Tα παιδια της χορωδιας ,η ταινια μου στη Θεσσαλονικη Τριτη 2 Φεβρουαριου ΟΛΥΜΠΙΟΝ

Τα παιδια της χορωδιας στη Θεσσαλονικη στο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ "FOG FILMS" "Ολύμπιον" 28/1/2010-3/2/2010
2 Φεβρουαριου 20.45 Κινηματογραφος ΟΛΥΜΠΙΟΝ

sing along trailer from lucia rikaki on Vimeo.

εδω μετα το γυρισμα στην Κω διασκεδαζουμε...

Σαλτσμπουργκ

Νισυρος

Ο Αλλος στη Λαμια προσαρμογη αλλοδαπων μαθητων σε σχολικες ταξεις

Η ταινια μου Ο ΑΛλος προβαλλεται στη Λαμια αυριο σε μαι εκδηλωση που οργανωνει η Σοφια Καλογριδη Σχολική Σύμβουλος τώρα στην 1η Περιφέρεια του Ν. Φθιώτιδας http://www.luciarikaki.gr/d_the_other_gr.htm Η προβολή θα γίνει στις 27/1, 5μμ στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Λαμιέων, Όθωνος 17, Λαμία..

κι ήμασταν νέοι πριν από χιλιάδες χρόνια, γιατί ο χρόνος κι ο ήλιος έχουν την ίδια ηλικία - την ηλικία μας

«Το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου "Οταν έρχεται ο Ξένος" (1958) περιλαμβάνεται στον τόμο "Τέταρτη διάσταση". αναδημοσιευση του αρθρου του Του Χρίστου ΑΛΕΞΙΟΥ με αφορμη ενα αρθρο της Δημοκρατικης της Ροδου για την ταινια μου πανω στο ποιημα του Ριτσου Αποτελεί μια βαθυστόχαστη μελέτη της ζωής, της φθοράς και του θανάτου μέσα και πέρα απ' τον χρόνο, που καταλήγει στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχει θάνατος, αφού υπάρχει πάντα μια γέννηση. Πως τίποτα δε χάνεται, αφού υπάρχει αναβίωση της χαμένης από τον θάνατο ζωής, μέσα από την αναπλαστική δύναμη της ατομικής, συλλογικής και ιστορικής μνήμης. Στο ποίημα αυτό, ο ποιητής δε χρησιμοποιεί ως περσόνα ένα μυθολογικό πρόσωπο, όπως ο Τειρεσίας, για να δώσει διαχρονικές και οικουμενικές διαστάσεις στην όρασή του, αλλά έναν απλό, καθημερινό άνθρωπο χωρίς όνομα, έναν Ξένο, με βιώματα του σήμερα, με γνώση του χθες και όραμα του αύριο, όπως είναι ο ίδιος ο ποιητής, που πεζοπορεί ανάμεσά μας, που έρχεται κοντά μας, όπως ένας φίλος σε στιγμές πόνου και απελπισίας, για να μας παρηγορήσει και να μας στηρίξει.
Αυτός ο Ξένος έρχεται ακάλεστος στο σπίτι μιας οικογένειας, την ώρα που πενθεί τον θάνατο αγαπημένου προσώπου. Η παρουσία του, στην αρχή, παραξενεύει κι ενοχλεί:
"Από πού έρχονταν αυτός ο Ξένος; Τι ζητούσε; Ο δρόμος του ερχόταν απ' το χτες ή απ' τ' αύριο; (...)".
Ομως η μορφή του είναι οικεία, και σ' αυτά που λέει αναγνωρίζουν πράγματα από τον δικό τους κόσμο, βιώματα από τη δική τους απλή ζωή, κουβέντες που έλεγαν και οι ίδιοι:
"(...) Στ' άλουστα μαλλιά του
ήταν στάχτες και σταγόνες δροσιάς - φανερό πως είχε οδοιπορήσει μες στη νύχτα
κι ίσως να 'χε περάσει απ' τη φωτιά, κάτω απ' τ' αποκαΐδια. Στη φωνή του αναγνωρίζαμε
το τρίξιμο της πόρτας όταν ανοίγουν να μας φέρουν ένα ζεστό,
όταν τα συνεργεία των ξυλουργών στη γειτονιά μας πλανίζουν μεγάλα σανίδια
για νέες οικοδομές, όταν στον ίσκιο της μάντρας, τα θερινά μεσημέρια,
συνάζονται μαστόροι και τεχνίτες, χειρώνακτες και θεληματάρηδες
και κουβεντιάζουν για το μεροκάματο (...)".
Ζωής αέναος κύκλος

Ετσι, γρήγορα, ο απλός, θερμός, βαθιά στοχαστικός λόγος του αγγίζει την οδύνη της στιγμής και την υπερβαίνει, τραβώντας την προσοχή τους στην αγαλλίαση της ζωής που συνεχίζεται, παρά τον θάνατο, γιατί το παρελθόν, που η μνήμη διατηρεί ζωντανό μέσα μας, εξακολουθεί να υπάρχει μέσα στο παρόν και στο μέλλον, που περιέχει ζωογόνα μέσα του και το παρελθόν και το παρόν. Τίποτα, λοιπόν, δε χάνεται με τον θάνατο, αφού υπάρχουν η μνήμη, τα ανθρώπινα έργα και τα πράγματα του κόσμου, γιατί:
"(...) Εκείνα που χάσαμε και χάνουμε, έλεγε,
εκείνα που έρχονται, προπάντων εκείνα που φτιάχνουμε,
είναι δικά μας, και μπορούμε να τα δώσουμε, - έτσι έλεγε, -
ακάλεστος, ξένος, απαράδεχτος,
κι ήταν τα λόγια του σα μια σειρά σταμνιά σε νησιώτικα παράθυρα
γερά, καλόκαρδα σταμνιά, ιδρωμένα,
θυμίζοντας το δροσερό νερό σε νεανικά στόματα
κι ας αρνιόμαστε το νερό και τη δίψα μας - θυμίζανε,
ή τις γλάστρες με τα βασιλικά, τα γεράνια, την αρμπαρόριζα,
την ώρα που βραδιάζει και γυρίζουν τα ζώα απ' τη βοσκή
κι ο χρόνος είναι μαλακός κι απέραντος, διακεκομμένος μόνο απ' τα κουδούνια των προβάτων(...)
πιστοποιώντας την απεραντοσύνη σε κάθε κατεύθυνση(...)".
Αλλά αν δε χάνεται τίποτα με τον θάνατο, η στιγμή του θανάτου δεν είναι το τέλος της ζωής. Είναι το κέντρο ενός υπαρξιακού κύκλου, απ' όπου ο ποιητής, που κρύβεται πίσω από τον Ξένο, βλέπει, μέσα από την τέταρτη διάσταση της ποιητικής του όρασης, και δείχνει την απεραντοσύνη του κόσμου και του χρόνου, όπου δεν υπάρχει η αίσθηση του θανάτου, μέσα στον οποίο πορευόμαστε.
"Η στιγμή δεν ήταν πια ένα κλείσιμο
μα το κέντρο μιας έκτασης μ' άπειρη περιφέρεια
πέρα απ' τα βουνά και τον ορίζοντα, πίσω απ' το χτες και το αύριο, πέρα απ' το χρόνο, σ' όλο το χρόνο
τον πεθαμένο και τον αγέννητο, πάνω
απ' τον καπνό των βραδινών καπνοδόχων που μοσκοβολούσε ταπεινότητα,
καρτερία, μετριοπάθεια, πέρα,
πάνω απ' τους λύχνους που άναβαν πριν απ' τ' άστρα (...).
Ευτυχισμένα τ' άστρα, πράα, ευοίωνα,
δίχως καθόλου προαίσθημα θανάτου, δίχως καθόλου θάνατο".
Ποικιλόμορφο θαύμα
Μέσα από το διαχρονικό πρίσμα αυτής της μεταφυσικής όρασης, ο ποιητής παρατηρεί το απέραντο και ποικιλόμορφο θαύμα του κόσμου και της ζωής. Της ζωής της φύσης και της ζωής του ανθρώπου μέσα στη φύση, από τη γέννηση ως τον θάνατό του. Με ποιητικές εικόνες απαράμιλλες για την απλότητα, ομορφιά, φυσικότητα και αλήθεια τους, ανακαλεί νοσταλγικά και ξαναζεί, με τη μνήμη του, και καλεί κι εμάς με τη μνήμη μας ν' ανακαλούμε, να ξαναζούμε, να ξανακάνουμε δικά μας, την κάθε στιγμή της ζωής, όλα που ως τότε ζήσαμε, και όλους που ως τότε ζήσανε μαζί μας, σπάζοντας "την πολιορκία της στιγμής", του θανάτου, που μπορεί να αφανίζει τη φυσική ζωή του ανθρώπου, αλλά δεν μπορεί να την αφανίσει στη μνήμη των ζωντανών και δεν εμποδίζει το παρελθόν της ζωής να ζει ατελεύτητα στο διηνεκές παρόν.
Αν με τη μνήμη διαιωνίζεται η ζωή που χάθηκε στον παρελθόντα χρόνο, με τον έρωτα γεννιέται η ζωή που ανθίζει στον μέλλοντα χρόνο και γεμίζει το υπαρξιακό κενό που δημιουργείται από τη φθορά και τον θάνατο. Ετσι τίποτα δε χάνεται με "του κύκλου τα γυρίσματα π' ανεβοκατεβαίνου, /και του τροχού π' ώρες ψηλά κι ώρες στα βάθη πηαίνου / με του καιρού τ' αλλάμματα, π' ανα-παημό δεν έχου, / μα στο καλό κι εις το κακό περιπατούν και τρέχου", όπως έγραφε, αιώνες πριν, ένας άλλος μεγάλος ποιητής, ο Βιτσέντζος Κορνάρος.
"Είναι πάντα μια γέννηση, - έλεγε ο Ξένος, -
κι ο θάνατος μια πρόσθεση, όχι αφαίρεση. Τίποτα δε χάνεται. Για τούτο οι άντρες
όταν νιώθουν το φόβο απ' τη δουλειά, απ' τη φθορά, απ' το κενό, απ' τις εφημερίδες,
απ' τη μνήμη των πολέμων, απ' το τρίξιμο στις κλειδώσεις των δαχτύλων τους
ή απ' την κραυγή του ήλιου που σφηνώνεται μέσα στα κόκαλά τους,
αρπάζουν τις γυναίκες όπως αρπάζουν τα κλαδιά ή τις ρίζες ενός δέντρου πάνω απ' το γκρεμό κι αιωρούνται κει πάνω σα να παλεύουν ή να παίζουν με το χάος".
Ετσι ανανεώνεται η ζωή, γεφυρώνεται το υπαρξιακό χάος, διαιωνίζεται η ανθρώπινη δημιουργία, ενώνονται η ζωή και η ποίηση:
"Κι είναι σαν μια έξοδος απ' το χρόνο, σαν καθήλωση του χρόνου, σαν κατάργησή τουαπ' την ταχύτητα της σκέψης και της μνήμης και του ονείρου
κι απ' την υπομονή της ανθρώπινης πράξης.
Είναι η ένωση, είπε,
του άντρα και της γυναίκας, της σιωπής και της φωνής, της ζωής και της ποίησης(...)".

