Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2008

Τα παιδιά της χορωδίας,the movie

Μολις ολοκληρωσα τη νεα μου ταινια ντοκυμαντερ που γυριζα εδω και 3 χρονια με τιτλο ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ενα μουσικο οδοιπορικο με την Πειραματικη Χορωδια του Δημου Ροδιων
Ευχαριστω ολα τα μελη της χορωδίας για τη συμμετοχη καιτην πολυτιμη εμπειρία
Τα ιχνη του δημιουργικου και συλλογικου εργου χαρασονται στη μνημη και έτσι παραμενει αποσκευη πολυτιμη. Απο αυτην γεννιουνται οι νεες ουτοπίες,ετσι προχωραει ο ανθρωπος
Οι επομενοι ξεκινουν από τα χναρια των προηγουμενων για να φτιαξουν τα δικα τους μονοπατια Οι ανθρωπινες σχεσεις είναι κι εδώ από τα πιο δυσκολα στοιχηματα ,η αρμονια η διαρκεια της ενοτητας παντα ρευστες ..η αγωνια για την καλη εκβαση των σχεσεων παντα υπαρκτη Ιδανικά τα εγω υποχωρουν προς οφελος της συλλογικοτητας μονο ετσι η αρμονια δεν είναι μονο μουσικη αλλα και ανθρωπινη
Μια ερασιτεχνικη ομαδα δεν κρινεται από την αρτιοτητα του αποτελεσματος αλλα από την δυνατοτητα της να παραμενει δεμενη ως ομαδα,να αντλει από την κοινωνια και την καθημερινη ζωη και να επιστρεφει στην κοινωνια με γενναιοδωρια την απολαυση..
Η χορωδια είναι μια παρεα η δυναμικη της παρεας είναι εκεινη που συχνα εξασφαλιζει την ενοτητα της ομαδας
Η αμιλα ,η βοηθεια τους ενος προς τον αλλον, η συντροφικοτητα, η κοινη εμπειρία όλα αυτά που ειναι τοσο πολυτιμα στις συλλογικες προσπαθειες. Το μουσικο αποτελεσμα ακολουθεί.

12 σχόλια:

γιάννης είπε...

Τα λόγια σου διαμάντια!

5 pink flowers είπε...

ειναι λογια απο το σπηκαζ της ταινιας..μια αφηγηση του οδοιπορικου..ενα μερος της αφηγησης ...σε ευχαριστω

Ανώνυμος είπε...

Δύσκολο στ αλήθεια να ξεχωρίσεις τα χνάρια... και πιο δύσκολο να τ αξιολογήσεις.Δεν είναι εύκολο για όλους ν΄αφήνουν σημάδια ξέρετε...Αν θές ν΄αφήσεις σημάδια πίσω σου, πρέπει, σαν σου μιλούν τα πράγματα του κόσμου, ν΄απαντάς.
Αυτό είναι το θείο χάρισμα.

5 pink flowers είπε...

παντα να απαντας να εχεις τη δυναμη και να αφιερωνεις το χρονο να εχεις τη διορταικοτητα να απαντας και να συστηνεσαι με τη πληρη σουυ ποσταση ως εκεινος που ρωταει βαζει τα θεματα και απανταει

Ανώνυμος είπε...

Οι μνήμες, η πορεία, η περιπέτεια, το τέλος και η αρχή μαζί, η ευόδωση, η κατάφαση της φιλίας...Χρωστάω σε πολλούς ένα 'ευχαριστώ'. Και στον ανώνυμο σχολιαστή για τη σοφή κουβέντα του, που για μένα σημαίνει πολλά: 'Αν θές ν΄αφήσεις σημάδια πίσω σου, πρέπει, σαν σου μιλούν τα πράγματα του κόσμου, ν΄απαντάς'.
Νίτσα Σακελλάκη

5 pink flowers είπε...

makari ksthe telos na einai mia kainourgia arxi einai o kyklos ton epoxon oi allages pou fernoun...ataka apo tin proigoumeni tainia mou Kratise ME...

Ανώνυμος είπε...

Δεν θέλω να ρωτάω καλή μου Λουκία.Ούτε να βάζω θέματα.Για τον καθένα μας απαντάνε οι πράξεις του και η "δωρεά" του χρόνου και του εαυτού μας,που μόνο οι εκλεκτοί γνωρίζουν.
Άννα Μαλάμη.

5 pink flowers είπε...

indeed etsi einai Anna...etsi

praline είπε...

το οδοιπορικό μιας χορωδίας, το οδοιπορικό μιας ζωής...
το τέλος που ποτέ δεν υπολογίζεις ότι θα έρθει... η ανατροπή των σχέσεων.

Κι όμως, από την "καταιγίδα" βγαίνεις πάντα πιο δυνατός. Πορεύεσαι στο φως με συνοδοιπόρους τους πραγματικούς ανθρώπους.

Ελένη είπε...

αυτο που μενει ....αυτο που χαθηκε... αυτο που γεννιεται.. ο χρονος υπερτατος κριτης.

5 pink flowers είπε...

οι ευφορες ανθρωπινες σχεσεις το πιο δυσκολο στοιχημα...και ο χρονος παντα εχει τον λογο του η αποσταση επιτρεπει να διατυπωθει αυτο που οι επιστημονες αποκαλουν ιστορικη αληθεια

Αντζελα είπε...

Εμπειρίες και μαθήματα ζωής μέσα σε μια μικρογραφία της κοινωνίας όπου συνδέεσαι και πορεύεσαι με ανθρώπους που γίνονται η δεύτερη οικογένειά σου.