juries that operate in a self-censored way, just like frontline entertainers on TV. What people want –at least those who have the guts to leave their couch- is clean air, oxygen, an open horizon and beauty. Sadly, these are things you do not find in prestigious TV shows because they are simply trapped and in effect not at all prestigious.

Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2008

Ελεύθεροι Πολιορκημενοι η καταναλωτές τρομοκρατημένοι;

Aξονες της εισήγησης μου στην εκδήλωση - συζήτηση του Όμιλου Προβληματισμού για το Περιβάλλον και την Αειφόρο Ανάπτυξη http://www.opperaa.wordpress.com/ με θέμα:
«Από την Ο ι κ ο ν ο μ ί α στην Ο ι κ ο λ ο γ ί α» Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου, στις 18.00 Aίθουσα Παύλος Ζάνvας Ολύμπιον πλατεία Αριστοτέλους, Θεσσαλονίκη
Ελεύθεροι Πολιορκημενοι η καταναλωτές τρομοκρατημένοι;
Όπως και να χει το φαινόμενο της κατανάλωσης έχει πάρει «τρομοκρατικές διαστάσεις και όχι μόνο δεν διώκεται αλλά ενθαρρύνεται .Όχι μόνο δεν διαχειριζόμαστε το Πλεόνασμα αλλά αθροίζουμε με καταναλωτικό πληθωρισμό την εφήμερη περιουσία μας .Άχρηστη τροφή, άχρηστα αντικείμενα που λόγω της εφήμερης χρήσης τους καταλήγουν στα άχρηστα ,στα σκουπίδια Απορρίμματα.. απορρίπτουμε χωρίς δεύτερη σκέψη τα άχρηστα αντικείμενα που αθροίζουμε για να μην χαρακτηριστούμε εκτός από την ‘τρομοκρατική’ μόδα. Οι οικολογικές επιπτώσεις της υπερκατανάλωσης, είναι εκτος από τη δημιουργία άχρηστων όγκων απορριμμάτων, η ποιότητά αυτων των απορριματων (πλαστικά, χημικά κλπ), αλλά και το πρόβλημα της παραγωγής άχρηστων προϊόντων σε υπερβολικές ποσότητες, άρα επιβάρυνση του φαινομένου του θερμοκηπίου μέσω της υπερβολικής και άχρηστης παραγωγής και κατανάλωσης ενέργειας. Με άξονα την ταινία Πλεόνασμα του ΙταλοΣουηδου σκηνοθέτη Ερικ Γκαντίνι που τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο στο φεστιβάλ της Ρόδου http://www.ecofilms.gr/popup2005gr.asp?Year=2004&reqid=32 αναφερόμαστε σε αυτό το οικονομικό κοινωνικό και ψυχολογικό φαινόμενο της κατανάλωσης που με τη διαφημιστική του ‘τρομοκρατικά’ διεισδυτική δύναμη φαίνεται να μην έχει αντίπαλο και δημιουργεί πολίτες με αποκλειστική συνείδηση και ιδεολογία, την συνείδηση του τρομοκρατημένου καταναλωτή.
Ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος της τέχνης στην αλλαγή αυτής της συνείδησης και στην δημιουργία ‘αντιτρομοκρατικής’ ασπίδας στη κατανάλωση; Πως μπορεί να επαναπροσδιοριστεί ο όρος του ‘στρατευμένου’ καλλιτέχνη σήμερα και πως μπορεί ο ακτιβισμός στα έργα τέχνης και ειδικά στο σινεμα να διατηρούν τα ποιοτικά στοιχεία της συγκίνησης, να αποφεύγουν με ευαίσθητους ελιγμούς της παγίδες της κίτρινης ενημέρωσης και να δημιουργούν βήμα διαλόγου;
η διεθνης κριτικη επιτροπη που βραβευσε το φιλμ στη Ροδο εγραψε τα εξης "In many ways, this is an obvious choice. Surplus is a well made provocative film, using sophisticated editing and clever juxtaposition of images and sound. It boldly confronts major issues, and targets global consumerism in a wasteful world. It’s a polemic film, which skillfully contrasts the differences (and similarities) of two ideologies and their own internal contradictions.Surplus is made with wit and passion, and very powerfully presents its ecological argument."
Ο φιλος και κουμπαρος του αδελφου μου Αλεξανδρος Μπακαλακος ,καθως θα απουσιασει απο την εκδηλωση λογω πρόβας στο Ωδειο..μου εστειλε ενα πολυ ενδιαφερον κειμενο για αυτο το ερωτημα που εβαλα σχετικα με το ρολο της τεχνης το οποιο δημοσιευω στα σχολια αυτου του ποστ και τον ευχαριστω Ελπιζω να αναπτυχθει και στη Θεσσαλονικη ενας εξ ισου γονιμος διαλογος.Οσοι πιστοι και φανατικοι του διαλογου προσερχεστε..
Η φωτογραφια της θαλασσας ειναι η θεα απο το Καστρο του Ντουινο όπου ο Ριλκε εγραψε τις περιφημες Ελεγειες του τις οποιες προτιμω..καθως και τη θεα της θάλασσας απο καθε σειρηνα του καταναλωτισμου

Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2008

love is such a beautiful thing..sex too!

Την Τεταρτη θα παρω μερος σε μια Προβολή στην Κινηματογραφική Λέσχη Πετρούπολης : Στις 23/1/2008 και ώρα 20.00 θα προβληθεί η μικρού μήκους ταινία μου "Κατά μόνας ηδονές", δειτε προηγουμενο ποστ http://luciarikaki.blogspot.com/2007/11/blog-post_14.html που προβλήθηκε στο πρόσφατο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και η ταινία του Γούντυ Άλεν "Everything you always wanted to know about sex" . Ο Νεστορας Πουλακος που οργανωνει αυτες τις βραδυες στην Πετρουπολη με καλεσε να μιλησω και για τις 2 ταινιες .Ξαναειδα λοιπον χθες την ταινια του Αλλεν και την απηλαυσα πραγματικα θυμιζω λοιπον μερικες ατακες ιστορικες

Απο σκηνη με το μεγαλο Βυζί!! A gigantic tit it looks angry the nipple is getting erect!! Look out for a large female breast
We are up against a very clever tit
When it comes to sex there are something that should always be left unknown


απο τη σκηνη της εκσπερματισης Activate pleasure centre Activate the tongue Maintain hands on breasts Proceed with erection all systems go We have an erection of 45 degrees Prepare for penetration The guys will slam their head over rubber Sperm training school Restimulate stimulation center You took an oath when you entered sperm training Eh we are going to make babies!! I am due to my parents for dinner
What if he is masturbating I don’t want to end up on the ceiling
Απενεχοποιηση λοιπον με την γνωστη αγαπημενη πραξη για να την απολαμβανουμε μονοι μας και με αλλους Και οσοι δεν εχουν δει την ταινια του Αλλεν αξιζει..το χιουμορ του ειναι αξεπεραστο

Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2008

με δάχτυλα γεμάτα παραμύθια σε αγγίζω

Yπάρχουν μερικά βιβλία που δεν θα ήθελες να τελειώσουν ποτέ
έτσι να σε χαϊδεύουν γιά πάντα τρυφερά.
Υπάρχουν μερικά χάδια που δεν θα ήθελες να τελειώσουν ποτέ
έτσι να σε διαβάζουν για πάντα με ιερή περιέργεια
με δάχτυλα γεμάτα γράμματα και παραμύθια
σε αγγίζω
και οι παλάμες νανουρίζουν
με χαϊδολογήματα
το τρυφερό δέρμα
Μια περιουσία από τα ταξίδια της ζωής είναι τα παραμύθια
Τα παραμύθια είναι παιχνίδια με τις λέξεις και τους μύθους
Εισαγωγή απο το βιβλίο μου με παραμύθια που εγραψα μολις τελειωσε με θεα τη θαλασσα και μνημη απο εκείνον τον γαλαζιο οριζοντα που τροφοδοτησε την εμπνευση. Εκεινος ξερει..

Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2008

Vulnerability and a cry for protection

Yesterday I watched Jan van der Berg's film Silent snow http://www.silentsnow.org/which we are going to include in this year's Ecofilms Festival http://www.ecofilms.gr/ An Inuit search for solutions to the chemical poisoning of the world. .Against a background of melting ice Silent Snow focuses on a prelude to a worldwide problem of dramatic proportions: the poisoning of humans and animals by dangerous pesticides like DDT (Persistent Organic Pollutants – POPs). Via currents in the ocean they reach the artic where they accumulate in plankton, fish and bigger animals like seagulls and polar bears. But they also travel through the air as they attach to snow and end up in the environment when the snow melts. Inuit in Greenland eat the fat of seagulls and whales which used to protect them against diseases and provided vitamins lacking elsewhere in their frozen country with little eatable vegetation. Now however, it ruins their health because the chemicals accumulate especially in this fat. Women in Greenland should no longer breastfeed, men are confronted with fertility problems and research shows that especially children are harmed the most. High POP levels in bloodstreams lead to a significantly lower IQ in children and in the Inuit communities already twice as many girls as boys are being born. And even though the first signs of this pollution have become especially visible in the artic, the pesticide pollution will sooner or later affect the entire world. Ecofilms will also screen this year Werner Herzog's beautiful last film shot in Antarctica Encounters at the End of the world http://luciarikaki.blogspot.com/2007/12/we-have-to-declare-holy-war-against.html
These films reminded me of the campaign Greenpeace did this summer with S.Tunick on another global issue
The humans will be vulnerable just as the glacier is vulnerable The softness of the bodies and the hardness of the glacier and how this glacier is weakening
Human artwork and reaction to what is happening Spencer and around 600 people ventured with Greenpeace to the Aletsch Glacier in Switzerland.The installation was part of a Greenpeace campaign to raise awareness of global warming. Vulnerability......... and a cry for protection...by Patsie M. The Aletsch glacier, Greenpeace, Spencer Tunick and 600 naked models. Are they not the best ingredients to raise a powerful interest against the frighteningly increasing global warming ? Although the Aletsch glacier still shows us his overwhelming savage beauty, Greenpeace looks with fear and a great concern to this exponential beautiful but steadily decreasing giant.Definitely, Greenpeace needs a helping hand. Is Tunick, with his already legendary small ladder and loud-hailer, not exactly the one they need? After all he is an amazing artist blessed with an intriguing view, and the ability to masterly bring out all force of an image with just one click. Again the images of his installations on the glacier don't lie. People, naked and stripped off of all modern accessories, look like the little fragile cavemen who once roamed the glaciers to conquer the world.We are still as surprised and overwhelmed as our ancestors before, and very, very aware of our smallness in the ice- desert. As if it were an echo, we still can peer in this long gone times....Isn't it just this particular image with which Tunick zooms in on our past and engraves it forever in our mind? http://www.thespencertunickexperience.org/

Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2008

3 passions.. the longing for love, the search for knowledge, and unbearable pity for the suffering of humankind

