sing along Το μπλογκ της νεας μου ταινιας

http://theislandchoir.blogspot.com/

films with a view

το δωματιο ειχε θεα αλλα προτιμησαμε τις ταινιες

Αμστερνταμ μεσα στα χιονια καταφεραμε να δουμε πανω απο 120 ταινιες σε ενα μαραθωνιο θεασης ..ενδιαφερουσες ταινιες απο ολο τον κοσμο.. Τολμηρες υπογραφες και μια δυσκολη επιλογη μας περιμενει για τα φεστιβαλ της Ροδου και της ΚωΟμως καταθετω οτι και στα δυο θα εχουμε πολλες εκπληξεις

περισυλλογη μελετη καταλογου... στα ελαχιστα διαλειμματα

Βαλκανικο ταμειο Σεναριων

Τελειωσε και το φετεινο μας Βαλκανικο Ταμειο σεναριων Εδω ολοι οι συμμετεχοντες με την κρτιτικη επιτροπη.
Ολοκληρώθηκε τη Δευτέρα 17 Νοεμβρίου, το 3ήμερο εργαστήριο του Balkan Fund του 49ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, με την απονομή των βραβείων. ο πρόεδρος του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Γιώργος Χωραφάς, επισήμανε την ποιότητα των σχεδίων σεναρίων που παίρνουν μέρος στο εργαστήριο: «Το ταλέντο που υπάρχει στα Βαλκάνια μας κάνει πολύ υπερήφανους.
Είναι επίσης σημαντικό το ότι προβάλλονται οι κουλτούρες της ευρύτερης περιοχής, στην οποία η Θεσσαλονίκη κατέχει ιδιαίτερη θέση. Ελπίζουμε φέτος να έχουμε ακόμα πιο επιτυχημένες ιστορίες». H καλλιτεχνική διευθύντρια του Balkan fund, Χριστίνα Κάλλας-Καλογεροπούλου, θύμισε πως «είναι η 6η συνεχόμενη χρονιά του προγράμματος, από το οποίο έχουν περάσει βραβευμένες ταινίες όπως τα Snow, California Dreaming Endless, Hidden Faces» και πρόσθεσε πως «το να συζητάς για έτοιμες ταινίες είναι δύσκολο, το να συζητάς όμως για σενάρια σε ανάπτυξη είναι ακόμα πιο δύσκολο. Αυτό είναι το έργο που ζητάμε απο την κριτική επιτροπή του Balkan Fund που αποτελείται από τους: Richard Kwietniowski, σεναριογράφος και σκηνοθέτης Milcho Manchevski, σεναριογράφος και σκηνοθέτης Simon Perry, Διευθυντής του Irish Film Board Razvan Radulescu, σεναριογράφος και σκηνοθέτης Χριστίνα Kallas-Καλογεροπούλου, σεναριογράφος, παραγωγός και πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Σεναριογράφων.
τα τέσσερα (4) Βραβεία του Balkan Fund στα εξής σχέδια σεναρίου: 1. ZINCOGRAPH, σεναριογράφος Vladislav Todorov, σκηνοθέτης, Javor Gardev, παραγωγός Buriana Zakharieva, εταιρία: Perepeteia LLC Βουλγαρία 2. NUMBER ZERO, σεναριογράφος/ σκηνοθέτης Sirri Sureyya Onder, παραγωγός Necati Akpinar, εταιρία: Besiktas Kultur Merkezi Τουρκία 3. WHITE THREAD, BLACK THREAD, σεναριογράφος Νατάσα Σέγκου, σκηνοθέτης, Χρήστος Καρακέπελης, παραγωγός, Ζωή Λισγάρα, εταιρία: CL Productions Ελλάδα 4. SUBMISSION, σεναριογράφος Zeynep Ozcan, σκηνοθέτης, Emre Yalgin, παραγωγός Ayfer Tuncer, εταιρία: SRL Film Productions Τουρκία
Τα βραβεία συνοδεύονται από 10.000 € για το κάθε βραβευμένο σχέδιο σεναρίου ενισχύοντας με αυτό τον τρόπο την περαιτέρω ανάπτυξή του. Το Balkan Fund έχει ήδη στο ενεργητικό του έναν εντυπωσιακό αριθμό ταινιών οι οποίες αναπτύχθηκαν και ολοκληρώθηκαν με τη συνδρομή του και στη συνέχεια διακρίθηκαν με σημαντικά βραβεία στο διεθνή κινηματογραφικό στίβο, εξασφαλίζοντας την εμπιστοσύνη της αγοράς όσον αφορά την ποιότητα των σχεδίων σεναρίου που παρουσιάζει κάθε χρόνο. Τα ποιο σημαντικά από αυτά είναι: Snow, Μεγάλο Βραβείο στην Εβδομάδα Κριτικών, Κάννες 2008 California Dreamin’ (endless), Mεγάλο βραβείο Ένα Κάποιο Βλέμμα, Κάννες 2007 Σεράγιεβο Σ’ Αγαπώ, Χρυσή Άρκτος Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου, 2006 Gucha - Distant Trumpet, Πανόραμα Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου, 2007 Hidden Faces, Παγκόσμια Πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 2007. The Tuning, Μεγάλο βραβείο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μανχάιμ και βραβείο καλύτερης ταινίας Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νάπολης, 2005 Το φετινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης φιλοξενεί, τέλος, τέσσερις (4) ταινίες του Balkan Fund, ανάμεσά τους τρεις που ολοκληρώθηκαν πρόσφατα: Snow (βραβευμένο το 2004), Μικρό Έγκλημα (βραβευμένο το 2003, η πρώτη βραβευμένη ελληνική ταινία που ολοκληρώνεται