when the stranger arrives..a short film on the poem of Yiannis Ritsos from lucia rikaki on Vimeo.

and on http://tvxs.gr/node/50702
Ιστορίας μνήμη
Η ένωση του άντρα και της γυναίκας, από την οποία βλασταίνουν οι καινούριες γενιές και διαιωνίζεται η ανθρώπινη ζωή, και η ένωση της ζωής με την ποίηση, που διατηρεί στη μνήμη τη ζωή των περασμένων γενεών, καταργεί τον χρόνο, καταλεί τον θάνατο, ανεβάζει, με τη μνήμη, τους νεκρούς από τον Κάτω Κόσμο και διαιωνίζεται η ιστορία:
"Τότε τα κόκαλα των Ελλήνων, των Ενετών, των Φράγκων, των Τούρκων, των Ελλήνων,
θαμμένα κάτω από ολόκληρα βουνά χρόνια και χώματα, αρθρώνονται
έξω από τις πρασινισμένες πανοπλίες τους, και τα σάπια τους ρούχα -
γυμνά σώματα, ευαίσθητα, ακέρια,
στέρεα κι ερωτικά, μέσα στην πρώτη γνωριμία των αισθήσεων,
όχι εχθρικά το 'να στ' άλλο, όχι αντίπαλα,
με μόνο τους όπλο την αρχαία επιθυμία τους, το αίμα μας, τη μνήμη μας. Τα
χέρια των αντρών φαρδαίνουν,
ο αντίχειρας γίνεται ένα μεγάλο γεφύρι πάνω απ' τους αιώνες,
τα βουνά είναι σα γόνιμα στήθια γυναίκας, λεία κι αγέρωχα,
ογκωμένα απ' το γάλα.
Και τα ιερά ανθρώπινα εργαλεία
κρέμονται στα καρφιά του σπιτιού ή στα εργαστήρια
ήσυχα, σοβαρά, ανεξίθρησκα,
σάμπως να μην υπήρξε χωρισμός και χάσμα κι απουσία και στέρηση".
Ετσι η ζωή συνεχίζεται αδιάκοπη, από το παρελθόν στο παρόν και από το παρόν στο μέλλον. Οι περασμένες γενιές ζούνε μέσα στις παρούσες, αφού τις κουβαλάνε με τη μνήμη μέσα τους, το ίδιο και κάθε μορφή περασμένης ή παρούσας ζωής, και όλα ανήκουν στον άνθρωπο, στο φωτεινό διάστημα της δικής του ζωής:
"Ολα δικά μας, - είπε ο Ξένος. - Ολα του κόσμου τούτου -
και τους νεκρούς μας τους κουβαλάμε μέσα μας
χωρίς ο χώρος να στενεύει, χωρίς να βαραίνουμε -
συνεχίζουμε τη ζωή τους απ' τις βαθιές στοές και τις έρημες ρίζες,
τη δική τους ζωή, τη δική μας ακέρια μες στον ήλιο. (...)".
Οταν με τον έρωτα ανθίζει αδιάκοπα νέα ζωή, όταν στη μνήμη των ανθρώπων και στην ποίηση διατηρείται και διαιωνίζεται η ζωή που έχει πεθάνει, τότε δεν υπάρχει θάνατος. Ο φόβος του θανάτου καταργείται και ο άνθρωπος αισθάνεται πως είναι αιώνιος, πως στο φωτεινό διάστημα της δικής του ζωής ζει όλη τη ζωή, αυτή που υπήρχε πριν από χιλιάδες χρόνια κι αυτή που θα υπάρχει ύστερα από χιλιάδες χρόνια, πως το φωτεινό αυτό διάστημα της ανθρώπινης ζωής εμπεριέχει όλο τον χρόνο και όλο το φως του κόσμου, πως ο χρόνος και ο ήλιος έχουν, για τον κάθε άνθρωπο, την ίδια ηλικία με τη δική του, αφού γι' αυτόν ο ήλιος και ο χρόνος υπάρχουν όσο ζει ο ίδιος, και στη διάρκεια της δικής του ζωής εμπεριέχεται και ολοκληρώνεται ο θαυμαστός, ο ανεπανάληπτος και αιώνια επαναλαμβανόμενος υπαρξιακός κύκλος που καταλεί τον θάνατο και διαιωνίζει τη ζωή:
"Σας έλεγα, λοιπόν, πως δεν υπάρχει ο θάνατος, - τελείωσε ο Ξένος
ήμερα, απλά, τόσο που εμείς χαμογελάσαμε χωρίς δισταγμό,
δε φοβηθήκαμε τους σκεπασμένους καθρέφτες. Ενας τρίγωνος ήλιος στον απέναντι τοίχο
είχε επιμηκυνθεί, φωτιζόταν ολόκληρο το βορινό δωμάτιο
από μια μόνιμη αντανάκλαση. Μας πήρε το άρωμα
από βουνά καρπών που ξεφόρτωναν στα μανάβικα.
Ακούσαμε τους χτύπους στο γειτονικό σιδεράδικο και τα τραμ που έστριβαν δίπλα στα κρεοπωλεία.(...)
Πελώρια αυτοκίνητα τρέχαν στους ηλιόλουστους δρόμους
σα μυστικά, ολοπόρφυρα βουνά.
Σηκωθήκαμε,
ξεσκεπάσαμε τους καθρέφτες, κοιταχτήκαμε,
κι ήμασταν νέοι πριν από χιλιάδες χρόνια, νέοι
ύστερ' από χιλιάδες χρόνια, γιατί ο χρόνος κι ο ήλιος
έχουν την ίδια ηλικία - την ηλικία μας,
κι αυτό το φως δεν ήτανε καθόλου αντικατοπτρισμός
μα το δικό μας φως φιλτραρισμένο μέσα απ' όλους τους θανάτους".
Πολυόμματος ποιητής
Με την τέταρτη διάσταση της ποιητικής του όρασης, ο πολυόμματος ποιητής βλέπει τον άνθρωπο και τον εαυτό του να βρίσκεται σ' έναν ταυτόχρονα ορισμένο και αόριστο χρόνο, σ' ένα ταυτόχρονα κινητό και ακίνητο κέντρο και να περιβάλλεται από έναν απέραντο και άχρονο κύκλο του τίποτα κι από έναν πεπερασμένο κύκλο ιστορικής αιωνιότητας. Για να γνωρίσει τον εαυτό του και τον κόσμο, πρέπει να δει, ταυτόχρονα, από τον εαυτό του προς τα έξω, προς την άκρη του κύκλου, που είναι η άβυσσος της ανυπαρξίας, και από την άκρη του κύκλου προς τον εαυτό του, που αποτελεί το πεπερασμένο κέντρο της αέναης ύπαρξης. Ετσι μόνο θα δει στον μικρόκοσμο του εαυτού του να εμπεριέχεται ο μακρόκοσμος του σύμπαντος, στον παρόντα χρόνο να εμπεριέχεται η αιωνιότητα, και στην ιστορία να εμπεριέχονται η προϊστορία και η μεθιστορία. Κι έτσι μόνο θα φτάσει σ' αυτή την υπαρξιακή διαφάνεια της τέταρτης διάστασης, μέσ' απ' την οποία θα δει και θα κατανοήσει τη ζωή και το θάνατο, τη δημιουργία και τη φθορά, την α-σκοπιμότητα της κοσμικής δημιουργίας, και τη σκοπιμότητα των ανθρώπινων έργων.
Στο "Οταν έρχεται ο Ξένος", ο Ρίτσος προσεγγίζει με τον πιο απλό, οικείο και κατανοητό τρόπο τα μεγάλα υπαρξιακά θέματα. Το θάνατο, τον έρωτα, τη φθορά, τη δημιουργία, την υπαρξιακή συνέχεια του παρελθόντος μέσα στο παρόν και στο μέλλον με τη μνήμη, που με άλλο τρόπο, όχι τόσο απλό, οικείο και κατανοητό, πραγματεύεται ο Ελιοτ στα "Τέσσερα κουαρτέτα" του, έχοντας ως ποιητικό στόχο την απελευθέρωση του ανθρώπου από την υπαρξιακή αγωνία της φθοράς και του θανάτου.
Μέσα από το κέντρο αυτού του υπαρξιακού κύκλου, όπου βρέθηκε ο ίδιος, όπως κάθε άνθρωπος, στη διάρκεια της ζωής του είδε πολλές φορές την άβυσσο του θανάτου, και από την άκρη αυτής της αβύσσου είδε στον ίδιο του τον εαυτό το μέγα και πρώτο αγαθό της ζωής, που ανθίζει με τον έρωτα και διατηρείται στο χρόνο με τη μνήμη. Εχοντας ενεργή συμμετοχή στα κοινωνικά, ιστορικά και πολιτισμικά δρώμενα του καιρού του, μέσα από την πολυόμματη, τέταρτη διάσταση της ποιητικής του όρασης, είδε να εμπεριέχονται σ' αυτά τα δρώμενα ζωογόνες μνήμες του παρελθόντος και ζωοφόρες ελπίδες του μέλλοντος. Είδε, τέλος, και έδειξε πως μέσα στον κύκλο της δικής του ζωής, ο ποιητής, και κάθε άνθρωπος, ζει ουσιαστικά όλο το άχρονο κοσμικό μυστήριο της γέννησης, της φθοράς και του θανάτου, και όλη την ιστορία και προϊστορία του ανθρώπου. Κι έτσι έχει την ίδια ηλικία με τον ήλιο και τον χρόνο».
**Ο Χρίστος Αλεξίου είναι τέως καθηγητής της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιχαμ της Αγγλίας και διευθυντής του περιοδικού «Θέματα Λογοτεχνίας»