my brother according to Hari This is what Hari, my brother's best man at the wedding..said about Thanassis..my brother..I treasure his words which are definately worth reading again and again.....as he demonstrates in a poetic, yet intellectual and finally very moving way, elements about a beautiful soul in constant search of the three passions.. Hari said: It is my honor to etch a portrait of my friend Thanassis, for he is a man of great beauty. I’m honored twice today, since Aisling and Thanassis are my family in Arizona.
Let me begin by using the words of the English philosopher, Bertrand Russell. He said: “Three passions, simple but overwhelmingly strong, have governed my life: the longing for love, the search for knowledge, and unbearable pity for the suffering of humankind.” Thanassis embodies this sentiment completely. But, what does it mean for him to be in love, to seek truths, and to be kind? These are not a simple set of rules that he applies with unflinching precision.
Thanassis is a post-modern man, with a complex soul. He is blessed with an incisive intellect and great kindness. It is easy to judge him on his manifestation – a specific set of acts at a particular time. But to do so, is to be frustrated – over time, there will appear a contradiction that is not easily resolvable. The complexity to Thanassis’ soul arises out of its structural consistency. What is the consistent about his soul is its dynamics – change arises out of a respectful, negotiated interaction with the other – his loved ones, and the world itself. The complexity is a reflective sum of all the interaction histories with his family, his loved ones and the world.
Interaction with him is often complicated and dizzying – since most of us, are looking for consistency in the manifestation. We typically seek a set of observable rules to anchor the relationship, which enables us to the parse the other. With Thanassis, since the structural consistency of the soul is hidden, it is easy to be hurt or be angry when interacting with him.
Thanassis understands fully well that the negotiated, dynamic space that his soul inhabits, must co-exist with a world looking for order in the manifestation. What makes him beautiful is that he is at peace with the complexity that he embodies – he refuses to regress to simplicity.Thank you Hari for as long as we are around we need to celebrate life at it's best..embrace it's beauty..as rain is what we will make when we embrace the clouds and who does not need the rain's fertile humidity.Please stick to hope and your trust to the beauty of life It is the only thing which can keep us going and the poetry that this beauty generates in us We are all thirsty for beauty..If we drink our tears we will discover in their taste the beauty of our soul.Thank you Hari for being so generous with Thanassis and all of us It is so comforting that I know he has such a treasure soul for a friend in Arizona.I already miss you guys..Take care.. Hari's picts a must see!! http://www.flickr.com/photos/harisundaram/