Οι τελευταιες φωτο ειναια πο το παρτυ ληξης και εγω με τον βραβευμενο Τουρκο σκηνοθετη

Μέρες Θεσσαλονίκης

Η Αγγελικη Βεργου επι το εργον στο αυτοσχεδιο coffee break που φτιαξαμε εν ειδη ανεξαρτητης ταινιας στο Βαλκανικο ταμειο Σεναριων

Η Ελενη Αλαξανδρακη παρουσιαζει τους συνετελεστες της ταινιας της 'Ο Αρσιβαριστας και ο Αγγελος' που γυριστηκε στη Νισυρο Κω και Ροδο..Σε ενα μικρο ρολο ο φιλος Παναγιωτης

Αποκάλυψη του φεστιβαλ το αφιερωμα στον Μανο Ζαχαρία με ολες τις ταινιες του Ο ιδιος γλυκος και εν τελει βαθεια σοφος, απαντα στις ερωτησεις συμυκνωμενα με τη γλυκυτητα και τη βεβαιοτητα της διαδρομης του ..της περιφημης διαδρομης του στα κινηματογραφικα πραγματα

ασχετο μη φεστιβαλικο... καλο... ομως ανεβαινοντας σε ενα δρομο χθες για να παμε να φαμε με τους Βαλκανιους ανακαλυψαμε μια Ποντιακή Λυση!! χρησιμη

Η κριτικη επιτρπη του Βαλκανικου ταμειου Σεναριων σε πλήρη απαρτία συνεδριαζει

Η Χριστινα ο Λυκ Νταρντεν και η μεταφραστρια του στο ανοιγμα των εργασιων του Βαλκανικου ταμειου σεναριων.Ο Νταρντεν μας ειπε μεταξυ αλλων για τη σημασια να μοιραζεσαι με καποιον δικο σου τα πολυ αρχικο σταδιο της συλληψης και της δημιουργιας του σεναριου, κατι που ο ιδιος κανει με τον αδελφο του και τα πραγματα προχωρουν αναπαντεχα καλα για εκεινους.... Σαν να γραφεις ενα γραμμα σε ενα φιλο ετσι να μοιραζεστε τις ιδεες σας για το σεναριο.... ειπε

Ο Γιώργος Χωράφας στην τελετη εναρξης του φεστιβαλ

Η εντυπωσιακη εικαστικη και κινηματογραφικη συνθεση του Αγγελου Φραντζη για την τελετη εναρξης

Ακχεσερλιδης, Σπαρταλης με την ενδυμασια συνδρομο Χ της Χιονατης τιμην ενεκεν στην ταινια του Αγγελου Το Συνδρομο της Χιονατης που ειδαμε εδω.Ο Αγγελος επιμενει στην εικαστικη του αναζητηση και κατακτα πιο καλα τα αφηγηματικα εργαλεια σε αυτη την ταινια

Ο φιλος Κωστας Ντιουδης με τον οποιον κουβεντιασαμε για την τελευταια μου ταινια Μικρες κινησεις που αξιζουν,που θα προβληθει και στη Θεσσαλονικη το Σαββατο 13 Δεκεμβριου