Φεστιβάλ Ρίτσου ..αυλαία... μια ειρηνικη χειρονομια μεγαλου θαρρους.. στο πολεμικο σκηνικο

Μεσα σε αυτο το πολεμικο σκηνικο το ανεβαζει κανεις Ριτσο ειναι μια ειρηνικη χειρονομια μεγαλου θαρρους αλλα και μια ευκαιρια για επαφη με τον σπανιο πλουτο του εργου του ποιητη και επαναπροσδιορισμο

Το Φεστιβαλ που οργανωσε ο Κωνσταντινος Κωνσταντοπουλος και ο Κωστης Σαββιδακης στο θεατρο Εναστρον του τελευταιους μηνες εδωσε ευκαιρια σε πολλους απο εμας να ανανεωσουν την επαφη τους με το εργο του Ριτσου και κυριως να βυθιστουν στα ευφορα και τολμηρα μονοπατια που προτεινει ο ποιητης μεσα απο τον σπανιας συμπυκνωσης στιχο του.Στη χθεσινη αυλαια απηλαυσα την μινιμιστικη αισθητικη στη σκηνοθεσια του Κωνσταντινου και τον τροπο με τον οποιον οι ηθοποιοι του, εκαναν τα λογια οχι μονο να ακουστουν αλλα και να κατοικησουν... οδηγωντας μας σε μια απολαυστικη παρακολουθηση με τη μυσταγωγια ,το δεος και την ευφορια που εχει η προσευχη.

Τους ευχαριστω απο καρδιας που μου εδωσαν την ευκαιρια να μοιραστω μαζι τους αυτη τη περιπετεια με τη μικρη μου ταινια που εκανα για να συμβαλλω κι εγω στο σπουδαιο αυτο Φεστιβαλ και επισης για την ευκαιρια που ειχα να συνομιλησω εκει με το εργο και τις προτασεις ανθρωπων που θαυμαζω οπως ειναι ο Νικος Αιβαλης αλλα επισης να ξαναβρεθω σε αυτο τον χωρο-φωλια με φιλους και αγνωστους και να ασπαστουμε με οσα χειλη μας εχουν ακομη απομεινει τα βλεμματα.... και με οσα ματια βλεπουν ακομη..... τα στοματα. Με ολες τις αισθησεις αφυπνισμενες... απο τα λογια του Ριτσου..με ολες τις αισθησεις σχεδον σε εξαρση

Συντροφοι που αψηφατε το κρυο ,τις παγωμενες προτασεις του λαιφ σταιλ και συνομωτικα προσερχεστε στη θαλπωρη της ποιησης....χαρηκα που σας ξαναβρηκα εκει στον εναστρο ουρανο που εφτιαξε ο Κωνσταντινος και αγγιξα τα καθαρα σας βλεμματα και ειδα τα καθαρα σας χερια.. Να μαστε καλα κατω απο το ζεστο φως της ποιησης δημιουργων που βασανιστηκαν, ως διαφορετικοι στις μερες τους, οπως ο Ριτσος και ακομη μας θυμιζουν οτι ....Τιποτα δεν χανεται........ Ολα δικα μας με τη μνημη μας..... Ολα ευτυχισμενα

