Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2008

Y.Γ μήπως;

Μηπως τελικα το δεντρο και η περιφημη περιφρουρηση του καλλιεργουν πολυ περισσοτερο το μισος και αποτελουν μια ζωντανη ευλεκτη εστια μεσα στη πολη.Απεδειχθει οτι δεν ηταν η καταλληλη ενεργεια για να επαναφερει ηρεμια ισα ισα καλλιεργει την ταραχη..Το δεντρο το καηκε μια φορα ηδη στις 8.12.Ας μην το ξαναστηναν... ο συμβολισμος θα λειτουργουσε πιο καλα με ενα δεντρο ξεδοντιασμενο,οπως ειναι οι φετεινες γιορτες ξεδοντιασμενες.. Στην επιδερμιδα της πολης όταν σβυνεις τα σημαδια οποιασδηποτε συγκρουσης η πολεμου είναι σαν να σβυνεις κομματια της ιστοριας..Εχει νοημα να θυμομαστε νομιζω..η πραγματικοτητα παντα ξεπερναει τετοιες μερες τη μυθοπλασια και οποιαδηποτε πλανοθεσια Το μονο που μπορεις να κανεις ειναι να τοποθετεις σε μια συγκεκριμενη γωνια το βλεμμα για να αναδειξεις;; την αληθεια αν γινεται εναντια στη ΛΗΘΗ και οτι αυτο συνεπαγεται

2 σχόλια:

Ιωάννης Πρωτονοτάριος είπε...

Ε όχι και χαχανητό! :-)))
Κόντεψα να πέσω από την καρέκλα όταν είδα τη φωτογραφία!!!

Νομίζω ότι μετά από όλα όσα συνέβησαν τις τελευταίες μέρες, η εικόνα με τα ΜΑΤ με τις ασπίδες γύρω από δέντρο είναι άκρως γλαφυρή!
Μπορώ να καταλάβω τους μπάτσους που πετάνε πέτρες, που σπάνε αμάξια, βιτρίνες, που δέρνουν ακόμα και κοριτσάκια, που τραβάνε πιστόλι με το παραμικρό, εξάλλου όλοι έχουμε μέσα μας το ζώο, αλλά αυτούς που κάθονται και φυλάνε με ασπίδες το χριστουγεννιάτικο δέντρο στην πλατεία Συντάγματος δεν μπορώ να τους καταλάβω!
Είναι σαν τον κλασσικό αστικό μύθο του στρατού: "σκοπιά παγκάκι"!

Στην πρώτη περίπτωση έχουμε μια υγιή συμπεριφορά ενός μάτσο, στρατόκαβλου φύλακα.
Στη δεύτερη περίπτωση όμως έχουμε τον πλήρη ευνουχισμό του φύλακα. Ο φύλακας καλείται τώρα να φυλάξει, όχι ένα ιερό σύμβολο όπως η σημαία, ή το κοινοβούλιο, αλλά μια (εμπορική) βιτρίνα, ένα ξενόφερτο* και κιτς** χριστουγεννιάτικο διάκοσμο.

Φυσικά όλα αυτά δεν είναι παρά σημάδια των καιρών. Σπασμωδικές κινήσεις μιας αστυνομίας*** που βρίσκεται σε κρίση ταυτότητας και πλήρη σύγχυση.

Ιστορικά, πριν από τη δεκαετία του '70, η αστυνομία και ο στρατός ήταν πανίσχυρες οντότητες με πραγματική εξουσία. Κάτι αντίστοιχο με την Τουρκία. Αυτό που πέτυχε το Πολυτεχνείο το '73 ήταν η απαξίωση των σωμάτων ασφαλείας στα μάτια του κόσμου. Η απάντησή τους δίνεται τη δεκαετία του '90 με το κάψιμο του Πολυτεχνείου. Έπρεπε να το κάψουν. Το Πολυτεχνείο ήταν το σύμβολο αυτής της απαξίωσης και ως εκ τούτου έπρεπε να απαξιωθεί κι αυτό. Όμως ο κόσμος πάει προς τα μπρος. Η αστυνομία άρχισε να διαβρώνεται σιγά σιγά εκ των έσω με την στελέχωσή της από νέο αίμα, καλλιεργημένους σκεπτόμενους ανθρώπους που δεν υπάγονταν πλέον στο πρότυπο "μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι".

Τα τελευταία γεγονότα είναι ο επιθανάτιος ρόγχος της "παλιάς" αστυνομίας. Η ολοκληρωτική έλλειψη λογικής, από την εν ψυχρώ δολοφονία ενός παιδιού, μέχρι τα ΜΑΤ γύρω από δέντρο, φανερώνει σπασμωδικές κινήσεις. Η αστυνομία είναι στον τοίχο και αντιδρά όπως να'ναι!
Κανείς δεν τη σέβεται. Ακόμα και μικρά παιδιά πετάνε αυγά σε αστυνομικά τμήματα.
Αλλά η εικόνα με τους αστακούς γύρω από δέντρο δείχνει ότι ούτε και η ίδια σέβεται πλέον τον εαυτό της.


* O tannenbaum
** "Το μεγαλύτερο δέντρο της Ευρώπης!"
*** Με το γενικό όρο "αστυνομία" αναφέρομαι τόσο στη φυσική ηγεσία, όσο και σε κάποιες κοινές συνιστώσες μεμονωμένων ατόμων που διαμορφώνουν μια γενική "ιδεολογία"

5 pink flowers είπε...

Σε ευχαριστω Ιωαννη για το σχολιο ιναι πολυ εμπεριστατωμενο και σωστη τοποθετηση νομιζω αυτο προσπαθουσα να πω κι εγω για αυτη την αθλια παγιδευση στη συγκεκριμενη γιορτη και ολατα αλλα που τα ειπες αναλυτικα
Καλη Χρονια να εχουμε!!! μακαρι