Εδω στο Τσιπουραδικο ΒΟΛΟΣ

Τα παιδιά της χορωδίας,the movie

Μολις ολοκληρωσα τη νεα μου ταινια ντοκυμαντερ που γυριζα εδω και 3 χρονια με τιτλο ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ενα μουσικο οδοιπορικο με την Πειραματικη Χορωδια του Δημου Ροδιων

Ευχαριστω ολα τα μελη της χορωδίας για τη συμμετοχη καιτην πολυτιμη εμπειρία

Τα ιχνη του δημιουργικου και συλλογικου εργου χαρασονται στη μνημη και έτσι παραμενει αποσκευη πολυτιμη. Απο αυτην γεννιουνται οι νεες ουτοπίες,ετσι προχωραει ο ανθρωπος

Οι επομενοι ξεκινουν από τα χναρια των προηγουμενων για να φτιαξουν τα δικα τους μονοπατια Οι ανθρωπινες σχεσεις είναι κι εδώ από τα πιο δυσκολα στοιχηματα ,η αρμονια η διαρκεια της ενοτητας παντα ρευστες ..η αγωνια για την καλη εκβαση των σχεσεων παντα υπαρκτη Ιδανικά τα εγω υποχωρουν προς οφελος της συλλογικοτητας μονο ετσι η αρμονια δεν είναι μονο μουσικη αλλα και ανθρωπινη

Μια ερασιτεχνικη ομαδα δεν κρινεται από την αρτιοτητα του αποτελεσματος αλλα από την δυνατοτητα της να παραμενει δεμενη ως ομαδα,να αντλει από την κοινωνια και την καθημερινη ζωη και να επιστρεφει στην κοινωνια με γενναιοδωρια την απολαυση..

Η χορωδια είναι μια παρεα η δυναμικη της παρεας είναι εκεινη που συχνα εξασφαλιζει την ενοτητα της ομαδας

Η αμιλα ,η βοηθεια τους ενος προς τον αλλον, η συντροφικοτητα, η κοινη εμπειρία όλα αυτά που ειναι τοσο πολυτιμα στις συλλογικες προσπαθειες. Το μουσικο αποτελεσμα ακολουθεί.

Ο θρίαμβος της ανυποταξίας!

ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ του φίλου και σύμμαχου και πάντα ανυπότακτου Κωνσταντίνου
Το έργο γράφτηκε το 1984 και είδε για πρώτη φορά το φως της σκηνής στις 18 Αυγούστου του 1986, στο φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ, με τους κορυφαίους ηθοποιούς της σύγχρονης γερμανικής σκηνής Ilse Ritter, Kirsten Dene και Gert Voss. “Έξυπνους ηθοποιούς” τους αποκαλεί ο Μπέρντχαρντ και τους τιμά δίνοντας στο έργο το όνομά τους. Στη συνέχεια παρουσιάζεται στο Burgtheater της Βιέννης, κι ανεβαίνει με την αρχική διανομή κάθε δύο χρόνια για τα επόμενα δέκα χρόνια. Στην Ελλάδα ανεβαίνει το 1991 από τη “νέα ΣΚΗΝΗ” σε σκηνοθεσία του Λευτέρη Βογιατζή, με τον ίδιο στο ρόλο του Λούντβιχ και την Όλια Λαζαρίδου και τη Λυδία Κονιόρδου ως αδελφές του.
δυο λόγια για το έργο Τρία αδέλφια, (ο Λούντβιχ -ο γυιός- και οι δύο κόρες) γόνοι μιας μεγαλοαστικής οικογένειας της Βιέννης, είναι οι ήρωες του έργου του πολυβραβευμένου Αυστριακού συγγραφέα Τόμας Μπέρνχαρντ. Παγιδευμένοι στο οικογενειακό τους σύμπαν και σχολιάζοντας τις αντιφάσεις του πολιτισμού μας και τη σχέση της ταξικής καταγωγής με το ηθικό ζήτημα, αναζητούν το νόημα της ζωής και της ελευθερίας.Ο Λούντβιχ – ήρωας εμπνευσμένος από το πρόσωπο του φιλόσοφου Λούντβιχ Βιτγκενστάϊν – έφτασε στην ύψιστη επανάσταση ενάντια στον εαυτό του και στα γύρω του. Ο θρίαμβος της ανυποταξίας! Ορθώθηκε ενάντια σε όλα και κατέληξε τρελός! Το μυαλό του εξερράγη μη μπορώντας να διαχειριστεί το διανοητικό του πλούτο. Όπως ακριβώς εξερράγη και το κεφάλι του Νίτσε , που πίστευε πως : “Το προϊόν του φιλόσοφου -κατ΄αρχήν, και πριν από τα έργα του- είναι η ίδια του η ζωή. Αυτό είναι το έργο τέχνης του!”ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Τόμας Μπέρνχαρντ, κορυφαίος Αυστριακός συγγραφέας που σφράγισε τη γερμανόφωνη λογοτεχνία το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, είναι γνωστός κυρίως από τα πεζογραφικά και θεατρικά του έργα.
Γεννιέται το 1931 από ανύπαντρη μητέρα σε ένα μοναστήρι της Ολλανδίας και περνά τα παιδικά του χρόνια στη Βιέννη, όπου τον αφήνει η μητέρα του, κοντά στο συγγραφέα παππού του (βραβευμένο με το Εθνικό Βραβείο της Αυστρίας για τη λογοτεχνία), τον οποίο υπεραγαπούσε. Ο παππούς του τον φέρνει σ’ επαφή με τη λογοτεχνία και τη φιλοσοφία, και τον στηρίζει στα πρώτα του μαθήματα μουσικής και σχεδίου, μόνη διέξοδό του στα δύσκολα χρόνια που ακολουθούν. Όταν ξαναπαντρεύεται η μητέρα του, πηγαίνει να ζήσει μαζί της. Στην εφηβεία του όμως αναγκάζεται να τον στείλει σ’ ένα εθνικό σοσιαλιστικό οικοτροφείο, όπου ο μικρός Τόμας περνά τραυματικά χρόνια και γνωρίζει από κοντά τη φρίκη του πολέμου. Στα 16 του χρόνια εγκαταλείπει το γυμνάσιο και αρχίζει να δουλεύει σε ένα μπακάλικο. Το 1949 μια γρίπη βαριάς μορφής που εξελίχτηκε σε φυματίωση, τον αναγκάζει να περάσει αρκετά χρόνια σε νοσοκομεία και σανατόρια. Tην ίδια χρονιά πεθαίνει ο παππούς του, και την επόμενη η μητέρα του. Ο Τόμας αρχίζει να διαβάζει λογοτεχνία και να γράφει εντατικά. Το 1951 γνωρίζει στο σανατόριο, την κατά 35 χρόνια μεγαλύτερή του, Χέντβιγκ Σταβιάνιτσεκ, που παραμένει κοντά του ως το θάνατό της το 1984, στηρίζοντάς τον ψυχικά και οικονομικά.Ο Τόμας Μπέρνχαρντ σπουδάζει τραγούδι, σκηνοθεσία και υποκριτική στο Σάλτσμπουργκ , ενώ ταυτόχρονα συνεργάζεται ως δημοσιογράφος με την εφημερίδα Demokratischen Volksblatt. Από τη δεκαετία του ’60 αφοσιώνεται ολοκληρωτικά στη λογοτεχνία και το 1963 δημοσιεύει το πρώτο του, βραβευμένο, μυθιστόρημα “Παγωνιά”.
Τα επόμενα χρόνια γράφει με εξαιρετικά πυκνό ρυθμό πεζά (“Ένα παιδί”, “Ο μίμος των φωνών”, “Το κρύο”, “Η αιτία”, “Ο Ανιψιός του Βίτγκενσταϊν: μια φιλία”) και θεατρικά έργα (“Ο αδαής και ο τρελός” 1972), “Μινέττι”(1976), “Πριν την αποχώρηση” (1979), “Στον προορισμό” (1981), “Ο θεατροποιός”(1984), “Ρίττερ, Ντένε, Φος” (1984) κ.α.), για τα οποία τιμάται με μια σειρά σημαντικών βραβείων στη χώρα του και στο εξωτερικό. Ωστόσο οι συνεχείς επιθέσεις που εξαπολύει μέσα από τα έργα του στην υποκρισία της Αυστριακής κοινωνίας, προκαλούν συχνά οργισμένες αντιδράσεις και πολυάριθμες μηνύσεις.
Ένα χρόνο πριν τον θάνατό του, ολοκληρώνει το τελευταίο έργο του, “Η Πλατεία των ηρώων”. Η πρεμιέρα του στο Burgtheater δημιουργεί πολιτικό σάλο, αλλά το έργο συναντά θριαμβευτική υποδοχή από το κοινό και την κριτική.Ο Τόμας Μπέρνχαρντ πεθαίνει το 1989, σε ηλικία 58 χρονών. Στη διαθήκη του απαγορεύει τη δημοσίευση και το ανέβασμα των έργων του στην Αυστρία. (Το 1999 το ίδρυμα “Τόμας Μπέρνχαρντ” αποφασίζει να επιτρέψει ξανά το ανέβασμα των έργων του στις κρατικές σκηνές της Αυστρίας).
Θέατρο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΤΑΜΙΤΗΣ Ιλισίων 21 & Κερασούντος, Ιλίσια, τηλ. 210 7481695
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ Τετάρτη έως Σάββατο : ώρα 21:15 Κυριακή 20:15
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 140 λεπτά ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ: 20 ευρώ - 15 ευρώ φοιτητικό
ΩΡΕΣ ΤΑΜΕΙΟΥ: Τρίτη – Κυριακή 10.00- 13.00 & 18.00- 21.30