Ευχαριστω οσους ηρθαν να δουν την ταινια την Ελενη Αλ,Τον Βασιλη Β και τη Σισσυ,την Μικα Κ, Τον Βλαδιμηρο και τη Ναντια ,την Κλεωνη,τον Βασιλη κι τον Κωστα που μου εκαναν παρεα και στην παρασταση,την Μινυ,την Γεωργια,την Μαργαριτα την Αθηνα,την Κατερινα Λ,τον Μανο Β,την Νικολεττα,την Φροσω,τον Σταυρο Ψ τον Νιζο Ζ,τον Νικο Α,την Μαρια Σκ,Τον Γκαζι,την Ιλιρα,την Βασω Κ,τον Γιαννη Σχ εκεινους που ισως ξεχνω και οσους δεν γνωρισα και ησαν πολλοι αλλα το ενιωσα στα ματια τους ,στο χειροκροτημα και στην ανασα τους

οι εικονες ειναι απο την τελευταια παρασταση της Μυστικης Μοναξιας των Ατρειδων και απο τη προβολη της ταινίας μου

εδω η Φροσω μιλα στο κοινο της ταινιας για το σχολειο της Φανερωμενης στην Κυπρο

πραγματι μεγαλο δωρο μας αφησε η χθεσινη νυχτα για να προσελθουμε σε εναν υπνο πιο ευκολο πιο ευφορο Μου αρεσε πως κατοικησε μια ομορφια σχεδον συνομωτικη στα προσωπα ολων χτες βραδυ καθως μοιραζομασταν αυτα τα υπεροχα λογια του Ριτσου..Ετσι η ποιηση πρεπει να ταξιδευει ΦΑΝΕΡΑ απο στομα σε στομα σε ολες τις γλωσσες ..σαν το δικό μας μαγικο κρυφό σχολειό..ετσι για να κρυβόμαστε από τις κατατοπιές με την δικη της ασπίδα... την ποίηση

Τελευταια προβολή της ταινιας ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΞΕΝΟΣ

Τελευταια προβολή της ταινιας ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΞΕΝΟΣ αυριο
Κυριακη 24.1.09 στις 8.45
πριν την παρασταση ληξης του Φεστιβαλ Ριτσου...
Θεατρο ΕΝΑΣΤΡΟΝ Μπουμπουλίνας και Δεληγιάννη 19
Ελευθερη εισοδος διαρκεια 15 λεπτα
Mια μικρή προσευχή στο κιβώτιο της συλλογικής μας αφύπνισης που μόνο η ποίηση μπορεί να ξεκλειδώνει…
Οταν ερχεται ο ξενος μια μικρη ταινία ..πανω στο μεγάλο ποιημα του Ριτσου

Οταν έρχεται ο ξένος μια μικρή ταινία ..πάνω στο μεγάλο ποίημα του σπουδαίου Ελληνα ποιητή Γιάννη Ρίτσου

when the stranger arrives..a short film on the poem of Yiannis Ritsos from lucia rikaki on Vimeo.

μια μικρή προσευχή στο κιβώτιο της συλλογικής μας αφύπνισης που μόνο η ποίηση μπορεί να ξεκλειδώνει…

OTAN EΡΧΕΤΑΙ Ο ...ΑΛΛΟΣ
Μια ταινία μικρού μήκους της Λουκίας Ρικάκη
ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ,ΤΟΠΙΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΜΕ ΤΟΝ «ΑΛΛΟ»…
Ένα μικρό φιλμάκι. Σαν μικρό φιλάκι σχεδόν.
Ο ποιητικός λυρικός ποταμός του Γιάννη Ρίτσου αρδεύει τα στόματα των μικρών παιδιών και η Λουκία περιμένει με τρυφερότητα στις εκβολές για να καταδυθεί μέσα από το βλέμμα τους σε μια διανοητική περιδίνηση στο βυθό της ετερότητας…Το πρόσωπο τους, έτσι, φρέσκο κι αγέρωχο μετασχηματίζεται σε στροβιλισμό που παρασέρνει την έμπνευση και τη μεταμορφώνει σε οικείο τοπίο για την υποδοχή του άλλου μας εαυτού που κατοικεί στις όχθες της πιο ανθρώπινης και καταστατικής μας συνθήκης…Εκείνης που αναδύεται ανόθευτη και λαμπερή σαν κρύσταλλο από της μικρές λεπτομέρειες της μορφής που μόνη μπορεί να διηγείται τις ιστορίες μας…Ο Τιοντόρ Αντόρνο έγραψε πως μετά το Άουσβιτς η ποίηση δεν έχει κανένα περιεχόμενο κι εγώ θα πρόσθετα πως στα χείλη των μικρών παιδιών μια ποιητική σαν του Γιάννη Ρίτσου μπορεί να μετατρέπεται σε νάμα που τρέφει τις μύχιες εκδοχές ενός κινηματογραφικού βλέμματος και συνορεύει με τη σαρκωμένη απόλαυση της άδολης αθωότητας που συνάντησε στο διάβα της η Λουκία…
Η εικονογραφία ενός σπουδαίου καλλιτέχνη του Shaun Tan,λειτουργώντας σαν διαθλαστικός καθρέφτης μιας σπαρακτικής μετάθεσης μεταγράφει τις λέξεις σε αέναη χειρονομία μιας διαδραστικής aφήγησης όπου τα σπαράγματα του ποιητικού λόγου καταφέρνουν να επαναθεμελιώσουν σε απτό ίχνος τις χαράξεις της σπαρακτικής επίκλησης του «άλλου»…
Η Λουκία εκτός από τον «άλλο» προσμένει και τον «ερχομό» του και καταθέτει μια μικρή προσευχή στο κιβώτιο της συλλογικής μας αφύπνισης που μόνο η ποίηση μπορεί να ξεκλειδώνει… Ο. Σγουρός, 18.01.2010
Ευχαριστω πολύ τον Οδυσσέα Σγουρό για αυτο το απο ψυχης λυρικό κείμενο

Ευχαριστω πολύ πολύ όσους ηρθαν στην προβολή και την αγκάλιασαν με τη συγκίνηση τους
Στη φωτο με την Ερη Ριτσου την κορη του Γιαννη Ριτσου, τον Νικο Αιβαλη -των εξαιρετων εκπομπων του Τριτου προγραμματος, τον Κωνταντινο Κωνσταντοπουλο και τον Κωστη Σαββιδακη που ειχαν την εμπνευση και την ευθυνη για τη διοργανωση του Φεστιβαλ Μονολογων του Ριτσου στον Εναστρον

Η ταινια εχει δημοσιευτει στις εξης ιστοσελιδες του Γιαννη Καραμπίτσου http://sites.google.com/site/artdcultureinternettv/cinema/greekcinema/luciarikaki/when-the-stranger-arrives
του Γκαζι Καπλανι http://gazikapllani.blogspot.com/2010/01/blog-post_19.html

και στο ποιητικο μπλογκ του Μανωλη Μεσσηνη http://www.manolismessinis.blogspot.com/
Τους ευχαριστω πολυ

Όλα δικά μας πιο δικά μας με τη μνήμη μας..Συνεχίζουμε τη ζωή ακέρια μες στον ήλιο

Κι ο χρόνος είναι μαλακός κι απέραντος

Μια μικρη ταινια της Λουκίας Ρικάκη πάνω στο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010 22:30
Θεατρο ΕΝΑΣΤΡΟΝ Μπουμπουλίνας και Δεληγιάννη 19
Ελευθερη εισοδος διαρκεια 15 λεπτα