Τετάρτη 2 Ιανουαρίου 2008

αν δεν εισαι βροχη αγαπη μου Γινε δεντρο..Γονιμο..γινε δεντρο

Λοιπον αυτο ηταν Το αδελφακι μου παντρευτηκε και μαλιστα στην Ιρλανδια την Αισλιγνγκ που στα Ιρλανδικα σημαινει οραμα.Παντρευτηκε το οραμα του το αδελφακι μου να τον συντροφευει εκει στην μακρυνη ερημο της Αριζονα,που αποφασισε τυχη αγαθη να στησει το σπιτι του.Εδω στο μεταιχμιο του χρονου βρεθηκαμε εκει παιδικοι φιλοι απο τα μικρατα μας, γονεις και αλλοι αγαπημενοι αγνωστοι στην αρχη μαζυ μας που τελικα μεσα απο τα γαμηλιο γλεντι γιναμε, γνωστοι.Το τραγουδι και ο χορος μας εφερε κοντα, μοιραστηκαμε τον ιδρωτα τη χαρα και στο τελος, τα δακρυα..Πως το ειπε αυτο ο Δημητρης;..πως την ειπε εκεινη την ευχη, που εκανε τον αδελφο μου να πλανταξει εκει αναμεσα στις επισημες χαιρετουρες; Εκλαψε οπως οταν κλαιγαμε μωρα για διαφορες απωλειες και ρουφουσαμε τη μυτη μας, για να μαζεψει τα δακρυα, αλλα που να μαζευτουν εκεινα! Απο το τοπιο του προσωπου, κατ'ευθειαν στην ευφορη γη της καρδιας ετρεχαν να βρεθουν, να γονιμοποιησουν την καρδια κι αλλο, κι αλλο, κι αλλο. Ολοι αυτοι εμεις λοιπον, βρεθηκαμε πριν φυγει ο χρονος, να τον αποχαιρετησουμε και να χαιρετησουμε τον κοινο δρομο των παιδιων και να γνωριστουμε ,να γνωριστουμε ξανα, τωρα που ο χρονος μας στερησε την καθημερινη επαφη και ο καθενας κατεστρωσε το δικο του δρομο..Αλλα να που ο κοινος τοπος εξακολουθει να μας ενωνει και απο κει μεσα να βρισκουμε να τα κοινα μας μονοπατια. Και αν γεματα δακρυα χαρας τα μονοπατια..και τι με αυτο; Δεν μας νοιαζουν αυτες οι υγρασιες ,γιατι εξασφαλιζουν την ευφορη μας υπαρξη κι αλλα να'ναι τα δακρυα αυτα, κι αλλες να ειναι οι αγκαλιες.. και τα σκουρα ματια του Χαρυ να αναρωτιουνται μα πως γνωριζομαστε ετσι καλα. ενω δεν ξερει ο ενας τον αλλον.. και πως εμπιστευομαστε ετσι τα δακρυα μας ο ενας στον αλλον και δεν μας νοιαζει που λεκιαζουν τα πουκαμισα Κατι αναμεσα απο τον ιδρωτα του χορού και την υγρασια των δακρυων. Ασπιδα τα δακρυα και ετσι αψηφουμε το κρυο και καθε δυσκολια..Καλο δρομο..ετσι κι αλλιως στην Αριζονα κανει ζεστη. Το ποιημα στην εικονα των παιδιων ειναι του Μαχμούντ Νταρουίς Αξιζει να το διαβασετε ολο στο υπεροχο http://www.e-poema.eu./poem.php?id=97&pid= και παλι καλη χρονια και μη φοβαστε τα δακρυα φροντιζουν την υγρασια της γης, της καρδιας και αρα την ευφορη μας υπαρξη. Αρκει να ειναι πολλα και να εχουν ορμη ....στην μικρη εικονα μου η μανα μου δινει ενα χαδακι εν ειδη τρυφερου χατσουκιου...στο αδελφακι.. more fotos http://www.flickr.com/photos/alex_bak/ http://www.flickr.com/photos/harisundaram/

this last pict is made by Dimitris Lappas while we cut the Greek vasilopitta in St Patrciks Square at New Year's Eve..and the winner is! love beauty and friendship!

Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2007

2008 wishes

Τετάρτη 19 Δεκεμβρίου 2007

Eid Mubarak

wishes for Eid and a nice picture from today's celebrations

last days in Dubai

The film festival is over! Masoud and Simon announced the projects for next year Competition Asia Africa We went to see the opening of the group exhibition Life Drawing approaches to figurative practices at the Third Line gallery http://www.thethirdline.com/ It took a while to find it cause the taxi driver didnt realy know the area but it was worth it .Hayv Kahraman an Iraqi who lives in Sweden was my favouritre work from what I saw..all hermpaintings are doing a strong statement with a great aesthetic technique.I also loved her matriochkas! I am posting some reflections on that on my other blog http://alwaysthesea.blogspot.com/ Later on came Adel Khozam and Samuel Shimon an Iraqi who lives in London who publishes with his wife Margaret the very interesting magazine Banipal http://www.banipal.co.uk/ now celebrating its 10th year.I read very good poetry in this magazine including Adel's.In the picture Adel and Samuel at the third line in an engaged conversation. The next day we met again with another group of writers who have published an anthology of UAE writers in French ! I long to read and i will try to publish it in Greece.We had a chance to discuss about contemporary Arab litterature we shared stories of exile home language and country and we asked a girl to make a group picture..Later on Adel's friend Mohammed Kazem came and the conversation switched into visual arts too

Margaret von Trotta participated in this year's DIFF jury The picture is from the closing party in the desert.And me with the help of Hannah discovered the beauty of the local dress and went thus to the dinner offered generously by the very good greek restaurant Elia,situated at the HC floor of the Majestic Hotel Chef is Mr Baxevanis. Thanks for an excellent dinner!Mario gave an extensive interview to Alexander Lizardos who attended this year's Diff on behalf of Greek Tv