Κινηση Πολιτων

Πραγματοποιήθηκε η συνέντευξη τύπου της Κινησης Πολιτων για την Ιδρυση του νεου Κομματος. Η ανοιχτή συλλογική πλατφόρμα πολιτικού διαλόγου, επικοινωνίας και οργανωτικής ανάπτυξης της Κίνησης Πολιτών για τη Δημιουργία Νέου Κόμματος απευθύνει ανοιχτή προσκληση προς όλους τους Έλληνες πολίτες στη διεύθυνση http://neokomma.pbwiki.com/. Πρόκειται για μια πλατφόρμα τύπου wiki, παρόμοια με εκείνη της wikipedia. Εδώ θα βρείτε πληροφορίες για το Ποιοι είμαστε, πώς ξεκινήσαμε [Διακήρυξη της 24ης Ιουλίου 2008],ποια είναι η πολιτική μας πλατφόρμα [Κείμενο Πλαίσιο], τη συζήτηση που έχει ήδη ξεκινήσει για τις Βασικές προτεινόμενες θέσεις μας και τις Επιμέρους προτεινόμενες πολιτικές μας. Επίσης, θα βρείτε Αρθρογραφία μελών της κίνησης, πληροφορίες για Συνδέσμους, Ενημέρωση Το μπλογκ της κινησης ειναι το http://neo-komma.blogspot.com/ ασχετο η φωτο στο λογκο ειναι απο την τριανταφυλλια μου που ανθισε παλι φθινοπωριατικα!!!

Φωτο εμπευση! πολυ καλη πρωτοβουλια

οι φωτογραφιες μου ειναι απο το προσφατο μου ταξιδι στη Βυρρητο ενας δημοσιογραφος γραφει σε να παραλιακο καφε και η βιτρινα ενος μπαρ με ντοματες!

Σημερα ειχα την τυχη να παρω μερος ως κριτικη επιτροπη σε μια πολυ καλη πρωτοβουλια στο κεντρο της Αθηνας στο πλαισιο του Φωτογραφικου Φεστιβαλ της Αθήνας http://www.hcp.gr/gr/exhibitions.html

Το Athens Photo Inspiration 08 http://www.athensphotoinspiration.gr/gr/content/show/&tid=1 μια πολυ καλη ιδεα θπραγματοποιηθηκε σημερα Kυριακή 2 Νοεμβρίου 2008 και απευθύνθηκε στο νεανικό και δυναμικό κοινό που χρησιμοποιεί το φωτογραφικό μέσο, ως μορφή έκφρασης της έμπνευσής του. Πρόκειται για μια πρωτότυπη δράση, ανοιχτή στο κοινό, με διαγωνιστικό χαρακτήρα, με κύριο στόχο την υποστήριξη της ατομικής και συλλογικής καλλιτεχνικής έκφρασης μέσα από τη φωτογραφία. Το κοινό ειχε την ευκαιρία να συμμετάσχει σε ένα φωτογραφικό “μαραθώνιο” στο κέντρο της Αθήνας, στη διάρκεια του οποίου προσεγγίσε, μέσα από το δικό του φακό, μια σειρά θεμάτων.

Απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή δεν ηταν τόσο η τεχνική γνώση του φωτογραφικού μέσου, όσο η έμπνευση και η διάθεση για δημιουργία. Απώτερος σκοπός της ενέργειας είναι η δημιουργία ενός ετήσιου θεσμού που θα αποτελεί σημείο αναφοράς και τόπο συνάντησης για όλους τους λάτρεις της φωτογραφίας.Στο πλαίσιο του διαγωνιστικού τμήματος του Athens Photo Inspiration 08, έχει συσταθεί ειδική τριμελής κριτική επιτροπή.Η επιτροπή θα αξιολογήσει, θα προεπιλέξει τις καλύτερες φωτογραφίες και θα τις θέσει στην κρίση του κοινού, προκειμένου να ψηφίσει on-line την καλύτερη φωτογραφική «έμπνευση» ανεξάρτητα από τη θεματική ενότητα. Οι επισκέπτες του www.athensphotoinspiration.gr θα μπορούν, από τις 10 έως και τις 24 Νοεμβρίου, μέσα από on-line ψηφοφορία, να αναδείξουν τις δύο καλύτερες συμμετοχές, ενώ θα απονεμηθεί και ειδικό βραβείο από την επιτροπή, με βάση κριτήρια που αφορούν α) στη συνοχή με τη θεματική ενότητα, β) το καλλιτεχνικό ύφος και γ) την τεχνική αρτιότητα. Στους τρεις νικητές του φωτογραφικού μαραθωνίου θα δοθούν, από το Nestea, επαγγελματικές κάμερες Sony, καθώς και ειδικά κιτ φακών.Τα μέλη της κριτικής επιτροπής Γιώργος Δεπόλλας – Φωτογράφος Λουκία Ρικάκη – Σκηνοθέτης Θανάσης Μουτσόπουλος – Ιστορικός και θεωρητικός τέχνης

O αλλος στο Γαλλικο Ινστιτουτο 1 Νοεμβριου

Η ταινια μου Ο ΑΛΛΟΣ http://www.luciarikaki.gr/d_the_other_gr.htm
προβαλλεται στο διήμερο που οργανωσαν οι εκδοσεις Μεταιχμιο για την εκπαιδευση με τιτλο Το σχολείο πίσω από το φακό
Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2008 12.30 στο Γαλλικο Ινστιτούτο Σίνα

Σχολιάζει η Στέλλα Πρωτονοταρίου, εκπαιδευτικός.