Αποσπάσματα από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου Όταν έρχεται ο Ξένος
αποδίδουν οι μαθητές του σχολείου Φανερωμένης Λευκωσία Κύπρος
Ανδρέας Αντωνιάδης,Χρήστος Αθανασίου,Τάνια Κορνίλοβα,Λαρίσα Ιλιέσκου
Ραφαέλλος Παλοζιάν ,Ταμούνα Καρμαζανασβίλι,Λεβάνι Ρεβαζισβίλι,Περβίν Σιρίν
Τα γυρίσματα έγιναν στην παλιά πόλη της Λευκωσίας τον Δεκέμβριο του 2009
Για το Φεστιβάλ Ρίτσου που οργάνωσε το Θεατρό ΣΥΝ ΚΑΤΙ σύνολο τέχνης Και στο πλαίσιο της ταινίας ντοκιμαντέρ «Ποιός άνεμος μας έφερε εδώ;»http://breathofairfilm.blogspot.com/
Εικονογράφηση Shaun Tan http://www.shauntan.net/
Μουσική Jean Sibellius The Swan of Tuonela
Μονταζ-Μιξαζ Γιαννης Νταριδης Σκηνοθεσια Λουκία Ρικάκη
Την ώρα που μέναμε κλεισμένοι στη μεγάλη κάμαρα με τους σκεπασμένους καθρέφτες ,Ήρθε εκείνος, ακάλεστος, ξένος-τι ζητούσε;
Εμείς δεν θέλαμε να δούμε να ακούσουμε ,να τον αναγνωρίσουμε
Το σκονισμένο του ρούχο ελεητικο-Δεν ζητούσαμε εμείς ευσπλαχνία Τα λειωμένα παπούτσια του απαιτούσαν συμπάθεια-δεν είχαμε εμείς να δώσουμε τίποτα
δεν είχαμε εμείς να δώσουμε τίποτα
ξένος ακάλεστος αμέτοχος στη λύπη μας
ηρθε να λυπηθεί εμάς πίσω από τα σκονισμένα γένια του τρεμόφεγγαν τα αστερία του χαμόγελου με αυτήν την αυταρέσκεια της επιείκειας ,με τη συγκατάνευση της αρχαίας δοκιμασίας του, σαν να λεγε «Και αυτό θα περάσει»
Τι ήθελε;
Κι αν δεν θέλουμε να δώσουμε τίποτα Ας μας αφήσουν επιτέλους στο σεβάσμιο πένθος μας
Στην περηφάνια να μην δειλιάζουμε μπροστά στις σκιές των πραγμάτων
Να φύγει είπαμε
Ξένος ακάλεστος ύπουλος
Υποκρινόταν τον φτωχό για να πιστέψουμε τον πλούτο μας
Να μη μας ταπεινώσει, να μας δωροδοκήσει με την ορφάνια του
Για να αποσπάσει από εμάς ένα χαμόγελο πάλι ,μια νέα μαρτυρία ζωης
Εκείνα που χάσαμε και χάνουμε έλεγε ,εκείνα που έρχονται ,προπάντων εκείνα που φτιάχνουμε είναι δικά μας μπορούμε να τα δώσουμε, έτσι έλεγε
ακάλεστος ξένος ,απαράδεκτος
Κι ο χρόνος είναι μαλακός κι απέραντος,διακεκομμένος μόνο απ’τα κουδούνια των προβάτων
Πιστοποιώντας την απεραντοσύνη σε κάθε κατεύθυνση
Όλα δικά μας πιο δικά μας με τη μνήμη μας, έλεγε ο Ξένος πιο ευτυχισμένα
Είναι πάντα μια γέννηση έλεγε ο Ξένος
Κι ο θάνατος μια πρόσθεση, όχι αφαίρεση. Τίποτα δεν χάνεται
Οι άντρες πολύ περπατάνε ,πολύ κουράζονται πολύ φοβούνται, πολύ πολεμάνε Κι είναι παιδιά κι ούτε γνωρίζουν τη δύναμη τους
Όλα δικά μας είπε ο Ξένος
Όλα του κόσμου τούτου και τους νεκρούς μας τους κουβαλάμε μέσα μας
Χωρίς ο χώρος να στενεύει χωρίς να βαραίνουμε
Συνεχίζουμε τη ζωή ακέρια μες στον ήλιο
Τότε ακριβώς είναι που γίνεται μια μεγάλη ησυχία ,μια μεγάλη διαφάνεια, διακρίνονται πέρα τα γαλανά νησιά κι ακούγεται ευδιάκριτα η χορωδία μικρών κοριτσιών, απ την αντίπερα όχθη των μικρών κοριτσιών που φύγανε νωρίς, αφήνοντας μισοτελειωμένη την πρώτη τους συνομιλία με μια μαργαρίτα
Σηκωθήκαμε ξεσκεπάσαμε τους καθρέφτες, κοιταχτηκαμε
Κι ήμασταν νέοι πριν από χιλιάδες χρόνια ,γιατί ο χρόνος κι ο ήλιος έχουν την ίδια ηλικία-την ηλικία μα Κι αυτό το φως δεν ήταν καθόλου αντικατοπτρισμό Κι αυτός ο ξένος ήταν ο πιο δικός μας Οι γυναίκες του ζέσταναν νερό να πλυθεί οι άντρες βγήκαν να ψωνίσουν για το τραπέζι. Το πιο μικρό κορίτσι του σπιτιού έφερε παστρικές πετσέτες ,ένα μικρό ρόδινο μοσκοσάπουνο, ένα κύπελλο ζεστό νερο,το μεγάλο πινέλο ξυρίσματος και τα ακούμπησε πάλι στον ολόγυμνο καθρέφτη. Ο ατμός από το ζεστό νερό χνώτιζε λίγο λίγο τον καθρέφτη σάμπως αν τον έντυνε πάλι Και το πρόσωπο του Ξένου που άρχισε να ξυρίζεται μες από τις σαπουνάδες θαμποφαινονταν μες στο όρθιο κρύσταλλο αγαθό, νεανικό και μειλίχιο σαν πρωινό φεγγάρι ..

http://www.facebook.com/home.php#/event.php?eid=246713934351&ref=mf

Ντοκιμαντερίστες παραγωγοί και σκηνοθέτες 14 ντοκιμαντέρ απέχουμε από τo Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

17 Ντοκιμαντερίστες παραγωγοί και σκηνοθέτες 14 συνολικά ντοκιμαντέρ απέχουμε από την φετινή διοργάνωση του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης
Όσοι και όσες υπογράφουμε αυτό το κείμενο, παλαιότεροι και νέοι Ντοκιμαντερίστες, παραγωγοί και σκηνοθέτες δεκατριών (13) συνολικά ντοκιμαντέρ, καταφέραμε να ολοκληρώσουμε τις φετινές μας ταινίες, παρά τη δύσκολη οικονομική κατάσταση και τις καθυστερήσεις ή περικοπές χρηματοδότησης από κρατικούς φορείς, ιδιώτες και χορηγούς.
Μας ενώνει η κοινή αγωνία ενός νέου Νόμου για τον Κινηματογράφο. Η ίδια αγωνία οδήγησε τους περισσότερους από εμάς στο να γίνουμε μέλη του κινήματος «Κινηματογραφιστές στην Ομίχλη» και να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τους υπόλοιπους συναδέλφους σε μια σειρά δράσεων, ανάμεσα στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η αποχή από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τον Νοέμβριο του 2009. Μια πράξη διαμαρτυρίας για τη χρονίζουσα αδράνεια των κυβερνήσεων απέναντι στο συλλογικό αίτημα του χώρου για ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για τον Κινηματογράφο, άρα και το Ντοκιμαντέρ.
Ζητούμε από το Υπουργείο Πολιτισμού να υλοποιήσει επιτέλους την δημόσια δέσμευσή του, καταθέτοντας και ψηφίζοντας το νέο Νόμο που θα επιλύει τα χρόνια προβλήματα του Κινηματογράφου.
Αγωνιζόμαστε για ένα νέο θεσμικό πλαίσιο για το Ντοκιμαντέρ που θα μεριμνά για τα σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε (παραγωγής, εθνικής διανομής, διεθνούς προβολής). Ζητάμε την ίδρυση μιας Εθνικής Σχολής Κινηματογράφου στα πρότυπα των μεγάλων κινηματογραφικών σχολών, διεθνώς. Αγωνιζόμαστε για να ενεργοποιηθεί επιτέλους ο υφιστάμενος Νόμος της Πολιτείας περί καταβολής του 1,5% των εσόδων των τηλεοπτικών σταθμών υπέρ του Κινηματογράφου, κάτι που οι ιδιωτικοί σταθμοί συνειδητά, συστηματικά και παράνομα αρνούνται να εφαρμόσουν.
Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, που από την ίδρυσή του στηρίξαμε και συνεχώς προσπαθούμε να γίνει καλύτερο, θα διεξαχθεί φέτος 13–22 Μαρτίου 2010. Μέχρι στιγμής, αρνηθήκαμε να δηλώσουμε συμμετοχή των ταινιών μας, αποφασισμένοι να απέχουμε από την φετινή διοργάνωση.
Οι δράσεις μας δεν αποτελούν επίθεση στο θεσμό του Φεστιβάλ αλλά προκύπτουν ως αποτέλεσμα συσσωρευμένων αδιεξόδων των τελευταίων ετών.
Με την απόφασή μας για αποχή, αναλαμβάνουμε, πρώτοι απ’ όλους, εμείς οι ίδιοι, ένα μεγάλο προσωπικό κόστος, στερώντας από τις ταινίες μας την προβολή-παρουσίαση σ’ έναν από τους φυσικούς τους χώρους, καθώς και τη χαρά της επικοινωνίας με το κοινό του Φεστιβάλ, τους δημοσιογράφους, την κριτική και τους ξένους συναδέλφους μας.
Ελπίζουμε, με τη σειρά τους, όλοι οι ενδιαφερόμενοι φορείς (Υπουργείο Πολιτισμού, Φεστιβάλ, Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου & ΕΡΤ) να αναλάβουν επιτέλους τις δικές τους ευθύνες.
Υπογραφές (αλφαβητικά) - ιδιότητα
Γιάννης Αγγελάκης - Σκηνοθέτης
Φρέντυ Βιανέλλης - Σκηνοθέτης
Μαρία Γεντέκου - Παραγωγός
Νίκος Γραμματικός - Σκηνοθέτης
Μανώλης Δημελλάς - Σκηνοθέτης
Γιωργος Χρ. Ζέρβας -Σκηνοθέτης
Τίμων Κουλμάσης - Σκηνοθέτης
Θάνος Λαμπρόπουλος - Παραγωγός
Καλλιόπη Λεγάκη - Σκηνοθέτις
Βασίλης Λουλές - Σκηνοθέτης
Γιάννης Μισουρίδης - Σκηνοθέτης
Δημήτρης Παναγιωτάτος - Σκηνοθέτης
Κατερίνα Πατρώνη - Σκηνοθέτις
Λουκία Ρικάκη - Σκηνοθέτις
Αντρέας Σιαδήμας - Παραγωγός
Ηρώ Σιαφλιάκη - Σκηνοθέτις
Σπύρος Τέσκος - Σκηνοθέτης