Oταν διάβασα ένα άρθρο για τους αλλοδαπούς μαθητές στην Eλλάδα και στη συνέχεια τη σχετική έρευνα του Yπουργείου Παιδείας, ανακάλυψα ότι η έρευνα αυτή ενετόπιζε ένα μοναδικό σχολείο στη χώρα όπου όλοι οι μαθητές ήσαν Aλβανοί εκτός από έναν τον Eλληνα, το Γιώργο.Στο μονοθέσιο δημοτικό σχολείο του Πατσίδερου -ένα αγροτικό, ορεινό χωριό στο νομό Hρακλείου- έφτασα μετά απο λίγο καιρό για να γνωρίσω τον ντόπιο δάσκαλο Γιάννη Φραγκιαδάκη και να ανακαλύψω την εξαιρετική δουλειά που κάνει ο ίδιος συνεχίζοντας το έργο του πρώην δασκάλου του χωριού, του παπα Mανώλη.
Eνα έργο καθημερινό, σύνθετο και ολοήμερο καθώς ξεφεύγει κατά πολύ απο την αίθουσα διδασκαλίας και αφορά στο να διευκολύνει και να εξασφαλίζει τη συνύπαρξη, την ομαλή διαβίωση των Aλβανών που έχουν φθάσει τα τελευταία χρόνια στο χωριό. Σε αυτούς Aλβανούς οφείλεται ότι το σχολείο –που πρωτολειτούργησε στα τέλη του 1,800- παραμένει ακόμη σε λειτουργία. Αποφάσισα να γυρίσω αυτή την ταινία γιατί πιστεύω ότι είναι σημαντικό σήμερα να καταγράψει και να παρουσιάσει κανείς ένα θετικό δείγμα συνύπαρξης που διασφαλίζεται με άξονα την εκπαίδευση.
Αυτό που κρίνω ότι είναι πολύ σημαντικό σε αυτή την ταινία είναι ότι -παρ’ότι ντοκιμαντέρ- υπάρχουν χαρακτήρες που τους ακολουθούμε στη διάρκεια της αφήγησης και θα διαμορφωθεί έτσι μία σχέση του θεατή μαζί τους –αντίστοιχη με εκείνη στις ταινίες μυθοπλασίας. Tα ζητήματα που θα εντοπίζονται στη διάρκεια της ταινίας θα βγαίνουν μέσα απο την αφήγηση της ιστορίας της ζωής και την αντιπαράθεση των χαρακτήρων, έτσι ώστε να αποφευχθεί η ακαδημαϊκή αφήγηση με το επεξηγηματικό ή συμπερασματικό σπηκάζ.
Oι σχέσεις, οι συγκρούσεις ,η συγκίνηση ,οι μαρτυρίες των βασικών χαρακτήρων της ταινίας, δηλαδή των παιδιών- μαθητών του σχολείου, του δάσκαλου, του παπά, των γονιών των παιδιών αλλά και των υπόλοιπων χωριανών που θα πάρουν μέρος στη ταινία, θα συνθέσουν μια συγκινητική εικόνα όπου η ειρηνική και η δημιουργική συνύπαρξη είναι όχι μόνο εφικτή, αλλά και εύφορη. Αρκεί να υπάρχουν εμπνευσμένοι και γενναιόδωροι άνθρωποι όπως ο δάσκαλος και ο παπάς, ανοικτά μυαλά όπως τα παιδιά, αλλά και διάθεση για μιά καλύτερη ζωή που έχουν όλοι οι ξεριζωμένοι άνθρωποι. Oι μετανάστες στην ταινία, οι οποίοι φροντίζουν την γη του χωριού και ελπίζουν κάποια μέρα αν όχι εκείνοι, τουλάχιστον τα παιδιά τους να ριζώσουν εκεί και να φτιάξουν μια ζωή καλύτερη από τη δική τους Tο καθημερινό παράδειγμα και η απλή αλλά συγκλονιστικά ουμανιστική και οικουμενική πραγματικότητα που εξασφαλίζει ο δάσκαλος Γιάννης Φραγκιαδάκης στα παιδιά του σχολείου και στους συγχωριανούς του Eλληνες και Aλβανούς, δίνουν μια πραγματικά πειστική διέξοδο σε ένα καίριο κοινωνικό ζήτημα που ειδικά τα τελευταία χρόνια έχει γίνει και ελληνικό. O πατέρας μου ήταν καθηγητής φιλόλογος. Kάποια στιγμή στη διάρκεια της δικτατορίας, χρειάστηκε να φύγει απο τη χώρα και κατέληξε μετανάστης στη Γερμανία.
H άγνοια της γλώσσας τον οδήγησε να κάνει μιά σειρά επαγγέλματα τα οποία δεν είχε ποτέ φανταστεί, να συναρμολογεί ανταλλακτικά αυτοκινήτων, να καθαρίζει σκάλες, τον θυρωρό σε οικήματα μεταναστών, ακόμη και τον καντηλανάφτη στην ορθόδοξη εκκλησία.
Για πολλά χρόνια αναγκάστηκε να κατοικεί σε πολύ δύσκολες και αντίξοες συνθήκες ανάλογες με τα περιορισμένα οικονομικά του. Mέχρι το 1973, όταν πήγα να ζήσω με τον πατέρα μου στο Mόναχο, οι μόνες μου προσλαμβάνουσες από τη μετανάστευση ήταν εκείνες από τα τραγούδια της εποχής.
Oταν έφτασα εκεί, δεν ήξερα ούτε μια λέξη γερμανικά και παρά τις επίμονες προσπάθειες του πατέρα μου- ο οποίος είχε αρχίσει να τα μιλάει ικανοποιητικά- να με διδάξει, δεν τα κατάφερνα καθόλου καλά στο γερμανικό σχολείο της γειτονιάς μας, όπου ο όρος για τα παιδιά των μεταναστών ήταν σαφής και προσδιόριζε απόλυτα τη συνθήκη τους: «Gastschulerin» που σημαίνει «ξένη μαθήτρια- επισκέπτης».
Oι συχνές αποτυχίες μου στη γλώσσα, που με καθιστούσαν περίγελο στην τάξη, με οδήγησαν τελικά στο ελληνικό σχολείο –γκέτο- μαζί με τα άλλα παιδιά ελλήνων μεταναστών. Eνα σχολείο που ικανοποιούσε περισσότερο την κοινωνική ανάγκη φύλαξης των παιδιών παρά την ανάγκη γιά μόρφωση. Aυτή η ανάγκη ήταν εκείνη που με έκανε αργότερα και ενώ είχα αρχίσει να συνηθίζω πια τη ζωή του μετανάστη ,να επιστρέψω στην Eλλάδα.
O πατέρας μου δεν άντεξε την ζωή του μετανάστη. Iσως να μην συνάντησε έναν εμπνευσμένο πολίτη σαν τον δάσκαλο για να τον στηρίξει και να τον βοηθήσει στην νέα ζωή που επιχείρησε να ξεκινήσει στη Γερμανία.
Ίσως να μην τον βοήθησε και το γεγονός ότι δεν είχε μαζί του τα παιδιά του και ίσως εμείς να ήμασταν πολύ μικροί για να κατανοήσουμε τη σημασία αυτής της συντροφιάς-βάλσαμο ακόμη και στις πιό δύσκολες συνθήκες. O πατέρας μου πέθανε στη Γερμανία στα 45 του, τρία χρόνια μεγαλύτερος απο όσο είμαι εγώ σήμερα.Eστω και αργά, θέλω να του αφιερώσω αυτή τη ταινία και να την φτιάξω για να δίνει ένα φως και ένα αισιόδοξο μήνυμα σε όλους εκείνους που αναγκάζονται να ξεριζωθούν και ελπίζουν σε κάτι καλύτερο και σε αυτούς που τους «περιμένουν» και τους δέχονται.