για αλλες συμμετοχες στο greekdocumentaries@gmail.com

Πληροφορίες για τις δράση και τις πρωτοβουλίες της Ομίχλης http://fogfilms.org/

Τα δάκρυα είναι η μυστική βροχή για να ανθίσει κανείς ξανά

απο το περιδικο ΙNDEX που κυκλοφορει αυτες τις μερες Γεννήθηκα από γονείς δασκάλους. Μεγάλωσα μέσα σε αφηγήσεις και πολύ κινηματογράφο. Από τότε που άρχισα να ζω ανεξάρτητα ταξιδεύω με ασίγαστη περιέργεια σε όλο τον κόσμο Το ταξίδι είναι η ανάσα μου Το ίδιο και το ταξίδι μέσα στα βιβλία. Πάντα στις αποσκευές μου βρίσκονται πάντα βιβλία.. είναι η ασφάλεια μου. Τα τελευταία χρόνια έγραψα παραμύθια για να παραβγώ σε ουτοπία έναν υπέροχο και βασανιστικό έρωτα .Εκεί στην άκρη του κύματος που χαϊδεύει την ακρογιαλιά γεννηθήκαν τα παραμύθια και δίπλα στη θάλασσα γράφτηκαν. Υπάρχουν μερικά χάδια που θα ήθελες να μην τελειώσουν ποτέ έτσι να σε διαβάζουν για πάντα με ιερή περιέργεια με δάχτυλα γεμάτα λέξεις και παραμύθια να σε αγγίζουν και οι παλάμες να νανουρίζουν με χαϊδολογήματα το τρυφερό δέρμα
Το γράψιμο τους ήταν το παιχνίδι μου που έκανε τα δάκρυα χαμόγελα. Τα δάκρυα είναι η μυστική βροχή για να ανθίσει κανείς ξανά, όπως το όνειρο που ζωγραφίζουμε με χρωματιστά μολύβια, όταν περπατούμε ανάμεσα στον ουρανό και τη θάλασσα, στην πατρίδα του ορίζοντα. Εκεί γεννήθηκαν τα παραμύθια στον ορίζοντα, είναι παραμύθια που υμνούν τον έρωτα και κοιτάζουν με ελπίδα την συνύπαρξη των ανήσυχων ψυχών.Μια περιουσία από τα ταξίδια της ζωής είναι τα παραμύθια και είναι όλα αφιερωμένα σε εκείνους που το ξερόυν και το αξίζουν και σε εκείνους που δεν το ξέρουν και θα το ανακαλύψουν Για αυτό το βιβλίο είναι δώρο το έκανα για να το δωρίσω σε όσους με έμαθαν μονοπάτια της ψυχής Τους χρωστώ ευγνωμοσύνη
Με τα παραμύθια δημιουργείς το χρόνο αντί απλά να τον αφήνεις να περνά.
Ήδη τα παραμύθια στους 2 μήνες που κυκλοφορούν, μου έχουν χαρίσει πολλά όμορφα δώρα καθώς ανακαλύπτω μια πολύ ουσιαστική επικοινωνία μέσα από το διάβασμα των άλλων Στα χέρια μας λοιπόν , στα απαλά μας χέρια, φροντίζουμε τα παραμύθια να ακουστούν, να μην χαθούν και να κρατούν πάντα τη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη και με ένα φύσημα του αέρα ,μια ανάσα ,να αρχίζουν να κυλούν εύφορα στο ποτάμι της ζωής.
Στο μπλογκ του βιβλίου φιλοξενεί την επικοινωνία μας http://loveandhopetales.blogspot.com/

disco dancing and snow ball fight with the Arizona family!!

Ok i did freak out with these movies
Holiday season fun!! I promise to get back to serious staff soon!!

Try JibJab Sendables® eCards today!

Try JibJab Sendables® eCards today!

Tender wishes for 2010 in the worlds languages

New Year greetings - Japanese style

明けましておめでとうございます (akemashite omedetō gozaimasu)旧年中大変お世話になりました (kyūnenjū taihen osewa ni narimashita)本年もよろしくお願いいたします (honnen mo yoroshiku onegai itashimasu)

Modern Arabic

أجمل التهاني بمناسبة الميلاد و حلول السنة الجديدة(ajmil at-tihānī bimunāsabah al-mīlād wa ḥilūl as-sanah al-jadīdah)

Armenian

Շնորհաւոր Նոր Տարի եւ Սուրբ Ծնունդ:(Shnorhavor Nor Daree yev Soorp Dzuhnoont)Բարի կաղանդ և ամանոր (Paree gaghant yev amanor)

Bengali

শুভ বড়দিন (shubho bôṛodin)শুভ নববর্ষ (shubho nôbobôrsho)

Chinese

聖誕快樂 新年快樂 [圣诞快乐 新年快乐](shèngdàn kuàilè xīnnián kuàilè)恭喜發財 [恭喜发财] (gōngxǐ fācái) - used at Chinese New Year

ᖁᕕᐊᓱᒡᕕᒻᒥ ᖁᕕᐊᓱᒋᑦ/ ᖁᕕᐊᓱᕝᕕᓯᐅᑦᓯᐊᕆᑦ ᐊᒻᒪ ᕿᑎᙳᒪᕆᒃQuviasummi Quviasugitsi/Quviasuvvisiutsiarit ammalu Qitinngumarik!

Georgian

გილოცავთ შობა-ახალ წელს (gilocavth shoba-akhal c’els) - frmგილოცავ შობა-ახალ წელს (gilocav shoba-akhal c’els) - inf

Inuktitut

ᑯᕕᐊᓇᒃ ᐃᓄᕕᐊ (Kuvianak Inovia) - Merry Christmas

Hindi

शुभ क्रिसमस (Śubh krisamas)नये साल की हार्दिक शुभकामनायें (Naye sāl kī hārdik śubhkāmnayeṅ)

Kazakh

Жаңа жыл құтты болсын! (Jaña jıl quttı bolsın!) - infЖаңа жылыңыз құтты болсын! (Jaña jılıñız quttı bolsın!) - frm(Happy New Year)

Malayalam

പുഥുവല്സര ആശംസകല് (puthuvalsara aashamsakal) - Christmasക്രിസ്തുമസ് ആശംസകല് (kariistumasu aashamsakal) - Christmasനവവല്സര ആശംസകല് (nava-valsara aashamsakal) - New Year

Gone to Cyprus final shoot of my film Breath of Air

film's blog http://breathofairfilm.blogspot.com/
film showreel http://www.vimeo.com/7500199 film teaser http://www.vimeo.com/7500829

Μικρές κινησεις που αξιζουν στη Θεσσαλονικη

Η Eλληνική Eταιρεία Aντιρευματικού Aγώνα http://www.arthritis.org.gr/
Οργανωνει ημεριδα
την Πεμπτη 10 Δεκεμβριου 2009 και ωρα 17.30
στην Θεσσαλονικη Αιθουσα Παυλος Ζαννας
οπου προβαλλεται η νεα μου ταινια μικρου μηκους
διαρκειας 27 λεπτων για το θεμα με τιτλο
‘Μικρές κινήσεις που αξίζουν’
Εισοδος Ελευθερη

Raam Raam ...Goa film festival..

Irshad the day of the awards ceremony looking at the set ..Alapkee Bahut Aabhaaci hoon

Goa beach ...Samudra-tat ...a farewell

a local paper and IFFI daily

Raam Raam .....am going to Makaan

saying good bye to Goa..

the festival's last day is approaching ...

Aποχαιρετω σε δυο μερες τη Γκοα και το Φεστιβαλ που οκληρωνεται την Παρασκευη..πολυ ενδιαφερουσα εμπειρια με καινοτομίες φιλικο κλιμα και καλη διοργανωση θεμελιωσαμε πολλες και καλες συνεργασίες

Goa International Film Festival environmental Jury

Gone to Goa for a few days to attend the festival and award the Vasudha award for best environmental film

There is a hunger still unsatisfied..iffi's interactive

the jury Mike Naria and me

Caricature on IFFI announcement wall

The jury of The Environmental Competition of Goa International Film festival
composed of the filmmakers
Mike Pandey Chairman
And Lucia Rikaki
and the environmentalist Nayra Margaryan
Appreciated the initiative of Goa Enterainment Society to introduce the prestigious Vasudha Award for the best film on Environmental issues
This newly established competition provides an important platform for independent filmmakers who care about the vital issues facing our planet and shed a light to the values that encourage the harmonious coexistence of human life nature and development in our precious home Earth
The jury stressed the importance of developing further this competition in order to enable more substantial worldwide participation
The jury decided unanimously to award the Vasadha Award ex aeqo to two of the films in this competition

Undergroung inferno
by Sanjeen Sivan and Umesh Agarval INDIA
For highlighting in a very impressive manner with the creative use of new cinema technologies and an extremely vivid narrative ,the global menace many countries face worldwide due to the phenomenon of coalmine fires .These fires not only violently threaten human lives and destroy infrastructures but they also represent one of the great contributors effecting global warming .The film tackles the issue globally with capturing storytelling that engages the audience and offers an important insight to this vital environmental threat
The Vasudha Award also goes to the film
Meltdown in Tibet by Michael Buckley Canada
for his courage and persistence in shedding light to one of the major environmental issues namely the potential catastrophic dam building projects in Tibet.
A good example of good research and daring independent filmmaking which takes the risk of adopting the role of the active citizen-filmmaker and with is committed approach, brings light to the enormous risks involved in short term development activities engaged by governments and major international financial players which only harm the worlds sustainability
Mike Pandey Chairman,Nayra Margaryan,Lucia Rikaki
Goa November 2009

Τα παιδια της χορωδιας στο FOG FILMS

Τα παιδια της χορωδιας στο FOG FILMS http://fogfilms.org/

στον κινηματογραφο Ελλη Ακαδημίας 24

Τριτη 10 Νοεμβριου 2009, 20.45 το βραδυ

Η ταινια Τα παιδια της χορωδιας http://theislandchoir.blogspot.com/ προβαλλεται στην Αθηνα καθως συμμετεχει τωρα στο FOG FILMS στην εκδηλωση που οργανώνει η Κινηση Κινηματογραφιστες στην Ομιχλη. Μια κινηση που διεκδικει τα αυτονοητα απο το Ελληνικο κρατος το οποιο επιτελους οφειλει να ρυθμισει με δικαιο και ορθολογικο τροπο την επενδυτικη και ουσιαστικη πολιτικη του για το εθνικο σινεμα

Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου απ τον κόσμο ,εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο
Όχι μόνο επειδή είναι το έτος Ρίτσου αλλά επειδή ο στίχος του με εκφράζει και πιστεύω ότι εκφράζει και την κίνηση της ομίχλης
Μια αυθόρμητη κίνηση με χαρακτηριστικά αυτοοργανωσης και αυτοδιοίκησης, ένα ανοιχτό φόρουμ διαλόγου, δημιουργήθηκε πριν από λίγους μήνες για να διατυπώσει το αυτονόητο και χρόνιο αίτημα του Ελληνικού κινηματογράφου που συνοψίζεται στην λέξη ανάπτυξη. Και από την ανάπτυξη αναβλύζει η εξέλιξη και η αλλαγή στο τρόπο σκέψης και προσέγγισης που είναι απαραίτητη για να αρθρώσει κανείς μια κινηματογραφική γλώσσα που να απευθύνεται.
Ο Ελληνικός κινηματογράφος είναι ένα σοβαρό διαβατήριο της Ελληνικής σκέψης και δημιουργίας στον κόσμο. Οφείλουμε όλοι να τον βγάλουμε από έτη ομίχλης στο φως να αναπνεύσει τον αέρα που του πρέπει..

Η Ομίχλη επαναπροσδιοριζει το κινηματογραφικό τοπίο..fog film week day 3

Η γεμάτη αίθουσα,οι κουβέντες,οι αγκαλιές,οι συναντησεις που είχαν αναβληθεί απο καιρό
τωρα ολα αυτα συμβαίνουν στην Ελλη καθε μέρα και επαναπροσδιοριζουν το κινηματογραφικο τοπίο στην Ελλάδα..γνωριζόμαστε πάλι και εκτιμούμε τη δύναμη μας που είναι οι ίδιες οι ταινίες και η αγάπη μας για αυτές.
Ο στίβος της Εβδομάδας της Ομίχλης ειναι ενας πραγματικός στιβος άμιλλας, πολύ μακριά απο κακούς ανταγωνισμούς,ενα πολυ εύφορο τοπίο
Μαργαρίτα Μαντα συγχαρητήρια και πάλι,
Στέλλα Θεοδωράκη μεγάλο εύγε για την τολμηρή παρτιτούρα σου!
Τι υπέροχο σύγχρονο σινεμα ,τι υπεροχα σύχρονο σινεμα
Σαν λογοτεχνία..
Οι προβολές συνεχίζονται Το καλό σινεμά είναι ΕΔΩ και αυτές τις μέρες προβάλλεται στην ΕΛΛΗ

the fog house is FULL...η Ομιχλη γεμισε την Ελλη ! πρωτη μερα..