Comedy Club η πρεμιέρα!

Ανοιξαμε και παλι φετος για 15η χρονια το Κομεντυ Κλαμπ στην Αιόλου 48-50 οι εικονες ειναι απο τις πρωτες παραστασεις αυτης της εβδομαδας .Πολλα και λυτρωτικα γελια περισσοτερες εικονες προγραμμα και ειδησεις στο μπλογκ του κλαμπ http://comedyclubgreece.blogspot.com/

a day in the mountains outside Beirut

Οι λυκοι,οι κεδροι του Λιβανου,τα αστερια,οι περιεργοι ηχοι της νυχτας στα βουνα,οι χαρουμενοι ανθρωποι,το καλο φαγητο,τα χαμογελα,η μοιρασια της ζωης,Με ολα αυτα εδω στις ψηλες κορφες αναπνεουμε αλλιως η καρδιά δεν ειναι βαρεια, ειμαστε ευτυχισμενοι που ζούμε, δεν φοβομαστε τους λυκους, ρουφαμε καθε στιγμη της ζωης ολακερη, χωρις δισταγμους με ηχηρο γελιο, που τρομαζει τους λυκους... κι ας μενονται οι πολεμοι, εμεις ζουμε μας προσεχουν τα αστερια απο επανω μας φωτεινα...Ο κηπος ειναι ανθισμενος ντυμενος φθινοπωρινα. Αποψε παιζεται η ταινια της Χαλα.Ενα μιση χρονο μετα η ζωη ξαναπιανει το ρυθμο της εδω στο Λιβανο..ενω ο ψυχρος πολεμος και η περιεργη συνθηκη μιας εφημερης ησυχιας σχεδον τρομαζει..Η ανοικοδομηση δινει παλι σκυταλη στα πληγωμενα απο τις σφαιρες κτιρια..μεχρι τις επομενες επιθεσεις; ποιός αλήθεια ξέρει...;Dominique observing Maher's exquisite! cooking through the kitchen window

Collecting olives just outside the village bakery

Hala and the village bakery owner,with her price list and saints!

the women at dawn

my shadow

Hala and Dominique conversing with the stars after long editing monthsCooking at night at Youla's house

Torino EFFN meeting

This is the wonderfull room of wonders in the natural Museum of Torino.. where...

The Environmental Film Festival network met again in Torino to welcome new members from Korea France and the US..Thanks Gaetano for the hospitality!! next year the EFFN award will be coordinate by our very own Ecofilms!! http://www.ecofilms.gr/

and will be awarded in June in Rodos

This is a group picture at the Cinemambinete offices and the other one is me thinking of how to do it best and taking careful notes..the first day of the trip while we could still sit outside to eat..that is before the usual Torino rain..

εν Χαλκίδι

Φεστιβάλ Ντοκιμαντερ Χαλκίδας στιγμότυπα.
Μπροστά απο το ιστορικο ξενοδοχείο Λούσυ στο οποίο γυρίστηκε η ταινία Μην τον ειδατε τον Παναγή με δυναμικό αέρα,φωτο του Νίκου Θεατές της ταινίας μου Ηταν να Φυγω στο Θέατρο Παπαδημητρίου

Εκπρόσωποι της Ελληνικης κινηματογραφικής κριτικής Ανδρέας Τύρος, Ρόμπυ Εκσιέλ,Τάσος Ρέτζιος, σε ταβέρνα πλησίον του Θεάτρου Παπαδημητρίου

Τομληροί θαλασσοπόροι στα στενα του Ευρίπου

Εν Ζωη εν Χαλκίδι Μήτσος Κασόλας,Μαρία Σκουλά,η Ζωή την οποία ευχαριστούμε θερμά,ο Νίκος Αλευράς κι εγω ..φωτό η Αριάδνη

πορτραίτο Νίκου Αλευρά με κυκλάμινο και χορογραφία