η Ομας Εβδομας...χαμογελά χαρούμενη..well done!!! more on http://fogfilms.org/

Οιπροβολες της Ομιχλης και οι συζητησεις....συνεχιζονται στην Ελλη, ως την αλλη Τεταρτη προγραμμα προβολων http://fogfilms.org/?page_id=182

love and hope tales@Floral books and coffee ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΜΕ

προσκληση
Παραμύθια της αγάπης και της ελπίδας

στο Floral Books and Coffee
φόρος τιμής στην αγάπη που δίνει φτερά στην ψυχή και στην ελπίδα που την ταξιδεύει σε κόσμους παραμυθένιους
ΠΕΜΠΤΗ 5 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
20:00
Floral Books and Coffee
Πλατεία Εξαρχείων

Θα μιλήσουν για το βιβλιο οι

Κατερίνα Λυπηρίδου
ηθοποιός
Ηλίας Μαγκλίνης
Συγγραφέας δημοσιογραφος
Γιώργος Χρονάς
Ποιητής, διευθυντής της ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ της Ελευθεροτυπίας

περισσοτερα στο μπλογκ του βιβλιου

http://loveandhopetales.blogspot.com/

FoG, Filmmakers of Greece..το οΜΙχΛΙ..ΖΕΙΝ εστί φΙΛΟ..ΣΟφΕΙΝ..η άσκηση δημοκρατικού διαλόγου..γεννά εύφορες ιδέες και δράσεις

FoG, Filmmakers of Greece, are gathering a large group of the nation's filmmakers to apply pressure on the national government. The aim is to have the film policies and production conditions improved.
Η πρωτοφανης στα κινηματογραφικα χρονικα ασκηση δημοκρατιας και ελευθερου ανοικτου διαλογου ειναι μια εξαιρετικης ποιοτητας κατακτηση των Κινηματογραφιστων στην Ομιχλη

Η Ομιχλη ειναι μια ανοιξη μεσα στο χειμωνα..του Ελληνικου Κινηματογραφικου Τοπίου ...και σιγουρα ανθιζει εκπληξεις

Η συμμετοχική δημοκρατία που εφαρμοζεται σε ολες τις διαδικασιες, λειτουργεί ευεργετικα στη σκεψη.Η νεα συλλογικοτητα που αναπτυσσεται γεννα δημιουργικες ιδεες και αμεσες λυσεις

Μεγαλη ευφορια η συμμετοχη στην Ομιχλη...

for the non Greek speakers this is certainly all Greek to them..so here a few words..to help you find your way through the FOG...
FoG, Filmmakers of Greece, are gathering a large group of the nation's filmmakers to apply pressure on the national government. The aim is to have the film policies and production conditions improved.
In March of this year when a small group of Greek filmmakers decided to take matters into their own hands, little did they expect to grow into a movement of more than 200 within a few months! Having recently completed films, they came together and decided against participatingin the annual GREEK STATE FILM AWARDS as a means of applying pressure on the Ministry of Culture to pass a long awaited and desperatelyneeded film law. A law that would set standards, regulations, andincentives more in line with the rest of the European film community.With this action, those who are boycotting the State Awards are alsoforfeiting more than 300,000 Euros in prize monies and, in some cases,the opportunity to have their films represent Greece at certaininternational film festivals.
Empowered by the recent international recognition and awards Greek films have garnered at festivals such as Cannes, Berlin and Locarno, a group of approximately 200 Greek filmmakers of all genres and generations have joined forces to apply pressure on the government. Their goal is to change how their profession is regulated and funded. Five years ago a committee headed by Costas Gavras was created by the ministry of culture to identify and propose the main points of a constructive and enforceable Greek film law that would be submitted to parliament for approval. Although recommendations where made by this committee as well as others over a year ago, the Greek Ministry of Culture has yet to incorporate them and come up with its own law. Realizing they cannot wait another 30 years for politicians and bureaucrats to change the laws, which govern their work, Greek filmmakers have come together to form the group FoG, Filmmakers of Greece. The group's goal is to push for a rapid ratification of a new film law that will deal with incentives for funding films, better independent higher education for film, and the redistribution of film funds from bureaucratic institutions to actual film production.September 1 was the deadline FoG had set for the ministry of culture to submit a proposal for the improvements recommended by Costas Gavras headed commission. Having failed to meet that deadline, members of FoG collectively decided to boycott this year's Thessaloniki Film Festival and State Awards, which both are government funded and run entities. 'Not a single frame until a law is passed' is the group's motto as a means of getting the government to stop dragging its feet and take action. The filmmakers have also decided to organize their own week of screenings in Athens from November 5-11 at the Elli Cinema in central Athens. 51 films, all produced in 2008-9, will include 5 international premieres, the 2009 Un Certain Regard winner, the Locarno Best Male Actor winner, and a Berlinale Panorama official selection film. The screenings are being organized by the filmmakers who are volunteering their time and services to offer audiences the opportunity to see the films, which will not be shown in Thessaloniki this November. Visit the blog of Filmmakers in Greece
http://www.fogfilms.org/

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ
5 Commons Points!! unite us..to start with....then many more

Όλοι εμείς, σκηνοθέτες, σεναριογράφοι και παραγωγοί του ελληνικού κινηματογράφου, που συνθέτουμε την κίνηση «κινηματογραφιστές στην ομίχλη», απέχουμε από τα κρατικά βραβεία κιν/φου και από το φεστιβάλ Θεσσαλονίκης διαμαρτυρόμενοι για την αδιαφορία της πολιτείας για τα θέματα του χώρου μας. Ζητάμε την ψήφιση σύγχρονου και εφαρμόσιμου νόμου που θα βασίζεται στους παρακάτω άξονες:

· ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΙΚΟΥ ΠΟΣΟΥ ΠΟΥ ΔΙΑΤΙΘΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ. Ανεξάρτητα από τον τρόπο που θα γίνει αυτό (άμεση κρατική χρηματοδότηση, φοροαπαλλαγή χορηγών, επιστροφή του ειδικού φόρου, 1,5% από τα κανάλια, περικοπή γραφειοκρατικών δαπανών, ανακατανομή πόρων με μείωση κόστους Φεστιβάλ κι άλλων δραστηριοτήτων, φορολόγηση νέων μέσων, IPTV, κλπ.), αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να αυξηθεί το συνολικό ποσό που διατίθεται για την παραγωγή των ταινιών και να πλησιάσει το επίπεδο μιας αξιοπρεπούς εθνικής κινηματογραφίας, όπως άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

· ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΠΟΡΩΝ ΜΕ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΝΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΓΧΩΡΙΑΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑΣ, ΜΕ ΤΟΝ ΠΛΕΟΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟ ΤΡΟΠΟ. Για να συμβεί αυτό είναι απαραίτητο η στελέχωση των γνωμοδοτικών και χρηματοδοτικών οργάνων να γίνεται από πρόσωπα κοινής αποδοχής και αναγνωρισμένου κύρους. Η ισορροπία ανάμεσα στη βιομηχανική και στην καλλιτεχνική πλευρά του κινηματογράφου πρέπει να εξασφαλιστεί τόσο με την ενίσχυση των επιχειρηματιών του χώρου, όσο και του ΕΚΚ ή άλλων φορέων που θα στηρίζουν το σινεμά του δημιουργού και της πολυφωνίας.

· ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ. Οι διανομείς και οι αιθουσάρχες να ευνοηθούν από τα μέτρα ενίσχυσης του ελληνικού κινηματογράφου στο βαθμό που τον προβάλλουν. Όσες περισσότερες ελληνικές ταινίες προβάλλουν στο διάστημα Οκτωβρίου – Απριλίου, τόσο περισσότερο θα ευνοούνται. Ταυτόχρονα, όμως θα πρέπει να υπάρχει μέριμνα ώστε να προβάλλονται όλων των ειδών οι ταινίες και να αποφεύγονται ολιγοπωλιακές καταστάσεις.

· ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΒΡΑΒΕΙΩΝ. Θεωρούμε σημαντική την παρουσία των ελληνικών ταινιών στο διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το οποίο καλείται να συμβάλλει στην προβολή τους προς τα έξω, (είτε εντάσσοντας στο πρόγραμμά του ένα τμήμα με ταινίες σε πανελλήνια πρεμιέρα, είτε αναβαθμίζοντας την αγορά του, είτε με άλλους τρόπους που θα κριθούν κατάλληλοι). Ζητάμε την αποδέσμευση των λεγόμενων Κρατικών Βραβείων από το Φεστιβάλ και τη μετονομασία τους σε Ετήσια Κινηματογραφικά Βραβεία, τα οποία να απονέμονται κάθε Μάρτιο στην Αθήνα. Η διοργάνωσή τους μπορεί να γίνει από τους ίδιους τους δημιουργούς του ελληνικού κινηματογράφου, που μέσα από μια Ακαδημία Κινηματογραφιστών θα διαχειριστούν θέματα που τους αφορούν.

· ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, με την μορφή μιάς ολοκληρωμένης κινηματογραφικής σχολής, που θα βασίζεται σε ένα πρόγραμμα σπουδών σύμφωνα με επιλεγμένα διεθνή πρότυπα και με σκοπό την προώθηση της κινηματογραφικής σκέψης και πρακτικής.